Gênesis 29
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Mɑ Yɑkɔbu u seewɑ u win sɑnum wɔri u dɑ sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Ye u Hɑrɑni turuku tiɑ, yerɑ u mɛɛrɑ u dɔkɔ ɡɑɑ wɑ yɑkɑsɔ. U wɑ wee, yɑ̃ɑ ɡɔ̃su ɡɑsu itɑ yɑ kpĩ yɑ wɛ̃rɑmɔ dɔkɔ yen bɔkuɔ, domi miyɑ bɑ rɑ yɑɑ sɑbenu nim kɛ̃ nu nɔ. Kpee te bɑ mɑɑ kɑ dɔkɔ yen nɔɔ wukiri tɑ kpɑ̃.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Miyɑ yɑɑ sɑbenu kpuro rɑ mɛnnɛ, kpɑ bu kpee te swɛnyɑ dɔkɔn nɔɔn di bu nu nim kɛ̃, kpɑ bu kpɑm wure bu dɔkɔ ye wukiri kɑ kpee te.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Yɑkɔbu u yɑ̃ɑ nin kpɑrobu bikiɑ u nɛɛ, kpɑɑsibu, sɑɑ mɑn diyɑ i nɑ.
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 U bu bikiɑ u nɛɛ, i Lɑbɑni Nɑkorin bii yɛ̃?
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Mɑ u nɛɛ, u sere bwɑ̃ɑ do?
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Yɑkɔbu u nɛɛ, wee sɔ̃ɔ kpɑ̃, sɑɑ kun turɑ ɡinɑ i kɑ yɑɑ sɑbenu mɛnnɑ. I nu nim kɛ̃ɛyɔ kpɑ i kpɑm dɑ i nu kpɑrɑ.
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ ǹ kpɛ̃ sere yɑ̃ɑ ɡɔ̃su kpuro sù n mɛnnɑ. Sɑnɑm mɛyɑ sɑ rɑ kpee te swɛnyɛ dɔkɔn nɔɔn di su sere yɑ̃ɑnu nim kɛ̃.
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Sɑɑ ye u kɑ bu ɡɑri mɔ̀ mi, yerɑ Rɑsɛli u tunumɑ kɑ win tundon yɑ̃ɑnu, domi wiyɑ u sɑ̃ɑ nin kpɑro.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Ye Yɑkɔbu u win dwɑɑni Lɑbɑnin bii Rɑsɛli wɑ kɑ win yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ, u susi u kpee te swɛnyɑ dɔkɔn nɔɔn di mɑ u yɑ̃ɑ ni nim kɑ̃.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Mɑ u Rɑsɛli tɔburɑ u nùn sɔ̃su. Mɑ durɔ wurɑ nɔɔ kpɛ̃ɛ u swĩ nuku dobun sɔ̃.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 U Rɑsɛli sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑ sɑ̃ɑwɑ dusinu. Domi nɛ Rebekɑn biiwɑ.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Ye Lɑbɑni u win dwɑɑnibu Yɑkɔbun lɑbɑɑri nuɑ, u dukɑ nɑ u nùn sennɑ. U nùn tɔburɑ u nùn bɔkɑsi u sɔ̃su, mɑ u kɑ nùn dɑ yɛnuɔ. Mɑ Yɑkɔbu u Lɑbɑni sɔ̃ɔwɑ kpuro ye u kɑ sĩimɔ.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Yerɑ Lɑbɑni u nɛɛ, kɑ ɡem nɛ kɑ wunɛ yɛm temɑ.
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Yen biru Lɑbɑni u Yɑkɔbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑɑ mɑn sɔmburu kuɑ kɑm yèn sɔ̃ ɑ sɑ̃ɑ nɛn dusi? A mɑn sɔ̃ɔwɔ nyen nɑ kɑɑ mɑn mwɑɑri.
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 N deemɑ Lɑbɑni u bii tɔn kurɔbu yiru mɔ. Gbiikoon yĩsirɑ Leɑ, wɔnɔɡirɑ mɑɑ Rɑsɛli.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Leɑn nɔni kun dɑm mɔ, ɑdɑmɑ Rɑsɛli kurɔ burɔwɑ, win wɑsi kɑ win wuswɑɑ yɑ ɡirimɑ mɔ.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Yɑkɔbu u Rɑsɛli kĩ. Mɑ u Lɑbɑni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kon nun sɔmburu kuɑ sere wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru wunɛn bii Rɑsɛlin sɔ̃.
