Gênesis 35
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Yenibɑn biru Gusunɔ u Yɑkɔbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ seewo ɑ dɑ Betɛliɔ kpɑ ɑ n wɑ̃ɑ mi, kpɑ ɑ mɑn yɑ̃ku yeru kuɑ mi nɑ rɑɑ nun kure sɑnɑm mɛ ɑ wunɛn mɔɔ dukɑ suurimɔ.
1 Deus disse a Jacó: “Apronte-se, mude-se para Betel e estabeleça-se ali. Ao chegar, construa um altar para o Deus que lhe apareceu quando você estava fugindo de seu irmão, Esaú”.
2 Yɑkɔbu u win tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bũu ni i rɑɑ mɔ, i nu wunɔ bɛɛn suunu sɔɔn di, kpɑ i tii dɛɛrɑsiɑ i bɛɛn yɑ̃nu teɑ.
2 Jacó disse à sua família e a todos que estavam com ele: “Joguem fora todos os seus ídolos pagãos, purifiquem-se e vistam roupas limpas.
3 Domi sɑ ko se su dɑ Betɛliɔ. Miyɑ kon Gusunɔ yɑ̃ku yeru kuɑ domi wiyɑ u mɑn somi sɑnɑm mɛ nɑ wɑ̃ɑ wɑhɑlɑ sɔɔ. Mɛyɑ u mɑɑ kɑ mɑn wɑ̃ɑ nɛn sɑnum kpuro sɔɔ.
3 Vamos a Betel, onde construirei um altar para o Deus que respondeu às minhas orações quando eu estava angustiado. Ele tem estado comigo por onde ando”.
4 Mɑ be kpuro bɑ ben bũu kpɛɛ ni bɑ wɑ sɑɑ tɔn tukobun min di ɡurɑ bɑ Yɑkɔbu wɛ̃ kɑ mɑɑ ben swɑɑ tonkunu. Mɑ u ye kpuro suɑ u sikuɑ dɑ̃ɑ bɑkɑru ɡɑrun nuurɔ Sikɛmu mi.
4 Então entregaram a Jacó todos os ídolos pagãos e as argolas que usavam nas orelhas, e ele os enterrou ao pé da grande árvore perto de Siquém.
5 Yen biru bɑ seewɑ bɑ doonɑ min di. Mɑ Gusunɔ u derɑ tɔn be bɑ kɑ bu sikerenɛ mi, bɑ bɛrum soorɑ. Yen sɔ̃nɑ bɑ ǹ bu swɑɑ nɑɑmwɛ.
5 Quando partiram, o terror de Deus se espalhou de tal forma entre os moradores das cidades próximas que ninguém atacou a família de Jacó.
6 Yɑkɔbu u tunumɑ, wi kɑ win tɔn be, Lusiɔ ye bɑ mɑɑ sokumɔ Betɛli, Kɑnɑnin temɔ.
6 Por fim, Jacó e todos que estavam com ele chegaram a Luz (também chamada Betel), em Canaã.
7 Yerɑ u Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yee te bɑniɑ mɑ u tu yĩsiru kɑ̃ Gusunɔ u wɑ̃ɑ Betɛliɔ. Domi miyɑ u nùn kure sɑnɑm mɛ u win mɔɔ dukɑ suurimɔ.
7 Jacó construiu um altar ali e chamou o lugar de El-Betel, pois Deus lhe havia aparecido em Betel quando ele estava fugindo de seu irmão.
8 Yɑm miyɑ Deborɑ wi u Rebekɑ nɔɔri birun di u ɡu. Mɑ bɑ nùn sikuɑ Betɛlin ɡuurun nuurɔ dɑ̃ɑ bɑkɑru ɡɑrun korɔ. Yen sɔ̃nɑ bɑ dɑ̃ɑ te sokɑ ɡɔɔ wurin dɑ̃ru.
