Gênesis 30

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ye Rɑsɛli u deemɑ u ǹ kɑ Yɑkɔbu mɑrumɔ, yerɑ u kɑ win mɔɔ nisinu seewɑ. Mɑ u Yɑkɔbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de n kɑ nun mɑ. Mɑ n kun mɛ, kon ɡbi.
1 Quando Raquel percebeu que não podia ter filhos, ficou com inveja da sua irmã Leia e disse ao marido: — Dê-me filhos; se não, eu morro!
2 Yerɑ Yɑkɔbu u kɑ Rɑsɛli mɔru bɛsirɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ Gusunɔ n kɑ nun yinɑri ɑ mɑ?
2 Jacó ficou zangado com Raquel e disse: — Você está pensando que eu sou Deus? É ele quem não deixa você ter filhos.
3 Rɑsɛli u nɛɛ, too, yɑ ǹ tɑɑrɛ, nɛn yoo Bilihɑ wee, ɑ kɑ duo kpɑ n bibu wɑ sɑɑ win min di n tɑɑru sɔndi, kpɑ sɑ n wɑ̃ɑsinɛ.
3 Então Raquel disse: — Aqui está a minha escrava Bila; tenha relações com ela. Quando ela tiver um filho, será como se fosse meu. Desse modo eu serei mãe por meio dela .
4 Mɑ u win yoo Bilihɑ suɑ u Yɑkɔbu wɛ̃ kurɔ. Yɑkɔbu u kɑ nùn mɛnnɑ,
4 Assim, Raquel deu a Jacó a sua escrava Bila para ser sua concubina , e ele teve relações com ela.
5 yerɑ u ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ mɑruɑ.
5 Bila ficou grávida e deu a Jacó um filho.
6 Rɑsɛli u nɛɛ, Gusunɔ u nɛn kɑnɑru nuɑ mɑ u mɑn siriɑ mɑ u mɑn bii tɔn durɔ kɑ̃.
6 Então Raquel disse: — Este menino vai se chamar Dã porque Deus foi justo comigo. Ele ouviu a minha oração e me deu um filho.
7 Dɑnun biru Bilihɑ u mɑɑ ɡurɑ suɑ mɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ mɑruɑ.
7 Bila ficou grávida outra vez e deu a Jacó outro filho.
8 Rɑsɛli u nɛɛ, nɑ kɑ nɛn mɔɔ ɡɑbirinɑ ɡem ɡem nɑ nùn kɑmiɑ.
8 Aí Raquel disse: — O nome deste menino será Naftali porque lutei muito contra minha irmã e venci.
9 Sɑɑ ye Leɑ u deemɑ u mɑrubu yɔ̃rɑ, yerɑ u win yoo Silipɑ suɑ u Yɑkɔbu wɛ̃ kurɔ.
9 Quando Leia percebeu que não ia ter mais filhos, deu a sua escrava Zilpa a Jacó para ser sua concubina.
10 Mɑ Silipɑ u ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ mɑruɑ.
10 E Zilpa deu a Jacó um filho.
11 Leɑ u nɛɛ, ɑnnɑ ɑ nɛn wii dobu wɑ!
11 Então Leia disse: — Que sorte! Este menino vai se chamar Gade .
12 Gɑdin biru Silipɑ u kpɑm ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ mɑruɑ.
12 Depois Zilpa deu a Jacó outro filho,
13 Yerɑ Leɑ u nɛɛ, doo nɔɔruɡiiwɑ nɑ sɑ̃ɑ, domi tɔn kurɔbu bɑ koo mɑn soku doo nɔɔruɡii.
13 e Leia disse: — Como sou feliz! Agora as mulheres dirão que sou feliz. Por isso o menino se chamará Aser .
14 Sɔ̃ɔ teeru doo ɡɛ̃ɛrun sɑɑ sɔɔ, yerɑ Rubɛni u seewɑ u dɑ yɑkɑsɔ u dɑ̃ɑ te bɑ sokumɔ mɑndɑrɑɡoren binu sɔrimɑ u kɑ win mɛro Leɑ wɔmɑ. Sɑɑ yerɑ Rɑsɛli u Leɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ suuru koowo, ɑ mɑn wunɛn biin dɑ̃ɑ bii ni sɔko.
