Gênesis 22

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yenibɑ kpuron biruwɑ Gusunɔ u Aburɑhɑmun lɑɑkɑri mɛɛrɑ u nùn sokɑ u nɛɛ, Aburɑhɑmu.
1 Algum tempo depois Deus pôs Abraão à prova. Deus o chamou pelo nome, e ele respondeu: — Estou aqui.
2 Mɑ u nɛɛ, ɑ Isɑki wunɛn bii teere te suo wi ɑ kĩ mi, ɑ kɑ dɑ Mɔriyɑn temɔ kpɑ ɑ kɑ nùn yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru ko ɡuuru ɡɑrun wɔllɔ te kon nun sɔ̃ɔsi.
2 Então Deus disse: — Pegue agora Isaque, o seu filho, o seu único filho, a quem você tanto ama, e vá até a terra de Moriá. Ali, na montanha que eu lhe mostrar, queime o seu filho como
3 Yerɑ Aburɑhɑmu u seewɑ buru buru yellu u win kɛtɛku ɡɑɑri bɔkuɑ mɑ u win sɔm kowo ɑluwɑɑsibɑ yiru suɑ kɑ win bii Isɑki sɑnnu. U yɑ̃ku dɑ̃ɑ bɛsukɑ. Yen biru bɑ swɑɑ wɔri bɑ dɔɔ mi Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ.
3 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada, arreou o seu jumento, cortou lenha para o sacrifício e saiu para o lugar que Deus havia indicado. Isaque e dois empregados foram junto com ele.
4 Bɑ sɑnum so sɔ̃ɔ yiru, yen itɑserɑ Aburɑhɑmu u yɑm mi wɑ sɑrun di ye u nɔni seeyɑ.
4 No terceiro dia, Abraão viu o lugar, de longe.
5 Mɑ u win sɔm kowo be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i yɔ̃ro mini kɑ kɛtɛku. Nɛ kɑ nɛn bii sɑ dɔɔ ɡuu teɔnɔn mi, su sɑ̃ɑru ko kpɑ su wurɑmɑ su bɛɛ deemɑ.
5 Então disse aos empregados: — Fiquem aqui com o jumento. Eu e o menino vamos ali adiante para adorar a Deus. Daqui a pouco nós voltamos.
6 Mɑ Aburɑhɑmu u yɑ̃ku dɑ̃ɑ ye suɑ u win bii Isɑki sɔbi. Win tii u dɔ̃ɔ kɑ woburu suɑ u nɛni mɑ be yiru bɑ swĩinɛ.
6 Abraão pegou a lenha para o sacrifício e pôs nos ombros de Isaque. Pegou uma faca e fogo, e os dois foram andando juntos.
7 Yerɑ Isɑki u nùn bikiɑ u nɛɛ, bɑɑbɑ.
7 Daí a pouco o menino disse: — Pai! Abraão respondeu: — Que foi, meu filho? Isaque perguntou: — Nós temos a lenha e o fogo, mas onde está o carneirinho para o sacrifício?
8 Aburɑhɑmu nùn wisɑ u nɛɛ, nɛn bii, Gusunɔ u koo tii win yɑ̃ku yɑ̃ɑru wɑɑwɑ.
8 Abraão respondeu: — Deus dará o que for preciso; ele vai arranjar um carneirinho para o sacrifício, meu filho. E continuaram a caminhar juntos.
9 Ye bɑ turɑ mi Gusunɔ u rɑɑ nùn yĩreru kuɑ, Aburɑhɑmu u yɑ̃ku yeru kuɑ u yɑ̃ku dɑ̃ɑ ye tɛriɑ ten wɔllɔ, mɑ u win bii Isɑki bɔkuɑ u sɔndi mi.
9 Quando chegaram ao lugar que Deus havia indicado, Abraão fez um altar e arrumou a lenha em cima dele. Depois amarrou Isaque e o colocou sobre o altar, em cima da lenha.
10 Yen biru Aburɑhɑmu u woburu suɑ u kɑ win bii Isɑki sɑkɑ.
10 Em seguida pegou a faca para matá-lo.
11 Yerɑ Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo u nùn sokɑ wɔllun di u nɛɛ, Aburɑhɑmu, Aburɑhɑmu.
11 Mas nesse instante, lá do céu, o Anjo do Senhor o chamou, dizendo: — Abraão! Abraão! — Estou aqui — respondeu ele.
12 Mɑ ɡɔrɑdo wi, u nɛɛ, ɑ ku rɑ bii wi bɑbɑ, ɑ ku nùn ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kuɑ. Domi nɑ ɡiɑ tɛ̃ mɑ ɑ mɑn nɑsie, ɑ ǹ mɑɑ kɑ mɑn wunɛn bii teere te yinɑri.
