Gênesis 33
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Yenibɑn biru Yɑkɔbu u nɔni seeyɑ u wɑ wee, Esɑu u wee kɑ win tɑbu kowobu tɔnu nɛɛ te. Yerɑ Yɑkɔbu u win bibu bɔnu kuɑ u Leɑ nùn wiɡibu wɛ̃. Mɑ u mɑɑ Rɑsɛli wiɡii wɛ̃. Mɑ u mɑɑ win yoo tɔn kurɔbu yiru beɡibu wɛ̃.
1 Levantou Jacó os olhos, e olhou, e eis que vinha Esaú, e quatrocentos homens com ele. Então repartiu os filhos entre Léia, e Raquel, e as duas servas.
2 Mɑ u win yoo tɔn kurɔ be ɡbiisiɑ kɑ ben bibu, mɑ u derɑ Leɑ kɑ win bibu bɑ bu swĩi, yen biru Rɑsɛli kɑ win bii Yosɛfu bɑ swĩi.
2 Pôs as servas e seus filhos na frente, Léia e seus filhos atrás destes, e Raquel e José por últimos.
3 Mɑ Yɑkɔbu u besirɑ u bu ɡbiiyɑ u dɑ u yiirɑ nɔn nɔɔbɑ yiru win mɔɔn wuswɑɑɔ.
3 Mas ele mesmo passou adiante deles, e inclinou-se em terra sete vezes, até chegar perto de seu irmão.
4 Yerɑ Esɑun tii u mɑɑ dukɑ nɑ u Yɑkɔbu ɡɑbɑ wĩirɔ bɑ bɔkɑsinɑ bɑ sɔ̃sunɑ. Mɑ be yiru kpuro bɑ swĩ.
4 Então Esaú correu-lhe ao encontro, abraçou-o, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou; e eles choraram.
5 Ye Esɑu u nɔni seeyɑ u Yɑkɔbun kurɔ be kɑ bii be wɑ, yerɑ u nɛɛ, berɑ̀ beni.
5 E levantando Esaú os olhos, viu as mulheres e os meninos, e perguntou: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos que Deus bondosamente tem dado a teu servo.
6 Yerɑ yoo be, bɑ nɑ Esɑun wuswɑɑɔ bɑ yiirɑ.
6 Então chegaram-se as servas, elas e seus filhos, e inclinaram-se.
7 Mɑ Leɑ kɑ wiɡibu bɑ nɑ bɑ yiirɑ. Yen biru Rɑsɛli kɑ Yosɛfu bɑ mɑɑ nɑ bɑ yiirɑ.
7 Chegaram-se também Léia e seus filhos, e inclinaram-se; depois chegaram-se José e Raquel e se inclinaram.
8 Mɑ Esɑu u mɑɑ Yɑkɔbu bikiɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ tɔn be kɑ sɑbe ni ɡbiisiɑmɑ nɛn mi.
8 Perguntou Esaú: Que queres dizer com todo este bando que tenho encontrado? Respondeu Jacó: Para achar graça aos olhos de meu senhor.
9 Mɑ Esɑu u nɛɛ, nɛn wɔnɔ, sɑbe ni nɑ mɔ nɛn tii nu mɑn turɑ, ɑ wunɛɡinu nɛnuɔ.
9 Mas Esaú disse: Tenho bastante, meu irmão; seja teu o que tens.
10 Yerɑ Yɑkɔbu u nɛɛ, ɑɑwo, ɑ̀ n kɑ mɑn nɔnu ɡeu mɛɛrɑ, ɑ nɛn kɛ̃ɛ te mɔɔ. Domi ye ɑ mɑn dɑm koosiɑ kɑ nuku dobu nɑ wunɛn wuswɑɑ wɑɑsinɑwɑ nɡe Gusunɔɡiɑ.
