Gênesis 27

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sɑnɑm mɛ Isɑki u tɔkɔ kuɑ, win nɔni dɑm dwiiyɑ, u ǹ mɑɑ yɑm wɑɑmɔ, mɑ u win bii yerumɑ sokɑ u nɛɛ, Esɑu.
1 Tendo-se envelhecido Isaque e já não podendo ver, porque os olhos se lhe enfraqueciam, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: Meu filho! Respondeu ele: Aqui estou!
2 Mɑ Isɑki u nɛɛ, wee nɑ tɔkɔ kuɑ, nɑ ǹ mɑɑ nɛn ɡɔɔn tɔ̃ru yɛ̃.
2 Disse-lhe o pai: Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Yen sɔ̃, nɑ nun kɑnɑmɔ tɛ̃, ɑ seewo ɑ wunɛn sɛ̃ɛ bwɑ̃ɑru kɑ wunɛn tɛndu suɑ ɑ dɑ yɑkɑsɔ ɑ mɑn yɑɑ ɡoowɑmɑ.
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, sai ao campo, e apanha para mim alguma caça,
4 Kpɑ ɑ kɑ mɑn ye yɑɑ dibu kuɑ nɡe mɛ nɑ rɑ kɑ̃ ɑ kɑ mɑn nɑɑwɑ n di kpɑ n nun domɑru kuɑ n sere ɡbi.
4 e faze-me uma comida saborosa, como eu aprecio, e traze-ma, para que eu coma e te abençoe antes que eu morra.
5 Mɑ Esɑu u seewɑ u dɑ yɑkɑsɔ u kɑ ɡbeeku yɑɑ ye ɡoomɑ. N deemɑ Rebekɑ u nɔɔmɔ ye Isɑki u win bii Esɑu sɔ̃ɔmɔ.
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E foi-se Esaú ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 Yerɑ u win bii Yɑkɔbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee nɑ nuɑ wunɛn bɑɑ u wunɛn mɔɔ Esɑu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
6 Então, disse Rebeca a Jacó, seu filho: Ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, assim:
7 u doo u nùn yɑɑ ɡoowɑmɑ kpɑ u kɑ nùn ye yɑɑ dibu kuɑ u di kpɑ u nùn domɑru kuɑ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ u sere ɡbi.
7 Traze caça e faze-me uma comida saborosa, para que eu coma e te abençoe diante do Senhor , antes que eu morra.
8 Tɛ̃ nɛn bii, ɑ nɛn ɡɑri nɔɔwɔ yi kon nun sɔ̃.
8 Agora, pois, meu filho, atende às minhas palavras com que te ordeno.
9 A doo boo ɡɔ̃rɔ ɑ mɑn boo binu yiru tɑmɑ ni nu wɑ̃ kpɑ n nu wunɛn bɑɑbɑ kuɑ nɡe mɛ u rɑ kɑ̃,
9 Vai ao rebanho e traze-me dois bons cabritos; deles farei uma saborosa comida para teu pai, como ele aprecia;
10 kpɑ ɑ kɑ nùn dɑɑwɑ u di, kpɑ u nun domɑru kuɑ u sere ɡbi.
10 levá-la-ás a teu pai, para que a coma e te abençoe, antes que morra.
11 Yɑkɔbu u win mɛro wisɑ u nɛɛ, wee, nɛn mɔɔ u sɑnsu mɔ ɑdɑmɑ nɛnɑ kun mɔ.
11 Disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Esaú, meu irmão, é homem cabeludo, e eu, homem liso.
12 À ku tubɑ, nɛn bɑɑbɑ koo mɑn bɑbɑ kpɑ n ko wee kowo win mi. Kpɑ domɑ te nɑ kĩ mi, tu ko bɔ̃ri.
12 Dar-se-á o caso de meu pai me apalpar, e passarei a seus olhos por zombador; assim, trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Win mɛro nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛn bii, ɑ de bɔ̃ri yi, yi wɔri nɛn wirɔ. A ɡesi nɛn ɡɑri nɔɔwɔ kpɑ ɑ mɑn boo ni tɑmɑ.
13 Respondeu-lhe a mãe: Caia sobre mim essa maldição, meu filho; atende somente o que eu te digo, vai e traze-mos.
14 Mɑ Yɑkɔbu u dɑ u kɑ boo ni nɑ u win mɛro wɛ̃. U kɑ yɑɑ dibu kuɑ bi Isɑki u rɑ kɑ̃.
14 Ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 Yen biru u win bii ɡbiikoo Esɑun tɔ̃ɔ bɑkɑ yɑ̃nu suɑ ni nu wɑ̃ɑ dirɔ u nu Yɑkɔbu sebusiɑ.
15 Depois, tomou Rebeca a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais novo.
16 Mɑ u nùn boo bii nin ɡɔni tɛ̃kusi win nɔmɑɔ kɑ win wĩirɔ, domi u ǹ sɑnsu mɔ.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Mɑ u dĩɑ duro ni kɑ pɛ̃ɛ ye u kuɑ win bii Yɑkɔbu nɔmu bɛriɑ.
