Gênesis 41

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Wɔ̃ɔ yirun biru Eɡibiti sunɔn tii u dosɑ. Wee u yɔ̃ dɑru bɔ̃ɔwɔ.
1 Ao final de dois anos, o faraó teve um sonho: Ele estava em pé junto ao rio Nilo,
2 Yerɑ nɑɑ mɛro burɛ nɔɔbɑ yiru yi yi bɔɔru yi yɑrimɑ dɑɑrun di yi dimɔ dɑru bɔ̃ɔwɔ.
2 quando saíram do rio sete vacas belas e gordas, que começaram a pastar entre os juncos.
3 Mɑ nɛɛ nɔɔbɑ yiru ɡɛɛ mɑɑ yɑrimɑ dɑɑrun di yi yi woore yi ǹ wɑɑbu wɑ̃, yi yɔ̃rɑ yiɔnɔn bɔkuɔ dɑru bɔ̃ɔ mi.
3 Depois saíram do rio mais sete vacas, feias e magras, que foram para junto das outras, à beira do Nilo.
4 Mɑ yi nɛɛ burɛ yi yi bɔɔru mwɛ. Mɑ u dom yɑndɑ.
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas belas e gordas. Nisso o faraó acordou.
5 U kpɑm dweeyɑ mɑ u dosɑ nɔn mɛɛruse. Wee, doo ɡɑ̃ɑ teeru sɔɔ, u doo wii ɡeenu nɔɔbɑ yiru wɑ ni nu bɛm mɔ swɛɛ swɛɛ.
5 Tornou a adormecer e teve outro sonho: Sete espigas de trigo, graúdas e boas, cresciam no mesmo pé.
6 Mɑ doo winu nɔɔbɑ yiru ɡɑnu nu mɑɑ yɑrɑ niɔnɔn temɔ, ni nu sɑkosu sɑ̃ɑ nu ɡbere sɔ̃ɔ kɑ woon sɔ̃.
6 Depois brotaram outras sete espigas, mirradas e ressequidas pelo vento leste.
7 Doo wii sɑko si, su doo wii ɡeenu mwɛ mwɛ. Mɑ u dom yɑndɑ u deemɑ u dosɑwɑ.
7 As espigas mirradas engoliram as sete espigas graúdas e cheias. Então o faraó acordou; era um sonho.
8 Ye n kuɑ bururu win bwɛ̃rɑ kun kpunɛ. U sɔrobu kɑ bwisiɡibu kpuro sokɑ be bɑ wɑ̃ɑ Eɡibitiɔ. U bu win dosu si kpuro sɑɑriɑ. Adɑmɑ bɑɑ ben turo kun kpĩɑ u nùn dosu si tubusie.
8 Pela manhã, perturbado, mandou chamar todos os magos e sábios do Egito e lhes contou os sonhos, mas ninguém foi capaz de interpretá-los.
9 Sɑɑ ye sɔɔrɑ win nɔri wɛ̃ɔ wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡisɔrɑ nɑ yɑɑyɑ mɑ nɑ torɑ.
9 Então o chefe dos copeiros disse ao faraó: "Hoje me lembro de minhas faltas.
10 Sɑnɑm mɛ ɑ mɔru kuɑ kɑ bɛsɛ wunɛn sɔm kowobu, mɑ ɑ derɑ bɑ sun kpɛ̃ɛ nɛ kɑ pɛ̃ɛ kowobun wiruɡii pirisɔm kɔ̃sobun wiruɡiin dirɔ,
10 Certa vez o faraó ficou irado com os seus dois servos e mandou prender-me junto com o chefe dos padeiros, na casa do capitão da guarda.
11 bɛsɛ yiru ye, sɑ dosɑ wɔ̃ku teeru. Mɑ bɛsɛn bɑɑwure u win dosun tubusiɑnu nuɑ nɡe mɛ u dosɑ.
11 Certa noite cada um de nós teve um sonho, e cada sonho tinha uma interpretação.
12 N deemɑ bɛsɛ kɑ Heberu bii ɡoowɑ sɑ wɑ̃ɑ mi, wi u sɑ̃ɑ pirisɔm kɔ̃sobun wiruɡiin yoo. Ye sɑ nùn bɛsɛn dosu si sɑɑriɑ, yerɑ u sun si tubusiɑ.
