Gênesis 30
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Ye Rɑsɛli u deemɑ u ǹ kɑ Yɑkɔbu mɑrumɔ, yerɑ u kɑ win mɔɔ nisinu seewɑ. Mɑ u Yɑkɔbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de n kɑ nun mɑ. Mɑ n kun mɛ, kon ɡbi.
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve inveja da irmã e implorou a Jacó: “Dê-me filhos, ou morrerei!”.
2 Yerɑ Yɑkɔbu u kɑ Rɑsɛli mɔru bɛsirɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ Gusunɔ n kɑ nun yinɑri ɑ mɑ?
2 Jacó se enfureceu com Raquel. “Por acaso sou Deus?”, perguntou ele. “Foi ele que não permitiu que você tivesse filhos!”
3 Rɑsɛli u nɛɛ, too, yɑ ǹ tɑɑrɛ, nɛn yoo Bilihɑ wee, ɑ kɑ duo kpɑ n bibu wɑ sɑɑ win min di n tɑɑru sɔndi, kpɑ sɑ n wɑ̃ɑsinɛ.
3 Raquel lhe disse: “Tome minha serva Bila e deite-se com ela. Ela dará à luz filhos em meu lugar e, por meio dela, também terei uma família”.
4 Mɑ u win yoo Bilihɑ suɑ u Yɑkɔbu wɛ̃ kurɔ. Yɑkɔbu u kɑ nùn mɛnnɑ,
4 Então Raquel entregou sua serva Bila a Jacó por mulher, e Jacó se deitou com ela.
5 yerɑ u ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ mɑruɑ.
5 Bila engravidou e deu um filho a Jacó.
6 Rɑsɛli u nɛɛ, Gusunɔ u nɛn kɑnɑru nuɑ mɑ u mɑn siriɑ mɑ u mɑn bii tɔn durɔ kɑ̃.
6 Raquel o chamou de Dã, pois disse: “Deus me fez justiça! Ouviu meu pedido e me deu um filho!”.
7 Dɑnun biru Bilihɑ u mɑɑ ɡurɑ suɑ mɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ mɑruɑ.
7 Bila engravidou novamente e deu a Jacó o segundo filho.
8 Rɑsɛli u nɛɛ, nɑ kɑ nɛn mɔɔ ɡɑbirinɑ ɡem ɡem nɑ nùn kɑmiɑ.
8 Raquel o chamou de Naftali, pois disse: “Tive uma luta intensa com minha irmã e venci!”.
9 Sɑɑ ye Leɑ u deemɑ u mɑrubu yɔ̃rɑ, yerɑ u win yoo Silipɑ suɑ u Yɑkɔbu wɛ̃ kurɔ.
9 Quando Lia percebeu que tinha parado de engravidar, tomou sua serva Zilpa e a entregou a Jacó por mulher.
10 Mɑ Silipɑ u ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ mɑruɑ.
10 Pouco tempo depois, Zilpa deu um filho a Jacó.
11 Leɑ u nɛɛ, ɑnnɑ ɑ nɛn wii dobu wɑ!
11 Lia o chamou de Gade, pois disse: “Como sou afortunada!”.
12 Gɑdin biru Silipɑ u kpɑm ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ mɑruɑ.
12 Então Zilpa deu a Jacó o segundo filho.
13 Yerɑ Leɑ u nɛɛ, doo nɔɔruɡiiwɑ nɑ sɑ̃ɑ, domi tɔn kurɔbu bɑ koo mɑn soku doo nɔɔruɡii.
13 Lia o chamou de Aser, pois disse: “Como estou alegre! Agora as outras mulheres celebrarão comigo”.
14 Sɔ̃ɔ teeru doo ɡɛ̃ɛrun sɑɑ sɔɔ, yerɑ Rubɛni u seewɑ u dɑ yɑkɑsɔ u dɑ̃ɑ te bɑ sokumɔ mɑndɑrɑɡoren binu sɔrimɑ u kɑ win mɛro Leɑ wɔmɑ. Sɑɑ yerɑ Rɑsɛli u Leɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ suuru koowo, ɑ mɑn wunɛn biin dɑ̃ɑ bii ni sɔko.