14 Um dia, no tempo da colheita do trigo, Rúben foi ao campo. Ali achou umas mandrágoras e as levou para Leia, a sua mãe. Quando Raquel viu isso, disse a Leia: — Por favor, dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 Leɑ u nùn wisɑ u nɛɛ, ye ɑ mɑn nɛn durɔ mwɑɑri n ǹ nun turɑ? Yerɑ ɑ kpɑm kĩ ɑ mɑn nɛn biin dɑ̃ɑ binu mwɑɑri?
15 Leia respondeu: — Será que você acha que tomar o meu marido de mim ainda é pouco? Agora vai querer tomar também as mandrágoras que o meu filho me deu? Aí Raquel disse: — Vamos fazer uma troca: você me dá as mandrágoras, e eu deixo que você durma com Jacó esta noite.
16 Ye n kuɑ yokɑ Yɑkɔbu u ɡberun di wee, yerɑ Leɑ u seewɑ u dɑ u kɑ nùn yinnɑ mɑ u nɛɛ, nɛnɑ kɑɑ kɑ du ɡisɔ, domi nɛn biin mɑndɑrɑɡoren binɑ nɑ kɑ nun dwɑ.
16 De tardinha, quando Jacó chegou do campo, Leia foi encontrar-se com ele e disse: — Esta noite você vai dormir comigo porque eu paguei para isso com as mandrágoras que o meu filho achou. Naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 Mɑ Gusunɔ u Leɑn kɑnɑru mwɑ, u ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ nɔɔbuse mɑruɑ.
17 Deus ouviu a oração de Leia, e ela ficou grávida e deu a Jacó um quinto filho.
18 Yerɑ u nɛɛ, Gusunɔ u mɑn nɛn ɑre wɛ̃, yèn sɔ̃ nɑ derɑ nɛn durɔ u nɛn yoo suɑ kurɔ.
18 Então Leia disse: — Este menino se chamará Issacar , pois Deus me recompensou por ter dado a minha escrava ao meu marido.
19 Isɑkɑrin biru Leɑ u kpɑm ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ nɔɔbɑ tiɑse mɑruɑ.
19 Depois Leia engravidou pela sexta vez e deu a Jacó mais um filho.
20 Mɑ u nɛɛ, Gusunɔ u mɑn kɛ̃ɛ ɡeeru kɑ̃. Tɛ̃ nɛn durɔ u koo mɑn tii ɡɑwe u mɑn bɛɛrɛ doke yèn sɔ̃ nɑ nùn bii tɔn durɔbu nɔɔbɑ tiɑ mɑruɑ.
20 E disse: — Deus me deu um belo presente. Agora o meu marido vai ficar comigo porque lhe dei seis filhos. Por isso ela pôs nele o nome de Zebulom .
21 Yen biru u bii tɔn kurɔ mɑrɑ mɑ u nùn sokɑ Dinɑ.
21 Por último Leia teve uma filha e lhe deu o nome de Dina.
22 Gusunɔ u mɑɑ Rɑsɛlin tii yɑɑye u win kɑnɑru mwɑ mɑ u nùn kuɑ bii mɛro.
22 Então Deus lembrou de Raquel. Ele ouviu a sua oração e fez com que ela pudesse ter filhos.
23 U ɡurɑ suɑ u bii tɔn durɔ mɑrɑ mɑ u nɛɛ, Gusunɔ u mɑn sekuru yɑrɑ.
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus não deixou que eu continuasse envergonhada por não ter filhos.
24 Yerɑ u bii wi yĩsiru kɑ̃ Yosɛfu. U nɛɛ, kpɑ Yinni Gusunɔ u kpɑm mɑn bii tɔn durɔ sosiɑ.
24 Que o Senhor Deus me dê mais um filho. Por isso ela pôs nele o nome de José .
25 Sɑɑ ye Rɑsɛli u Yosɛfu mɑrɑ, yen biruwɑ Yɑkɔbu u Lɑbɑni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ den mɑn kɑro mɛ, n we nɛn temɔ.
