Gênesis 41

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wɔ̃ɔ yirun biru Eɡibiti sunɔn tii u dosɑ. Wee u yɔ̃ dɑru bɔ̃ɔwɔ.
1 Dois anos se passaram. Um dia o rei do Egito sonhou que estava de pé na beira do rio Nilo.
2 Yerɑ nɑɑ mɛro burɛ nɔɔbɑ yiru yi yi bɔɔru yi yɑrimɑ dɑɑrun di yi dimɔ dɑru bɔ̃ɔwɔ.
2 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
3 Mɑ nɛɛ nɔɔbɑ yiru ɡɛɛ mɑɑ yɑrimɑ dɑɑrun di yi yi woore yi ǹ wɑɑbu wɑ̃, yi yɔ̃rɑ yiɔnɔn bɔkuɔ dɑru bɔ̃ɔ mi.
3 Logo em seguida saíram do rio outras sete vacas, feias e magras, que foram ficar perto das primeiras vacas, na beira do rio.
4 Mɑ yi nɛɛ burɛ yi yi bɔɔru mwɛ. Mɑ u dom yɑndɑ.
4 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas. Aí o rei acordou.
5 U kpɑm dweeyɑ mɑ u dosɑ nɔn mɛɛruse. Wee, doo ɡɑ̃ɑ teeru sɔɔ, u doo wii ɡeenu nɔɔbɑ yiru wɑ ni nu bɛm mɔ swɛɛ swɛɛ.
5 Mas tornou a dormir e teve outro sonho. Desta vez ele viu sete espigas de trigo que saíam de um mesmo pé; elas eram boas e cheias de grãos.
6 Mɑ doo winu nɔɔbɑ yiru ɡɑnu nu mɑɑ yɑrɑ niɔnɔn temɔ, ni nu sɑkosu sɑ̃ɑ nu ɡbere sɔ̃ɔ kɑ woon sɔ̃.
6 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
7 Doo wii sɑko si, su doo wii ɡeenu mwɛ mwɛ. Mɑ u dom yɑndɑ u deemɑ u dosɑwɑ.
7 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. O rei acordou: tinha sido um sonho.
8 Ye n kuɑ bururu win bwɛ̃rɑ kun kpunɛ. U sɔrobu kɑ bwisiɡibu kpuro sokɑ be bɑ wɑ̃ɑ Eɡibitiɔ. U bu win dosu si kpuro sɑɑriɑ. Adɑmɑ bɑɑ ben turo kun kpĩɑ u nùn dosu si tubusie.
8 De manhã ele estava muito preocupado e por isso mandou chamar todos os adivinhos e todos os sábios do Egito. O rei contou os seus sonhos, mas nenhum dos sábios foi capaz de dar a explicação.
9 Sɑɑ ye sɔɔrɑ win nɔri wɛ̃ɔ wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡisɔrɑ nɑ yɑɑyɑ mɑ nɑ torɑ.
9 Então o chefe dos copeiros disse ao rei: — Chegou a hora de confessar um erro que cometi.
10 Sɑnɑm mɛ ɑ mɔru kuɑ kɑ bɛsɛ wunɛn sɔm kowobu, mɑ ɑ derɑ bɑ sun kpɛ̃ɛ nɛ kɑ pɛ̃ɛ kowobun wiruɡii pirisɔm kɔ̃sobun wiruɡiin dirɔ,
10 Um dia o senhor ficou com raiva de mim e do chefe dos padeiros e nos mandou para a cadeia, na casa do capitão da guarda.
11 bɛsɛ yiru ye, sɑ dosɑ wɔ̃ku teeru. Mɑ bɛsɛn bɑɑwure u win dosun tubusiɑnu nuɑ nɡe mɛ u dosɑ.
11 Certa noite cada um de nós teve um sonho, e cada sonho queria dizer uma coisa.
12 N deemɑ bɛsɛ kɑ Heberu bii ɡoowɑ sɑ wɑ̃ɑ mi, wi u sɑ̃ɑ pirisɔm kɔ̃sobun wiruɡiin yoo. Ye sɑ nùn bɛsɛn dosu si sɑɑriɑ, yerɑ u sun si tubusiɑ.