14 Certo dia, durante a colheita do trigo, Rúben encontrou algumas mandrágoras que cresciam no campo e as trouxe para Lia, sua mãe. Raquel suplicou a Lia: “Por favor, dê-me algumas das mandrágoras de seu filho”.
15 Leɑ u nùn wisɑ u nɛɛ, ye ɑ mɑn nɛn durɔ mwɑɑri n ǹ nun turɑ? Yerɑ ɑ kpɑm kĩ ɑ mɑn nɛn biin dɑ̃ɑ binu mwɑɑri?
15 Lia, porém, respondeu: “Não basta ter roubado meu marido? Agora também quer roubar as mandrágoras de meu filho?”. Raquel propôs: “Em troca de algumas mandrágoras, deixarei que Jacó se deite com você esta noite”.
16 Ye n kuɑ yokɑ Yɑkɔbu u ɡberun di wee, yerɑ Leɑ u seewɑ u dɑ u kɑ nùn yinnɑ mɑ u nɛɛ, nɛnɑ kɑɑ kɑ du ɡisɔ, domi nɛn biin mɑndɑrɑɡoren binɑ nɑ kɑ nun dwɑ.
16 Ao entardecer, quando Jacó estava voltando do campo, Lia foi ao seu encontro e disse: “Esta noite você deve se deitar comigo. Paguei por você com algumas mandrágoras que meu filho encontrou”. Assim, naquela noite Jacó se deitou com Lia.
17 Mɑ Gusunɔ u Leɑn kɑnɑru mwɑ, u ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ nɔɔbuse mɑruɑ.
17 Deus respondeu às orações de Lia, que engravidou novamente e deu a Jacó o quinto filho.
18 Yerɑ u nɛɛ, Gusunɔ u mɑn nɛn ɑre wɛ̃, yèn sɔ̃ nɑ derɑ nɛn durɔ u nɛn yoo suɑ kurɔ.
18 Chamou-o de Issacar, pois disse: “Deus me recompensou porque entreguei minha serva por mulher a meu marido”.
19 Isɑkɑrin biru Leɑ u kpɑm ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ nɔɔbɑ tiɑse mɑruɑ.
19 Lia engravidou outra vez e deu a Jacó o sexto filho.
20 Mɑ u nɛɛ, Gusunɔ u mɑn kɛ̃ɛ ɡeeru kɑ̃. Tɛ̃ nɛn durɔ u koo mɑn tii ɡɑwe u mɑn bɛɛrɛ doke yèn sɔ̃ nɑ nùn bii tɔn durɔbu nɔɔbɑ tiɑ mɑruɑ.
20 Chamou-o de Zebulom, pois disse: “Deus me deu uma boa recompensa. Agora meu marido me tratará com respeito, porque lhe dei seis filhos”.
21 Yen biru u bii tɔn kurɔ mɑrɑ mɑ u nùn sokɑ Dinɑ.
21 Depois, Lia deu à luz uma filha e a chamou de Diná.
22 Gusunɔ u mɑɑ Rɑsɛlin tii yɑɑye u win kɑnɑru mwɑ mɑ u nùn kuɑ bii mɛro.
22 Então Deus se lembrou de Raquel e, em resposta a suas orações, permitiu que ela se tornasse fértil.
23 U ɡurɑ suɑ u bii tɔn durɔ mɑrɑ mɑ u nɛɛ, Gusunɔ u mɑn sekuru yɑrɑ.
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. “Deus tirou a minha humilhação”, declarou,
24 Yerɑ u bii wi yĩsiru kɑ̃ Yosɛfu. U nɛɛ, kpɑ Yinni Gusunɔ u kpɑm mɑn bii tɔn durɔ sosiɑ.
24 e o chamou de José, pois disse: “Que o S enhor me acrescente ainda outro filho!”.
25 Sɑɑ ye Rɑsɛli u Yosɛfu mɑrɑ, yen biruwɑ Yɑkɔbu u Lɑbɑni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ den mɑn kɑro mɛ, n we nɛn temɔ.
