Gênesis 30
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF
1 Ye Rɑsɛli u deemɑ u ǹ kɑ Yɑkɔbu mɑrumɔ, yerɑ u kɑ win mɔɔ nisinu seewɑ. Mɑ u Yɑkɔbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ de n kɑ nun mɑ. Mɑ n kun mɛ, kon ɡbi.
1 Vendo Raquel que não dava filhos a Jacó, teve inveja de sua irmã, e disse a Jacó: Dá-me filhos, se não morro.
2 Yerɑ Yɑkɔbu u kɑ Rɑsɛli mɔru bɛsirɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ Gusunɔ n kɑ nun yinɑri ɑ mɑ?
2 Então se acendeu a ira de Jacó contra Raquel, e disse: Estou eu no lugar de Deus, que te impediu o fruto de teu ventre?
3 Rɑsɛli u nɛɛ, too, yɑ ǹ tɑɑrɛ, nɛn yoo Bilihɑ wee, ɑ kɑ duo kpɑ n bibu wɑ sɑɑ win min di n tɑɑru sɔndi, kpɑ sɑ n wɑ̃ɑsinɛ.
3 E ela disse: Eis aqui minha serva Bila; coabita com ela, para que dê à luz sobre meus joelhos, e eu assim receba filhos por ela.
4 Mɑ u win yoo Bilihɑ suɑ u Yɑkɔbu wɛ̃ kurɔ. Yɑkɔbu u kɑ nùn mɛnnɑ,
4 Assim lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó a possuiu.
5 yerɑ u ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ mɑruɑ.
5 E concebeu Bila, e deu a Jacó um filho.
6 Rɑsɛli u nɛɛ, Gusunɔ u nɛn kɑnɑru nuɑ mɑ u mɑn siriɑ mɑ u mɑn bii tɔn durɔ kɑ̃.
6 Então disse Raquel: Julgou-me Deus, e também ouviu a minha voz, e me deu um filho; por isso chamou-lhe Dã.
7 Dɑnun biru Bilihɑ u mɑɑ ɡurɑ suɑ mɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ mɑruɑ.
7 E Bila, serva de Raquel, concebeu outra vez, e deu a Jacó o segundo filho.
8 Rɑsɛli u nɛɛ, nɑ kɑ nɛn mɔɔ ɡɑbirinɑ ɡem ɡem nɑ nùn kɑmiɑ.
8 Então disse Raquel: Com grandes lutas tenho lutado com minha irmã; também venci; e chamou-lhe Naftali.
9 Sɑɑ ye Leɑ u deemɑ u mɑrubu yɔ̃rɑ, yerɑ u win yoo Silipɑ suɑ u Yɑkɔbu wɛ̃ kurɔ.
9 Vendo, pois, Lia que cessava de ter filhos, tomou também a Zilpa, sua serva, e deu-a a Jacó por mulher.
10 Mɑ Silipɑ u ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ mɑruɑ.
10 E deu Zilpa, serva de Lia, um filho a Jacó.
11 Leɑ u nɛɛ, ɑnnɑ ɑ nɛn wii dobu wɑ!
11 Então disse Lia: Afortunada! e chamou-lhe Gade.
12 Gɑdin biru Silipɑ u kpɑm ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ mɑruɑ.
12 Depois deu Zilpa, serva de Lia, um segundo filho a Jacó.
13 Yerɑ Leɑ u nɛɛ, doo nɔɔruɡiiwɑ nɑ sɑ̃ɑ, domi tɔn kurɔbu bɑ koo mɑn soku doo nɔɔruɡii.
13 Então disse Lia: Para minha ventura; porque as filhas me terão por bem-aventurada; e chamou-lhe Aser.
14 Sɔ̃ɔ teeru doo ɡɛ̃ɛrun sɑɑ sɔɔ, yerɑ Rubɛni u seewɑ u dɑ yɑkɑsɔ u dɑ̃ɑ te bɑ sokumɔ mɑndɑrɑɡoren binu sɔrimɑ u kɑ win mɛro Leɑ wɔmɑ. Sɑɑ yerɑ Rɑsɛli u Leɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ suuru koowo, ɑ mɑn wunɛn biin dɑ̃ɑ bii ni sɔko.