17 Então, entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Sɑɑ yerɑ Yɑkɔbu u kɑ nu dɑ win tundon mi, u nɛɛ, bɑɑbɑ.
18 Jacó foi a seu pai e disse: Meu pai! Ele respondeu: Fala! Quem és tu, meu filho?
19 Yɑkɔbu u win tundo wisɑ u nɛɛ, nɛnɑ Esɑu, wunɛn bii yerumɑ. Wee, nɑ kuɑ nɡe mɛ ɑ ɡeruɑ. A seewo ɑ sinɑ ɑ nɛn tɑɑsorun yɑɑ tem, kpɑ ɑ mɑn domɑ te kuɑ.
19 Respondeu Jacó a seu pai: Sou Esaú, teu primogênito; fiz o que me ordenaste. Levanta-te, pois, assenta-te e come da minha caça, para que me abençoes.
20 Mɑ Isɑki u nùn bikiɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ ɑ kɑ ye wɑ fuuku mɛ, nɛn bii.
20 Disse Isaque a seu filho: Como é isso que a pudeste achar tão depressa, meu filho? Ele respondeu: Porque o Senhor , teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Mɑ Isɑki u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, ɑ susimɑ nɛn bii, n nun bɑbɑ n wɑ ɑ̀ n sɑ̃ɑ Esɑun nɑ kɑ ɡem.
21 Então, disse Isaque a Jacó: Chega-te aqui, para que eu te apalpe, meu filho, e veja se és meu filho Esaú ou não.
22 Yɑkɔbu u susi win bɑɑbɑ Isɑkin mi, mɑ u nùn bɑbɑ u nɛɛ, Yɑkɔbun nɔɔwɑ nɑ nɔɔmɔ, ɑdɑmɑ Esɑun nɔmɑ nɑ bɑbɑ.
22 Jacó chegou-se a Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: A voz é de Jacó, porém as mãos são de Esaú.
23 U ǹ nùn tubɑ yèn sɔ̃ win nɔmɑ sɑnsu mɔ nɡe Esɑuɡiɑ. Adɑmɑ ye u kĩ u nùn domɑru kuɑ,
23 E não o reconheceu, porque as mãos, com efeito, estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 u ɡinɑ nɛɛ, wunɑ nɛn bii Esɑu kɑ ɡem?
24 E lhe disse: És meu filho Esaú mesmo? Ele respondeu: Eu sou.
25 Isɑki u nɛɛ, ɑ kɑ susimɑ n wunɛn tɑɑsorun yɑɑ tem kpɑ n nun domɑru kuɑ.
25 Então, disse: Chega isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho; para que eu te abençoe. Chegou-lho, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Yen biru Isɑki u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ susimɑ ɑ mɑn sɔ̃su, nɛn bii.
26 Então, lhe disse Isaque, seu pai: Chega-te e dá-me um beijo, meu filho.
27 Yɑkɔbu u susi u nùn sɔ̃su. Isɑki u win yɑ̃nun nuburu nuɑ mɑ u nùn domɑru kuɑ u nɛɛ, wee nɛn biin nuburɑ kɑ ɡberun nuburu weenɛ te Yinni Gusunɔ u domɑru kuɑ.
27 Ele se chegou e o beijou. Então, o pai aspirou o cheiro da roupa dele, e o abençoou, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 Gusunɔ u de ɡurɑ yɑ n dɑ nun nɛɛyɛ tem bɑrukɑɡim sɔɔ,
28 Deus te dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de mosto.
29 Tɔn dɑbinu nu nun wiru kpĩiyɑ,
29 Sirvam-te povos, e nações te reverenciem; sê senhor de teus irmãos, e os filhos de tua mãe se encurvem a ti; maldito seja o que te amaldiçoar, e abençoado o que te abençoar.
30 Ye Isɑki u Yɑkɔbu domɑru kuɑ u kpɑ, sɑnɑm mɛ Yɑkɔbu u doonɑ kese, yerɑ win mɔɔ Esɑu u wurɑmɑ tɑɑsorun di.
30 Mal acabara Isaque de abençoar a Jacó, tendo este saído da presença de Isaque, seu pai, chega Esaú, seu irmão, da sua caçada.
31 Mɑ u dĩɑnu kuɑ u kɑ dɑ win tundon mi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑɑbɑ, ɑ seewo ɑ nɛn tɑɑsorun yɑɑ tem kpɑ ɑ mɑn domɑ te kuɑ.
31 E fez também ele uma comida saborosa, a trouxe a seu pai e lhe disse: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoes.
32 Win tundo Isɑki u nùn bikiɑ u nɛɛ, wunɑ were.
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Sou Esaú, teu filho, o teu primogênito, respondeu.
33 Mɑ Isɑki u diirɑ ɡem ɡem u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, wɑrɑ u mɑn ɡbeeku yɑɑ tɑmɑ nɑ temɑ ɑ sere tunumɑ, nɑ mɑɑ nùn domɑru kuɑ. Yɛ̃ro koo mɑɑ bɑrukɑ ko.