12 Pois bem, havia lá conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda. Contamos a ele os nossos sonhos, e ele os interpretou, dando a cada um de nós a interpretação do seu próprio sonho.
13 Mɑ n kuɑ nɡe mɛ u bɑɑwure tubusiɑ. A mɑn wesiɑ nɛn sɔmburu sɔɔ, mɑ ɑ derɑ bɑ pɛ̃ɛ kowobun wiruɡii wi sɑ̃ɑrusiɑ.
13 E tudo aconteceu conforme ele nos dissera: eu fui restaurado à minha posição e o outro foi enforcado".
14 Ye Eɡibiti sunɔ u nuɑ mɛ, u Yosɛfu sokusiɑ. Mii mii bɑ nùn yɑrɑmɑ pirisɔm dirun di, u win toburu kɔnɑ kɑ win bɑɑ sɑnsu u yɑ̃nu kɔsɑ, mɑ u seewɑ u dɑ sunɔ win mi.
14 O faraó mandou chamar José, que foi trazido depressa do calabouço. Depois de se barbear e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 Sunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ dosɑ. Goo kun kpĩɑ u mɑn dosu ɡe tubusie. Nɑ mɑɑ nuɑ ɑ rɑ dosu tubusie bɑ̀ n nun ɡu sɔ̃ɔwɑ.
15 O faraó disse a José: "Tive um sonho que ninguém consegue interpretar. Mas ouvi falar que você, ao ouvir um sonho, é capaz de interpretá-lo".
16 Mɑ Yosɛfu u nùn wisɑ u nɛɛ, n ǹ nɛ, Gusunɔwɑ u koo nun ɡe tubusiɑ n dorɑ.
16 Respondeu-lhe José: "Isso não depende de mim, mas Deus dará ao faraó uma resposta favorável".
17 Mɑ sunɔ u nɛɛ, wee, nɛn dosu sɔɔ nɑ yɔ̃ dɑru bɔ̃ɔwɔ.
17 Então o faraó contou o sonho a José: "Sonhei que estava de pé, à beira do Nilo,
18 Yerɑ nɑɑ mɛro burɛ nɔɔbɑ yiru yi yi bɔɔru yi yɑrimɑ dɑɑrun di yi dimɔ dɑru bɔ̃ɔwɔ.
18 quando saíram do rio sete vacas, belas e gordas, que começaram a pastar entre os juncos.
19 Mɑ nɛɛ nɔɔbɑ yiru ɡɛɛ mɑɑ yɑrimɑ dɑɑrun di yi yi woore yi ǹ wɑɑbu wɑ̃. Nɑ ǹ nɑɑ kɔ̃simii nin bweseru wɑɑre Eɡibitin tem kpuro sɔɔ.
19 Depois saíram outras sete, raquíticas, muito feias e magras. Nunca vi vacas tão feias em toda a terra do Egito.
20 Nɛɛ yi, yi nɛɛ ɡbiikii nɔɔbɑ yiru yi yi bɔɔru mi mwɛ.
20 As vacas magras e feias comeram as sete vacas gordas que tinham aparecido primeiro.
21 Adɑmɑ ye yi yi mwɛ mɛ, ɑ ǹ kɑɑ n mɑm yɛ̃ nɡe yi ɡɑ̃ɑnu mwɛ. Domi mɛ yi woore yellun di, mɛyɑ yi woore mi. Mɑ nɑ dom yɑndɑ.
21 Mesmo depois de havê-las comido, não parecia que o tivessem feito, pois continuavam tão magras como antes. Então acordei.
22 Yen biru nɑ kpɑm dosɑ nɑ doo ɡɑ̃ɑ teeru sɔɔ doo wii ɡeenu nɔɔbɑ yiru wɑ ni nu bɛm mɔ swɛɛ swɛɛ.
22 "Depois tive outro sonho: Vi sete espigas de cereal, cheias e boas, que cresciam num mesmo pé.
