Gênesis 29
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Mɑ Yɑkɔbu u seewɑ u win sɑnum wɔri u dɑ sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ.
1 Jacó pôs-se de novo a caminho e foi para a terra dos filhos do oriente.
2 Ye u Hɑrɑni turuku tiɑ, yerɑ u mɛɛrɑ u dɔkɔ ɡɑɑ wɑ yɑkɑsɔ. U wɑ wee, yɑ̃ɑ ɡɔ̃su ɡɑsu itɑ yɑ kpĩ yɑ wɛ̃rɑmɔ dɔkɔ yen bɔkuɔ, domi miyɑ bɑ rɑ yɑɑ sɑbenu nim kɛ̃ nu nɔ. Kpee te bɑ mɑɑ kɑ dɔkɔ yen nɔɔ wukiri tɑ kpɑ̃.
2 Olhando em torno de si, viu no campo um poço junto do qual estavam deitados três rebanhos de ovelhas. Este poço servia de bebedouro para os rebanhos. Mas, sendo grande a pedra que cobria a abertura do poço
3 Miyɑ yɑɑ sɑbenu kpuro rɑ mɛnnɛ, kpɑ bu kpee te swɛnyɑ dɔkɔn nɔɔn di bu nu nim kɛ̃, kpɑ bu kpɑm wure bu dɔkɔ ye wukiri kɑ kpee te.
3 somente a removiam de cima quando todos os rebanhos fossem recolhidos. Davam então de beber aos animais e recolocavam a pedra no seu lugar.
4 Yɑkɔbu u yɑ̃ɑ nin kpɑrobu bikiɑ u nɛɛ, kpɑɑsibu, sɑɑ mɑn diyɑ i nɑ.
4 Jacó disse aos pastores: "Meus irmãos, de, onde sois?" "Somos de Harã", responderam.
5 U bu bikiɑ u nɛɛ, i Lɑbɑni Nɑkorin bii yɛ̃?
5 "Conheceis porventura Labão, filho de Nacor?" "Sim."
6 Mɑ u nɛɛ, u sere bwɑ̃ɑ do?
6 "Como vai ele?" "Vai muito bem; e eis justamente sua filha Raquel que vem com o rebanho."
7 Yɑkɔbu u nɛɛ, wee sɔ̃ɔ kpɑ̃, sɑɑ kun turɑ ɡinɑ i kɑ yɑɑ sɑbenu mɛnnɑ. I nu nim kɛ̃ɛyɔ kpɑ i kpɑm dɑ i nu kpɑrɑ.
7 "É ainda pleno dia, tornou Jacó, e não é hora de se recolherem os rebanhos. Dai de beber às ovelhas e levai-as de novo ao pasto."
8 Bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ ǹ kpɛ̃ sere yɑ̃ɑ ɡɔ̃su kpuro sù n mɛnnɑ. Sɑnɑm mɛyɑ sɑ rɑ kpee te swɛnyɛ dɔkɔn nɔɔn di su sere yɑ̃ɑnu nim kɛ̃.
8 "Não o podemos, responderam eles, antes que todos os rebanhos estejam reunidos. Tiramos então a pedra de cima do poço e damos de beber aos animais."
9 Sɑɑ ye u kɑ bu ɡɑri mɔ̀ mi, yerɑ Rɑsɛli u tunumɑ kɑ win tundon yɑ̃ɑnu, domi wiyɑ u sɑ̃ɑ nin kpɑro.
9 Falava ainda com eles, quando chegou Raquel com o rebanho do seu pai, porque era pastora.
10 Ye Yɑkɔbu u win dwɑɑni Lɑbɑnin bii Rɑsɛli wɑ kɑ win yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ, u susi u kpee te swɛnyɑ dɔkɔn nɔɔn di mɑ u yɑ̃ɑ ni nim kɑ̃.
10 Logo que Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, aproximou-se, rolou a pedra de cima da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão.
