Gênesis 35

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yenibɑn biru Gusunɔ u Yɑkɔbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ seewo ɑ dɑ Betɛliɔ kpɑ ɑ n wɑ̃ɑ mi, kpɑ ɑ mɑn yɑ̃ku yeru kuɑ mi nɑ rɑɑ nun kure sɑnɑm mɛ ɑ wunɛn mɔɔ dukɑ suurimɔ.
1 Deus disse a Jacó: — Levante-se, vá para Betel e habite ali. Faça ali um altar ao Deus que lhe apareceu quando você fugia do seu irmão Esaú.
2 Yɑkɔbu u win tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bũu ni i rɑɑ mɔ, i nu wunɔ bɛɛn suunu sɔɔn di, kpɑ i tii dɛɛrɑsiɑ i bɛɛn yɑ̃nu teɑ.
2 Então Jacó disse à sua família e a todos os que estavam com ele: — Joguem fora os deuses estranhos que há no meio de vocês, purifiquem-se e troquem de roupa.
3 Domi sɑ ko se su dɑ Betɛliɔ. Miyɑ kon Gusunɔ yɑ̃ku yeru kuɑ domi wiyɑ u mɑn somi sɑnɑm mɛ nɑ wɑ̃ɑ wɑhɑlɑ sɔɔ. Mɛyɑ u mɑɑ kɑ mɑn wɑ̃ɑ nɛn sɑnum kpuro sɔɔ.
3 Vamos nos preparar e ir para Betel. Farei ali um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia e me acompanhou no caminho por onde andei.
4 Mɑ be kpuro bɑ ben bũu kpɛɛ ni bɑ wɑ sɑɑ tɔn tukobun min di ɡurɑ bɑ Yɑkɔbu wɛ̃ kɑ mɑɑ ben swɑɑ tonkunu. Mɑ u ye kpuro suɑ u sikuɑ dɑ̃ɑ bɑkɑru ɡɑrun nuurɔ Sikɛmu mi.
4 Então deram a Jacó todos os deuses estranhos que tinham em mãos e as argolas que lhes pendiam das orelhas. E Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Yen biru bɑ seewɑ bɑ doonɑ min di. Mɑ Gusunɔ u derɑ tɔn be bɑ kɑ bu sikerenɛ mi, bɑ bɛrum soorɑ. Yen sɔ̃nɑ bɑ ǹ bu swɑɑ nɑɑmwɛ.
5 Quando eles partiram, o terror de Deus invadiu as cidades vizinhas, e não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Yɑkɔbu u tunumɑ, wi kɑ win tɔn be, Lusiɔ ye bɑ mɑɑ sokumɔ Betɛli, Kɑnɑnin temɔ.
6 Assim, Jacó chegou a Luz, chamada Betel, que fica na terra de Canaã, ele e todo o povo que estava com ele.
7 Yerɑ u Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yee te bɑniɑ mɑ u tu yĩsiru kɑ̃ Gusunɔ u wɑ̃ɑ Betɛliɔ. Domi miyɑ u nùn kure sɑnɑm mɛ u win mɔɔ dukɑ suurimɔ.
7 E edificou ali um altar. E àquele lugar deu o nome de El-Betel, porque ali Deus havia se revelado a ele quando estava fugindo do seu irmão.
8 Yɑm miyɑ Deborɑ wi u Rebekɑ nɔɔri birun di u ɡu. Mɑ bɑ nùn sikuɑ Betɛlin ɡuurun nuurɔ dɑ̃ɑ bɑkɑru ɡɑrun korɔ. Yen sɔ̃nɑ bɑ dɑ̃ɑ te sokɑ ɡɔɔ wurin dɑ̃ru.
8 Débora, a ama de Rebeca, morreu e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho que se chama Alom-Bacute.
9 Yen biru Gusunɔ u kpɑm Yɑkɔbu kure Betɛliɔ mɑ u nùn domɑru kuɑ, sɑnɑm mɛ u wurɑmɑ Pɑdɑnɑrɑmun di.
9 Depois que Jacó havia retornado de Padã-Arã, Deus lhe apareceu outra vez e o abençoou.
10 U nɛɛ, wunɛn yĩsirɑ Yɑkɔbu, ɑdɑmɑ bɑ ǹ koo mɑɑ kɑ nun tu soku. Isireliwɑ bɑ ko n dɑ nun soku.
10 Deus disse a ele: — Você se chama Jacó, mas o seu nome não será mais Jacó; o seu nome será Israel. E lhe deu o nome de Israel.
11 U mɑɑ nɛɛ, nɛ Gusunɔ nɑ sɑ̃ɑwɑ Dɑm kpuroɡii. A mɑruro kpɑ wunɛn bibu bu kɔwɑrɑ kpɑ bwese dɑbinu kɑ sinɑmbu bu mɑrurɑ wunɛn min di.
11 Disse-lhe mais: — Eu sou o Deus Todo-Poderoso; seja fecundo e multiplique-se; uma nação e multidão de nações sairão de você, e reis procederão de você.
12 Wunɛ kɑ wunɛn bibun bweserɑ i ko n tem mɛ mɔ mɛ nɑ Aburɑhɑmu kɑ Isɑki wɛ̃.
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque darei também a você e, depois de você, à sua descendência.