12 Lá na cadeia estava com a gente um moço hebreu, que era escravo do capitão da guarda. Contamos a esse moço os nossos sonhos, e ele explicou o que queriam dizer.
13 Mɑ n kuɑ nɡe mɛ u bɑɑwure tubusiɑ. A mɑn wesiɑ nɛn sɔmburu sɔɔ, mɑ ɑ derɑ bɑ pɛ̃ɛ kowobun wiruɡii wi sɑ̃ɑrusiɑ.
13 E tudo deu certo, exatamente como ele havia falado. Eu voltei para o meu serviço, e o padeiro foi enforcado.
14 Ye Eɡibiti sunɔ u nuɑ mɛ, u Yosɛfu sokusiɑ. Mii mii bɑ nùn yɑrɑmɑ pirisɔm dirun di, u win toburu kɔnɑ kɑ win bɑɑ sɑnsu u yɑ̃nu kɔsɑ, mɑ u seewɑ u dɑ sunɔ win mi.
14 Então o rei mandou chamar José, e foram depressa tirá-lo da cadeia. Ele fez a barba, trocou de roupa e se apresentou ao rei.
15 Sunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ dosɑ. Goo kun kpĩɑ u mɑn dosu ɡe tubusie. Nɑ mɑɑ nuɑ ɑ rɑ dosu tubusie bɑ̀ n nun ɡu sɔ̃ɔwɑ.
15 Então o rei disse: — Eu tive um sonho que ninguém conseguiu explicar. Ouvi dizer que você é capaz de explicar sonhos.
16 Mɑ Yosɛfu u nùn wisɑ u nɛɛ, n ǹ nɛ, Gusunɔwɑ u koo nun ɡe tubusiɑ n dorɑ.
16 — Isso não depende de mim — respondeu José. — É Deus quem vai dar uma resposta para o bem do senhor, ó rei.
17 Mɑ sunɔ u nɛɛ, wee, nɛn dosu sɔɔ nɑ yɔ̃ dɑru bɔ̃ɔwɔ.
17 Aí o rei disse: — Sonhei que estava de pé na beira do rio Nilo.
18 Yerɑ nɑɑ mɛro burɛ nɔɔbɑ yiru yi yi bɔɔru yi yɑrimɑ dɑɑrun di yi dimɔ dɑru bɔ̃ɔwɔ.
18 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
19 Mɑ nɛɛ nɔɔbɑ yiru ɡɛɛ mɑɑ yɑrimɑ dɑɑrun di yi yi woore yi ǹ wɑɑbu wɑ̃. Nɑ ǹ nɑɑ kɔ̃simii nin bweseru wɑɑre Eɡibitin tem kpuro sɔɔ.
19 Depois saíram do rio outras sete vacas, mas estas eram feias e magras. Em toda a minha vida eu nunca vi no Egito vacas tão feias como aquelas.
20 Nɛɛ yi, yi nɛɛ ɡbiikii nɔɔbɑ yiru yi yi bɔɔru mi mwɛ.
20 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas,
21 Adɑmɑ ye yi yi mwɛ mɛ, ɑ ǹ kɑɑ n mɑm yɛ̃ nɡe yi ɡɑ̃ɑnu mwɛ. Domi mɛ yi woore yellun di, mɛyɑ yi woore mi. Mɑ nɑ dom yɑndɑ.
21 mas nem dava para notar isso, pois elas continuavam tão feias como antes. Então eu acordei.
