Gênesis 41

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Wɔ̃ɔ yirun biru Eɡibiti sunɔn tii u dosɑ. Wee u yɔ̃ dɑru bɔ̃ɔwɔ.
1 E aconteceu que, ao fim de dois anos inteiros, Faraó sonhou e eis que estava em pé junto ao rio.
2 Yerɑ nɑɑ mɛro burɛ nɔɔbɑ yiru yi yi bɔɔru yi yɑrimɑ dɑɑrun di yi dimɔ dɑru bɔ̃ɔwɔ.
2 E eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no prado.
3 Mɑ nɛɛ nɔɔbɑ yiru ɡɛɛ mɑɑ yɑrimɑ dɑɑrun di yi yi woore yi ǹ wɑɑbu wɑ̃, yi yɔ̃rɑ yiɔnɔn bɔkuɔ dɑru bɔ̃ɔ mi.
3 E eis que subiam do rio após elas outras sete vacas, feias à vista e magras de carne, e paravam junto às outras vacas na praia do rio.
4 Mɑ yi nɛɛ burɛ yi yi bɔɔru mwɛ. Mɑ u dom yɑndɑ.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne comiam as sete vacas formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 U kpɑm dweeyɑ mɑ u dosɑ nɔn mɛɛruse. Wee, doo ɡɑ̃ɑ teeru sɔɔ, u doo wii ɡeenu nɔɔbɑ yiru wɑ ni nu bɛm mɔ swɛɛ swɛɛ.
5 Depois, dormiu e sonhou outra vez, e eis que brotavam de um mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Mɑ doo winu nɔɔbɑ yiru ɡɑnu nu mɑɑ yɑrɑ niɔnɔn temɔ, ni nu sɑkosu sɑ̃ɑ nu ɡbere sɔ̃ɔ kɑ woon sɔ̃.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam após elas.
7 Doo wii sɑko si, su doo wii ɡeenu mwɛ mwɛ. Mɑ u dom yɑndɑ u deemɑ u dosɑwɑ.
7 E as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó, e eis que era um sonho.
8 Ye n kuɑ bururu win bwɛ̃rɑ kun kpunɛ. U sɔrobu kɑ bwisiɡibu kpuro sokɑ be bɑ wɑ̃ɑ Eɡibitiɔ. U bu win dosu si kpuro sɑɑriɑ. Adɑmɑ bɑɑ ben turo kun kpĩɑ u nùn dosu si tubusie.
8 E aconteceu que, pela manhã, o seu espírito perturbou-se, e enviou e chamou todos os adivinhadores do Egito e todos os seus sábios; e Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas ninguém havia que os interpretasse a Faraó.
9 Sɑɑ ye sɔɔrɑ win nɔri wɛ̃ɔ wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡisɔrɑ nɑ yɑɑyɑ mɑ nɑ torɑ.
9 Então, falou o copeiro-mor a Faraó, dizendo: Dos meus pecados me lembro hoje.
10 Sɑnɑm mɛ ɑ mɔru kuɑ kɑ bɛsɛ wunɛn sɔm kowobu, mɑ ɑ derɑ bɑ sun kpɛ̃ɛ nɛ kɑ pɛ̃ɛ kowobun wiruɡii pirisɔm kɔ̃sobun wiruɡiin dirɔ,
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa da guarda, a mim e ao padeiro-mor,
11 bɛsɛ yiru ye, sɑ dosɑ wɔ̃ku teeru. Mɑ bɛsɛn bɑɑwure u win dosun tubusiɑnu nuɑ nɡe mɛ u dosɑ.
11 então, sonhamos um sonho na mesma noite, eu e ele, cada um conforme a interpretação do seu sonho sonhamos.
12 N deemɑ bɛsɛ kɑ Heberu bii ɡoowɑ sɑ wɑ̃ɑ mi, wi u sɑ̃ɑ pirisɔm kɔ̃sobun wiruɡiin yoo. Ye sɑ nùn bɛsɛn dosu si sɑɑriɑ, yerɑ u sun si tubusiɑ.
12 E estava ali conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhos, e interpretou-nos os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Mɑ n kuɑ nɡe mɛ u bɑɑwure tubusiɑ. A mɑn wesiɑ nɛn sɔmburu sɔɔ, mɑ ɑ derɑ bɑ pɛ̃ɛ kowobun wiruɡii wi sɑ̃ɑrusiɑ.
