Gênesis 35

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yenibɑn biru Gusunɔ u Yɑkɔbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ seewo ɑ dɑ Betɛliɔ kpɑ ɑ n wɑ̃ɑ mi, kpɑ ɑ mɑn yɑ̃ku yeru kuɑ mi nɑ rɑɑ nun kure sɑnɑm mɛ ɑ wunɛn mɔɔ dukɑ suurimɔ.
1 Depois disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; e faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da face de Esaú, teu irmão.
2 Yɑkɔbu u win tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bũu ni i rɑɑ mɔ, i nu wunɔ bɛɛn suunu sɔɔn di, kpɑ i tii dɛɛrɑsiɑ i bɛɛn yɑ̃nu teɑ.
2 Então disse Jacó à sua família, e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no meio de vós, e purificai-vos e mudai as vossas vestes.
3 Domi sɑ ko se su dɑ Betɛliɔ. Miyɑ kon Gusunɔ yɑ̃ku yeru kuɑ domi wiyɑ u mɑn somi sɑnɑm mɛ nɑ wɑ̃ɑ wɑhɑlɑ sɔɔ. Mɛyɑ u mɑɑ kɑ mɑn wɑ̃ɑ nɛn sɑnum kpuro sɔɔ.
3 Levantemo-nos, e subamos a Betel; ali farei um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia, e que foi comigo no caminho por onde andei.
4 Mɑ be kpuro bɑ ben bũu kpɛɛ ni bɑ wɑ sɑɑ tɔn tukobun min di ɡurɑ bɑ Yɑkɔbu wɛ̃ kɑ mɑɑ ben swɑɑ tonkunu. Mɑ u ye kpuro suɑ u sikuɑ dɑ̃ɑ bɑkɑru ɡɑrun nuurɔ Sikɛmu mi.
4 Entregaram, pois, a Jacó todos os deuses estranhos, que tinham nas mãos, e as arrecadas que pendiam das suas orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Yen biru bɑ seewɑ bɑ doonɑ min di. Mɑ Gusunɔ u derɑ tɔn be bɑ kɑ bu sikerenɛ mi, bɑ bɛrum soorɑ. Yen sɔ̃nɑ bɑ ǹ bu swɑɑ nɑɑmwɛ.
5 Então partiram; e o terror de Deus sobreveio às cidades que lhes estavam ao redor, de modo que não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Yɑkɔbu u tunumɑ, wi kɑ win tɔn be, Lusiɔ ye bɑ mɑɑ sokumɔ Betɛli, Kɑnɑnin temɔ.
6 Assim chegou Jacó à Luz, que está na terra de Canaã {esta é Betel}, ele e todo o povo que estava com ele.
7 Yerɑ u Yinni Gusunɔ yɑ̃ku yee te bɑniɑ mɑ u tu yĩsiru kɑ̃ Gusunɔ u wɑ̃ɑ Betɛliɔ. Domi miyɑ u nùn kure sɑnɑm mɛ u win mɔɔ dukɑ suurimɔ.
7 Edificou ali um altar, e chamou ao lugar El-Betel; porque ali Deus se lhe tinha manifestado quando fugia da face de seu irmão.
8 Yɑm miyɑ Deborɑ wi u Rebekɑ nɔɔri birun di u ɡu. Mɑ bɑ nùn sikuɑ Betɛlin ɡuurun nuurɔ dɑ̃ɑ bɑkɑru ɡɑrun korɔ. Yen sɔ̃nɑ bɑ dɑ̃ɑ te sokɑ ɡɔɔ wurin dɑ̃ru.
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho, ao qual se chamou Alom-Bacute.
9 Yen biru Gusunɔ u kpɑm Yɑkɔbu kure Betɛliɔ mɑ u nùn domɑru kuɑ, sɑnɑm mɛ u wurɑmɑ Pɑdɑnɑrɑmun di.
9 Apareceu Deus outra vez a Jacó, quando ele voltou de Padã-Arã, e o abençoou.
10 U nɛɛ, wunɛn yĩsirɑ Yɑkɔbu, ɑdɑmɑ bɑ ǹ koo mɑɑ kɑ nun tu soku. Isireliwɑ bɑ ko n dɑ nun soku.
10 E disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó; não te chamarás mais Jacó, mas Israel será o teu nome. Chamou-lhe Israel.
11 U mɑɑ nɛɛ, nɛ Gusunɔ nɑ sɑ̃ɑwɑ Dɑm kpuroɡii. A mɑruro kpɑ wunɛn bibu bu kɔwɑrɑ kpɑ bwese dɑbinu kɑ sinɑmbu bu mɑrurɑ wunɛn min di.
11 Disse-lhe mais: Eu sou Deus Todo-Poderoso; frutifica e multiplica-te; uma nação, sim, uma multidão de nações sairá de ti, e reis procederão dos teus lombos;
12 Wunɛ kɑ wunɛn bibun bweserɑ i ko n tem mɛ mɔ mɛ nɑ Aburɑhɑmu kɑ Isɑki wɛ̃.
12 a terra que dei a Abraão e a Isaque, a ti a darei; também à tua descendência depois de ti a darei.
