Gênesis 22
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 Yenibɑ kpuron biruwɑ Gusunɔ u Aburɑhɑmun lɑɑkɑri mɛɛrɑ u nùn sokