Gênesis 29

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mɑ Yɑkɔbu u seewɑ u win sɑnum wɔri u dɑ sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 Ye u Hɑrɑni turuku tiɑ, yerɑ u mɛɛrɑ u dɔkɔ ɡɑɑ wɑ yɑkɑsɔ. U wɑ wee, yɑ̃ɑ ɡɔ̃su ɡɑsu itɑ yɑ kpĩ yɑ wɛ̃rɑmɔ dɔkɔ yen bɔkuɔ, domi miyɑ bɑ rɑ yɑɑ sɑbenu nim kɛ̃ nu nɔ. Kpee te bɑ mɑɑ kɑ dɔkɔ yen nɔɔ wukiri tɑ kpɑ̃.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 Miyɑ yɑɑ sɑbenu kpuro rɑ mɛnnɛ, kpɑ bu kpee te swɛnyɑ dɔkɔn nɔɔn di bu nu nim kɛ̃, kpɑ bu kpɑm wure bu dɔkɔ ye wukiri kɑ kpee te.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 Yɑkɔbu u yɑ̃ɑ nin kpɑrobu bikiɑ u nɛɛ, kpɑɑsibu, sɑɑ mɑn diyɑ i nɑ.
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 U bu bikiɑ u nɛɛ, i Lɑbɑni Nɑkorin bii yɛ̃?
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 Mɑ u nɛɛ, u sere bwɑ̃ɑ do?
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Yɑkɔbu u nɛɛ, wee sɔ̃ɔ kpɑ̃, sɑɑ kun turɑ ɡinɑ i kɑ yɑɑ sɑbenu mɛnnɑ. I nu nim kɛ̃ɛyɔ kpɑ i kpɑm dɑ i nu kpɑrɑ.
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 Bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ ǹ kpɛ̃ sere yɑ̃ɑ ɡɔ̃su kpuro sù n mɛnnɑ. Sɑnɑm mɛyɑ sɑ rɑ kpee te swɛnyɛ dɔkɔn nɔɔn di su sere yɑ̃ɑnu nim kɛ̃.
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Sɑɑ ye u kɑ bu ɡɑri mɔ̀ mi, yerɑ Rɑsɛli u tunumɑ kɑ win tundon yɑ̃ɑnu, domi wiyɑ u sɑ̃ɑ nin kpɑro.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Ye Yɑkɔbu u win dwɑɑni Lɑbɑnin bii Rɑsɛli wɑ kɑ win yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ, u susi u kpee te swɛnyɑ dɔkɔn nɔɔn di mɑ u yɑ̃ɑ ni nim kɑ̃.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 Mɑ u Rɑsɛli tɔburɑ u nùn sɔ̃su. Mɑ durɔ wurɑ nɔɔ kpɛ̃ɛ u swĩ nuku dobun sɔ̃.
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 U Rɑsɛli sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑ sɑ̃ɑwɑ dusinu. Domi nɛ Rebekɑn biiwɑ.
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Ye Lɑbɑni u win dwɑɑnibu Yɑkɔbun lɑbɑɑri nuɑ, u dukɑ nɑ u nùn sennɑ. U nùn tɔburɑ u nùn bɔkɑsi u sɔ̃su, mɑ u kɑ nùn dɑ yɛnuɔ. Mɑ Yɑkɔbu u Lɑbɑni sɔ̃ɔwɑ kpuro ye u kɑ sĩimɔ.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 Yerɑ Lɑbɑni u nɛɛ, kɑ ɡem nɛ kɑ wunɛ yɛm temɑ.
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 Yen biru Lɑbɑni u Yɑkɔbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑɑ mɑn sɔmburu kuɑ kɑm yèn sɔ̃ ɑ sɑ̃ɑ nɛn dusi? A mɑn sɔ̃ɔwɔ nyen nɑ kɑɑ mɑn mwɑɑri.
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 N deemɑ Lɑbɑni u bii tɔn kurɔbu yiru mɔ. Gbiikoon yĩsirɑ Leɑ, wɔnɔɡirɑ mɑɑ Rɑsɛli.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 Leɑn nɔni kun dɑm mɔ, ɑdɑmɑ Rɑsɛli kurɔ burɔwɑ, win wɑsi kɑ win wuswɑɑ yɑ ɡirimɑ mɔ.
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 Yɑkɔbu u Rɑsɛli kĩ. Mɑ u Lɑbɑni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kon nun sɔmburu kuɑ sere wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru wunɛn bii Rɑsɛlin sɔ̃.
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 Mɑ Lɑbɑni u nɛɛ, yɑ wɑ̃. N burɑm bo n nun wi kɛ̃, ye kon kɑ nùn durɔ ɡoo kɛ̃. Ǹ n mɛn nɑ, ɑ kɑ mɑn sinɔ.
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 Yerɑ n derɑ Yɑkɔbu u sɔmburu kuɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru Lɑbɑnin mi. Mɑ n nùn kuɑ nɡe sɔ̃ɔ yiru yèn sɔ̃ u Rɑsɛli kĩ.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Yen biru u Lɑbɑni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn nɛn kurɔ wɛ̃ɛyɔ kpɑ n nùn yɛnu doke, domi nɛn tɔ̃rɑ yibɑ.
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 Yerɑ Lɑbɑni u win wɔɔ berɑn tɔmbu mɛnnɑ kpuro mɑ u tɔ̃ɔ bɑkɑ dim kuɑ.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 Ye n kuɑ yokɑ, u win bii Leɑ suɑ u Yɑkɔbu duusiɑ mɑ bɑ mɛnnɑ.
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 Mɑ u win yoo tɔn kurɔ Silipɑ suɑ u win bii Leɑ wɛ̃.
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 Sisiru bururu, wee Yɑkɔbu deemɑ Leɑwɑ. Mɑ u Lɑbɑni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn bweserɑ ɑ mɑn kuɑ mɛni. N ǹ Rɑsɛlin sɔ̃nɑ nɑ nun sɑ̃wɑ ro? Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn weesu kuɑ.
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 Lɑbɑni u nɛɛ, n ǹ bɛsɛn komɑru bu wɔnɔ kurɔ kpɑɑru suɑ kpɑ mɔɔ u n wɑ̃ɑ.
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 A ɡinɑ kurɔ kpɑɑrun sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru dɑkuro kɑ Leɑ. Yen biru sɑ ko mɑɑ nun wiɔnɔ wɛ̃. Kpɑ ɑ kpɑm mɑn sɔmburu kuɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru win sɔ̃.
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 Mɑ Yɑkɔbu u kuɑ nɡe mɛ. U sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ye dɑkurɑ kɑ Leɑ. Yen biru Lɑbɑni u nùn win bii Rɑsɛli kɑ̃ kurɔ.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 Mɑ u mɑɑ win yoo tɔn kurɔ Bilihɑ suɑ u win bii Rɑsɛli wɛ̃.
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 Yɑkɔbu u kɑ Rɑsɛli mɛnnɑ, u nùn kĩɑ n kere Leɑ. Mɑ u kpɑm Lɑbɑni sɔmburu kuɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru.
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 Ye Yinni Gusunɔ u wɑ mɑ Yɑkɔbu u ǹ Leɑ kĩ, mɑ u derɑ Rɑsɛli u kuɑ wĩro mɑ u Leɑ kuɑ bii mɛro.
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 U ɡurɑ suɑ u bii tɔn durɔ mɑrɑ mɑ u nùn yĩsiru kɑ̃ Rubɛni, u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u wɑ mɑ bɑ mɑn ɡɛmɑ. Tɛ̃ nɛn durɔ u koo mɑn kĩɑ.
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 Yen biru u mɑɑ ɡurɑ suɑ u bii tɔn durɔ mɑrɑ mɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u nuɑ mɑ bɑ ǹ mɑn kĩ. Yerɑ u kɑ kpɑm mɑn wini kɑ̃.
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 Simɛɔn biru u mɑɑ ɡurɑ suɑ u bii tɔn durɔ mɑrɑ, mɑ bɑ nùn yĩsiru kɑ̃ Lefi. Yerɑ u nɛɛ, tɛ̃rɑ nɛn durɔ u koo mɑn tii ɡɑwe, domi nɑ nùn bii tɔn durɔbu itɑ mɑruɑ.
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 Lefin biru u mɑɑ ɡurɑ suɑ u bii tɔn durɔ mɑrɑ, mɑ u nɛɛ, tɛ̃ kon Yinni Gusunɔ siɑrɑ. Yen sɔ̃nɑ u bii wi yĩsiru kɑ̃ Yudɑ.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.