8 Pouco tempo depois, Débora, a serva que havia amamentado Rebeca, morreu e foi sepultada ao pé do carvalho no vale perto de Betel. Desde então, a árvore é chamada de Alom-Bacute.
9 Yen biru Gusunɔ u kpɑm Yɑkɔbu kure Betɛliɔ mɑ u nùn domɑru kuɑ, sɑnɑm mɛ u wurɑmɑ Pɑdɑnɑrɑmun di.
9 Agora que Jacó havia regressado de Padã-Arã, Deus lhe apareceu outra vez em Betel e o abençoou:
10 U nɛɛ, wunɛn yĩsirɑ Yɑkɔbu, ɑdɑmɑ bɑ ǹ koo mɑɑ kɑ nun tu soku. Isireliwɑ bɑ ko n dɑ nun soku.
10 “Seu nome é Jacó, mas você não se chamará mais Jacó. De agora em diante, seu nome será Israel”. Assim, Deus deu a ele o nome de Israel.
11 U mɑɑ nɛɛ, nɛ Gusunɔ nɑ sɑ̃ɑwɑ Dɑm kpuroɡii. A mɑruro kpɑ wunɛn bibu bu kɔwɑrɑ kpɑ bwese dɑbinu kɑ sinɑmbu bu mɑrurɑ wunɛn min di.
11 Deus também lhe disse: “Eu sou o Deus Todo-poderoso. Seja fértil e multiplique-se. Você se tornará uma grande nação, até mesmo muitas nações. Haverá reis entre seus descendentes.
12 Wunɛ kɑ wunɛn bibun bweserɑ i ko n tem mɛ mɔ mɛ nɑ Aburɑhɑmu kɑ Isɑki wɛ̃.
12 Eu lhe darei a terra que dei a Abraão e Isaque. Sim, eu a darei a você e a seus descendentes”.
13 Ye Gusunɔ u ɡɑri yi ɡeruɑ u kpɑ, u doonɑ wɔllɔ u Yɑkɔbu deri.
13 Em seguida, Deus se elevou do lugar onde havia falado a Jacó.
14 Mɑ Yɑkɔbu u kperu suɑ u ɡirɑ bɑ n kɑ yɑɑye mɑ miyɑ Yinni Gusunɔ u kɑ nùn ɡɑri kuɑ. Mɑ u tu tɑm kɑ ɡum wisi kpɑ tɑ n kɑ sɑ̃ɑ Gusunɔɡiru.
14 Jacó levantou uma coluna de pedra para marcar o lugar onde Deus lhe havia falado. Depois, derramou vinho sobre a coluna, como oferta a Deus, e a ungiu com azeite de oliva.
15 Yerɑ u yɑm mi sokɑ Betɛli, domi miyɑ Gusunɔ u kɑ nùn ɡɑri kuɑ.
15 Chamou o lugar de Betel, pois ali Deus lhe havia falado.
16 Yen biru Yɑkɔbu kɑ win tɔmbu bɑ seewɑ Betɛlin di bɑ dɔɔ Efɑrɑtɑɔ. Ye bɑ Efɑrɑtɑ turuku kuɑ, yerɑ Rɑsɛli u yiirɑ u mɑrɑ swɑɑ ye sɔɔ. Kurɔ wi, u wɑhɑlɑ kuɑ win mɑru bi sɔɔ.
16 Depois que partiram de Betel, rumaram para Efrata. Raquel, porém, sentiu fortes dores e entrou em trabalho de parto quando ainda estavam a certa distância da cidade.
17 Sɑnɑm mɛ u wɑhɑlɑ mɔ̀, yerɑ mɑrusio u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku nɑndɑ, bii tɔn durɔwɑ ɑ mɑɑ wɑ.
