Gênesis 44

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yosɛfu u win yɛnun sɔm kowobun wiruɡii sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ tɔn ben sɑɑkibɑ yibio nɡe mɛ ben bɑɑwure u koo kpĩ u sɔbe, kpɑ ɑ ben bɑɑwuren ɡobi wesiɑ win sɑɑkiɔ.
1 Deu José esta ordem ao mordomo de sua casa: Enche de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 Kpɑ ɑ nɛn nɔrɑ ye bɑ kuɑ kɑ sii ɡeesu doke ben yɑ̃kɑbun sɑɑkiɔ kɑ sere mɑɑ win dĩɑnun ɡobi.
2 O meu copo de prata pô-lo-ás na boca do saco de mantimento do mais novo, com o dinheiro do seu cereal. E assim se fez segundo José dissera.
3 Bururu yɑm sɑ̃reru bɑ bu kɑrɑ bɑ doonɑ kɑ ben kɛtɛkunu.
3 De manhã, quando já claro, despediram-se estes homens, eles com os seus jumentos.
4 Ye bɑ swɑɑ wɔri n ǹ tɛ, yerɑ Yosɛfu u win sɔm kowo wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ tɔn be nɑɑ swĩiyɔ kpɑ ɑ bu sɔ̃ ɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ bɑ bu ɡeɑ kuɑ mɑ bɑ kɔ̃sɑ wesiɑ.
4 Tendo saído eles da cidade, não se havendo ainda distanciado, disse José ao mordomo de sua casa: Levanta-te e segue após esses homens; e, alcançando-os, lhes dirás: Por que pagastes mal por bem?
5 Bɑ ǹ yɛ̃ mɑ nɔrɑ yerɑ nɛ wunɛn yinni nɑ rɑ kɑ tɑm nɔ, kpɑ n kɑ wɑ ye yɑ wee siɑ? Mbɑn sɔ̃nɑ bɑ kɔ̃sɑ yenin bweseru kuɑ.
5 Não é este o copo em que bebe meu senhor? E por meio do qual faz as suas adivinhações? Procedestes mal no que fizestes.
6 Mɑ sɔm kowo wi, u bu nɑɑ swĩi. Ye u bu nɑɑmwɛ, u bu ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ.
6 E alcançou-os e lhes falou essas palavras.
7 Bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ ɡɑri yinin bweseru ɡeruɑ. Sere kɑ Gusunɔ wi sɑ sɑ̃ɑmɔn yĩsiru, sɑ ǹ yenin bweseru kue.
7 Então, lhe responderam: Por que diz meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de praticar semelhante coisa.
8 Bɛsɛ be sɑ kɑ nun ɡobi yi ɑ duɑri bɛsɛn sɑɑkibɑ sɔɔ nɑɑwɑ sɑɑ Kɑnɑnin di, bɛsɛrɑ sɑ ko mɑɑ sii ɡeesu ǹ kun mɛ wurɑ ɡbɛni wunɛn yinnin dirun di?
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento, tornamos a trazer-te desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Yen sɔ̃, wìn mi ɑ nɔrɑ ye wɑ, yɛ̃ro u ɡbi, kpɑ bɛsɛ be sɑ tie, su ko wunɛn yobu.
9 Aquele dos teus servos, com quem for achado, morra; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 Mɑ sɔm kowo wi, u bu wisɑ u nɛɛ, yɑ wɑ̃ ye i ɡeruɑ. Adɑmɑ wìn mi nɑ nɔrɑ ye wɑ, wi turowɑ u koo ko nɛn yoo. Bɛɛ be i tie, kpɑ i doonɑ.
10 Então, lhes respondeu: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem se achar será meu escravo, porém vós sereis inculpados.
