Gênesis 34

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ Sikɛmu mi, yerɑ Dinɑ, Leɑn bii tɔn kurɔ, wi u Yɑkɔbu mɑruɑ, u dɑ win wɔndiɑ kpɑɑsibun mi, be bɑ sɑ̃ɑ tem miɡibu.
1 E saiu Diná, filha de Leia, que esta dera a Jacó, a ver as filhas da terra.
2 Mɑ Sikɛmu wi u sɑ̃ɑ Hɑmɔri, tem min sunɔn bii u Dinɑ wɑ. Mɑ u nùn ɡɑbɑ u sɛ̃re u kɑ kpunɑ. N deemɑ Hɑmɔri wi, u sɑ̃ɑwɑ Hefi.
2 E Siquém, filho de Hamor, heveu, príncipe daquela terra, viu-a, e tomou-a, e deitou-se com ela, e humilhou-a.
3 Sikɛmu wi, u Dinɑ kĩɑ ɡem ɡem sere u kɑ nùn ɡɑri kuɑ u wɑ u kɑ win ɡɔ̃ru sĩiyɛ win mi.
3 E apegou-se a sua alma com Diná, filha de Jacó, e amou a moça, e falou afetuosamente à moça.
4 Yen biruwɑ u win tundo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn wɔndiɑ wini kɑsuo n suɑ kurɔ.
4 Falou também Siquém a Hamor, seu pai, dizendo: Toma-me esta por mulher.
5 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Yɑkɔbu u mɑɑ nuɑ mɑ bɑ kɑ win bii Dinɑ kpunɑ kɑ dɑm. Yerɑ u mɑri u ǹ ɡɑ̃ɑnu ɡeruɑ sere ye win bibɑ wɔmɑ kpɑrɑ ɡberun di.
5 Quando Jacó ouviu que fora contaminada Diná, sua filha, estavam os seus filhos no campo com o gado; e calou-se Jacó até que viessem.
6 — ausente —
6 E saiu Hamor, pai de Siquém, a Jacó, para falar com ele.
7 — ausente —
7 E vieram os filhos de Jacó do campo; e, ouvindo isso, entristeceram-se os varões e iraram-se muito, pois aquele fizera doidice em Israel, deitando-se com a filha de Jacó, o que não se devia fazer assim.
8 Sɑnɑm mɛ u tunumɑ u nɛɛ, nɛn bii Sikɛmu u wunɛn bii wɔndiɑ wi bɑ mɔ̀ Dinɑn ɡɔɔ ɡbimɔ kĩrun sɔ̃. Yen sɔ̃, ɑ suuru koowo ɑ nùn wɔndiɑ wi kɛ̃ɛyɔ u suɑ kurɔ.
8 Então, falou Hamor com eles, dizendo: A alma de Siquém, meu filho, está namorada da vossa filha; dai-lha, peço-vos, por mulher.
9 Domi bɛsɛn bibu bɑ̀ n suɑnɑ sɑ ko ko tiɑ bɛsɛ kɑ bɛɛ. Yen sɔ̃, i sun bɛɛn wɔndiɑbɑ wɛ̃ɛmɑ kpɑ su mɑɑ bɛsɛɡibu bɛɛ wɛ̃.
9 Aparentai-vos conosco, dai-nos as vossas filhas e tomai as nossas filhas para vós;
10 Yen biru i ko n wɑ̃ɑ bɛsɛn tem mɛ sɔɔ, i n mɔ̀ ye i kĩ, i n tenkuru mɔ̀ kpɑ i dukiɑ wɑ.
10 e habitareis conosco; e a terra estará diante da vossa face; habitai, e negociai nela, e tomai possessão nela.
11 Yerɑ Sikɛmun tii u mɑɑ Yɑkɔbu kɑ win bii be bɑ tie sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kon ko kpuro ye i mɑn sɔ̃ɔwɑ kpɑ i kɑ mɑn nɔnu ɡeu mɛɛri.
11 E disse Siquém ao pai dela e aos irmãos dela: Ache eu graça a vossos olhos e darei o que me disserdes.
12 Yen sɔ̃, i mɑn dokiri ɡobi bɛkɛ bureo kɑ kɛ̃ɛ dɑbinu nɡe mɛ̀n nɔɔ i kĩ. Kon ye kpuro wɛ̃ ì n ko ɡesi mɑn bii wi kɛ̃ n suɑ kurɔ.