17 As dores de parto aumentaram, e a parteira lhe disse: “Não tenha medo! Você terá outro menino!”.
18 Ye u mɑrɑ u kpɑ u ɡɔɔ dɔɔ, yerɑ u win bii wi yĩsiru kɑ̃ Bɛni Oni. Yen tubusiɑnɑ, bii wi nɑ mɑrɑ kɑ wɑhɑlɑ. Adɑmɑ win tundo u nùn sokɑ Bɛnyɑmɛɛ. Yen tubusiɑnɑ mɑɑ, nɛn nɔm ɡeun bii .
18 Raquel estava quase morrendo, mas, com seu último suspiro, chamou o menino de Benoni. O pai do bebê, no entanto, o chamou de Benjamim.
19 Mɑ Rɑsɛli u kpunɑ u ɡu. Bɑ nùn sikɑ Efɑrɑtɑn swɑɑɔ ye bɑ mɑɑ sokumɔ Bɛtelehɛmu.
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada junto ao caminho para Efrata (ou seja, Belém).
20 Yerɑ Yɑkɔbu u kperu ɡɑru suɑ u ɡirɑ Rɑsɛlin siki ten mi, bɑ n kɑ nùn yɑɑye. Kpee te, tɑ wɑ̃ɑ mi sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ.
20 Sobre o túmulo de Raquel, Jacó levantou um monumento de pedra, que está lá até hoje.
21 Min diyɑ u seewɑ u dɑ u win kuu bekuruɡiru ɡirɑ Miɡidɑli Edɛɛɔ.
21 Então Jacó seguiu viagem e acampou além de Migdal-Éder.
22 Sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ Miɡidɑli Edɛɛ mi, yerɑ ben turo Rubɛni u dɑ u kɑ win tundon kurɔ Bilihɑ kpunɑ. Mɑ tundo wi, u ye nuɑ.
22 Enquanto moravam ali, Rúben teve relações com Bila, concubina de seu pai, e Jacó ficou sabendo disso. Estes são os nomes dos doze filhos de Jacó:
23 Bibu wɔkurɑ yiru ye sɔɔ, Leɑɡibɑ Rubɛni wi, wi u sɑ̃ɑ Yɑkɔbun bii ɡbiikoo, kɑ Simɛɔ kɑ Lefi kɑ Yudɑ kɑ Isɑkɑri kɑ Sɑbuloni.
23 Os filhos de Lia foram Rúben (o filho mais velho de Jacó), Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.
24 Be bɑ mɑɑ sɑ̃ɑ Rɑsɛliɡibu, berɑ Yosɛfu kɑ Bɛnyɑmɛɛ.
24 Os filhos de Raquel foram José e Benjamim.
25 Be bɑ sɑ̃ɑ Bilihɑ, Rɑsɛlin yoon bibu, berɑ Dɑnu kɑ Nɛfitɑli.
25 Os filhos de Bila, serva de Raquel, foram Dã e Naftali.
26 Silipɑ wi u sɑ̃ɑ Leɑn yoo, wiɡibɑ mɑɑ Gɑdi kɑ Asɛɛ. Bii be bɑ Yɑkɔbu mɑruɑ Pɑdɑnɑrɑmuɔ berɑ mi.
26 Os filhos de Zilpa, serva de Lia, foram Gade e Aser. Esses são os filhos que nasceram a Jacó em Padã-Arã.
27 Yen biru Yɑkɔbu u turɑ win tundo Isɑkin mi, Mɑndeɔ, Kiriɑti Aribɑn bɔkuɔ ye bɑ mɑɑ mɔ̀ Heboroni. Miyɑ Aburɑhɑmu kɑ Isɑki bɑ sɔru di.
27 Então Jacó voltou à casa de seu pai, Isaque, em Manre, perto de Quiriate-Arba (hoje chamada Hebrom), onde Abraão e Isaque viveram como estrangeiros.
28 — ausente —
28 Isaque viveu 180 anos.
29 — ausente —
29 Deu o último suspiro e, ao morrer em boa velhice, reuniu-se a seus antepassados. Seus filhos, Esaú e Jacó, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.