11 Mɑ ben bɑɑwure u win sɑɑki yi temɔ kɑ sɛndɑru u kusiɑ.
11 E se apressaram, e, tendo cada um posto o saco de mantimento em terra, o abriu.
12 Mɑ sɔm kowo wi, u nɑ u sɑɑki be mɛɛrɑ mɛɛrɑ sɑɑ bukuroɡiɑn min di n kɑ ɡirɑri ben yɑ̃kɑbuɡiɑɔ. Mɑ u nɔrɑ ye wɑ Bɛnyɑmɛɛn sɑɑkiɔ.
12 O mordomo os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e achou-se o copo no saco de mantimento de Benjamim.
13 Mɑ bɑ ben tiin yɑbenu nɛnuɑ bɑ kɑsukɑ nuku sɑnkirɑnun sɔ̃. Yerɑ bɑ mɑɑ ben kɛtɛkunu sɔmunu sɔbi bɑ wurɑ wuuɔ.
13 Então, rasgaram as suas vestes e, carregados de novo os jumentos, tornaram à cidade.
14 Yudɑ kɑ wiɡibu bɑ tunumɑ Yosɛfun yɛnuɔ bɑ deemɑ u ǹ ɡinɑ yɑrɑ. Mɑ bɑ yiirɑ win wuswɑɑɔ.
14 E chegou Judá com seus irmãos à casa de José; este ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Yosɛfu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn bweserɑ i kuɑ mɛ. I ǹ yɛ̃ mɑ tɔnu nɡe nɛ u koo kpĩ u wɑ ye yɑ wee siɑ?
15 Disse-lhes José: Que é isso que fizestes? Não sabíeis vós que tal homem como eu é capaz de adivinhar?
16 Mɑ Yudɑ nùn wisɑ u nɛɛ, yinni, yen yerɑ̀ kon mɑɑ ɡere su kɑ yɑri tɑɑrɛn di. Domi Gusunɔ u sun wɑ mɑ sɑ sɑ̃ɑ tɑɑrɛɡibu. Tɛ̃ ɑ sun mɔɔ su ko wunɛn yobu, bɛsɛ kɑ wìn mi bɑ nɔrɑ ye wɑ.
16 Então, disse Judá: Que responderemos a meu senhor? Que falaremos? E como nos justificaremos? Achou Deus a iniquidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Yerɑ Yosɛfu u nɛɛ, su ku wɑ mɛ bu nɛɛ, nɛnɑ nɑ yen bweseru kuɑ. Adɑmɑ wìn mi bɑ nɔrɑ ye wɑ, wiyɑ u koo ko nɛn yoo. Ǹ n mɛn nɑ, bɛɛ be i tie, i ɡɔsiro yɛnuɔ kɑ bɔri yɛndu i bɛɛn tundo deemɑ.
17 Mas ele disse: Longe de mim que eu tal faça; o homem em cuja mão foi achado o copo, esse será meu servo; vós, no entanto, subi em paz para vosso pai.
18 Mɑ Yudɑ u mɑɑ Yosɛfu susi u nɛɛ, ɑ suuru koowo yinni, nɑ̀ n mɑɑ ɡɑ̃ɑnu ɡeruɑ, ɑ ku mɔru ko, domi ɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe Eɡibitin sunɔ.
18 Então, Judá se aproximou dele e disse: Ah! Senhor meu, rogo-te, permite que teu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como o próprio Faraó.
19 Yinni, wunɑ ɑ sun bikiɑ ɑ nɛɛ, sɑ tundo mɔ? Sɑ wɔnɔ mɔ?
19 Meu senhor perguntou a seus servos: Tendes pai ou irmão?
20 Mɑ sɑ nun wisɑ sɑ nɛɛ, sɑ tundo mɔ u tɔkɔ kuɑ, kɑ wɔnɔ turo wi bɑ mɑrɑ tɔkɔru sɔɔ. Bii win mɔɔ u ɡu, wi turowɑ u tie win mɛron berɑ ɡiɑ. Bɛsɛn tundo wi, u mɑɑ nùn kĩ too.
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.