25 Logo depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: “Por favor, libere-me para que eu volte à minha terra natal.
26 Kpɑ ɑ de n kɑ nɛn kurɔbu kɑ nɛn bibu dɑ bèn sɔ̃ nɑ nun sɑ̃wɑ. A mɑɑ yɛ̃ kɔ mɛ̀n nɔɔ nɑ nun sɔmburu kuɑ.
26 Permita-me levar minhas mulheres e meus filhos, pelos quais o servi, e deixe-me partir. O senhor sabe muito bem como trabalhei arduamente a seu serviço”.
27 Mɑ Lɑbɑni u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ suuru koowo, ɑ de ɑ yɔ̃rɑ ɡinɑ. Domi nɑ wɑ mɑ wunɛn sɔ̃nɑ Gusunɔ u mɑn domɑru kuɑ.
27 Labão respondeu: “Se mereço seu favor, fique. Eu enriqueci, pois o S enhor me abençoou por sua causa.
28 Yen sɔ̃, ɑ mɑn sɔ̃ɔwɔ nyen nɑ n weenɛ n nun kɔsiɑ, kpɑ n nun wɛ̃.
28 Diga-me qual será seu salário e, qualquer que seja o valor, eu lhe pagarei”.
29 Yerɑ Yɑkɔbu u nùn wisɑ u nɛɛ, wunɛn tii ɑ yɛ̃ nɡe mɛ̀n nɔɔ nɑ nun sɑ̃wɑ. A mɑɑ wɑ nɡe mɛ̀n nɔɔ wunɛn yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ ɡɑ kuurɑ nɛn nɔmɑɔ.
29 Jacó respondeu: “O senhor sabe como trabalhei arduamente a seu serviço e como seus rebanhos cresceram sob meus cuidados.
30 Domi yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ piibuwɑ ɑ rɑɑ mɔ n sere tunumɑ wunɛn mi. Adɑmɑ ye nɑ tunumɑ, Yinni Gusunɔ u nun domɑru kuɑ mɑ ɡɑ kpɛ̃ɑ. Ǹ n mɛn nɑ, sɑɑ yerɑ̀ kɑɑ den mɑn yɔ̃su n nɛn tiin sɔmburu ko.
30 De fato, o senhor tinha pouco antes de eu chegar, mas sua riqueza aumentou consideravelmente. O S enhor o abençoou por meio de tudo que eu fiz. Mas e quanto a mim? Quando começarei a cuidar de minha própria família?”.
31 Mɑ Lɑbɑni u nùn wisɑ u nɛɛ, mbɑ kon nun wɛ̃.
31 “Quanto quer receber de salário?”, perguntou Labão mais uma vez. Jacó respondeu: “Não me dê coisa alguma. Se o senhor fizer o que lhe direi, continuarei a cuidar de seus rebanhos:
32 Gisɔ kon du wunɛn sɑbenu sɔɔ n mɛɛri mɛɛri n wɑ yɑ̃ɑnu kɑ bonu ni nu bɑusu mɔ kɑ yɑ̃ɑ nìn sɑnsu tĩri. Niyɑ kon ɡɔsi nɛnɛm nu n sɑ̃ɑ nɛn kɔsiɑru.
32 deixe-me inspecionar seus rebanhos hoje e remover todas as ovelhas e cabras salpicadas e malhadas, além de todas as ovelhas pretas. Elas serão o meu salário.
33 Siɑrɑ ɡem mu koo sɔ̃ɔsirɑ sɑnɑm mɛ ɑ nɑ ɑ kɑ nɛn kɔsiɑru wɑ. Domi boo ni nu ǹ bɑusu mɔ kɑ yɑ̃ɑ ni nu ǹ tĩri nù n wɑ̃ɑ nɛɡinu sɔɔ, ɑ mɑn ɡɑrisio ɡbɛnɔ.
