Gênesis 30

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ye Rɑsɛli u deemɑ u ǹ kɑ Yɑkɔbu mɑrumɔ, yerɑ u kɑ win mɔɔ nisinu seewɑ. Mɑ u Yɑkɔbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de n kɑ nun mɑ. Mɑ n kun mɛ, kon ɡbi.
1 Vendo Raquel que não dava filhos a Jacó, teve ciúmes de sua irmã e disse a Jacó: Dá-me filhos, senão morrerei.
2 Yerɑ Yɑkɔbu u kɑ Rɑsɛli mɔru bɛsirɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ Gusunɔ n kɑ nun yinɑri ɑ mɑ?
2 Então, Jacó se irou contra Raquel e disse: Acaso, estou eu em lugar de Deus que ao teu ventre impediu frutificar?
3 Rɑsɛli u nɛɛ, too, yɑ ǹ tɑɑrɛ, nɛn yoo Bilihɑ wee, ɑ kɑ duo kpɑ n bibu wɑ sɑɑ win min di n tɑɑru sɔndi, kpɑ sɑ n wɑ̃ɑsinɛ.
3 Respondeu ela: Eis aqui Bila, minha serva; coabita com ela, para que dê à luz, e eu traga filhos ao meu colo, por meio dela.
4 Mɑ u win yoo Bilihɑ suɑ u Yɑkɔbu wɛ̃ kurɔ. Yɑkɔbu u kɑ nùn mɛnnɑ,
4 Assim, lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó a possuiu.
5 yerɑ u ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ mɑruɑ.
5 Bila concebeu e deu à luz um filho a Jacó.
6 Rɑsɛli u nɛɛ, Gusunɔ u nɛn kɑnɑru nuɑ mɑ u mɑn siriɑ mɑ u mɑn bii tɔn durɔ kɑ̃.
6 Então, disse Raquel: Deus me julgou, e também me ouviu a voz, e me deu um filho; portanto, lhe chamou Dã.
7 Dɑnun biru Bilihɑ u mɑɑ ɡurɑ suɑ mɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ mɑruɑ.
7 Concebeu outra vez Bila, serva de Raquel, e deu à luz o segundo filho a Jacó.
8 Rɑsɛli u nɛɛ, nɑ kɑ nɛn mɔɔ ɡɑbirinɑ ɡem ɡem nɑ nùn kɑmiɑ.
8 Disse Raquel: Com grandes lutas tenho competido com minha irmã e logrei prevalecer; chamou-lhe, pois, Naftali.
9 Sɑɑ ye Leɑ u deemɑ u mɑrubu yɔ̃rɑ, yerɑ u win yoo Silipɑ suɑ u Yɑkɔbu wɛ̃ kurɔ.
9 Vendo Lia que ela mesma cessara de conceber, tomou também a Zilpa, sua serva, e deu-a a Jacó, por mulher.
10 Mɑ Silipɑ u ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ mɑruɑ.
10 Zilpa, serva de Lia, deu a Jacó um filho.
11 Leɑ u nɛɛ, ɑnnɑ ɑ nɛn wii dobu wɑ!
11 Disse Lia: Afortunada! E lhe chamou Gade.
12 Gɑdin biru Silipɑ u kpɑm ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ mɑruɑ.
12 Depois, Zilpa, serva de Lia, deu o segundo filho a Jacó.
13 Yerɑ Leɑ u nɛɛ, doo nɔɔruɡiiwɑ nɑ sɑ̃ɑ, domi tɔn kurɔbu bɑ koo mɑn soku doo nɔɔruɡii.
13 Então, disse Lia: É a minha felicidade! Porque as filhas me terão por venturosa; e lhe chamou Aser.
14 Sɔ̃ɔ teeru doo ɡɛ̃ɛrun sɑɑ sɔɔ, yerɑ Rubɛni u seewɑ u dɑ yɑkɑsɔ u dɑ̃ɑ te bɑ sokumɔ mɑndɑrɑɡoren binu sɔrimɑ u kɑ win mɛro Leɑ wɔmɑ. Sɑɑ yerɑ Rɑsɛli u Leɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ suuru koowo, ɑ mɑn wunɛn biin dɑ̃ɑ bii ni sɔko.
