Gênesis 44
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF
1 Yosɛfu u win yɛnun sɔm kowobun wiruɡii sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ tɔn ben sɑɑkibɑ yibio nɡe mɛ ben bɑɑwure u koo kpĩ u sɔbe, kpɑ ɑ ben bɑɑwuren ɡobi wesiɑ win sɑɑkiɔ.
1 E deu ordem ao que estava sobre a sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos destes homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.
2 Kpɑ ɑ nɛn nɔrɑ ye bɑ kuɑ kɑ sii ɡeesu doke ben yɑ̃kɑbun sɑɑkiɔ kɑ sere mɑɑ win dĩɑnun ɡobi.
2 E o meu copo, o copo de prata, porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. E fez conforme a palavra que José tinha dito.
3 Bururu yɑm sɑ̃reru bɑ bu kɑrɑ bɑ doonɑ kɑ ben kɛtɛkunu.
3 Vinda a luz da manhã, despediram-se estes homens, eles com os seus jumentos.
4 Ye bɑ swɑɑ wɔri n ǹ tɛ, yerɑ Yosɛfu u win sɔm kowo wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ tɔn be nɑɑ swĩiyɔ kpɑ ɑ bu sɔ̃ ɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ bɑ bu ɡeɑ kuɑ mɑ bɑ kɔ̃sɑ wesiɑ.
4 Saindo eles da cidade, e não se havendo ainda distanciado, disse José ao que estava sobre a sua casa: Levanta-te, e persegue aqueles homens; e, alcançando-os, lhes dirás: Por que pagastes mal por bem?
5 Bɑ ǹ yɛ̃ mɑ nɔrɑ yerɑ nɛ wunɛn yinni nɑ rɑ kɑ tɑm nɔ, kpɑ n kɑ wɑ ye yɑ wee siɑ? Mbɑn sɔ̃nɑ bɑ kɔ̃sɑ yenin bweseru kuɑ.
5 Não é este o copo em que bebe meu senhor e pelo qual bem adivinha? Procedestes mal no que fizestes.
6 Mɑ sɔm kowo wi, u bu nɑɑ swĩi. Ye u bu nɑɑmwɛ, u bu ɡɑri yi sɔ̃ɔwɑ.
6 E alcançou-os, e falou-lhes as mesmas palavras.
7 Bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ ɡɑri yinin bweseru ɡeruɑ. Sere kɑ Gusunɔ wi sɑ sɑ̃ɑmɔn yĩsiru, sɑ ǹ yenin bweseru kue.
7 E eles disseram-lhe: Por que diz meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Bɛsɛ be sɑ kɑ nun ɡobi yi ɑ duɑri bɛsɛn sɑɑkibɑ sɔɔ nɑɑwɑ sɑɑ Kɑnɑnin di, bɛsɛrɑ sɑ ko mɑɑ sii ɡeesu ǹ kun mɛ wurɑ ɡbɛni wunɛn yinnin dirun di?
8 Eis que o dinheiro, que temos achado nas bocas dos nossos sacos, te tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Yen sɔ̃, wìn mi ɑ nɔrɑ ye wɑ, yɛ̃ro u ɡbi, kpɑ bɛsɛ be sɑ tie, su ko wunɛn yobu.
9 Aquele, com quem de teus servos for achado, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Mɑ sɔm kowo wi, u bu wisɑ u nɛɛ, yɑ wɑ̃ ye i ɡeruɑ. Adɑmɑ wìn mi nɑ nɔrɑ ye wɑ, wi turowɑ u koo ko nɛn yoo. Bɛɛ be i tie, kpɑ i doonɑ.
10 E ele disse: Ora seja também assim conforme as vossas palavras; aquele com quem se achar será meu escravo, porém vós sereis desculpados.
