Gênesis 34
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA
1 Sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ Sikɛmu mi, yerɑ Dinɑ, Leɑn bii tɔn kurɔ, wi u Yɑkɔbu mɑruɑ, u dɑ win wɔndiɑ kpɑɑsibun mi, be bɑ sɑ̃ɑ tem miɡibu.
1 Ora, Diná, filha que Lia dera à luz a Jacó, saiu para ver as filhas da terra.
2 Mɑ Sikɛmu wi u sɑ̃ɑ Hɑmɔri, tem min sunɔn bii u Dinɑ wɑ. Mɑ u nùn ɡɑbɑ u sɛ̃re u kɑ kpunɑ. N deemɑ Hɑmɔri wi, u sɑ̃ɑwɑ Hefi.
2 Viu-a Siquém, filho do heveu Hamor, que era príncipe daquela terra, e, tomando-a, a possuiu e assim a humilhou.
3 Sikɛmu wi, u Dinɑ kĩɑ ɡem ɡem sere u kɑ nùn ɡɑri kuɑ u wɑ u kɑ win ɡɔ̃ru sĩiyɛ win mi.
3 Sua alma se apegou a Diná, filha de Jacó, e amou a jovem, e falou-lhe ao coração.
4 Yen biruwɑ u win tundo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn wɔndiɑ wini kɑsuo n suɑ kurɔ.
4 Então, disse Siquém a Hamor, seu pai: Consegue-me esta jovem para esposa.
5 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Yɑkɔbu u mɑɑ nuɑ mɑ bɑ kɑ win bii Dinɑ kpunɑ kɑ dɑm. Yerɑ u mɑri u ǹ ɡɑ̃ɑnu ɡeruɑ sere ye win bibɑ wɔmɑ kpɑrɑ ɡberun di.
5 Quando soube Jacó que Diná, sua filha, fora violada por Siquém, estavam os seus filhos no campo com o gado; calou-se, pois, até que voltassem.
6 — ausente —
6 E saiu Hamor, pai de Siquém, para falar com Jacó.
7 — ausente —
7 Vindo os filhos de Jacó do campo e ouvindo o que acontecera, indignaram-se e muito se iraram, pois Siquém praticara um desatino em Israel, violentando a filha de Jacó, o que se não devia fazer.
8 Sɑnɑm mɛ u tunumɑ u nɛɛ, nɛn bii Sikɛmu u wunɛn bii wɔndiɑ wi bɑ mɔ̀ Dinɑn ɡɔɔ ɡbimɔ kĩrun sɔ̃. Yen sɔ̃, ɑ suuru koowo ɑ nùn wɔndiɑ wi kɛ̃ɛyɔ u suɑ kurɔ.
8 Disse-lhes Hamor: A alma de meu filho Siquém está enamorada fortemente de vossa filha; peço-vos que lha deis por esposa.
9 Domi bɛsɛn bibu bɑ̀ n suɑnɑ sɑ ko ko tiɑ bɛsɛ kɑ bɛɛ. Yen sɔ̃, i sun bɛɛn wɔndiɑbɑ wɛ̃ɛmɑ kpɑ su mɑɑ bɛsɛɡibu bɛɛ wɛ̃.
9 Aparentai-vos conosco, dai-nos as vossas filhas e tomai as nossas;
10 Yen biru i ko n wɑ̃ɑ bɛsɛn tem mɛ sɔɔ, i n mɔ̀ ye i kĩ, i n tenkuru mɔ̀ kpɑ i dukiɑ wɑ.
10 habitareis conosco, a terra estará ao vosso dispor; habitai e negociai nela e nela tende possessões.
11 Yerɑ Sikɛmun tii u mɑɑ Yɑkɔbu kɑ win bii be bɑ tie sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kon ko kpuro ye i mɑn sɔ̃ɔwɑ kpɑ i kɑ mɑn nɔnu ɡeu mɛɛri.
11 E o próprio Siquém disse ao pai e aos irmãos de Diná: Ache eu mercê diante de vós e vos darei o que determinardes.
12 Yen sɔ̃, i mɑn dokiri ɡobi bɛkɛ bureo kɑ kɛ̃ɛ dɑbinu nɡe mɛ̀n nɔɔ i kĩ. Kon ye kpuro wɛ̃ ì n ko ɡesi mɑn bii wi kɛ̃ n suɑ kurɔ.