25 Depois do nascimento de José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar para a minha terra.
26 Kpɑ ɑ de n kɑ nɛn kurɔbu kɑ nɛn bibu dɑ bèn sɔ̃ nɑ nun sɑ̃wɑ. A mɑɑ yɛ̃ kɔ mɛ̀n nɔɔ nɑ nun sɔmburu kuɑ.
26 Dê-me os meus filhos e as minhas mulheres, que eu ganhei trabalhando para o senhor, e eu irei embora. O senhor sabe muito bem quanto eu o tenho servido.
27 Mɑ Lɑbɑni u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ suuru koowo, ɑ de ɑ yɔ̃rɑ ɡinɑ. Domi nɑ wɑ mɑ wunɛn sɔ̃nɑ Gusunɔ u mɑn domɑru kuɑ.
27 Labão respondeu: — Fique comigo, por favor, pois por meio de adivinhações fiquei sabendo que o
28 Yen sɔ̃, ɑ mɑn sɔ̃ɔwɔ nyen nɑ n weenɛ n nun kɔsiɑ, kpɑ n nun wɛ̃.
28 Diga quanto quer ganhar, que eu pagarei.
29 Yerɑ Yɑkɔbu u nùn wisɑ u nɛɛ, wunɛn tii ɑ yɛ̃ nɡe mɛ̀n nɔɔ nɑ nun sɑ̃wɑ. A mɑɑ wɑ nɡe mɛ̀n nɔɔ wunɛn yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ ɡɑ kuurɑ nɛn nɔmɑɔ.
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como tenho cuidado dos seus animais.
30 Domi yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ piibuwɑ ɑ rɑɑ mɔ n sere tunumɑ wunɛn mi. Adɑmɑ ye nɑ tunumɑ, Yinni Gusunɔ u nun domɑru kuɑ mɑ ɡɑ kpɛ̃ɑ. Ǹ n mɛn nɑ, sɑɑ yerɑ̀ kɑɑ den mɑn yɔ̃su n nɛn tiin sɔmburu ko.
30 Antes de eu chegar, o senhor tinha pouco, mas depois tudo aumentou muito. E Deus tem abençoado o senhor em todos os lugares por onde eu tenho andado. Mas agora preciso cuidar da minha própria família.
31 Mɑ Lɑbɑni u nùn wisɑ u nɛɛ, mbɑ kon nun wɛ̃.
31 — Quanto você quer que eu lhe pague? — insistiu Labão. Jacó respondeu: — Não quero salário. Eu continuarei a cuidar das suas ovelhas se o senhor concordar com a proposta que vou fazer.
32 Gisɔ kon du wunɛn sɑbenu sɔɔ n mɛɛri mɛɛri n wɑ yɑ̃ɑnu kɑ bonu ni nu bɑusu mɔ kɑ yɑ̃ɑ nìn sɑnsu tĩri. Niyɑ kon ɡɔsi nɛnɛm nu n sɑ̃ɑ nɛn kɔsiɑru.
32 Hoje vou passar por todo o seu rebanho a fim de separar para mim todos os carneirinhos pretos e todos os cabritos malhados e com manchas. É só isso que eu quero como salário.
33 Siɑrɑ ɡem mu koo sɔ̃ɔsirɑ sɑnɑm mɛ ɑ nɑ ɑ kɑ nɛn kɔsiɑru wɑ. Domi boo ni nu ǹ bɑusu mɔ kɑ yɑ̃ɑ ni nu ǹ tĩri nù n wɑ̃ɑ nɛɡinu sɔɔ, ɑ mɑn ɡɑrisio ɡbɛnɔ.
33 No futuro será fácil o senhor saber se eu tenho sido honesto. Na hora de conferir o meu salário, se houver no meu rebanho carneirinhos que não sejam pretos e cabritos que não sejam malhados ou não tenham manchas, o senhor saberá que fui eu que roubei.