21 Ye sɑ yeni ɡeruɑ, yinni, mɑ ɑ nɛɛ, su kɑ nùn nɑ wunɛn mi, ɑ nùn wɑ kɑ nɔni.
21 Então, disseste a teus servos: Trazei-mo, para que ponha os olhos sobre ele.
22 Mɑ sɑ wisɑ sɑ nɛɛ, n ǹ koorɔ bii wi, u bɛsɛn tundo deri, domi ù n nùn deri, tundo wi, u koo ɡbi.
22 Respondemos ao meu senhor: O moço não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.
23 Mɑ ɑ sun sɔ̃ɔwɑ ɑ nɛɛ, sɑ̀ kun kɑ nùn sisi, su ku rɑ nɛ wunɛn mi.
23 Então, disseste a teus servos: Se vosso irmão mais novo não descer convosco, nunca mais me vereis o rosto.
24 Sɑɑ ye sɑ turɑ bɛsɛn tundon mi, sɑ wunɛn ɡɑri yi nùn sɔ̃ɔwɑ.
24 Tendo nós subido a teu servo, meu pai, e a ele repetido as palavras de meu senhor,
25 Sɔ̃ɔ mɛɛrun biru mɑ u nɛɛ, su ɡɔsirɑmɑ mini su kɑ mɑɑ nùn dĩɑnu dwiɑ fiiko.
25 disse nosso pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.
26 Yerɑ sɑ nùn wisɑ sɑ nɛɛ, sɑ ǹ dɔɔ mɑ n kun mɔ kɑ bɛsɛn wɔnɔ sɑnnu, domi sɑ ǹ kpɛ̃ su nɑ wunɛn wuswɑɑɔ n kun kɑ wi.
26 Nós respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão mais moço for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.
27 Mɑ bɛsɛn tundo u sun sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑ yɛ̃ mɑ bibu yiruwɑ win kurɔ Rɑsɛli u nùn mɑruɑ.
27 Então, nos disse o teu servo, nosso pai: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Ben turo u yɑrɑ yɛnun di, u ǹ mɑɑ nùn wɑ sere kɑ ɡisɔ. U yĩiyɔ mɑ ɡbeeku yɑɑ yɑ nùn sɛ̃re yɑ kɑsukɑ.
28 um se ausentou de mim, e eu disse: Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi;
29 Yen sɔ̃, sɑ̀ n mɑɑ nùn yiruse wi suɑri, ù n nuɑ wɑhɑlɑ ɡɑɑ yɑ nùn deemɑ, nuku sɑnkirɑnu koo be nùn ɡo, domi u tɔkɔ kuɑ.
29 se agora também tirardes este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com pesar à sepultura.
30 — ausente —
30 Agora, pois, indo eu a teu servo, meu pai, e não indo o moço conosco, visto a sua alma estar ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 vendo ele que o moço não está conosco, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai, com tristeza à sepultura.
32 Yen biru nɛ wi nɑ ɡɑri mɔ̀ mini, nɛnɑ nɑ tii bii wi sɔbi, domi nɑ nɛɛ, nɑ̀ kun kɑ nùn wurɑmɛ, n kuɑ nɛn sɔmunu sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
32 Porque teu servo se deu por fiador por este moço para com o meu pai, dizendo: Se eu o não tornar a trazer-te, serei culpado para com o meu pai todos os dias.
33 Yen sɔ̃ tɛ̃, nɑ nun kɑnɑmɔ ɑ mɑn koowo yoo bii win ɑyerɔ, kpɑ wi kɑ be bɑ tie bu ɡɔsirɑ yɛnuɔ.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do moço por servo de meu senhor, e o moço que suba com seus irmãos.
34 Domi nɑ ǹ yɛ̃ ɑmɔnɑ kon bɛsɛn tundo tusiɑ nɑ̀ n sĩɑ bii wi sɑri. Gusunɔ u ku de nɛn nɔni yi wɑ kɔ̃sɑ ye yɑ koo durɔ tɔkɔ te deemɑ.
34 Porque como subirei eu a meu pai, se o moço não for comigo? Para que não veja eu o mal que a meu pai sobrevirá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.