12 Majorai de muito o dote de casamento e as dádivas, e darei o que me pedirdes; dai-me, porém, a jovem por esposa.
13 Adɑmɑ yèn sɔ̃ Sikɛmu u Dinɑ sɑnkɑ, yen sɔ̃nɑ Yɑkɔbun bii be, bɑ wi kɑ win tundo Hɑmɔri wisɑ kɑ bwisi bɑ nɛɛ,
13 Então, os filhos de Jacó, por causa de lhes haver Siquém violado a irmã, Diná, responderam com dolo a Siquém e a seu pai Hamor e lhes disseram:
14 n ǹ koorɔ su bɛsɛn sesu bɑnɡo sɑri wɛ̃, domi bɛsɛn mi, seku bɑkɑrɑ.
14 Não podemos fazer isso, dar nossa irmã a um homem incircunciso; porque isso nos seria ignomínia.
15 Ye sɑ bikiɑmɔ tɔnɑ, yerɑ bɛɛn tɔn durɔ bɑɑwure u bɑnɡo ko nɡe bɛsɛ.
15 Sob uma única condição permitiremos: que vos torneis como nós, circuncidando-se todo macho entre vós;
16 Sɑɑ yerɑ sɑ ko bɛsɛn wɔndiɑbɑ bɛɛ kɛ̃ kurɔbu kpɑ i mɑɑ sun bɛɛɡibu wɛ̃ kurɔbu kpɑ sɑ n wɑ̃ɑ sɑnnu su ko bwese teeru.
16 então, vos daremos nossas filhas, tomaremos para nós as vossas, habitaremos convosco e seremos um só povo.
17 Adɑmɑ ì n yinɑ i bɑnɡo ye ko, sɑ ko bɛsɛn wɔndiɑ mwɑwɑ kpɑ su doonɑ minin di.
17 Se, porém, não nos ouvirdes e não vos circuncidardes, tomaremos a nossa filha e nos retiraremos embora.
18 Gɑri yi, yi kɑ Sikɛmu kɑ win tundo nɑɑwɑ.
18 Tais palavras agradaram a Hamor e a Siquém, seu filho.
19 N ǹ mɑɑ tɛ Sikɛmu kɑ yi mɛm nɔɔwɑ domi u Yɑkɔbun bii wɔndiɑ wi kĩ too. N deemɑ wiyɑ u bɛɛrɛ bo win bɑɑbɑn yɛnuɔ.
19 Não tardou o jovem em fazer isso, porque amava a filha de Jacó e era o mais honrado de toda a casa de seu pai.
20 Mɑ wi kɑ win tundo Hɑmɔri bɑ dɑ wuun ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ mi bukurobu bɑ rɑ siri, bɑ bu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ,
20 Vieram, pois, Hamor e Siquém, seu filho, à porta da sua cidade e falaram aos homens da cidade:
21 tɔn beni bɑ kɑ sun do. Yen sɔ̃, su de bɑ n wɑ̃ɑ bɛsɛn tem mɛ sɔɔ bɑ n tenkuru mɔ̀. Domi tem mɛ, mu kpɑ̃. Kpɑ su ben wɔndiɑbɑ suɑ kurɔbu, kpɑ be, bu mɑɑ bɛsɛɡibu suɑ kurɔbu
21 Estes homens são pacíficos para conosco; portanto, habitem na terra e negociem nela. A terra é bastante espaçosa para contê-los; recebamos por mulheres a suas filhas e demos-lhes também as nossas.
22 kpɑ su ko bwese teeru. Yu kɑ koorɑ mɛ, sere bɛsɛn tɔn durɔ bɑɑwure u bɑnɡo ko nɡe mɛ ben tii bɑ sɑ̃ɑ.
22 Somente, porém, consentirão os homens em habitar conosco, tornando-nos um só povo, se todo macho entre nós se circuncidar, como eles são circuncidados.