34 Lɑbɑni u nùn wisɑ u nɛɛ, n kooro nɡe mɛ ɑ ɡeruɑ.
34 Labão concordou, dizendo: — Está bem. Aceito a sua proposta.
35 Yen tɔ̃ɔ te, Lɑbɑni wi, u bonu kɑ yɑ̃ɑ ni nu bɑusu mɔ kɑ ni nu tĩri wunɑ u yi nɛnɛm mɑ u nu win bibu nɔmu bɛriɑ.
35 Mas naquele mesmo dia Labão separou para si todos os cabritos que tinham listas ou manchas, todas as cabras malhadas e as manchadas ou que tinham algum branco e todos os carneirinhos pretos. Ele os entregou aos seus filhos para cuidarem deles
36 Yen biru u derɑ bɑ kɑ sɑbe ni tondɑ sɑɑ Yɑkɔbun min di nɡe sɔ̃ɔ itɑn sɑnum sɑkɑ.
36 e se afastou de Jacó a uma distância de três dias de viagem. E Jacó ficou cuidando dos outros animais de Labão.
37 Sɑnɑm mɛ u nu kpɑrɑmɔ, yerɑ u dɑ̃nu ɡɑnun kɑ̃ɑsi beki burɑ u yin koro wɔrukisu yoruɑ yoruɑ nɡe mɛ bɑ rɑ kɑɑru yore.
37 Então Jacó pegou galhos verdes de choupo, de amendoeira e de plátano e descascou-os, fazendo aparecer listas brancas.
38 Mɑ u dɑ̃ɑ kɑ̃ɑsi yi suɑ u doke mi sɑbenu rɑ nim nɔ, domi miyɑ nu rɑ n yɔɔnɑmɔ.
38 Ele pôs esses galhos na frente dos animais, nos bebedouros onde iam beber. Ele fez isso porque eles cruzavam quando iam beber.
39 Sɑnɑm mɛ, nù n yɔɔnɑ dɑ̃ɑ kɑ̃ɑsi yin bɔkuɔ, nu rɑ binu mɑwɑ ni nu bɑusu mɔ.
39 E, como cruzavam diante dos galhos, as ovelhas davam crias listadas, com manchas e malhadas.
40 Yen biru Yɑkɔbu u ni nu tĩri kɑ ni nu bɑusu mɔ wunɑmɔ nɛnɛm u yiimɔ bee tiɑ nu ko wiɡinu.
40 Jacó separou as ovelhas dos bodes e fez com que olhassem na direção dos animais listados e dos animais pretos do rebanho de Labão. Assim, Jacó foi formando o seu próprio rebanho, separando-o dos animais de Labão.
41 Ù n deemɑ yɑ̃ɑ dɑmɡinɑ nu yɔɔnɑmɔ, u rɑ dɑ̃ɑ kɑ̃ɑsi yi kɔ̃wɑ nin wuswɑɑɔ.
41 Quando os animais fortes estavam cruzando, Jacó punha os galhos das árvores na frente deles nos bebedouros, e assim eles cruzavam perto dos galhos.
42 Adɑmɑ ù n wɑ ni nu ǹ ɡeɑ sɑ̃ɑ, niyɑ nu yɔɔnɑmɔ, u rɑ yi suewɑ min di kpɑ ni, nu n sɑ̃ɑ Lɑbɑniɡinu.
42 Mas na frente dos animais fracos Jacó não punha os galhos. Por isso os animais fracos ficavam para Labão, e os mais fortes ficavam para Jacó.
43 Mɛyɑ Yɑkɔbu u kuɑ u kɑ dukiɑ wɑ yɑ kpɑ̃. U yɑ̃ɑnu kɑ bonu kɑ yooyoosu kɑ kɛtɛkunu kɑ yoo tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu mɔ.
43 Desse modo ele ficou muito rico e chegou a ter muitas ovelhas e cabras, escravos, escravas, camelos e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.