13 Ye Gusunɔ u ɡɑri yi ɡeruɑ u kpɑ, u doonɑ wɔllɔ u Yɑkɔbu deri.
13 E Deus subiu dele, do lugar onde lhe falara.
14 Mɑ Yɑkɔbu u kperu suɑ u ɡirɑ bɑ n kɑ yɑɑye mɑ miyɑ Yinni Gusunɔ u kɑ nùn ɡɑri kuɑ. Mɑ u tu tɑm kɑ ɡum wisi kpɑ tɑ n kɑ sɑ̃ɑ Gusunɔɡiru.
14 Então Jacó erigiu uma coluna no lugar onde Deus lhe falara, uma coluna de pedra; e sobre ela derramou uma libação e deitou-lhe também azeite;
15 Yerɑ u yɑm mi sokɑ Betɛli, domi miyɑ Gusunɔ u kɑ nùn ɡɑri kuɑ.
15 e Jacó chamou Betel ao lugar onde Deus lhe falara.
16 Yen biru Yɑkɔbu kɑ win tɔmbu bɑ seewɑ Betɛlin di bɑ dɔɔ Efɑrɑtɑɔ. Ye bɑ Efɑrɑtɑ turuku kuɑ, yerɑ Rɑsɛli u yiirɑ u mɑrɑ swɑɑ ye sɔɔ. Kurɔ wi, u wɑhɑlɑ kuɑ win mɑru bi sɔɔ.
16 Depois partiram de Betel; e, faltando ainda um trecho pequeno para chegar a Efrata, Raquel começou a sentir dores de parto, e custou-lhe o dar à luz.
17 Sɑnɑm mɛ u wɑhɑlɑ mɔ̀, yerɑ mɑrusio u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ ku nɑndɑ, bii tɔn durɔwɑ ɑ mɑɑ wɑ.
17 Quando ela estava nas dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Ye u mɑrɑ u kpɑ u ɡɔɔ dɔɔ, yerɑ u win bii wi yĩsiru kɑ̃ Bɛni Oni. Yen tubusiɑnɑ, bii wi nɑ mɑrɑ kɑ wɑhɑlɑ. Adɑmɑ win tundo u nùn sokɑ Bɛnyɑmɛɛ. Yen tubusiɑnɑ mɑɑ, nɛn nɔm ɡeun bii .
18 Então Raquel, ao sair-lhe a alma {porque morreu}, chamou ao filho Benôni; mas seu pai chamou-lhe Benjamim.
19 Mɑ Rɑsɛli u kpunɑ u ɡu. Bɑ nùn sikɑ Efɑrɑtɑn swɑɑɔ ye bɑ mɑɑ sokumɔ Bɛtelehɛmu.
19 Assim morreu Raquel, e foi sepultada no caminho de Efrata {esta é Bete-Leém}.
20 Yerɑ Yɑkɔbu u kperu ɡɑru suɑ u ɡirɑ Rɑsɛlin siki ten mi, bɑ n kɑ nùn yɑɑye. Kpee te, tɑ wɑ̃ɑ mi sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ.
20 E Jacó erigiu uma coluna sobre a sua sepultura; esta é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Min diyɑ u seewɑ u dɑ u win kuu bekuruɡiru ɡirɑ Miɡidɑli Edɛɛɔ.
21 Então partiu Israel, e armou a sua tenda além de Migdal-Eder.
22 Sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ Miɡidɑli Edɛɛ mi, yerɑ ben turo Rubɛni u dɑ u kɑ win tundon kurɔ Bilihɑ kpunɑ. Mɑ tundo wi, u ye nuɑ.
22 Quando Israel habitava naquela terra, foi Rúben e deitou-se com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Jacó:
23 Bibu wɔkurɑ yiru ye sɔɔ, Leɑɡibɑ Rubɛni wi, wi u sɑ̃ɑ Yɑkɔbun bii ɡbiikoo, kɑ Simɛɔ kɑ Lefi kɑ Yudɑ kɑ Isɑkɑri kɑ Sɑbuloni.
23 Os filhos de Léia: Rúben o primogênito de Jacó, depois Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom;
24 Be bɑ mɑɑ sɑ̃ɑ Rɑsɛliɡibu, berɑ Yosɛfu kɑ Bɛnyɑmɛɛ.
24 os filhos de Raquel: José e Benjamim;
25 Be bɑ sɑ̃ɑ Bilihɑ, Rɑsɛlin yoon bibu, berɑ Dɑnu kɑ Nɛfitɑli.
25 os filhos de Bila, serva de Raquel: Dã e Naftali;
26 Silipɑ wi u sɑ̃ɑ Leɑn yoo, wiɡibɑ mɑɑ Gɑdi kɑ Asɛɛ. Bii be bɑ Yɑkɔbu mɑruɑ Pɑdɑnɑrɑmuɔ berɑ mi.
26 os filhos de Zilpa, serva de Léia: Gade e Aser. Estes são os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Yen biru Yɑkɔbu u turɑ win tundo Isɑkin mi, Mɑndeɔ, Kiriɑti Aribɑn bɔkuɔ ye bɑ mɑɑ mɔ̀ Heboroni. Miyɑ Aburɑhɑmu kɑ Isɑki bɑ sɔru di.
27 Jacó veio a seu pai Isaque, a Manre, a Quiriate-Arba {esta é Hebrom}, onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 — ausente —
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos;
29 — ausente —
29 e, exalando o espírito, morreu e foi congregado ao seu povo, velho e cheio de dias; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.