23 Yɑ̀ n koorɑ mɛ, berɑ̀ bɑ ben sɑbe ni mɔ kɑ ben dukiɑ. I de su ko mɛ kpɑ bu wɑ bu sinɑ kɑ bɛsɛ sɑnnu.
23 O seu gado, as suas possessões e todos os seus animais não serão nossos? Consintamos, pois, com eles, e habitarão conosco.
24 Be bɑ wɑ̃ɑ ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ kpuro bɑ Hɑmɔri kɑ win biin ɡɑri yi nɔɔmɔ, mɑ tɔn durɔbu be bɑ yi nuɑ bɑ dɑ bɑ bɑnɡo ye kuɑ.
24 E deram ouvidos a Hamor e a Siquém, seu filho, todos os que saíam da porta da cidade; e todo homem foi circuncidado, dos que saíam pela porta da sua cidade.
25 Ye tɔn be, bɑ bɑnɡo ye kuɑ bɑ wɑ̃ɑ wɑhɑlɑ sɔɔ ɡinɑ, bɑ tɑmɑɑ ɡoo kun bu wɔrimɔ, yen sɔ̃ɔ itɑserɑ Yɑkɔbun bibu Simɛɔ kɑ Lefi, Dinɑn sesubu, bɑ ben tɑkobibɑ suɑ bɑ wuu ɡe wɔri bɑ ɡen tɔn durɔbu kpuro ɡo.
25 Ao terceiro dia, quando os homens sentiam mais forte a dor, dois filhos de Jacó, Simeão e Levi, irmãos de Diná, tomaram cada um a sua espada, entraram inesperadamente na cidade e mataram os homens todos.
26 Mɛyɑ bɑ mɑɑ Hɑmɔri kɑ win bii Sikɛmu ɡo. Mɑ bɑ ben sesu Dinɑ yɑrɑ Sikɛmun yɛnun di.
26 Passaram também ao fio da espada a Hamor e a seu filho Siquém; tomaram a Diná da casa de Siquém e saíram.
27 Mɑ Yɑkɔbun bii be bɑ tie bɑ dɑ bɑ wuu ɡe wɔri bɑ ɡen yɑ̃nu ɡurɑmɑ yèn sɔ̃ bɑ ben sesu sɑnkɑ.
27 Sobrevieram os filhos de Jacó aos mortos e saquearam a cidade, porque sua irmã fora violada.
28 Bɑ ben yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛbɑ ɡurɑ kɑ ben kɛtɛkunu kɑ yɑɑ sɑbe ni nu wɑ̃ɑ ben ɡberu kpɑɑnɛɔ
28 Levaram deles os rebanhos, os bois, os jumentos e o que havia na cidade e no campo;
29 kɑ ben ɑrumɑni kpuro kɑ ben bibu kɑ ben kurɔbu. Ye tɔn be, bɑ mɔ ɡesi yɛnusɔ kpuro bɑ ɡurɑwɑ.
29 todos os seus bens, e todos os seus meninos, e as suas mulheres levaram cativos e pilharam tudo o que havia nas casas.
30 Yerɑ Yɑkɔbu u win bibu Lefi kɑ Simɛɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wɑhɑlɑ bɑkɑ i kɑ mɑn kɑsu mi. I derɑ nɛn bwɛ̃rɑ kun kpĩ. Domi Kɑnɑnibɑ kɑ Feresibɑ bɑ koo mɑn tusi. Yen biru bɑ̀ n dɑ nɔɔ tiɑ kuɑ bɑ mɑn wɔrimɑ bɑ koo sun kpeerɑsiɑwɑ mɑm mɑm, domi nɛn tɔmbɑ kun dɑbi.
30 Então, disse Jacó a Simeão e a Levi: Vós me afligistes e me fizestes odioso entre os moradores desta terra, entre os cananeus e os ferezeus; sendo nós pouca gente, reunir-se-ão contra mim, e serei destruído, eu e minha casa.
31 Mɑ bɑ Yɑkɔbu wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ ko dewɑ bɑ n bɛsɛn sesu ɡɑrisi kurɔ tɑnɔ?
31 Responderam: Abusaria ele de nossa irmã, como se fosse prostituta?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.