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Mɑ Lɑbɑni u nɛɛ, yɑ wɑ̃. N burɑm bo n nun wi kɛ̃, ye kon kɑ nùn durɔ ɡoo kɛ̃. Ǹ n mɛn nɑ, ɑ kɑ mɑn sinɔ.
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Yerɑ n derɑ Yɑkɔbu u sɔmburu kuɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru Lɑbɑnin mi. Mɑ n nùn kuɑ nɡe sɔ̃ɔ yiru yèn sɔ̃ u Rɑsɛli kĩ.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Yen biru u Lɑbɑni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn nɛn kurɔ wɛ̃ɛyɔ kpɑ n nùn yɛnu doke, domi nɛn tɔ̃rɑ yibɑ.
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Yerɑ Lɑbɑni u win wɔɔ berɑn tɔmbu mɛnnɑ kpuro mɑ u tɔ̃ɔ bɑkɑ dim kuɑ.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Ye n kuɑ yokɑ, u win bii Leɑ suɑ u Yɑkɔbu duusiɑ mɑ bɑ mɛnnɑ.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Mɑ u win yoo tɔn kurɔ Silipɑ suɑ u win bii Leɑ wɛ̃.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Sisiru bururu, wee Yɑkɔbu deemɑ Leɑwɑ. Mɑ u Lɑbɑni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn bweserɑ ɑ mɑn kuɑ mɛni. N ǹ Rɑsɛlin sɔ̃nɑ nɑ nun sɑ̃wɑ ro? Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn weesu kuɑ.
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Lɑbɑni u nɛɛ, n ǹ bɛsɛn komɑru bu wɔnɔ kurɔ kpɑɑru suɑ kpɑ mɔɔ u n wɑ̃ɑ.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 A ɡinɑ kurɔ kpɑɑrun sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru dɑkuro kɑ Leɑ. Yen biru sɑ ko mɑɑ nun wiɔnɔ wɛ̃. Kpɑ ɑ kpɑm mɑn sɔmburu kuɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru win sɔ̃.
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Mɑ Yɑkɔbu u kuɑ nɡe mɛ. U sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ye dɑkurɑ kɑ Leɑ. Yen biru Lɑbɑni u nùn win bii Rɑsɛli kɑ̃ kurɔ.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Mɑ u mɑɑ win yoo tɔn kurɔ Bilihɑ suɑ u win bii Rɑsɛli wɛ̃.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Yɑkɔbu u kɑ Rɑsɛli mɛnnɑ, u nùn kĩɑ n kere Leɑ. Mɑ u kpɑm Lɑbɑni sɔmburu kuɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Ye Yinni Gusunɔ u wɑ mɑ Yɑkɔbu u ǹ Leɑ kĩ, mɑ u derɑ Rɑsɛli u kuɑ wĩro mɑ u Leɑ kuɑ bii mɛro.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 U ɡurɑ suɑ u bii tɔn durɔ mɑrɑ mɑ u nùn yĩsiru kɑ̃ Rubɛni, u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u wɑ mɑ bɑ mɑn ɡɛmɑ. Tɛ̃ nɛn durɔ u koo mɑn kĩɑ.
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Yen biru u mɑɑ ɡurɑ suɑ u bii tɔn durɔ mɑrɑ mɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u nuɑ mɑ bɑ ǹ mɑn kĩ. Yerɑ u kɑ kpɑm mɑn wini kɑ̃.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Simɛɔn biru u mɑɑ ɡurɑ suɑ u bii tɔn durɔ mɑrɑ, mɑ bɑ nùn yĩsiru kɑ̃ Lefi. Yerɑ u nɛɛ, tɛ̃rɑ nɛn durɔ u koo mɑn tii ɡɑwe, domi nɑ nùn bii tɔn durɔbu itɑ mɑruɑ.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Lefin biru u mɑɑ ɡurɑ suɑ u bii tɔn durɔ mɑrɑ, mɑ u nɛɛ, tɛ̃ kon Yinni Gusunɔ siɑrɑ. Yen sɔ̃nɑ u bii wi yĩsiru kɑ̃ Yudɑ.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.