14 Foi Rúben nos dias da ceifa do trigo, e achou mandrágoras no campo, e trouxe-as a Lia, sua mãe. Então, disse Raquel a Lia: Dá-me das mandrágoras de teu filho.
15 Leɑ u nùn wisɑ u nɛɛ, ye ɑ mɑn nɛn durɔ mwɑɑri n ǹ nun turɑ? Yerɑ ɑ kpɑm kĩ ɑ mɑn nɛn biin dɑ̃ɑ binu mwɑɑri?
15 Respondeu ela: Achas pouco o me teres levado o marido? Tomarás também as mandrágoras de meu filho? Disse Raquel: Ele te possuirá esta noite, a troco das mandrágoras de teu filho.
16 Ye n kuɑ yokɑ Yɑkɔbu u ɡberun di wee, yerɑ Leɑ u seewɑ u dɑ u kɑ nùn yinnɑ mɑ u nɛɛ, nɛnɑ kɑɑ kɑ du ɡisɔ, domi nɛn biin mɑndɑrɑɡoren binɑ nɑ kɑ nun dwɑ.
16 À tarde, vindo Jacó do campo, saiu-lhe ao encontro Lia e lhe disse: Esta noite me possuirás, pois eu te aluguei pelas mandrágoras de meu filho. E Jacó, naquela noite, coabitou com ela.
17 Mɑ Gusunɔ u Leɑn kɑnɑru mwɑ, u ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ nɔɔbuse mɑruɑ.
17 Ouviu Deus a Lia; ela concebeu e deu à luz o quinto filho.
18 Yerɑ u nɛɛ, Gusunɔ u mɑn nɛn ɑre wɛ̃, yèn sɔ̃ nɑ derɑ nɛn durɔ u nɛn yoo suɑ kurɔ.
18 Então, disse Lia: Deus me recompensou, porque dei a minha serva a meu marido; e chamou-lhe Issacar.
19 Isɑkɑrin biru Leɑ u kpɑm ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ nɔɔbɑ tiɑse mɑruɑ.
19 E Lia, tendo concebido outra vez, deu a Jacó o sexto filho.
20 Mɑ u nɛɛ, Gusunɔ u mɑn kɛ̃ɛ ɡeeru kɑ̃. Tɛ̃ nɛn durɔ u koo mɑn tii ɡɑwe u mɑn bɛɛrɛ doke yèn sɔ̃ nɑ nùn bii tɔn durɔbu nɔɔbɑ tiɑ mɑruɑ.
20 E disse: Deus me concedeu excelente dote; desta vez permanecerá comigo meu marido, porque lhe dei seis filhos; e lhe chamou Zebulom.
21 Yen biru u bii tɔn kurɔ mɑrɑ mɑ u nùn sokɑ Dinɑ.
21 Depois disto, deu à luz uma filha e lhe chamou Diná.
22 Gusunɔ u mɑɑ Rɑsɛlin tii yɑɑye u win kɑnɑru mwɑ mɑ u nùn kuɑ bii mɛro.
22 Lembrou-se Deus de Raquel, ouviu-a e a fez fecunda.
23 U ɡurɑ suɑ u bii tɔn durɔ mɑrɑ mɑ u nɛɛ, Gusunɔ u mɑn sekuru yɑrɑ.
23 Ela concebeu, deu à luz um filho e disse: Deus me tirou o meu vexame.
24 Yerɑ u bii wi yĩsiru kɑ̃ Yosɛfu. U nɛɛ, kpɑ Yinni Gusunɔ u kpɑm mɑn bii tɔn durɔ sosiɑ.
24 E lhe chamou José, dizendo: Dê-me o Senhor ainda outro filho.
25 Sɑɑ ye Rɑsɛli u Yosɛfu mɑrɑ, yen biruwɑ Yɑkɔbu u Lɑbɑni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ den mɑn kɑro mɛ, n we nɛn temɔ.