13 E como ele nos interpretou, assim mesmo foi feito: a mim me fez tornar ao meu estado, e a ele fez enforcar.
14 Ye Eɡibiti sunɔ u nuɑ mɛ, u Yosɛfu sokusiɑ. Mii mii bɑ nùn yɑrɑmɑ pirisɔm dirun di, u win toburu kɔnɑ kɑ win bɑɑ sɑnsu u yɑ̃nu kɔsɑ, mɑ u seewɑ u dɑ sunɔ win mi.
14 Então, enviou Faraó e chamou a José, e o fizeram sair logo da cova; e barbeou-se, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Sunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ dosɑ. Goo kun kpĩɑ u mɑn dosu ɡe tubusie. Nɑ mɑɑ nuɑ ɑ rɑ dosu tubusie bɑ̀ n nun ɡu sɔ̃ɔwɑ.
15 E Faraó disse a José: Eu sonhei um sonho, e ninguém há que o interprete; mas de ti ouvi dizer que, quando ouves um sonho, o interpretas.
16 Mɑ Yosɛfu u nùn wisɑ u nɛɛ, n ǹ nɛ, Gusunɔwɑ u koo nun ɡe tubusiɑ n dorɑ.
16 E respondeu José a Faraó, dizendo: Isso não está em mim; Deus dará resposta de paz a Faraó.
17 Mɑ sunɔ u nɛɛ, wee, nɛn dosu sɔɔ nɑ yɔ̃ dɑru bɔ̃ɔwɔ.
17 Então, disse Faraó a José: Eis que em meu sonho estava eu em pé na praia do rio.
18 Yerɑ nɑɑ mɛro burɛ nɔɔbɑ yiru yi yi bɔɔru yi yɑrimɑ dɑɑrun di yi dimɔ dɑru bɔ̃ɔwɔ.
18 E eis que subiam do rio sete vacas gordas de carne e formosas à vista e pastavam no prado.
19 Mɑ nɛɛ nɔɔbɑ yiru ɡɛɛ mɑɑ yɑrimɑ dɑɑrun di yi yi woore yi ǹ wɑɑbu wɑ̃. Nɑ ǹ nɑɑ kɔ̃simii nin bweseru wɑɑre Eɡibitin tem kpuro sɔɔ.
19 E eis que outras sete vacas subiam após estas, muito feias à vista e magras de carne; não tenho visto outras tais, quanto à fealdade, em toda a terra do Egito.
20 Nɛɛ yi, yi nɛɛ ɡbiikii nɔɔbɑ yiru yi yi bɔɔru mi mwɛ.
20 E as vacas magras e feias comiam as primeiras sete vacas gordas;
21 Adɑmɑ ye yi yi mwɛ mɛ, ɑ ǹ kɑɑ n mɑm yɛ̃ nɡe yi ɡɑ̃ɑnu mwɛ. Domi mɛ yi woore yellun di, mɛyɑ yi woore mi. Mɑ nɑ dom yɑndɑ.
21 e entravam em suas entranhas, mas não se conhecia que houvessem entrado em suas entranhas, porque o seu aspecto era feio como no princípio. Então, acordei.
22 Yen biru nɑ kpɑm dosɑ nɑ doo ɡɑ̃ɑ teeru sɔɔ doo wii ɡeenu nɔɔbɑ yiru wɑ ni nu bɛm mɔ swɛɛ swɛɛ.
22 Depois, vi em meu sonho, e eis que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 Mɑ doo winu nɔɔbɑ yiru ɡɑnu nu mɑɑ yɑrɑ niɔnɔn temɔ ni nu sɑkosu sɑ̃ɑ nu ɡbere sɔ̃ɔ kɑ woon sɔ̃.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotavam após elas.
24 Doo wii sɑko si, su doo wii ɡee ni mwɛ mwɛ. Nɑ dosu ɡe nɛn sɔrobu sɑɑriɑ ɑdɑmɑ ben ɡoo kun mɑn ɡu tubusie.
24 E as sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. E eu disse-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Yosɛfu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡɑ̃ɑ teenɑ ɑ dosɑ. Gusunɔwɑ u nun sɔ̃ɔsi ye u koo ko.
25 Então, disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só; o que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 Nɑɑ mɛro burɛ nɔɔbɑ yiru ye, kɑ doo wii ɡeenu nɔɔbɑ yiru ye, wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiruwɑ. Ye kpuro yɑ sɑ̃ɑwɑ dosu teu.
26 As sete vacas formosas são sete anos; as sete espigas formosas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Nɛɛ nɔɔbɑ yiru yi yi woore yi ǹ wɑɑbu wɑ̃ mi, yi yi yɑrɑ yiɔnɔn biruɔ, kɑ doo wii sɑkosu nɔɔbɑ yiru si su ɡbere sɔ̃ɔ kɑ woon sɔ̃ mi, nu sɑ̃ɑwɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru yè sɔɔ ɡɔ̃ɔrɑ ko n wɑ̃ɑ.