11 Mɑ u Rɑsɛli tɔburɑ u nùn sɔ̃su. Mɑ durɔ wurɑ nɔɔ kpɛ̃ɛ u swĩ nuku dobun sɔ̃.
11 Depois beijou Raquel e pôs-se a chorar.
12 U Rɑsɛli sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑ sɑ̃ɑwɑ dusinu. Domi nɛ Rebekɑn biiwɑ.
12 Contou-lhe que era parente de seu pai e filho de Rebeca; e ela correu a anunciar isto ao seu pai.
13 Ye Lɑbɑni u win dwɑɑnibu Yɑkɔbun lɑbɑɑri nuɑ, u dukɑ nɑ u nùn sennɑ. U nùn tɔburɑ u nùn bɔkɑsi u sɔ̃su, mɑ u kɑ nùn dɑ yɛnuɔ. Mɑ Yɑkɔbu u Lɑbɑni sɔ̃ɔwɑ kpuro ye u kɑ sĩimɔ.
13 Tendo Labão ouvido falar de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o conduziu à sua casa. Jacó contou-lhe tudo o que se tinha passado,
14 Yerɑ Lɑbɑni u nɛɛ, kɑ ɡem nɛ kɑ wunɛ yɛm temɑ.
14 e Labão disse-lhe: "Sim, tu és de meus ossos e de minha carne." Jacó ficou em casa dele um mês inteiro.
15 Yen biru Lɑbɑni u Yɑkɔbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑɑ mɑn sɔmburu kuɑ kɑm yèn sɔ̃ ɑ sɑ̃ɑ nɛn dusi? A mɑn sɔ̃ɔwɔ nyen nɑ kɑɑ mɑn mwɑɑri.
15 E Labão disse-lhe: "Acaso, porque és meu parente, servir-me-ás de. raça? Dize-me que salário queres."
16 N deemɑ Lɑbɑni u bii tɔn kurɔbu yiru mɔ. Gbiikoon yĩsirɑ Leɑ, wɔnɔɡirɑ mɑɑ Rɑsɛli.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: a mais velha chamava-se Lia, e a mais nova Raquel.
17 Leɑn nɔni kun dɑm mɔ, ɑdɑmɑ Rɑsɛli kurɔ burɔwɑ, win wɑsi kɑ win wuswɑɑ yɑ ɡirimɑ mɔ.
17 Lia tinha os olhos embaciados, e Raquel era bela de talhe e rosto.
18 Yɑkɔbu u Rɑsɛli kĩ. Mɑ u Lɑbɑni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kon nun sɔmburu kuɑ sere wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru wunɛn bii Rɑsɛlin sɔ̃.
18 Jacó, que amava Raquel, disse a Labão: "Eu te servirei sete anos por Raquel tua filha mais nova."
19 Mɑ Lɑbɑni u nɛɛ, yɑ wɑ̃. N burɑm bo n nun wi kɛ̃, ye kon kɑ nùn durɔ ɡoo kɛ̃. Ǹ n mɛn nɑ, ɑ kɑ mɑn sinɔ.
19 "E melhor, respondeu Labão, dá-la a ti que a outro: fica comigo."
20 Yerɑ n derɑ Yɑkɔbu u sɔmburu kuɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru Lɑbɑnin mi. Mɑ n nùn kuɑ nɡe sɔ̃ɔ yiru yèn sɔ̃ u Rɑsɛli kĩ.
20 Assim, Jacó serviu por Raquel sete anos, que lhe pareceram dias, tão grande era o amor que lhe tinha.
21 Yen biru u Lɑbɑni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn nɛn kurɔ wɛ̃ɛyɔ kpɑ n nùn yɛnu doke, domi nɛn tɔ̃rɑ yibɑ.
21 Disse, pois, a Labão: "Dá-me minha mulher, porque está completo o meu tempo e quero desposá-la."
22 Yerɑ Lɑbɑni u win wɔɔ berɑn tɔmbu mɛnnɑ kpuro mɑ u tɔ̃ɔ bɑkɑ dim kuɑ.
22 Labão reuniu. todos os habitantes do lugar e deu um banquete.
23 Ye n kuɑ yokɑ, u win bii Leɑ suɑ u Yɑkɔbu duusiɑ mɑ bɑ mɛnnɑ.
23 Mas, à noite, conduziu, Lia a Jacó, que se uniu com ela.
24 Mɑ u win yoo tɔn kurɔ Silipɑ suɑ u win bii Leɑ wɛ̃.
24 E deu à sua filha Lia, sua escrava Zelfa.
25 Sisiru bururu, wee Yɑkɔbu deemɑ Leɑwɑ. Mɑ u Lɑbɑni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn bweserɑ ɑ mɑn kuɑ mɛni. N ǹ Rɑsɛlin sɔ̃nɑ nɑ nun sɑ̃wɑ ro? Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn weesu kuɑ.