25 Tendo Raquel dado à luz a José, disse Jacó a Labão: Permite-me que eu volte ao meu lugar e à minha terra.
26 Kpɑ ɑ de n kɑ nɛn kurɔbu kɑ nɛn bibu dɑ bèn sɔ̃ nɑ nun sɑ̃wɑ. A mɑɑ yɛ̃ kɔ mɛ̀n nɔɔ nɑ nun sɔmburu kuɑ.
26 Dá-me meus filhos e as mulheres, pelas quais eu te servi, e partirei; pois tu sabes quanto e de que maneira te servi.
27 Mɑ Lɑbɑni u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ suuru koowo, ɑ de ɑ yɔ̃rɑ ɡinɑ. Domi nɑ wɑ mɑ wunɛn sɔ̃nɑ Gusunɔ u mɑn domɑru kuɑ.
27 Labão lhe respondeu: Ache eu mercê diante de ti; fica comigo. Tenho experimentado que o Senhor me abençoou por amor de ti.
28 Yen sɔ̃, ɑ mɑn sɔ̃ɔwɔ nyen nɑ n weenɛ n nun kɔsiɑ, kpɑ n nun wɛ̃.
28 E disse ainda: Fixa o teu salário, que te pagarei.
29 Yerɑ Yɑkɔbu u nùn wisɑ u nɛɛ, wunɛn tii ɑ yɛ̃ nɡe mɛ̀n nɔɔ nɑ nun sɑ̃wɑ. A mɑɑ wɑ nɡe mɛ̀n nɔɔ wunɛn yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ ɡɑ kuurɑ nɛn nɔmɑɔ.
29 Disse-lhe Jacó: Tu sabes como te venho servindo e como cuidei do teu gado.
30 Domi yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ piibuwɑ ɑ rɑɑ mɔ n sere tunumɑ wunɛn mi. Adɑmɑ ye nɑ tunumɑ, Yinni Gusunɔ u nun domɑru kuɑ mɑ ɡɑ kpɛ̃ɑ. Ǹ n mɛn nɑ, sɑɑ yerɑ̀ kɑɑ den mɑn yɔ̃su n nɛn tiin sɔmburu ko.
30 Porque o pouco que tinhas antes da minha vinda foi aumentado grandemente; e o Senhor te abençoou por meu trabalho. Agora, pois, quando hei de eu trabalhar também por minha casa?
31 Mɑ Lɑbɑni u nùn wisɑ u nɛɛ, mbɑ kon nun wɛ̃.
31 Então, Labão lhe perguntou: Que te darei? Respondeu Jacó: Nada me darás; tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho, se me fizeres isto:
32 Gisɔ kon du wunɛn sɑbenu sɔɔ n mɛɛri mɛɛri n wɑ yɑ̃ɑnu kɑ bonu ni nu bɑusu mɔ kɑ yɑ̃ɑ nìn sɑnsu tĩri. Niyɑ kon ɡɔsi nɛnɛm nu n sɑ̃ɑ nɛn kɔsiɑru.
32 Passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele os salpicados e malhados, e todos os negros entre os cordeiros, e o que é malhado e salpicado entre as cabras; será isto o meu salário.
33 Siɑrɑ ɡem mu koo sɔ̃ɔsirɑ sɑnɑm mɛ ɑ nɑ ɑ kɑ nɛn kɔsiɑru wɑ. Domi boo ni nu ǹ bɑusu mɔ kɑ yɑ̃ɑ ni nu ǹ tĩri nù n wɑ̃ɑ nɛɡinu sɔɔ, ɑ mɑn ɡɑrisio ɡbɛnɔ.