14 E foi Rúben nos dias da ceifa do trigo, e achou mandrágoras no campo. E trouxe-as a Lia sua mãe. Então disse Raquel a Lia: Ora dá-me das mandrágoras de teu filho.
15 Leɑ u nùn wisɑ u nɛɛ, ye ɑ mɑn nɛn durɔ mwɑɑri n ǹ nun turɑ? Yerɑ ɑ kpɑm kĩ ɑ mɑn nɛn biin dɑ̃ɑ binu mwɑɑri?
15 E ela lhe disse: É já pouco que hajas tomado o meu marido, tomarás também as mandrágoras do meu filho? Então disse Raquel: Por isso ele se deitará contigo esta noite pelas mandrágoras de teu filho.
16 Ye n kuɑ yokɑ Yɑkɔbu u ɡberun di wee, yerɑ Leɑ u seewɑ u dɑ u kɑ nùn yinnɑ mɑ u nɛɛ, nɛnɑ kɑɑ kɑ du ɡisɔ, domi nɛn biin mɑndɑrɑɡoren binɑ nɑ kɑ nun dwɑ.
16 Vindo, pois, Jacó à tarde do campo, saiu-lhe Lia ao encontro, e disse: A mim possuirás, esta noite, porque certamente te aluguei com as mandrágoras do meu filho. E deitou-se com ela aquela noite.
17 Mɑ Gusunɔ u Leɑn kɑnɑru mwɑ, u ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ nɔɔbuse mɑruɑ.
17 E ouviu Deus a Lia, e concebeu, e deu à luz um quinto filho.
18 Yerɑ u nɛɛ, Gusunɔ u mɑn nɛn ɑre wɛ̃, yèn sɔ̃ nɑ derɑ nɛn durɔ u nɛn yoo suɑ kurɔ.
18 Então disse Lia: Deus me tem dado o meu galardão, pois tenho dado minha serva ao meu marido. E chamou-lhe Issacar.
19 Isɑkɑrin biru Leɑ u kpɑm ɡurɑ suɑ u Yɑkɔbu bii tɔn durɔ nɔɔbɑ tiɑse mɑruɑ.
19 E Lia concebeu outra vez, e deu a Jacó um sexto filho.
20 Mɑ u nɛɛ, Gusunɔ u mɑn kɛ̃ɛ ɡeeru kɑ̃. Tɛ̃ nɛn durɔ u koo mɑn tii ɡɑwe u mɑn bɛɛrɛ doke yèn sɔ̃ nɑ nùn bii tɔn durɔbu nɔɔbɑ tiɑ mɑruɑ.
20 E disse Lia: Deus me deu uma boa dádiva; desta vez morará o meu marido comigo, porque lhe tenho dado seis filhos. E chamou-lhe Zebulom.
21 Yen biru u bii tɔn kurɔ mɑrɑ mɑ u nùn sokɑ Dinɑ.
21 E depois teve uma filha, e chamou-lhe Diná.
22 Gusunɔ u mɑɑ Rɑsɛlin tii yɑɑye u win kɑnɑru mwɑ mɑ u nùn kuɑ bii mɛro.
22 E lembrou-se Deus de Raquel; e Deus a ouviu, e abriu a sua madre.
23 U ɡurɑ suɑ u bii tɔn durɔ mɑrɑ mɑ u nɛɛ, Gusunɔ u mɑn sekuru yɑrɑ.
23 E ela concebeu, e deu à luz um filho, e disse: Tirou-me Deus a minha vergonha.
24 Yerɑ u bii wi yĩsiru kɑ̃ Yosɛfu. U nɛɛ, kpɑ Yinni Gusunɔ u kpɑm mɑn bii tɔn durɔ sosiɑ.
24 E chamou-lhe José, dizendo: O Senhor me acrescente outro filho.
25 Sɑɑ ye Rɑsɛli u Yosɛfu mɑrɑ, yen biruwɑ Yɑkɔbu u Lɑbɑni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ den mɑn kɑro mɛ, n we nɛn temɔ.