27 E as sete vacas magras e feias à vista, que subiam depois delas, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental; serão sete anos de fome.
28 Gusunɔwɑ nun sɔ̃ɔsi ye u koo ko nɡe mɛ nɑ rɑɑ nun sɔ̃ɔwɑ, sunɔ.
28 Esta é a palavra que tenho dito a Faraó; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
29 N wee, wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru sɔɔ, deburɑ ko n wɑ̃ɑ Eɡibitin tem kpuro sɔɔ.
29 E eis que vêm sete anos, e haverá grande fartura em toda a terra do Egito.
30 — ausente —
30 E, depois deles, levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 — ausente —
31 e não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que haverá depois, porquanto será gravíssima.
32 Ye ɑ kɑ dosu ɡe kuɑ nɔn mɛɛru, Gusunɔ u kĩ ɑ n yɛ̃ mɑ yɑ koo koorɑwɑ yɑ ǹ mɑɑ tɛɛmɔ.
32 E o sonho foi duplicado duas vezes a Faraó é porque esta coisa é determinada de Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 Tɛ̃, sunɔ, n weenɛ ɑ bwisiɡii ɡoo kɑsu wi u lɑsɑbu mɔ, kpɑ ɑ nùn ko Eɡibitin wiruɡii.
33 Portanto, Faraó se proveja agora de um varão inteligente e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Kpɑ ɑ mɑɑ tɔmbu ɡɑbu wunɑ be bɑ koo deburun sɑɑn dĩɑnu kpuro bɔnu ko subɑ nɔɔbu kpɑ bu nin sube teeru mwɑ bɑɑwuren mi.
34 Faça isso Faraó, e ponha governadores sobre a terra, e tome a quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Kpɑ bu dĩɑ ni kpuro mɛnnɑ kɑ wunɛn yiiko bu doo bɔkunu bere birɑnu sɔɔ wuu bɑɑɡeren sɔ̃ kpɑ bɑ n nu kɔ̃su.
35 E ajuntem toda a comida destes bons anos, que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Niyɑ nu ko n beruɑ tɔmbun sɔ̃ bɑ n kɑ ɡɔ̃ɔrun wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ye mɑrɑ ye yɑ wee tem mɛ sɔɔ, kpɑ tu ku rɑɑ kɑ tɔmbu kpuro ɡo.
36 Assim, será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Mɑ Yosɛfun ɡɑri yi, yi Eɡibiti sunɔ dore kɑ win sinɑ ɑsɑkpɔbu kpuro.
37 E esta palavra foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Yerɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mɑnɑ sɑ ko mɑɑ tɔnu wɑ wi u Gusunɔn Hunde mɔ nɡe wini.
38 E disse Faraó a seus servos: Acharíamos um varão como este, em quem haja o Espírito de Deus?
39 Mɑ u Yosɛfu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɡe mɛ Gusunɔ u nun ye kpuro sɔ̃ɔsi, ɡoo mɑɑ sɑri wi u bwisi kɑ lɑsɑbu mɔ nɡe wunɛ.
39 Depois, disse Faraó a José: Pois que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão inteligente e sábio como tu.
40 Kon nun ko nɛn yɛnu yɛ̃ro. Nɛn tɔmbu kpuro bɑ koo wunɛn ɡɑri mɛm nɔɔwɑ. Nɛn sinɑ ɡɔnɑ tɔnɑwɑ ko nɑ n kɑ nun kere.
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua boca se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 U mɑɑ nɛɛ, wee, nɑ nun kuɑ Eɡibitin tem kpuron wiruɡii.
41 Disse mais Faraó a José: Vês aqui te tenho posto sobre toda a terra do Egito.
42 Yerɑ u win tɑɑbu ɡe ɡɑ win yĩreru mɔ potɑ win nɔmun di u Yosɛfu dokeɑ win nɔmuɔ. Mɑ u nùn yɑ̃ɑ burɑnu sebusiɑ. Yen biru u nùn yɔni wurɑɡii dokeɑ wĩirɔ.
42 E tirou Faraó o anel da sua mão, e o pôs na mão de José, e o fez vestir de vestes de linho fino, e pôs um colar de ouro no seu pescoço.