12 Aumentai muito sobre mim o dote e a dádiva, e darei o que me disserdes; dai-me somente a moça por mulher.
13 Adɑmɑ yèn sɔ̃ Sikɛmu u Dinɑ sɑnkɑ, yen sɔ̃nɑ Yɑkɔbun bii be, bɑ wi kɑ win tundo Hɑmɔri wisɑ kɑ bwisi bɑ nɛɛ,
13 Então, responderam os filhos de Jacó a Siquém e a Hamor, seu pai, enganosamente, e falaram, porquanto havia contaminado a Diná, sua irmã.
14 n ǹ koorɔ su bɛsɛn sesu bɑnɡo sɑri wɛ̃, domi bɛsɛn mi, seku bɑkɑrɑ.
14 E disseram-lhes: Não podemos fazer isso, que déssemos a nossa irmã a um varão não circuncidado; porque isso seria uma vergonha para nós.
15 Ye sɑ bikiɑmɔ tɔnɑ, yerɑ bɛɛn tɔn durɔ bɑɑwure u bɑnɡo ko nɡe bɛsɛ.
15 Nisso, porém, consentiremos a vós: se fordes como nós, que se circuncide todo macho entre vós;
16 Sɑɑ yerɑ sɑ ko bɛsɛn wɔndiɑbɑ bɛɛ kɛ̃ kurɔbu kpɑ i mɑɑ sun bɛɛɡibu wɛ̃ kurɔbu kpɑ sɑ n wɑ̃ɑ sɑnnu su ko bwese teeru.
16 então, dar-vos-emos as nossas filhas, e tomaremos nós as vossas filhas, e habitaremos convosco, e seremos um só povo.
17 Adɑmɑ ì n yinɑ i bɑnɡo ye ko, sɑ ko bɛsɛn wɔndiɑ mwɑwɑ kpɑ su doonɑ minin di.
17 Mas, se não nos ouvirdes e não vos circuncidardes, tomaremos a nossa filha e ir-nos-emos.
18 Gɑri yi, yi kɑ Sikɛmu kɑ win tundo nɑɑwɑ.
18 E suas palavras foram boas aos olhos de Hamor e aos olhos de Siquém, filho de Hamor.
19 N ǹ mɑɑ tɛ Sikɛmu kɑ yi mɛm nɔɔwɑ domi u Yɑkɔbun bii wɔndiɑ wi kĩ too. N deemɑ wiyɑ u bɛɛrɛ bo win bɑɑbɑn yɛnuɔ.
19 E não tardou o jovem em fazer isto; porque a filha de Jacó lhe agradava, e ele era o mais honrado de toda a casa de seu pai.
20 Mɑ wi kɑ win tundo Hɑmɔri bɑ dɑ wuun ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ mi bukurobu bɑ rɑ siri, bɑ bu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ,
20 Vieram, pois, Hamor e Siquém, seu filho, à porta da sua cidade e falaram aos varões da sua cidade, dizendo:
21 tɔn beni bɑ kɑ sun do. Yen sɔ̃, su de bɑ n wɑ̃ɑ bɛsɛn tem mɛ sɔɔ bɑ n tenkuru mɔ̀. Domi tem mɛ, mu kpɑ̃. Kpɑ su ben wɔndiɑbɑ suɑ kurɔbu, kpɑ be, bu mɑɑ bɛsɛɡibu suɑ kurɔbu
21 Estes varões são pacíficos conosco; portanto, habitarão nesta terra e negociarão nela; eis que a terra é larga de espaço diante da sua face; tomaremos nós as suas filhas por mulheres e lhes daremos as nossas filhas.
22 kpɑ su ko bwese teeru. Yu kɑ koorɑ mɛ, sere bɛsɛn tɔn durɔ bɑɑwure u bɑnɡo ko nɡe mɛ ben tii bɑ sɑ̃ɑ.
22 Mas somente consentirão aqueles varões habitar conosco, para que sejamos um só povo, se todo macho entre nós se circuncidar, como eles são circuncidados.