23 Mɑ doo winu nɔɔbɑ yiru ɡɑnu nu mɑɑ yɑrɑ niɔnɔn temɔ ni nu sɑkosu sɑ̃ɑ nu ɡbere sɔ̃ɔ kɑ woon sɔ̃.
23 Depois delas, brotaram outras sete, murchas e mirradas, ressequidas pelo vento leste.
24 Doo wii sɑko si, su doo wii ɡee ni mwɛ mwɛ. Nɑ dosu ɡe nɛn sɔrobu sɑɑriɑ ɑdɑmɑ ben ɡoo kun mɑn ɡu tubusie.
24 As espigas magras engoliram as sete espigas boas. Contei isso aos magos, mas ninguém foi capaz de explicá-lo".
25 Yosɛfu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡɑ̃ɑ teenɑ ɑ dosɑ. Gusunɔwɑ u nun sɔ̃ɔsi ye u koo ko.
25 "O faraó teve um único sonho", disse-lhe José. "Deus revelou ao faraó o que ele está para fazer.
26 Nɑɑ mɛro burɛ nɔɔbɑ yiru ye, kɑ doo wii ɡeenu nɔɔbɑ yiru ye, wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiruwɑ. Ye kpuro yɑ sɑ̃ɑwɑ dosu teu.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são também sete anos; trata-se de um único sonho.
27 Nɛɛ nɔɔbɑ yiru yi yi woore yi ǹ wɑɑbu wɑ̃ mi, yi yi yɑrɑ yiɔnɔn biruɔ, kɑ doo wii sɑkosu nɔɔbɑ yiru si su ɡbere sɔ̃ɔ kɑ woon sɔ̃ mi, nu sɑ̃ɑwɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru yè sɔɔ ɡɔ̃ɔrɑ ko n wɑ̃ɑ.
27 As sete vacas magras e feias que surgiram depois das outras, e as sete espigas mirradas, queimadas pelo vento leste, são sete anos. Serão sete anos de fome.
28 Gusunɔwɑ nun sɔ̃ɔsi ye u koo ko nɡe mɛ nɑ rɑɑ nun sɔ̃ɔwɑ, sunɔ.
28 "É exatamente como eu disse ao faraó: Deus mostrou ao faraó aquilo que ele vai fazer.
29 N wee, wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru sɔɔ, deburɑ ko n wɑ̃ɑ Eɡibitin tem kpuro sɔɔ.
29 Sete anos de muita fartura estão para vir sobre toda a terra do Egito,
30 — ausente —
30 mas depois virão sete anos de fome. Então todo o tempo de fartura será esquecido, pois a fome arruinará a terra.
31 — ausente —
31 A fome que virá depois será tão rigorosa que o tempo de fartura não será mais lembrado na terra.
32 Ye ɑ kɑ dosu ɡe kuɑ nɔn mɛɛru, Gusunɔ u kĩ ɑ n yɛ̃ mɑ yɑ koo koorɑwɑ yɑ ǹ mɑɑ tɛɛmɔ.
32 O sonho veio ao faraó duas vezes porque a questão já foi decidida por Deus, que se apressa em realizá-la.
33 Tɛ̃, sunɔ, n weenɛ ɑ bwisiɡii ɡoo kɑsu wi u lɑsɑbu mɔ, kpɑ ɑ nùn ko Eɡibitin wiruɡii.
33 "Procure agora o faraó um homem criterioso e sábio e coloque-o no comando da terra do Egito.
34 Kpɑ ɑ mɑɑ tɔmbu ɡɑbu wunɑ be bɑ koo deburun sɑɑn dĩɑnu kpuro bɔnu ko subɑ nɔɔbu kpɑ bu nin sube teeru mwɑ bɑɑwuren mi.
34 O faraó também deve estabelecer supervisores para recolher um quinto da colheita do Egito durante os sete anos de fartura.
35 Kpɑ bu dĩɑ ni kpuro mɛnnɑ kɑ wunɛn yiiko bu doo bɔkunu bere birɑnu sɔɔ wuu bɑɑɡeren sɔ̃ kpɑ bɑ n nu kɔ̃su.
35 Eles deverão recolher o que puderem nos anos bons que virão e fazer estoques de trigo que, sob o controle do faraó, serão armazenados nas cidades.