11 Mɑ ben bɑɑwure u win sɑɑki yi temɔ kɑ sɛndɑru u kusiɑ.
11 E eles apressaram-se e cada um pôs em terra o seu saco, e cada um abriu o seu saco.
12 Mɑ sɔm kowo wi, u nɑ u sɑɑki be mɛɛrɑ mɛɛrɑ sɑɑ bukuroɡiɑn min di n kɑ ɡirɑri ben yɑ̃kɑbuɡiɑɔ. Mɑ u nɔrɑ ye wɑ Bɛnyɑmɛɛn sɑɑkiɔ.
12 E buscou, começando do maior, e acabando no mais novo; e achou-se o copo no saco de Benjamim.
13 Mɑ bɑ ben tiin yɑbenu nɛnuɑ bɑ kɑsukɑ nuku sɑnkirɑnun sɔ̃. Yerɑ bɑ mɑɑ ben kɛtɛkunu sɔmunu sɔbi bɑ wurɑ wuuɔ.
13 Então rasgaram as suas vestes, e carregou cada um o seu jumento, e tornaram à cidade.
14 Yudɑ kɑ wiɡibu bɑ tunumɑ Yosɛfun yɛnuɔ bɑ deemɑ u ǹ ɡinɑ yɑrɑ. Mɑ bɑ yiirɑ win wuswɑɑɔ.
14 E veio Judá com os seus irmãos à casa de José, porque ele ainda estava ali; e prostraram-se diante dele em terra.
15 Yosɛfu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn bweserɑ i kuɑ mɛ. I ǹ yɛ̃ mɑ tɔnu nɡe nɛ u koo kpĩ u wɑ ye yɑ wee siɑ?
15 E disse-lhes José: Que é isto que fizestes? Não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?
16 Mɑ Yudɑ nùn wisɑ u nɛɛ, yinni, yen yerɑ̀ kon mɑɑ ɡere su kɑ yɑri tɑɑrɛn di. Domi Gusunɔ u sun wɑ mɑ sɑ sɑ̃ɑ tɑɑrɛɡibu. Tɛ̃ ɑ sun mɔɔ su ko wunɛn yobu, bɛsɛ kɑ wìn mi bɑ nɔrɑ ye wɑ.
16 Então disse Judá: Que diremos a meu senhor? Que falaremos? E como nos justificaremos? Achou Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achado o copo.
17 Yerɑ Yosɛfu u nɛɛ, su ku wɑ mɛ bu nɛɛ, nɛnɑ nɑ yen bweseru kuɑ. Adɑmɑ wìn mi bɑ nɔrɑ ye wɑ, wiyɑ u koo ko nɛn yoo. Ǹ n mɛn nɑ, bɛɛ be i tie, i ɡɔsiro yɛnuɔ kɑ bɔri yɛndu i bɛɛn tundo deemɑ.
17 Mas ele disse: Longe de mim que eu tal faça; o homem em cuja mão o copo foi achado, esse será meu servo; porém vós, subi em paz para vosso pai.
18 Mɑ Yudɑ u mɑɑ Yosɛfu susi u nɛɛ, ɑ suuru koowo yinni, nɑ̀ n mɑɑ ɡɑ̃ɑnu ɡeruɑ, ɑ ku mɔru ko, domi ɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe Eɡibitin sunɔ.
18 Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Yinni, wunɑ ɑ sun bikiɑ ɑ nɛɛ, sɑ tundo mɔ? Sɑ wɔnɔ mɔ?
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?
20 Mɑ sɑ nun wisɑ sɑ nɛɛ, sɑ tundo mɔ u tɔkɔ kuɑ, kɑ wɔnɔ turo wi bɑ mɑrɑ tɔkɔru sɔɔ. Bii win mɔɔ u ɡu, wi turowɑ u tie win mɛron berɑ ɡiɑ. Bɛsɛn tundo wi, u mɑɑ nùn kĩ too.
20 E dissemos a meu senhor: Temos um velho pai, e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.
21 Ye sɑ yeni ɡeruɑ, yinni, mɑ ɑ nɛɛ, su kɑ nùn nɑ wunɛn mi, ɑ nùn wɑ kɑ nɔni.
21 Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo a mim, e porei os meus olhos sobre ele.
