Gênesis 33
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA
1 Yenibɑn biru Yɑkɔbu u nɔni seeyɑ u wɑ wee, Esɑu u wee kɑ win tɑbu kowobu tɔnu nɛɛ te. Yerɑ Yɑkɔbu u win bibu bɔnu kuɑ u Leɑ nùn wiɡibu wɛ̃. Mɑ u mɑɑ Rɑsɛli wiɡii wɛ̃. Mɑ u mɑɑ win yoo tɔn kurɔbu yiru beɡibu wɛ̃.
1 Levantando Jacó os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então, passou os filhos a Lia, a Raquel e às duas servas.
2 Mɑ u win yoo tɔn kurɔ be ɡbiisiɑ kɑ ben bibu, mɑ u derɑ Leɑ kɑ win bibu bɑ bu swĩi, yen biru Rɑsɛli kɑ win bii Yosɛfu bɑ swĩi.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por últimos.
3 Mɑ Yɑkɔbu u besirɑ u bu ɡbiiyɑ u dɑ u yiirɑ nɔn nɔɔbɑ yiru win mɔɔn wuswɑɑɔ.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se à terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Yerɑ Esɑun tii u mɑɑ dukɑ nɑ u Yɑkɔbu ɡɑbɑ wĩirɔ bɑ bɔkɑsinɑ bɑ sɔ̃sunɑ. Mɑ be yiru kpuro bɑ swĩ.
4 Então, Esaú correu-lhe ao encontro e o abraçou; arrojou-se-lhe ao pescoço e o beijou; e choraram.
5 Ye Esɑu u nɔni seeyɑ u Yɑkɔbun kurɔ be kɑ bii be wɑ, yerɑ u nɛɛ, berɑ̀ beni.
5 Daí, levantando os olhos, viu as mulheres e os meninos e disse: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos com que Deus agraciou a teu servo.
6 Yerɑ yoo be, bɑ nɑ Esɑun wuswɑɑɔ bɑ yiirɑ.
6 Então, se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Mɑ Leɑ kɑ wiɡibu bɑ nɑ bɑ yiirɑ. Yen biru Rɑsɛli kɑ Yosɛfu bɑ mɑɑ nɑ bɑ yiirɑ.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram; por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Mɑ Esɑu u mɑɑ Yɑkɔbu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ tɔn be kɑ sɑbe ni ɡbiisiɑmɑ nɛn mi.
8 Perguntou Esaú: Qual é o teu propósito com todos esses bandos que encontrei? Respondeu Jacó: Para lograr mercê na presença de meu senhor.
9 Mɑ Esɑu u nɛɛ, nɛn wɔnɔ, sɑbe ni nɑ mɔ nɛn tii nu mɑn turɑ, ɑ wunɛɡinu nɛnuɔ.
9 Então, disse Esaú: Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarda o que tens.
10 Yerɑ Yɑkɔbu u nɛɛ, ɑɑwo, ɑ̀ n kɑ mɑn nɔnu ɡeu mɛɛrɑ, ɑ nɛn kɛ̃ɛ te mɔɔ. Domi ye ɑ mɑn dɑm koosiɑ kɑ nuku dobu nɑ wunɛn wuswɑɑ wɑɑsinɑwɑ nɡe Gusunɔɡiɑ.
10 Mas Jacó insistiu: Não recuses; se logrei mercê diante de ti, peço-te que aceites o meu presente, porquanto vi o teu rosto como se tivesse contemplado o semblante de Deus; e te agradaste de mim.
11 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ nɛn kɛ̃ɛ te mɔɔ. Domi Gusunɔ u mɑn durom kuɑ u mɑn wɛ̃ kpuro yèn bukɑtɑ nɑ mɔ.
11 Peço-te, pois, recebe o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E instou com ele, até que o aceitou.
12 Mɑ u nɛɛ, ɑ seewo su doonɑ kpɑ nɑ n nun swɑɑ ɡbiiye.
12 Disse Esaú: Partamos e caminhemos; eu seguirei junto de ti.
13 Yɑkɔbu u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛn tɔnwero, ɑ yɛ̃ mɑ nɑ bibu mɔ be bɑ kun ɡinɑ dɑm mɔ, kɑ yɑ̃ɑ binu kɑ kɛtɛ binu ni nu bom nɔrumɔ. Yen sɔ̃, sɑ̀ n derɑ bɑ sĩɑ too bɑɑ sɔ̃ɔ teeru, sɑbe ni kpuro nu koo ɡbisuku.
13 Porém Jacó lhe disse: Meu senhor sabe que estes meninos são tenros, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forçadas a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 Yen sɔ̃, ɑ n ɡbiɑ, kpɑ nɛ kɑ bii be kɑ sɑbe ni, sɑ n wunɛn yirɑ swĩi kpurɛ kpurɛ sere su kɑ tunumɑ Seiriɔ mi ɑ wɑ̃ɑ.
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei guiando-as pouco a pouco, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Mɑ Esɑu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, to, kon nun nɛn tɔmbu ɡɑbu deriɑ.
15 Respondeu Esaú: Então, permite que eu deixe contigo da gente que está comigo. Disse Jacó: Para quê? Basta que eu alcance mercê aos olhos de meu senhor.
16 Yen dɔmɑ terɑ Esɑu u ɡɔsirɑ u doonɑ Seiriɔ.
16 Assim, voltou Esaú aquele dia a Seir, pelo caminho por onde viera.
17 Adɑmɑ Yɑkɔbu u dɑ Sukɔtuɔ. Ye u turɑ mi, u diru bɑnɑ mɑ u win sɑbenu kunu kuɑ. Yen sɔ̃nɑ bɑ yɑm mi sokɑ Sukɔtu. Yen tubusiɑnɑ, kunu.
17 E Jacó partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez palhoças para o seu gado; por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Yen biru u seewɑ min di u turɑ kɑ ɑlɑfiɑ Kɑnɑnin temɔ mìn di u rɑɑ dɑ Pɑdɑnɑrɑmuɔ. Mɑ u win kunu ɡirɑ wuu ɡe bɑ mɔ̀ Sikɛmun bɔkuɔ.
18 Voltando de Padã-Arã, chegou Jacó são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã; e armou a sua tenda junto da cidade.
19 Tem mi u nu ɡirɑ mi, mɑ u mu dwɑ kɑ sii ɡeesun ɡobi wunɔbu (100) Hɑmɔrin bibun mi. Ben turon yĩsirɑ Sikɛmu.
19 A parte do campo, onde armara a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Yerɑ u yɑ̃ku yeru kuɑ mi, u tu yĩsiru kɑ̃ u nɛɛ, Gusunɔwɑ u sɑ̃ɑ Isirelin Yinni.
20 E levantou ali um altar e lhe chamou Deus, o Deus de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.