36 Niyɑ nu ko n beruɑ tɔmbun sɔ̃ bɑ n kɑ ɡɔ̃ɔrun wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ye mɑrɑ ye yɑ wee tem mɛ sɔɔ, kpɑ tu ku rɑɑ kɑ tɔmbu kpuro ɡo.
36 Esse estoque servirá de reserva para os sete anos de fome que virão sobre o Egito, para que a terra não seja arrasada pela fome. "
37 Mɑ Yosɛfun ɡɑri yi, yi Eɡibiti sunɔ dore kɑ win sinɑ ɑsɑkpɔbu kpuro.
37 O plano pareceu bom ao faraó e a todos os seus conselheiros.
38 Yerɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mɑnɑ sɑ ko mɑɑ tɔnu wɑ wi u Gusunɔn Hunde mɔ nɡe wini.
38 Por isso o faraó lhes perguntou: "Será que vamos achar alguém como este homem, em quem está o espírito divino? "
39 Mɑ u Yosɛfu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɡe mɛ Gusunɔ u nun ye kpuro sɔ̃ɔsi, ɡoo mɑɑ sɑri wi u bwisi kɑ lɑsɑbu mɔ nɡe wunɛ.
39 Disse, pois, o faraó a José: "Uma vez que Deus lhe revelou todas essas coisas, não há ninguém tão criterioso e sábio como você.
40 Kon nun ko nɛn yɛnu yɛ̃ro. Nɛn tɔmbu kpuro bɑ koo wunɛn ɡɑri mɛm nɔɔwɑ. Nɛn sinɑ ɡɔnɑ tɔnɑwɑ ko nɑ n kɑ nun kere.
40 Você terá o comando de meu palácio, e todo o meu povo se sujeitará às suas ordens. Somente em relação ao trono serei maior que você".
41 U mɑɑ nɛɛ, wee, nɑ nun kuɑ Eɡibitin tem kpuron wiruɡii.
41 E o faraó prosseguiu: "Entrego a você agora o comando de toda a terra do Egito".
42 Yerɑ u win tɑɑbu ɡe ɡɑ win yĩreru mɔ potɑ win nɔmun di u Yosɛfu dokeɑ win nɔmuɔ. Mɑ u nùn yɑ̃ɑ burɑnu sebusiɑ. Yen biru u nùn yɔni wurɑɡii dokeɑ wĩirɔ.
42 Em seguida o faraó tirou do dedo o seu anel de selar e o colocou no dedo de José. Mandou-o vestir linho fino e colocou uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Mɑ u derɑ bɑ nùn yɔɔsiɑ kɛkɛ sɔɔ ye dumi ɡɑwe yɑ wiɡiɑ swĩi. Gɑbɑ nùn ɡbiiye bɑ mɔ̀, i yiiro i yiiro. Nɡe mɛyɑ Eɡibiti sunɔ u kɑ Yosɛfu kuɑ tem mɛ kpuron wiruɡii.
43 Também o fez subir em sua segunda carruagem real, e à frente os arautos iam gritando: "Abram caminho! " Assim José foi colocado no comando de toda a terra do Egito.
44 Mɑ u kpɑm nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛ Eɡibiti sunɔ, nɛnɑ nɑ ɡeruɑ, Eɡibitin tem kpuro sɔɔ, ɡoo kun kpɛ̃ u ɡɑ̃ɑnu ko mɑ n kun mɔ kɑ wunɛn woodɑ.
44 Disse ainda o faraó a José: "Eu sou o faraó, mas sem a sua palavra ninguém poderá levantar a mão nem o pé em todo o Egito".
45 — ausente —
45 O faraó deu a José o nome de Zafenate-Panéia e lhe deu por mulher Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. Depois José foi inspecionar toda a terra do Egito.
46 — ausente —
46 José tinha trinta anos de idade quando começou a servir ao faraó, rei do Egito. Ele se ausentou da presença do faraó e foi percorrer todo o Egito.