22 Yen biru nɑ kpɑm dosɑ nɑ doo ɡɑ̃ɑ teeru sɔɔ doo wii ɡeenu nɔɔbɑ yiru wɑ ni nu bɛm mɔ swɛɛ swɛɛ.
22 Depois tive outro sonho. Eu vi sete espigas de trigo boas e cheias de grãos, as quais saíam de um mesmo pé.
23 Mɑ doo winu nɔɔbɑ yiru ɡɑnu nu mɑɑ yɑrɑ niɔnɔn temɔ ni nu sɑkosu sɑ̃ɑ nu ɡbere sɔ̃ɔ kɑ woon sɔ̃.
23 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
24 Doo wii sɑko si, su doo wii ɡee ni mwɛ mwɛ. Nɑ dosu ɡe nɛn sɔrobu sɑɑriɑ ɑdɑmɑ ben ɡoo kun mɑn ɡu tubusie.
24 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. Eu contei os sonhos aos adivinhos, mas nenhum deles foi capaz de explicá-los.
25 Yosɛfu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡɑ̃ɑ teenɑ ɑ dosɑ. Gusunɔwɑ u nun sɔ̃ɔsi ye u koo ko.
25 Então José disse ao rei: — Os dois sonhos querem dizer a mesma coisa. Por meio deles Deus está dizendo ao senhor o que ele vai fazer.
26 Nɑɑ mɛro burɛ nɔɔbɑ yiru ye, kɑ doo wii ɡeenu nɔɔbɑ yiru ye, wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiruwɑ. Ye kpuro yɑ sɑ̃ɑwɑ dosu teu.
26 As sete vacas bonitas são sete anos, e as sete espigas boas também são. Os dois sonhos querem dizer uma coisa só.
27 Nɛɛ nɔɔbɑ yiru yi yi woore yi ǹ wɑɑbu wɑ̃ mi, yi yi yɑrɑ yiɔnɔn biruɔ, kɑ doo wii sɑkosu nɔɔbɑ yiru si su ɡbere sɔ̃ɔ kɑ woon sɔ̃ mi, nu sɑ̃ɑwɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru yè sɔɔ ɡɔ̃ɔrɑ ko n wɑ̃ɑ.
27 As sete vacas magras e feias que saíram do rio depois das bonitas e também as sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto são sete anos em que vai faltar comida.
28 Gusunɔwɑ nun sɔ̃ɔsi ye u koo ko nɡe mɛ nɑ rɑɑ nun sɔ̃ɔwɑ, sunɔ.
28 É exatamente como eu disse: Deus mostrou ao senhor, ó rei, o que ele vai fazer.
29 N wee, wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru sɔɔ, deburɑ ko n wɑ̃ɑ Eɡibitin tem kpuro sɔɔ.
29 Virão sete anos em que vai haver muito alimento em todo o Egito.
30 — ausente —
30 Depois virão sete anos de fome.
31 — ausente —
31 E a fome será tão terrível, que ninguém lembrará do tempo em que houve muito alimento no Egito.
32 Ye ɑ kɑ dosu ɡe kuɑ nɔn mɛɛru, Gusunɔ u kĩ ɑ n yɛ̃ mɑ yɑ koo koorɑwɑ yɑ ǹ mɑɑ tɛɛmɔ.
32 A repetição do sonho quer dizer que Deus resolveu fazer isso e vai fazer logo.
33 Tɛ̃, sunɔ, n weenɛ ɑ bwisiɡii ɡoo kɑsu wi u lɑsɑbu mɔ, kpɑ ɑ nùn ko Eɡibitin wiruɡii.
33 E José continuou: — Portanto, será bom que o senhor, ó rei, escolha um homem inteligente e sábio e o ponha para dirigir o país.
34 Kpɑ ɑ mɑɑ tɔmbu ɡɑbu wunɑ be bɑ koo deburun sɑɑn dĩɑnu kpuro bɔnu ko subɑ nɔɔbu kpɑ bu nin sube teeru mwɑ bɑɑwuren mi.
34 O rei também deve escolher homens que ficarão encarregados de viajar por todo o país para recolher a quinta parte de todas as colheitas, durante os sete anos em que elas forem boas.