25 E aconteceu que, como Raquel deu à luz a José, disse Jacó a Labão: Deixa-me ir, que me vá ao meu lugar, e à minha terra.
26 Kpɑ ɑ de n kɑ nɛn kurɔbu kɑ nɛn bibu dɑ bèn sɔ̃ nɑ nun sɑ̃wɑ. A mɑɑ yɛ̃ kɔ mɛ̀n nɔɔ nɑ nun sɔmburu kuɑ.
26 Dá-me as minhas mulheres, e os meus filhos, pelas quais te tenho servido, e ir-me-ei; pois tu sabes o serviço que te tenho feito.
27 Mɑ Lɑbɑni u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ suuru koowo, ɑ de ɑ yɔ̃rɑ ɡinɑ. Domi nɑ wɑ mɑ wunɛn sɔ̃nɑ Gusunɔ u mɑn domɑru kuɑ.
27 Então lhe disse Labão: Se agora tenho achado graça em teus olhos, fica comigo. Tenho experimentado que o Senhor me abençoou por amor de ti.
28 Yen sɔ̃, ɑ mɑn sɔ̃ɔwɔ nyen nɑ n weenɛ n nun kɔsiɑ, kpɑ n nun wɛ̃.
28 E disse mais: Determina-me o teu salário, que to darei.
29 Yerɑ Yɑkɔbu u nùn wisɑ u nɛɛ, wunɛn tii ɑ yɛ̃ nɡe mɛ̀n nɔɔ nɑ nun sɑ̃wɑ. A mɑɑ wɑ nɡe mɛ̀n nɔɔ wunɛn yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ ɡɑ kuurɑ nɛn nɔmɑɔ.
29 Então lhe disse: Tu sabes como te tenho servido, e como passou o teu gado comigo.
30 Domi yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ piibuwɑ ɑ rɑɑ mɔ n sere tunumɑ wunɛn mi. Adɑmɑ ye nɑ tunumɑ, Yinni Gusunɔ u nun domɑru kuɑ mɑ ɡɑ kpɛ̃ɑ. Ǹ n mɛn nɑ, sɑɑ yerɑ̀ kɑɑ den mɑn yɔ̃su n nɛn tiin sɔmburu ko.
30 Porque o pouco que tinhas antes de mim tem aumentado em grande número; e o SENHOR te tem abençoado por meu trabalho. Agora, pois, quando hei de trabalhar também por minha casa?
31 Mɑ Lɑbɑni u nùn wisɑ u nɛɛ, mbɑ kon nun wɛ̃.
31 E disse ele: Que te darei? Então disse Jacó: Nada me darás. Se me fizeres isto, tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho;
32 Gisɔ kon du wunɛn sɑbenu sɔɔ n mɛɛri mɛɛri n wɑ yɑ̃ɑnu kɑ bonu ni nu bɑusu mɔ kɑ yɑ̃ɑ nìn sɑnsu tĩri. Niyɑ kon ɡɔsi nɛnɛm nu n sɑ̃ɑ nɛn kɔsiɑru.
32 Passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele todos os salpicados e malhados, e todos os morenos entre os cordeiros, e os malhados e salpicados entre as cabras; e isto será o meu salário.
33 Siɑrɑ ɡem mu koo sɔ̃ɔsirɑ sɑnɑm mɛ ɑ nɑ ɑ kɑ nɛn kɔsiɑru wɑ. Domi boo ni nu ǹ bɑusu mɔ kɑ yɑ̃ɑ ni nu ǹ tĩri nù n wɑ̃ɑ nɛɡinu sɔɔ, ɑ mɑn ɡɑrisio ɡbɛnɔ.