33 Então, estremeceu Isaque de violenta comoção e disse: Quem é, pois, aquele que apanhou a caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que viesses, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Ye Esɑu u ɡɑri yi nuɑ win tundon nɔɔn di, yerɑ u wurɑ kuɑ kɑ nuku sɑnkirɑ bɑkɑnu, mɑ u win tundo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑɑbɑ, ɑ mɑɑ nɛn tii domɑru kuo.
34 Como ouvisse Esaú tais palavras de seu pai, bradou com profundo amargor e lhe disse: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Isɑki u nɛɛ, wunɛn wɔnɔ u nɑ u wunɛn domɑru mwɑ kɑ bwisi.
35 Respondeu-lhe o pai: Veio teu irmão astuciosamente e tomou a tua bênção.
36 Esɑu u nɛɛ, wee u mɑn tɑki di nɔn yiru nɡe mɛ win yĩsiru. U mɑn nɛn yerumɑru mwɑɑri. Gisɔ u mɑɑ nɛn domɑru mwɑ. A ǹ mɑɑ domɑru ɡɑru mɔ ɑ mɑn kuɑ?
36 Disse Esaú: Não é com razão que se chama ele Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora usurpa a bênção que era minha. Disse ainda: Não reservaste, pois, bênção nenhuma para mim?
37 Isɑki u nùn wisɑ u nɛɛ, wee nɑ nùn kuɑ wunɛn yinni, nɑ mɑɑ nùn win mɛro bisibu kpuro wɛ̃ bu ko win yobu. Nɑ mɑɑ sii dĩɑnu kɑ dɑ̃ɑ bii ni bɑ rɑ kɑ tɑm ko kpuron domɑru kuɑ. Ǹ n mɛn nɑ, mbɑ kon kpĩ n mɑɑ nun kuɑ, nɛn bii.
37 Então, respondeu Isaque a Esaú: Eis que o constituí em teu senhor, e todos os seus irmãos lhe dei por servos; de trigo e de mosto o apercebi; que me será dado fazer-te agora, meu filho?
38 Esɑu u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, domɑ teni tɔnɑwɑ ɑ mɔ, bɑɑbɑ? A mɑɑ mɑn domɑru kuo.
38 Disse Esaú a seu pai: Acaso, tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me, também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Win tundo Isɑki u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee ye kon nun sɔ̃.
39 Então, lhe respondeu Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, e sem orvalho que cai do alto.
40 Kɑɑ mɑɑ ko wunɛn wɔnɔn yoo.
40 Viverás da tua espada e servirás a teu irmão; quando, porém, te libertares, sacudirás o seu jugo da tua cerviz.
41 Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ Esɑu u Yɑkɔbu tusɑ domɑ te ben tundo nùn kuɑn sɔ̃. Mɑ u ɡeruɑ win tii sɔɔ u nɛɛ, nɛn bɑɑbɑn ɡɔɔ turuku kuɑ. Win ɡɔɔ ɡbɑbu sindun biruwɑ kon nɛn wɔnɔ ɡo.
41 Passou Esaú a odiar a Jacó por causa da bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e disse consigo: Vêm próximos os dias de luto por meu pai; então, matarei a Jacó, meu irmão.
42 Bɑ Rebekɑ ɡɑri yi dɔmɛyɑ yi win bii ɡbiikoo Esɑu u ɡeruɑ. Mɑ u win bii dɑ̃ɑko Yɑkɔbu sokusiɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n wee, wunɛn mɔɔ u kĩ u win mɔru kɔsiɑ u nun ɡo.
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; ela, pois, mandou chamar a Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú, teu irmão, se consola a teu respeito, resolvendo matar-te.
43 Tɛ̃ nɛn bii, ɑ nɛn ɡɑri swɑɑ dɑkio. A seewo ɑ kpikiru dɑ nɛn sesu Lɑbɑnin mi Hɑrɑniɔ.
43 Agora, pois, meu filho, ouve o que te digo: retira-te para a casa de Labão, meu irmão, em Harã;
44 Kpɑ ɑ sinɑ mi sɔ̃ɔ mɛɛru ɡɑɑ sere wunɛn mɔɔn bwɛ̃rɑ yɑ̀ n kpunɑ.
44 fica com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão,
45 Win mɔru yɑ̀ n sɑrɑ wunɛn min di, u koo duɑri ye ɑ nùn kuɑ. Sɑnɑm mɛyɑ kon de ɑ ɡɔsirɑmɑ. Domi nɑ ǹ kĩ n bɛɛ yiru kpuro biɑ sɔ̃ɔ teeru.
45 e cesse o seu rancor contra ti, e se esqueça do que lhe fizeste. Então, providenciarei e te farei regressar de lá. Por que hei de eu perder os meus dois filhos num só dia?
46 Yerɑ Rebekɑ u dɑ u Isɑki sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ kɑ nɛn wɑ̃ɑru wɑsirɑ Esɑun kurɔ benin dɑɑn sɔ̃, be bɑ sɑ̃ɑ Hɛtibɑ. Yɑkɔbu ù n mɑɑ kurɔ suɑ tem mini nɡe be, mbɑn wɑ̃ɑrɑ ko nɑ n mɑɑ wɑ̃ɑ.
46 Disse Rebeca a Isaque: Aborrecida estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.