35 Kpɑ bu dĩɑ ni kpuro mɛnnɑ kɑ wunɛn yiiko bu doo bɔkunu bere birɑnu sɔɔ wuu bɑɑɡeren sɔ̃ kpɑ bɑ n nu kɔ̃su.
35 Durante os anos bons que estão chegando, esses homens ajuntarão todo o trigo que puderem e o guardarão em armazéns nas cidades, sendo tudo controlado pelo senhor.
36 Niyɑ nu ko n beruɑ tɔmbun sɔ̃ bɑ n kɑ ɡɔ̃ɔrun wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ye mɑrɑ ye yɑ wee tem mɛ sɔɔ, kpɑ tu ku rɑɑ kɑ tɔmbu kpuro ɡo.
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer o país durante os sete anos de fome no Egito, e o povo não morrerá de fome.
37 Mɑ Yosɛfun ɡɑri yi, yi Eɡibiti sunɔ dore kɑ win sinɑ ɑsɑkpɔbu kpuro.
37 O conselho de José agradou ao rei e aos seus funcionários.
38 Yerɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mɑnɑ sɑ ko mɑɑ tɔnu wɑ wi u Gusunɔn Hunde mɔ nɡe wini.
38 E o rei lhes disse: — Não poderíamos achar ninguém melhor para dirigir o país do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus.
39 Mɑ u Yosɛfu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɡe mɛ Gusunɔ u nun ye kpuro sɔ̃ɔsi, ɡoo mɑɑ sɑri wi u bwisi kɑ lɑsɑbu mɔ nɡe wunɛ.
39 Depois virou-se para José e disse: — Deus lhe mostrou tudo isso, e assim está claro que não há ninguém que tenha mais capacidade e sabedoria do que você.
40 Kon nun ko nɛn yɛnu yɛ̃ro. Nɛn tɔmbu kpuro bɑ koo wunɛn ɡɑri mɛm nɔɔwɑ. Nɛn sinɑ ɡɔnɑ tɔnɑwɑ ko nɑ n kɑ nun kere.
40 Você vai ficar encarregado do meu palácio, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Só eu terei mais autoridade do que você, pois sou o rei.
41 U mɑɑ nɛɛ, wee, nɑ nun kuɑ Eɡibitin tem kpuron wiruɡii.
41 Neste momento eu o ponho como governador de todo o Egito.
42 Yerɑ u win tɑɑbu ɡe ɡɑ win yĩreru mɔ potɑ win nɔmun di u Yosɛfu dokeɑ win nɔmuɔ. Mɑ u nùn yɑ̃ɑ burɑnu sebusiɑ. Yen biru u nùn yɔni wurɑɡii dokeɑ wĩirɔ.
42 Então o rei tirou do dedo o seu anel-sinete e o colocou no dedo de José. Em seguida mandou que o vestissem com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro no pescoço dele.
43 Mɑ u derɑ bɑ nùn yɔɔsiɑ kɛkɛ sɔɔ ye dumi ɡɑwe yɑ wiɡiɑ swĩi. Gɑbɑ nùn ɡbiiye bɑ mɔ̀, i yiiro i yiiro. Nɡe mɛyɑ Eɡibiti sunɔ u kɑ Yosɛfu kuɑ tem mɛ kpuron wiruɡii.
43 Depois fez com que José subisse no carro reservado para a maior autoridade do Egito depois do rei e mandou que os seus homens fossem na frente dele, gritando: “Abram caminho!” Assim, José foi posto como governador de todo o Egito.
44 Mɑ u kpɑm nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛ Eɡibiti sunɔ, nɛnɑ nɑ ɡeruɑ, Eɡibitin tem kpuro sɔɔ, ɡoo kun kpɛ̃ u ɡɑ̃ɑnu ko mɑ n kun mɔ kɑ wunɛn woodɑ.
44 O rei disse a José: — Eu sou o rei, mas sem a sua licença ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito. José tinha trinta anos quando entrou para o serviço do rei do Egito. Ele saiu da presença do rei e viajou por todo o Egito.