12 O Anjo disse: — Não machuque o menino e não lhe faça nenhum mal. Agora sei que você
13 Yerɑ Aburɑhɑmu u nɔni seeyɑ u sĩirɑ u yɑ̃ɑ kinɛru wɑ tèn kɔbɑ tɔ̃ki tɛ̃ke tɑ yɔ̃. Mɑ u dɑ u tu mwɑ u kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡii te kuɑ win biin ɑyerɔ.
13 Abraão olhou em volta e viu um carneiro preso pelos chifres, no meio de uma moita. Abraão foi, pegou o carneiro e o ofereceu como sacrifício em lugar do seu filho.
14 Mɑ u yɑm mi yĩsiru kɑ̃, Yinni Gusunɔ u koo bukɑtɑ wunɑnɑ. Yen sɔ̃nɑ bɑ rɑ mɔndu ko kɑ ɡisɔ bu nɛɛ, Yinni Gusunɔn ɡuurɔ bukɑtɑ yɑ koo wunɑnɑrɑ.
14 Abraão pôs naquele lugar o nome de “O Senhor Deus dará o que for preciso.” É por isso que até hoje o povo diz: “Na sua montanha o Senhor Deus dá o que é preciso.”
15 Yinni Gusunɔ u kpɑm Aburɑhɑmu sokɑ nɔn mɛɛruse wɔllun di u nɛɛ,
15 Mais uma vez o Anjo do Senhor , lá do céu, chamou Abraão
16 yèn sɔ̃ ɑ kuɑ mɛ, mɑ ɑ ǹ kɑ mɑn wunɛn bii teere te yinɑri, nɛ, Yinni Gusunɔ nɑ bɔ̃rumɔ kɑ nɛn tiin yĩsiru
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, eu juro pelo meu próprio nome — diz Deus, o
17 kon nun domɑru kuɑ kɑ ɡem kpɑ n wunɛn bweseru dɑbiɑsiɑ nɡe wɔllun kperi, ǹ kun mɛ nɡe yɑni sɛɛri yi yi wɑ̃ɑ nim wɔ̃kun ɡoorɔ, kpɑ bɑ n ben yibɛrɛbɑ tɑɑre.
17 Farei com que os seus descendentes sejam tão numerosos como as estrelas do céu ou os grãos de areia da praia do mar; e eles vencerão os inimigos.
18 Bwesenu kpuro hɑnduniɑ sɔɔ nu koo domɑru wɑ sɑɑ wunɛn bweserun min di, yèn sɔ̃ ɑ nɛn ɡɑri mɛm nɔɔwɑ.
18 Por meio dos seus descendentes eu abençoarei todas as nações do mundo, pois você fez o que eu mandei.
19 Mɑ Aburɑhɑmu u ɡɔsirɑmɑ u nɑ u win sɔm kowo be deemɑ bɑ wɔmɑ yɛnuɔ Beri Sebɑɔ.
19 Abraão voltou para o lugar onde estavam os seus empregados, e foram todos juntos para Berseba, onde Abraão ficou morando.
20 Yenibɑn biruwɑ Aburɑhɑmu u nuɑ mɑ Milikɑ u mɑɑ kɑ win wɔnɔ Nɑkori bibu mɑrɑ.
20 Algum tempo depois Abraão recebeu a notícia de que Naor, o seu irmão, tinha oito filhos, nascidos de Milca, a sua mulher.
21 Win bii ɡbiikoon yĩsirɑ Usi. Usin wɔnɔbɑ Busi kɑ Kemuɛli wi u sɑ̃ɑ Arɑmun tundo,
21 O primeiro que nasceu foi Uz; depois vieram os seus irmãos Buz e Quemuel, que foi o pai de Arã;
22 kɑ Kesɛdi kɑ Hɑso kɑ Pilidɑsi kɑ Yidilɑfu kɑ Bɛtuɛli.
22 depois nasceram Quesede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 Bɛtuɛliwɑ u Rebekɑ mɑrɑ. Bibu nɔɔbɑ itɑ ye Milikɑ u Aburɑhɑmun wɔnɔ Nɑkori mɑruɑ, berɑ mi.
23 Este Betuel foi o pai de Rebeca. São esses os oito filhos que Milca deu a Naor, o irmão de Abraão.
24 Nɑkorin kurɔ ɡoo wi bɑ mɔ̀ Reumɑ u mɑɑ nùn bibu mɑruɑ. Berɑ Tebɑki kɑ Gɑhɑmu kɑ Tɑhɑsi kɑ Mɑɑkɑ.
24 Reúma, a concubina de Naor, lhe deu os seguintes filhos: Teba, Gaã, Taás e Maacá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.