Gênesis 33
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Yenibɑn biru Yɑkɔbu u nɔni seeyɑ u wɑ wee, Esɑu u wee kɑ win tɑbu kowobu tɔnu nɛɛ te. Yerɑ Yɑkɔbu u win bibu bɔnu kuɑ u Leɑ nùn wiɡibu wɛ̃. Mɑ u mɑɑ Rɑsɛli wiɡii wɛ̃. Mɑ u mɑɑ win yoo tɔn kurɔbu yiru beɡibu wɛ̃.
1 Jacó levantou os olhos e viu Esaú aproximando-se com seus quatrocentos homens. Assim, dividiu os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 Mɑ u win yoo tɔn kurɔ be ɡbiisiɑ kɑ ben bibu, mɑ u derɑ Leɑ kɑ win bibu bɑ bu swĩi, yen biru Rɑsɛli kɑ win bii Yosɛfu bɑ swĩi.
2 Colocou as servas e os filhos delas à frente, Lia e seus filhos em seguida, e Raquel e José por último.
3 Mɑ Yɑkɔbu u besirɑ u bu ɡbiiyɑ u dɑ u yiirɑ nɔn nɔɔbɑ yiru win mɔɔn wuswɑɑɔ.
3 Jacó passou à frente e, ao aproximar-se de seu irmão, curvou-se até o chão sete vezes.
4 Yerɑ Esɑun tii u mɑɑ dukɑ nɑ u Yɑkɔbu ɡɑbɑ wĩirɔ bɑ bɔkɑsinɑ bɑ sɔ̃sunɑ. Mɑ be yiru kpuro bɑ swĩ.
4 Esaú correu ao encontro de Jacó e o abraçou; pôs os braços em volta do pescoço do irmão e o beijou. E os dois choraram.
5 Ye Esɑu u nɔni seeyɑ u Yɑkɔbun kurɔ be kɑ bii be wɑ, yerɑ u nɛɛ, berɑ̀ beni.
5 Então Esaú viu as mulheres e as crianças e perguntou: “Quem são estas pessoas que estão com você?”. Jacó respondeu: “São os filhos que Deus, em sua bondade, concedeu a seu servo”.
6 Yerɑ yoo be, bɑ nɑ Esɑun wuswɑɑɔ bɑ yiirɑ.
6 As servas e seus filhos se aproximaram e se curvaram diante de Esaú.
7 Mɑ Leɑ kɑ wiɡibu bɑ nɑ bɑ yiirɑ. Yen biru Rɑsɛli kɑ Yosɛfu bɑ mɑɑ nɑ bɑ yiirɑ.
7 Em seguida, Lia e seus filhos vieram e se curvaram diante dele. Por fim, José e Raquel se aproximaram e se curvaram diante dele.
8 Mɑ Esɑu u mɑɑ Yɑkɔbu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ tɔn be kɑ sɑbe ni ɡbiisiɑmɑ nɛn mi.
8 “E o que eram todos aqueles rebanhos que encontrei no caminho?”, perguntou Esaú. Jacó respondeu: “São presentes, meu senhor, para garantir sua amizade”.
9 Mɑ Esɑu u nɛɛ, nɛn wɔnɔ, sɑbe ni nɑ mɔ nɛn tii nu mɑn turɑ, ɑ wunɛɡinu nɛnuɔ.
9 “Meu irmão, eu já tenho muitos bens”, disse Esaú. “Guarde para você o que é seu.”
10 Yerɑ Yɑkɔbu u nɛɛ, ɑɑwo, ɑ̀ n kɑ mɑn nɔnu ɡeu mɛɛrɑ, ɑ nɛn kɛ̃ɛ te mɔɔ. Domi ye ɑ mɑn dɑm koosiɑ kɑ nuku dobu nɑ wunɛn wuswɑɑ wɑɑsinɑwɑ nɡe Gusunɔɡiɑ.
10 Mas Jacó insistiu: “Não! Se obtive seu favor, peço que aceite meu presente. E que alívio é ver seu sorriso amigável! É como ver a face de Deus!