47 Deburun wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ye sɔɔ, tem mu dĩɑnu kuɑ ɡem ɡem.
47 Durante os sete anos de fartura a terra teve grande produção.
48 Yerɑ Yosɛfu u wuu bɑɑɡeren ɡbeɑn dĩɑnu mɛnnɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ye sɔɔ, u nu beruɑ wuu ɡen birɑnu sɔɔ.
48 José recolheu todo o excedente dos sete anos de fartura no Egito e o armazenou nas cidades. Em cada cidade ele armazenava o trigo colhido nas lavouras das redondezas.
49 Dĩɑ ni u mɛnnɑ mi, nin kpɑ̃ɑrɑ bɑndɑ sere bɑ ǹ kpɛ̃ bu nin ɡeeru ɡiɑ. Nu sɑ̃ɑwɑ nɡe yɑni sɛɛri.
49 Assim José estocou muito trigo, como a areia do mar. Tal era a quantidade que ele parou de anotar, porque ia além de toda medida.
50 Gɔ̃ɔ ten sɑɑ yu sere nɑ, Asinɑti, Potiferɑn bii u Yosɛfu bii tɔn durɔbu yiru mɑruɑ.
50 Antes dos anos de fome, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, deu a José dois filhos.
51 Yen ɡbiikoowɑ Yosɛfu u yĩsiru kɑ̃ Mɑnɑse, u nɛɛ, domi Gusunɔ u derɑ nɑ nɛn wɑhɑlɑ kpuro duɑri kɑ mɑɑ nɛn bɑɑn yɛnu kpuro.
51 Ao primeiro, José deu o nome de Manassés, dizendo: "Deus me fez esquecer todo o meu sofrimento e toda a casa de meu pai".
52 Mɑ u yiruse yĩsiru kɑ̃ Efɑrɑimu, u nɛɛ, domi Gusunɔ u derɑ nɑ mɑrɑ tem mi nɑ nɔni swɑ̃ɑru wɑ.
52 Ao segundo filho chamou Efraim, dizendo: "Deus me fez prosperar na terra onde tenho sofrido".
53 Sɑnɑm dɔɔ sɑnɑm wee, debu bɑkɑ ten wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru yen bɑɑ doonɑ Eɡibitin temɔ.
53 Assim chegaram ao fim os sete anos de fartura no Egito,
54 Mɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ɡɔ̃ɔruɡiɑ yɑ tunumɑ nɡe mɛ Yosɛfu u rɑɑ ɡeruɑ. Gɔ̃ɔ te, tɑ tem bɑɑmɑ kpuro nɛnuɑ, mɑ n kun mɔ Eɡibitin tem tɔnɑ sɔɔ mi dĩɑnu wɑ̃ɑ.
54 e começaram os sete anos de fome, como José tinha predito. Houve fome em todas as terras, mas em todo o Egito havia alimento.
55 Adɑmɑ ye ɡɔ̃ɔrɑ rɑ duɑ mi, tɔmbɑ Eɡibiti sunɔ wuri koosimɔ bu kɑ dĩɑnu wɑn sɔ̃. Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu doo Yosɛfun mi, kpɑ bu ko ye u koo bu sɔ̃.
55 Quando todo o Egito começou a sofrer com a fome, o povo clamou ao faraó por comida, e este respondeu a todos os egípcios: "Dirijam-se a José e façam o que ele disser".
56 Ye Yosɛfu u wɑ ɡɔ̃ɔrɑ tem mɛ kpuro nɛnuɑ, yerɑ u birɑ ni kpuro wukiɑ u tɔmbu dĩɑnu dɔremɔ. Gɔ̃ɔ te, tɑ kpɛ̃ɑmɔ.
56 Quando a fome já se havia espalhado por toda a terra, José mandou abrir os locais de armazenamento e começou a vender trigo aos egípcios, pois a fome se agravava em todo o Egito.
57 Mɑ tɔmbɑ nɑɑmɔ Eɡibitiɔ tem kpuron di bu kɑ dĩɑnu dwe Yosɛfun mi, domi ɡɔ̃ɔ te, tɑ tem kpuro nɛni ɡem ɡem.
57 E de toda a terra vinha gente ao Egito para comprar trigo de José, porquanto a fome se agravava em toda parte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.