43 Mɑ u derɑ bɑ nùn yɔɔsiɑ kɛkɛ sɔɔ ye dumi ɡɑwe yɑ wiɡiɑ swĩi. Gɑbɑ nùn ɡbiiye bɑ mɔ̀, i yiiro i yiiro. Nɡe mɛyɑ Eɡibiti sunɔ u kɑ Yosɛfu kuɑ tem mɛ kpuron wiruɡii.
43 E o fez subir no segundo carro que tinha, e clamavam diante dele: Ajoelhai. Assim, o pôs sobre toda a terra do Egito.
44 Mɑ u kpɑm nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛ Eɡibiti sunɔ, nɛnɑ nɑ ɡeruɑ, Eɡibitin tem kpuro sɔɔ, ɡoo kun kpɛ̃ u ɡɑ̃ɑnu ko mɑ n kun mɔ kɑ wunɛn woodɑ.
44 E disse Faraó a José: Eu sou Faraó; porém sem ti ninguém levantará a sua mão ou o seu pé em toda a terra do Egito.
45 — ausente —
45 E chamou Faraó o nome de José Zafenate-Paneia e deu-lhe por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e saiu José por toda a terra do Egito.
46 — ausente —
46 E José era da idade de trinta anos quando esteve diante da face de Faraó, rei do Egito. E saiu José da face de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Deburun wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ye sɔɔ, tem mu dĩɑnu kuɑ ɡem ɡem.
47 E a terra produziu nos sete anos de fartura a mãos-cheias.
48 Yerɑ Yosɛfu u wuu bɑɑɡeren ɡbeɑn dĩɑnu mɛnnɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ye sɔɔ, u nu beruɑ wuu ɡen birɑnu sɔɔ.
48 E ajuntou todo o mantimento dos sete anos que houve na terra do Egito; e guardou o mantimento nas cidades, pondo nas cidades o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade.
49 Dĩɑ ni u mɛnnɑ mi, nin kpɑ̃ɑrɑ bɑndɑ sere bɑ ǹ kpɛ̃ bu nin ɡeeru ɡiɑ. Nu sɑ̃ɑwɑ nɡe yɑni sɛɛri.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar, porquanto não havia numeração.
50 Gɔ̃ɔ ten sɑɑ yu sere nɑ, Asinɑti, Potiferɑn bii u Yosɛfu bii tɔn durɔbu yiru mɑruɑ.
50 E nasceram a José dois filhos (antes que viesse o ano de fome), que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Yen ɡbiikoowɑ Yosɛfu u yĩsiru kɑ̃ Mɑnɑse, u nɛɛ, domi Gusunɔ u derɑ nɑ nɛn wɑhɑlɑ kpuro duɑri kɑ mɑɑ nɛn bɑɑn yɛnu kpuro.
51 E chamou José o nome do primogênito Manassés, porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho e de toda a casa de meu pai.
52 Mɑ u yiruse yĩsiru kɑ̃ Efɑrɑimu, u nɛɛ, domi Gusunɔ u derɑ nɑ mɑrɑ tem mi nɑ nɔni swɑ̃ɑru wɑ.
52 E o nome do segundo chamou Efraim, porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Sɑnɑm dɔɔ sɑnɑm wee, debu bɑkɑ ten wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru yen bɑɑ doonɑ Eɡibitin temɔ.
53 Então, acabaram-se os sete anos de fartura que havia na terra do Egito,
54 Mɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ɡɔ̃ɔruɡiɑ yɑ tunumɑ nɡe mɛ Yosɛfu u rɑɑ ɡeruɑ. Gɔ̃ɔ te, tɑ tem bɑɑmɑ kpuro nɛnuɑ, mɑ n kun mɔ Eɡibitin tem tɔnɑ sɔɔ mi dĩɑnu wɑ̃ɑ.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Adɑmɑ ye ɡɔ̃ɔrɑ rɑ duɑ mi, tɔmbɑ Eɡibiti sunɔ wuri koosimɔ bu kɑ dĩɑnu wɑn sɔ̃. Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu doo Yosɛfun mi, kpɑ bu ko ye u koo bu sɔ̃.
55 E, tendo toda a terra do Egito fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Ye Yosɛfu u wɑ ɡɔ̃ɔrɑ tem mɛ kpuro nɛnuɑ, yerɑ u birɑ ni kpuro wukiɑ u tɔmbu dĩɑnu dɔremɔ. Gɔ̃ɔ te, tɑ kpɛ̃ɑmɔ.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José tudo em que havia mantimento e vendeu aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Mɑ tɔmbɑ nɑɑmɔ Eɡibitiɔ tem kpuron di bu kɑ dĩɑnu dwe Yosɛfun mi, domi ɡɔ̃ɔ te, tɑ tem kpuro nɛni ɡem ɡem.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.