13 Ye Gusunɔ u ɡɑri yi ɡeruɑ u kpɑ, u doonɑ wɔllɔ u Yɑkɔbu deri.
13 E Deus se retirou dele, elevando-se do lugar onde lhe havia falado.
14 Mɑ Yɑkɔbu u kperu suɑ u ɡirɑ bɑ n kɑ yɑɑye mɑ miyɑ Yinni Gusunɔ u kɑ nùn ɡɑri kuɑ. Mɑ u tu tɑm kɑ ɡum wisi kpɑ tɑ n kɑ sɑ̃ɑ Gusunɔɡiru.
14 Então Jacó pôs uma coluna de pedra no lugar onde Deus havia falado com ele e derramou uma libação e azeite sobre ela.
15 Yerɑ u yɑm mi sokɑ Betɛli, domi miyɑ Gusunɔ u kɑ nùn ɡɑri kuɑ.
15 Ao lugar onde Deus lhe havia falado, Jacó deu o nome de Betel.
16 Yen biru Yɑkɔbu kɑ win tɔmbu bɑ seewɑ Betɛlin di bɑ dɔɔ Efɑrɑtɑɔ. Ye bɑ Efɑrɑtɑ turuku kuɑ, yerɑ Rɑsɛli u yiirɑ u mɑrɑ swɑɑ ye sɔɔ. Kurɔ wi, u wɑhɑlɑ kuɑ win mɑru bi sɔɔ.
16 Partiram de Betel, e, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata, Raquel deu à luz um filho, num parto que foi muito difícil.
17 Sɑnɑm mɛ u wɑhɑlɑ mɔ̀, yerɑ mɑrusio u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku nɑndɑ, bii tɔn durɔwɑ ɑ mɑɑ wɑ.
17 Em meio às dores, a parteira disse a Raquel: — Não tenha medo, pois você ainda terá este filho.
18 Ye u mɑrɑ u kpɑ u ɡɔɔ dɔɔ, yerɑ u win bii wi yĩsiru kɑ̃ Bɛni Oni. Yen tubusiɑnɑ, bii wi nɑ mɑrɑ kɑ wɑhɑlɑ. Adɑmɑ win tundo u nùn sokɑ Bɛnyɑmɛɛ. Yen tubusiɑnɑ mɑɑ, nɛn nɔm ɡeun bii .
18 Ao sair-lhe a alma (porque morreu), deu ao filho o nome de Benoni. Mas seu pai lhe chamou Benjamim.
19 Mɑ Rɑsɛli u kpunɑ u ɡu. Bɑ nùn sikɑ Efɑrɑtɑn swɑɑɔ ye bɑ mɑɑ sokumɔ Bɛtelehɛmu.
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 Yerɑ Yɑkɔbu u kperu ɡɑru suɑ u ɡirɑ Rɑsɛlin siki ten mi, bɑ n kɑ nùn yɑɑye. Kpee te, tɑ wɑ̃ɑ mi sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ.
20 Jacó levantou uma coluna sobre a sepultura de Raquel. Essa é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Min diyɑ u seewɑ u dɑ u win kuu bekuruɡiru ɡirɑ Miɡidɑli Edɛɛɔ.
21 Então Israel partiu e armou a sua tenda além da torre de Éder.
22 Sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ Miɡidɑli Edɛɛ mi, yerɑ ben turo Rubɛni u dɑ u kɑ win tundon kurɔ Bilihɑ kpunɑ. Mɑ tundo wi, u ye nuɑ.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, Rúben foi e se deitou com Bila, concubina de seu pai. E Israel ficou sabendo disso. Eram doze os filhos de Israel.
23 Bibu wɔkurɑ yiru ye sɔɔ, Leɑɡibɑ Rubɛni wi, wi u sɑ̃ɑ Yɑkɔbun bii ɡbiikoo, kɑ Simɛɔ kɑ Lefi kɑ Yudɑ kɑ Isɑkɑri kɑ Sɑbuloni.
23 Rúben, o primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom, filhos de Lia;
24 Be bɑ mɑɑ sɑ̃ɑ Rɑsɛliɡibu, berɑ Yosɛfu kɑ Bɛnyɑmɛɛ.
24 José e Benjamim, filhos de Raquel;
25 Be bɑ sɑ̃ɑ Bilihɑ, Rɑsɛlin yoon bibu, berɑ Dɑnu kɑ Nɛfitɑli.
25 Dã e Naftali, filhos de Bila, serva de Raquel;
26 Silipɑ wi u sɑ̃ɑ Leɑn yoo, wiɡibɑ mɑɑ Gɑdi kɑ Asɛɛ. Bii be bɑ Yɑkɔbu mɑruɑ Pɑdɑnɑrɑmuɔ berɑ mi.
26 e Gade e Aser, filhos de Zilpa, serva de Lia. São estes os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Yen biru Yɑkɔbu u turɑ win tundo Isɑkin mi, Mɑndeɔ, Kiriɑti Aribɑn bɔkuɔ ye bɑ mɑɑ mɔ̀ Heboroni. Miyɑ Aburɑhɑmu kɑ Isɑki bɑ sɔru di.
27 Jacó veio a Isaque, seu pai, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 — ausente —
28 Os dias da vida de Isaque foram cento e oitenta anos.
29 — ausente —
29 Após uma longa velhice, Isaque expirou e morreu, sendo reunido ao seu povo; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.