33 Assim, responderá por mim a minha justiça, no dia de amanhã, quando vieres ver o meu salário diante de ti; o que não for salpicado e malhado entre as cabras e negro entre as ovelhas, esse, se for achado comigo, será tido por furtado.
34 Lɑbɑni u nùn wisɑ u nɛɛ, n kooro nɡe mɛ ɑ ɡeruɑ.
34 Disse Labão: Pois sim! Seja conforme a tua palavra.
35 Yen tɔ̃ɔ te, Lɑbɑni wi, u bonu kɑ yɑ̃ɑ ni nu bɑusu mɔ kɑ ni nu tĩri wunɑ u yi nɛnɛm mɑ u nu win bibu nɔmu bɛriɑ.
35 Mas, naquele mesmo dia, separou Labão os bodes listados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos os que tinham alguma brancura e todos os negros entre os cordeiros; e os passou às mãos de seus filhos.
36 Yen biru u derɑ bɑ kɑ sɑbe ni tondɑ sɑɑ Yɑkɔbun min di nɡe sɔ̃ɔ itɑn sɑnum sɑkɑ.
36 E pôs a distância de três dias de jornada entre si e Jacó; e Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Sɑnɑm mɛ u nu kpɑrɑmɔ, yerɑ u dɑ̃nu ɡɑnun kɑ̃ɑsi beki burɑ u yin koro wɔrukisu yoruɑ yoruɑ nɡe mɛ bɑ rɑ kɑɑru yore.
37 Tomou, então, Jacó varas verdes de álamo, de aveleira e de plátano e lhes removeu a casca, em riscas abertas, deixando aparecer a brancura das varas,
38 Mɑ u dɑ̃ɑ kɑ̃ɑsi yi suɑ u doke mi sɑbenu rɑ nim nɔ, domi miyɑ nu rɑ n yɔɔnɑmɔ.
38 as quais, assim escorchadas, pôs ele em frente do rebanho, nos canais de água e nos bebedouros, aonde os rebanhos vinham para dessedentar-se, e conceberam quando vinham a beber.
39 Sɑnɑm mɛ, nù n yɔɔnɑ dɑ̃ɑ kɑ̃ɑsi yin bɔkuɔ, nu rɑ binu mɑwɑ ni nu bɑusu mɔ.
39 E concebia o rebanho diante das varas, e as ovelhas davam crias listadas, salpicadas e malhadas.
40 Yen biru Yɑkɔbu u ni nu tĩri kɑ ni nu bɑusu mɔ wunɑmɔ nɛnɛm u yiimɔ bee tiɑ nu ko wiɡinu.
40 Então, separou Jacó os cordeiros e virou o rebanho para o lado dos listados e dos pretos nos rebanhos de Labão; e pôs o seu rebanho à parte e não o juntou com o rebanho de Labão.
41 Ù n deemɑ yɑ̃ɑ dɑmɡinɑ nu yɔɔnɑmɔ, u rɑ dɑ̃ɑ kɑ̃ɑsi yi kɔ̃wɑ nin wuswɑɑɔ.
41 E, todas as vezes que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas à vista do rebanho nos canais de água, para que concebessem diante das varas.
42 Adɑmɑ ù n wɑ ni nu ǹ ɡeɑ sɑ̃ɑ, niyɑ nu yɔɔnɑmɔ, u rɑ yi suewɑ min di kpɑ ni, nu n sɑ̃ɑ Lɑbɑniɡinu.
42 Porém, quando o rebanho era fraco, não as punha; assim, as fracas eram de Labão, e as fortes, de Jacó.
43 Mɛyɑ Yɑkɔbu u kuɑ u kɑ dukiɑ wɑ yɑ kpɑ̃. U yɑ̃ɑnu kɑ bonu kɑ yooyoosu kɑ kɛtɛkunu kɑ yoo tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu mɔ.
43 E o homem se tornou mais e mais rico; teve muitos rebanhos, e servas, e servos, e camelos, e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.