47 Deburun wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ye sɔɔ, tem mu dĩɑnu kuɑ ɡem ɡem.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu cereais em grande quantidade.
48 Yerɑ Yosɛfu u wuu bɑɑɡeren ɡbeɑn dĩɑnu mɛnnɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ye sɔɔ, u nu beruɑ wuu ɡen birɑnu sɔɔ.
48 E José ajuntou todos os cereais e os guardou em armazéns nas cidades, ficando em cada cidade os cereais colhidos nos campos vizinhos.
49 Dĩɑ ni u mɛnnɑ mi, nin kpɑ̃ɑrɑ bɑndɑ sere bɑ ǹ kpɛ̃ bu nin ɡeeru ɡiɑ. Nu sɑ̃ɑwɑ nɡe yɑni sɛɛri.
49 José ajuntou tanto mantimento, que desistiu de pesar, pois não dava mais: parecia a areia da praia do mar.
50 Gɔ̃ɔ ten sɑɑ yu sere nɑ, Asinɑti, Potiferɑn bii u Yosɛfu bii tɔn durɔbu yiru mɑruɑ.
50 Antes de começarem os anos de fome, José teve dois filhos com a sua mulher Asenate.
51 Yen ɡbiikoowɑ Yosɛfu u yĩsiru kɑ̃ Mɑnɑse, u nɛɛ, domi Gusunɔ u derɑ nɑ nɛn wɑhɑlɑ kpuro duɑri kɑ mɑɑ nɛn bɑɑn yɛnu kpuro.
51 Pôs no primeiro o nome de Manassés e explicou assim: “Deus me fez esquecer todos os meus sofrimentos e toda a família do meu pai.”
52 Mɑ u yiruse yĩsiru kɑ̃ Efɑrɑimu, u nɛɛ, domi Gusunɔ u derɑ nɑ mɑrɑ tem mi nɑ nɔni swɑ̃ɑru wɑ.
52 No segundo filho pôs o nome de Efraim e disse: “Deus me deu filhos no país onde tenho sofrido.”
53 Sɑnɑm dɔɔ sɑnɑm wee, debu bɑkɑ ten wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru yen bɑɑ doonɑ Eɡibitin temɔ.
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura no Egito,
54 Mɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ɡɔ̃ɔruɡiɑ yɑ tunumɑ nɡe mɛ Yosɛfu u rɑɑ ɡeruɑ. Gɔ̃ɔ te, tɑ tem bɑɑmɑ kpuro nɛnuɑ, mɑ n kun mɔ Eɡibitin tem tɔnɑ sɔɔ mi dĩɑnu wɑ̃ɑ.
54 e, como José tinha dito, começaram os sete anos de fome. Nos outros países o povo passava fome, mas em todo o Egito havia o que comer.
55 Adɑmɑ ye ɡɔ̃ɔrɑ rɑ duɑ mi, tɔmbɑ Eɡibiti sunɔ wuri koosimɔ bu kɑ dĩɑnu wɑn sɔ̃. Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu doo Yosɛfun mi, kpɑ bu ko ye u koo bu sɔ̃.
55 Quando os egípcios começaram a passar fome, foram pedir alimentos ao rei. Ele disse: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Ye Yosɛfu u wɑ ɡɔ̃ɔrɑ tem mɛ kpuro nɛnuɑ, yerɑ u birɑ ni kpuro wukiɑ u tɔmbu dĩɑnu dɔremɔ. Gɔ̃ɔ te, tɑ kpɛ̃ɑmɔ.
56 Quando a fome aumentou no país inteiro, José abriu todos os armazéns e começou a vender cereais aos egípcios.
57 Mɑ tɔmbɑ nɑɑmɔ Eɡibitiɔ tem kpuron di bu kɑ dĩɑnu dwe Yosɛfun mi, domi ɡɔ̃ɔ te, tɑ tem kpuro nɛni ɡem ɡem.
57 E de todos os países vinha gente ao Egito para comprar cereais de José, pois no mundo inteiro havia uma grande falta de alimentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.