10 Replicou-lhe Jacó: Não, mas se agora tenho achado graça aos teus olhos, aceita o presente da minha mão; porquanto tenho visto o teu rosto, como se tivesse visto o rosto de Deus, e tu te agradaste de mim.
11 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ nɛn kɛ̃ɛ te mɔɔ. Domi Gusunɔ u mɑn durom kuɑ u mɑn wɛ̃ kpuro yèn bukɑtɑ nɑ mɔ.
11 Aceita, peço-te, o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido bondoso para comigo, e porque tenho de tudo. E insistiu com ele, e ele o aceitou.
12 Mɑ u nɛɛ, ɑ seewo su doonɑ kpɑ nɑ n nun swɑɑ ɡbiiye.
12 Então Esaú disse: Ponhamo-nos a caminho e vamos; eu irei adiante de ti.
13 Yɑkɔbu u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛn tɔnwero, ɑ yɛ̃ mɑ nɑ bibu mɔ be bɑ kun ɡinɑ dɑm mɔ, kɑ yɑ̃ɑ binu kɑ kɛtɛ binu ni nu bom nɔrumɔ. Yen sɔ̃, sɑ̀ n derɑ bɑ sĩɑ too bɑɑ sɔ̃ɔ teeru, sɑbe ni kpuro nu koo ɡbisuku.
13 Respondeu-lhe Jacó: Meu senhor sabe que estes filhos são tenros, e que tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forem obrigadas a caminhar demais por um só dia, todo o rebanho morrerá.
14 Yen sɔ̃, ɑ n ɡbiɑ, kpɑ nɛ kɑ bii be kɑ sɑbe ni, sɑ n wunɛn yirɑ swĩi kpurɛ kpurɛ sere su kɑ tunumɑ Seiriɔ mi ɑ wɑ̃ɑ.
14 Passe o meu senhor adiante de seu servo; e eu seguirei, conduzindo-os calmamente, conforme o passo do gado que está diante de mim, e conforme o passo dos meninos, até que chegue a meu senhor em Seir.
15 Mɑ Esɑu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, to, kon nun nɛn tɔmbu ɡɑbu deriɑ.
15 Ao que disse Esaú: Permite ao menos que eu deixe contigo alguns da minha gente. Replicou Jacó: Para que? Basta que eu ache graça aos olhos de meu senhor.
16 Yen dɔmɑ terɑ Esɑu u ɡɔsirɑ u doonɑ Seiriɔ.
16 Assim tornou Esaú aquele dia pelo seu caminho em direção a Seir.
17 Adɑmɑ Yɑkɔbu u dɑ Sukɔtuɔ. Ye u turɑ mi, u diru bɑnɑ mɑ u win sɑbenu kunu kuɑ. Yen sɔ̃nɑ bɑ yɑm mi sokɑ Sukɔtu. Yen tubusiɑnɑ, kunu.
17 Jacó, porém, partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez barracas para o seu gado; por isso o lugar se chama Sucote.
18 Yen biru u seewɑ min di u turɑ kɑ ɑlɑfiɑ Kɑnɑnin temɔ mìn di u rɑɑ dɑ Pɑdɑnɑrɑmuɔ. Mɑ u win kunu ɡirɑ wuu ɡe bɑ mɔ̀ Sikɛmun bɔkuɔ.
18 Depois chegou Jacó em paz à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, quando veio de Padã-Arã; e armou a sua tenda diante da cidade.
19 Tem mi u nu ɡirɑ mi, mɑ u mu dwɑ kɑ sii ɡeesun ɡobi wunɔbu (100) Hɑmɔrin bibun mi. Ben turon yĩsirɑ Sikɛmu.
19 E comprou a parte do campo, em que estendera a sua tenda, dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Yerɑ u yɑ̃ku yeru kuɑ mi, u tu yĩsiru kɑ̃ u nɛɛ, Gusunɔwɑ u sɑ̃ɑ Isirelin Yinni.
20 Então levantou ali um altar, e chamou-lhe o El-Eloé-Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.