22 Mɑ sɑ wisɑ sɑ nɛɛ, n ǹ koorɔ bii wi, u bɛsɛn tundo deri, domi ù n nùn deri, tundo wi, u koo ɡbi.
22 E nós dissemos a meu senhor: Aquele moço não poderá deixar a seu pai; se deixar a seu pai, este morrerá.
23 Mɑ ɑ sun sɔ̃ɔwɑ ɑ nɛɛ, sɑ̀ kun kɑ nùn sisi, su ku rɑ nɛ wunɛn mi.
23 Então tu disseste a teus servos: Se vosso irmão mais novo não descer convosco, nunca mais vereis a minha face.
24 Sɑɑ ye sɑ turɑ bɛsɛn tundon mi, sɑ wunɛn ɡɑri yi nùn sɔ̃ɔwɑ.
24 E aconteceu que, subindo nós a teu servo meu pai, e contando-lhe as palavras de meu senhor,
25 Sɔ̃ɔ mɛɛrun biru mɑ u nɛɛ, su ɡɔsirɑmɑ mini su kɑ mɑɑ nùn dĩɑnu dwiɑ fiiko.
25 Disse nosso pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.
26 Yerɑ sɑ nùn wisɑ sɑ nɛɛ, sɑ ǹ dɔɔ mɑ n kun mɔ kɑ bɛsɛn wɔnɔ sɑnnu, domi sɑ ǹ kpɛ̃ su nɑ wunɛn wuswɑɑɔ n kun kɑ wi.
26 E nós dissemos: Não poderemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não poderemos ver a face do homem se este nosso irmão menor não estiver conosco.
27 Mɑ bɛsɛn tundo u sun sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑ yɛ̃ mɑ bibu yiruwɑ win kurɔ Rɑsɛli u nùn mɑruɑ.
27 Então disse-nos teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Ben turo u yɑrɑ yɛnun di, u ǹ mɑɑ nùn wɑ sere kɑ ɡisɔ. U yĩiyɔ mɑ ɡbeeku yɑɑ yɑ nùn sɛ̃re yɑ kɑsukɑ.
28 E um ausentou-se de mim, e eu disse: Certamente foi despedaçado, e não o tenho visto até agora;
29 Yen sɔ̃, sɑ̀ n mɑɑ nùn yiruse wi suɑri, ù n nuɑ wɑhɑlɑ ɡɑɑ yɑ nùn deemɑ, nuku sɑnkirɑnu koo be nùn ɡo, domi u tɔkɔ kuɑ.
29 Se agora também tirardes a este da minha face, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com aflição à sepultura.
30 — ausente —
30 Agora, pois, indo eu a teu servo, meu pai, e o moço não indo conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 Acontecerá que, vendo ele que o moço ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai, com tristeza à sepultura.
32 Yen biru nɛ wi nɑ ɡɑri mɔ̀ mini, nɛnɑ nɑ tii bii wi sɔbi, domi nɑ nɛɛ, nɑ̀ kun kɑ nùn wurɑmɛ, n kuɑ nɛn sɔmunu sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
32 Porque teu servo se deu por fiador por este moço para com meu pai, dizendo: Se eu o não tornar para ti, serei culpado para com meu pai por todos os dias.
33 Yen sɔ̃ tɛ̃, nɑ nun kɑnɑmɔ ɑ mɑn koowo yoo bii win ɑyerɔ, kpɑ wi kɑ be bɑ tie bu ɡɔsirɑ yɛnuɔ.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar deste moço por escravo de meu senhor, e que suba o moço com os seus irmãos.
34 Domi nɑ ǹ yɛ̃ ɑmɔnɑ kon bɛsɛn tundo tusiɑ nɑ̀ n sĩɑ bii wi sɑri. Gusunɔ u ku de nɛn nɔni yi wɑ kɔ̃sɑ ye yɑ koo durɔ tɔkɔ te deemɑ.
34 Porque, como subirei eu a meu pai, se o moço não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.