33 No futuro, quando o senhor conferir os animais que me deu como salário, verá que fui honesto. Se encontrar em meu rebanho alguma cabra que não seja salpicada ou malhada, ou alguma ovelha que não seja preta, saberá que as roubei do senhor”.
34 Lɑbɑni u nùn wisɑ u nɛɛ, n kooro nɡe mɛ ɑ ɡeruɑ.
34 “Está bem”, respondeu Labão. “Será como você diz.”
35 Yen tɔ̃ɔ te, Lɑbɑni wi, u bonu kɑ yɑ̃ɑ ni nu bɑusu mɔ kɑ ni nu tĩri wunɑ u yi nɛnɛm mɑ u nu win bibu nɔmu bɛriɑ.
35 Naquele mesmo dia, porém, Labão saiu e tirou do rebanho todos os bodes listrados e malhados, todas as cabras salpicadas e malhadas ou com manchas brancas, e todas as ovelhas pretas. Colocou os animais sob os cuidados de seus filhos,
36 Yen biru u derɑ bɑ kɑ sɑbe ni tondɑ sɑɑ Yɑkɔbun min di nɡe sɔ̃ɔ itɑn sɑnum sɑkɑ.
36 que os levaram a um lugar a três dias de viagem de onde Jacó estava. Assim, Jacó ficou e tomou conta do resto do rebanho de Labão.
37 Sɑnɑm mɛ u nu kpɑrɑmɔ, yerɑ u dɑ̃nu ɡɑnun kɑ̃ɑsi beki burɑ u yin koro wɔrukisu yoruɑ yoruɑ nɡe mɛ bɑ rɑ kɑɑru yore.
37 Então Jacó pegou alguns galhos verdes de álamo, amendoeira e plátano e removeu tiras das cascas, formando listras brancas nos galhos.
38 Mɑ u dɑ̃ɑ kɑ̃ɑsi yi suɑ u doke mi sɑbenu rɑ nim nɔ, domi miyɑ nu rɑ n yɔɔnɑmɔ.
38 Em seguida, colocou os galhos descascados junto aos bebedouros onde os rebanhos iam beber água, pois era ali que se acasalavam.
39 Sɑnɑm mɛ, nù n yɔɔnɑ dɑ̃ɑ kɑ̃ɑsi yin bɔkuɔ, nu rɑ binu mɑwɑ ni nu bɑusu mɔ.
39 Quando se acasalavam diante desses galhos descascados com listras brancas, davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Yen biru Yɑkɔbu u ni nu tĩri kɑ ni nu bɑusu mɔ wunɑmɔ nɛnɛm u yiimɔ bee tiɑ nu ko wiɡinu.
40 Jacó separava esses cordeiros do rebanho de Labão. Na época do cio, colocava o rebanho de frente para os animais listrados e pretos de Labão. Assim, Jacó foi formando seu próprio rebanho, que mantinha separado do de Labão.
41 Ù n deemɑ yɑ̃ɑ dɑmɡinɑ nu yɔɔnɑmɔ, u rɑ dɑ̃ɑ kɑ̃ɑsi yi kɔ̃wɑ nin wuswɑɑɔ.
41 Sempre que as fêmeas mais fortes estavam no cio, Jacó colocava os galhos descascados nos bebedouros em frente delas, para que se acasalassem diante dos galhos.
42 Adɑmɑ ù n wɑ ni nu ǹ ɡeɑ sɑ̃ɑ, niyɑ nu yɔɔnɑmɔ, u rɑ yi suewɑ min di kpɑ ni, nu n sɑ̃ɑ Lɑbɑniɡinu.
42 Não fazia o mesmo, porém, com as fêmeas mais fracas, de modo que as crias mais fracas ficavam com Labão, e as mais fortes, com Jacó.
43 Mɛyɑ Yɑkɔbu u kuɑ u kɑ dukiɑ wɑ yɑ kpɑ̃. U yɑ̃ɑnu kɑ bonu kɑ yooyoosu kɑ kɛtɛkunu kɑ yoo tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu mɔ.
43 O resultado foi que Jacó se tornou muito rico, dono de grandes rebanhos e também de servos e servas e muitos camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.