23 Yɑ̀ n koorɑ mɛ, berɑ̀ bɑ ben sɑbe ni mɔ kɑ ben dukiɑ. I de su ko mɛ kpɑ bu wɑ bu sinɑ kɑ bɛsɛ sɑnnu.
23 O seu gado, e as suas possessões, e todos os seus animais não serão nossos? Consintamos somente com eles, e habitarão conosco.
24 Be bɑ wɑ̃ɑ ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ kpuro bɑ Hɑmɔri kɑ win biin ɡɑri yi nɔɔmɔ, mɑ tɔn durɔbu be bɑ yi nuɑ bɑ dɑ bɑ bɑnɡo ye kuɑ.
24 E deram ouvidos a Hamor e a Siquém, seu filho, todos os que saíam da porta da cidade; e foi circuncidado todo macho, de todos os que saíam pela porta da sua cidade.
25 Ye tɔn be, bɑ bɑnɡo ye kuɑ bɑ wɑ̃ɑ wɑhɑlɑ sɔɔ ɡinɑ, bɑ tɑmɑɑ ɡoo kun bu wɔrimɔ, yen sɔ̃ɔ itɑserɑ Yɑkɔbun bibu Simɛɔ kɑ Lefi, Dinɑn sesubu, bɑ ben tɑkobibɑ suɑ bɑ wuu ɡe wɔri bɑ ɡen tɔn durɔbu kpuro ɡo.
25 E aconteceu que, ao terceiro dia, quando estavam com a mais violenta dor, dois filhos de Jacó, Simeão e Levi, irmãos de Diná, tomaram cada um a sua espada, e entraram afoitamente na cidade, e mataram todo macho.
26 Mɛyɑ bɑ mɑɑ Hɑmɔri kɑ win bii Sikɛmu ɡo. Mɑ bɑ ben sesu Dinɑ yɑrɑ Sikɛmun yɛnun di.
26 Mataram também a fio de espada a Hamor, e a seu filho Siquém; e tomaram Diná da casa de Siquém e saíram.
27 Mɑ Yɑkɔbun bii be bɑ tie bɑ dɑ bɑ wuu ɡe wɔri bɑ ɡen yɑ̃nu ɡurɑmɑ yèn sɔ̃ bɑ ben sesu sɑnkɑ.
27 Vieram os filhos de Jacó aos mortos e saquearam a cidade, porquanto haviam contaminado a sua irmã.
28 Bɑ ben yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛbɑ ɡurɑ kɑ ben kɛtɛkunu kɑ yɑɑ sɑbe ni nu wɑ̃ɑ ben ɡberu kpɑɑnɛɔ
28 As suas ovelhas, e as suas vacas, e os seus jumentos, e o que na cidade e o que no campo havia tomaram;
29 kɑ ben ɑrumɑni kpuro kɑ ben bibu kɑ ben kurɔbu. Ye tɔn be, bɑ mɔ ɡesi yɛnusɔ kpuro bɑ ɡurɑwɑ.
29 e toda a sua fazenda, e todos os seus meninos, e as suas mulheres levaram presos e despojaram-nos de tudo o que havia em casa.
30 Yerɑ Yɑkɔbu u win bibu Lefi kɑ Simɛɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wɑhɑlɑ bɑkɑ i kɑ mɑn kɑsu mi. I derɑ nɛn bwɛ̃rɑ kun kpĩ. Domi Kɑnɑnibɑ kɑ Feresibɑ bɑ koo mɑn tusi. Yen biru bɑ̀ n dɑ nɔɔ tiɑ kuɑ bɑ mɑn wɔrimɑ bɑ koo sun kpeerɑsiɑwɑ mɑm mɑm, domi nɛn tɔmbɑ kun dɑbi.
30 Então, disse Jacó a Simeão e a Levi: Tendes-me turbado, fazendo-me cheirar mal entre os moradores desta terra, entre os cananeus e ferezeus; sendo eu pouco povo em número, ajuntar-se-ão, e ficarei destruído, eu e minha casa.
31 Mɑ bɑ Yɑkɔbu wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ ko dewɑ bɑ n bɛsɛn sesu ɡɑrisi kurɔ tɑnɔ?
31 E eles disseram: Faria, pois, ele a nossa irmã, como a uma prostituta?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.