11 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ nɛn kɛ̃ɛ te mɔɔ. Domi Gusunɔ u mɑn durom kuɑ u mɑn wɛ̃ kpuro yèn bukɑtɑ nɑ mɔ.
11 Por favor, aceite o presente que eu lhe trouxe, pois Deus tem sido muito bondoso comigo. Tenho mais que suficiente”. Diante da insistência de Jacó, Esaú acabou aceitando o presente.
12 Mɑ u nɛɛ, ɑ seewo su doonɑ kpɑ nɑ n nun swɑɑ ɡbiiye.
12 Então Esaú disse: “Vamos andando. Eu o acompanharei”.
13 Yɑkɔbu u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛn tɔnwero, ɑ yɛ̃ mɑ nɑ bibu mɔ be bɑ kun ɡinɑ dɑm mɔ, kɑ yɑ̃ɑ binu kɑ kɛtɛ binu ni nu bom nɔrumɔ. Yen sɔ̃, sɑ̀ n derɑ bɑ sĩɑ too bɑɑ sɔ̃ɔ teeru, sɑbe ni kpuro nu koo ɡbisuku.
13 Jacó, porém, respondeu: “Como meu senhor pode ver, algumas das crianças são bem pequenas, e os rebanhos também têm crias. Se os forçarmos demais, mesmo que por um dia, pode ser que os animais morram.
14 Yen sɔ̃, ɑ n ɡbiɑ, kpɑ nɛ kɑ bii be kɑ sɑbe ni, sɑ n wunɛn yirɑ swĩi kpurɛ kpurɛ sere su kɑ tunumɑ Seiriɔ mi ɑ wɑ̃ɑ.
14 Por favor, meu senhor, vá adiante do seu servo. Seguiremos mais devagar, em um ritmo que os rebanhos e as crianças possam acompanhar. Encontrarei com meu senhor em Seir”.
15 Mɑ Esɑu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, to, kon nun nɛn tɔmbu ɡɑbu deriɑ.
15 “Está bem”, disse Esaú. “Mas, pelo menos, permita-me deixar alguns dos meus homens para acompanhá-lo.” Jacó respondeu: “Não é necessário. Para mim, ter sido bem recebido por meu senhor já é o bastante!”.
16 Yen dɔmɑ terɑ Esɑu u ɡɔsirɑ u doonɑ Seiriɔ.
16 Esaú deu meia-volta e regressou a Seir naquele mesmo dia.
17 Adɑmɑ Yɑkɔbu u dɑ Sukɔtuɔ. Ye u turɑ mi, u diru bɑnɑ mɑ u win sɑbenu kunu kuɑ. Yen sɔ̃nɑ bɑ yɑm mi sokɑ Sukɔtu. Yen tubusiɑnɑ, kunu.
17 Jacó, por sua vez, viajou até Sucote, onde construiu uma casa para si e abrigos para seus rebanhos. Por isso, aquele lugar é chamado de Sucote.
18 Yen biru u seewɑ min di u turɑ kɑ ɑlɑfiɑ Kɑnɑnin temɔ mìn di u rɑɑ dɑ Pɑdɑnɑrɑmuɔ. Mɑ u win kunu ɡirɑ wuu ɡe bɑ mɔ̀ Sikɛmun bɔkuɔ.
18 Depois de percorrer todo o caminho desde Padã-Arã, Jacó chegou em segurança à cidade de Siquém, na terra de Canaã, e acampou em seus arredores.
19 Tem mi u nu ɡirɑ mi, mɑ u mu dwɑ kɑ sii ɡeesun ɡobi wunɔbu (100) Hɑmɔrin bibun mi. Ben turon yĩsirɑ Sikɛmu.
19 Jacó comprou da família de Hamor, pai de Siquém, o terreno onde estava acampado, por cem peças de prata.
20 Yerɑ u yɑ̃ku yeru kuɑ mi, u tu yĩsiru kɑ̃ u nɛɛ, Gusunɔwɑ u sɑ̃ɑ Isirelin Yinni.
20 Ali, construiu um altar e o chamou de El-Elohe-Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.