25 Pela manhã, viu Jacó que tinha ficado com Lia. E disse a Labão: "Que me fizeste? Não foi por Raquel que te servi? Por que me enganaste?"
26 Lɑbɑni u nɛɛ, n ǹ bɛsɛn komɑru bu wɔnɔ kurɔ kpɑɑru suɑ kpɑ mɔɔ u n wɑ̃ɑ.
26 "Aqui, respondeu Labão, não é costume casar a mais nova antes da mais velha.
27 A ɡinɑ kurɔ kpɑɑrun sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru dɑkuro kɑ Leɑ. Yen biru sɑ ko mɑɑ nun wiɔnɔ wɛ̃. Kpɑ ɑ kpɑm mɑn sɔmburu kuɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru win sɔ̃.
27 Acaba a semana com esta, e depois te darei também sua irmã, na condição que me sirvas ainda sete anos."
28 Mɑ Yɑkɔbu u kuɑ nɡe mɛ. U sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ye dɑkurɑ kɑ Leɑ. Yen biru Lɑbɑni u nùn win bii Rɑsɛli kɑ̃ kurɔ.
28 Assim fez Jacó: acabou a semana com Lia, e depois lhe deu Labão por mulher sua filha Raquel,
29 Mɑ u mɑɑ win yoo tɔn kurɔ Bilihɑ suɑ u win bii Rɑsɛli wɛ̃.
29 dando por serva a Raquel sua escrava Bala.
30 Yɑkɔbu u kɑ Rɑsɛli mɛnnɑ, u nùn kĩɑ n kere Leɑ. Mɑ u kpɑm Lɑbɑni sɔmburu kuɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru.
30 Jacó uniu-se também a Raquel, a quem amou mais do que a Lia. E serviu ainda por sete anos em casa de Labão.
31 Ye Yinni Gusunɔ u wɑ mɑ Yɑkɔbu u ǹ Leɑ kĩ, mɑ u derɑ Rɑsɛli u kuɑ wĩro mɑ u Leɑ kuɑ bii mɛro.
31 O Senhor, vendo que Lia era desprezada, tornou-a fecunda enquanto Raquel permanecia estéril.
32 U ɡurɑ suɑ u bii tɔn durɔ mɑrɑ mɑ u nùn yĩsiru kɑ̃ Rubɛni, u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u wɑ mɑ bɑ mɑn ɡɛmɑ. Tɛ̃ nɛn durɔ u koo mɑn kĩɑ.
32 Lia concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Rubem, "porque, dizia ela, o Senhor olhou minha aflição; agora meu marido me amará".
33 Yen biru u mɑɑ ɡurɑ suɑ u bii tɔn durɔ mɑrɑ mɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u nuɑ mɑ bɑ ǹ mɑn kĩ. Yerɑ u kɑ kpɑm mɑn wini kɑ̃.
33 Concebeu de novo e deu à luz outro filho. "O Senhor, disse ela, vendo que era desdenhada, deu-me ainda este." E pôs-lhe o nome de Simeão.
34 Simɛɔn biru u mɑɑ ɡurɑ suɑ u bii tɔn durɔ mɑrɑ, mɑ bɑ nùn yĩsiru kɑ̃ Lefi. Yerɑ u nɛɛ, tɛ̃rɑ nɛn durɔ u koo mɑn tii ɡɑwe, domi nɑ nùn bii tɔn durɔbu itɑ mɑruɑ.
34 Concebeu ainda e deu à luz mais um filho. "Desta vez, disse ela, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei à luz três filhos." Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Lefin biru u mɑɑ ɡurɑ suɑ u bii tɔn durɔ mɑrɑ, mɑ u nɛɛ, tɛ̃ kon Yinni Gusunɔ siɑrɑ. Yen sɔ̃nɑ u bii wi yĩsiru kɑ̃ Yudɑ.
35 Concebeu ainda e deu à luz um filho. E disse: "Desta vez, louvarei ao Senhor." E chamou-o Judá. Depois cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.