33 Assim testificará por mim a minha justiça no dia de amanhã, quando vieres e o meu salário estiver diante de tua face; tudo o que não for salpicado e malhado entre as cabras e moreno entre os cordeiros, ser-me-á por furto.
34 Lɑbɑni u nùn wisɑ u nɛɛ, n kooro nɡe mɛ ɑ ɡeruɑ.
34 Então disse Labão: Quem dera seja conforme a tua palavra.
35 Yen tɔ̃ɔ te, Lɑbɑni wi, u bonu kɑ yɑ̃ɑ ni nu bɑusu mɔ kɑ ni nu tĩri wunɑ u yi nɛnɛm mɑ u nu win bibu nɔmu bɛriɑ.
35 E separou naquele mesmo dia os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos em que havia brancura, e todos os morenos entre os cordeiros; e deu-os nas mãos dos seus filhos.
36 Yen biru u derɑ bɑ kɑ sɑbe ni tondɑ sɑɑ Yɑkɔbun min di nɡe sɔ̃ɔ itɑn sɑnum sɑkɑ.
36 E pôs três dias de caminho entre si e Jacó; e Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Sɑnɑm mɛ u nu kpɑrɑmɔ, yerɑ u dɑ̃nu ɡɑnun kɑ̃ɑsi beki burɑ u yin koro wɔrukisu yoruɑ yoruɑ nɡe mɛ bɑ rɑ kɑɑru yore.
37 Então tomou Jacó varas verdes de álamo e de aveleira e de castanheiro, e descascou nelas riscas brancas, descobrindo a brancura que nas varas havia,
38 Mɑ u dɑ̃ɑ kɑ̃ɑsi yi suɑ u doke mi sɑbenu rɑ nim nɔ, domi miyɑ nu rɑ n yɔɔnɑmɔ.
38 E pôs estas varas, que tinha descascado, em frente aos rebanhos, nos canos e nos bebedouros de água, aonde os rebanhos vinham beber, para que concebessem quando vinham beber.
39 Sɑnɑm mɛ, nù n yɔɔnɑ dɑ̃ɑ kɑ̃ɑsi yin bɔkuɔ, nu rɑ binu mɑwɑ ni nu bɑusu mɔ.
39 E concebiam os rebanhos diante das varas, e as ovelhas davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Yen biru Yɑkɔbu u ni nu tĩri kɑ ni nu bɑusu mɔ wunɑmɔ nɛnɛm u yiimɔ bee tiɑ nu ko wiɡinu.
40 Então separou Jacó os cordeiros, e pôs as faces do rebanho para os listrados, e todo o moreno entre o rebanho de Labão; e pôs o seu rebanho à parte, e não o pôs com o rebanho de Labão.
41 Ù n deemɑ yɑ̃ɑ dɑmɡinɑ nu yɔɔnɑmɔ, u rɑ dɑ̃ɑ kɑ̃ɑsi yi kɔ̃wɑ nin wuswɑɑɔ.
41 E sucedia que cada vez que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas nos canos, diante dos olhos do rebanho, para que concebessem diante das varas.
42 Adɑmɑ ù n wɑ ni nu ǹ ɡeɑ sɑ̃ɑ, niyɑ nu yɔɔnɑmɔ, u rɑ yi suewɑ min di kpɑ ni, nu n sɑ̃ɑ Lɑbɑniɡinu.
42 Mas, quando era fraco o rebanho, não as punha. Assim as fracas eram de Labão, e as fortes de Jacó.
43 Mɛyɑ Yɑkɔbu u kuɑ u kɑ dukiɑ wɑ yɑ kpɑ̃. U yɑ̃ɑnu kɑ bonu kɑ yooyoosu kɑ kɛtɛkunu kɑ yoo tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu mɔ.
43 E cresceu o homem em grande maneira, e teve muitos rebanhos, e servas, e servos, e camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.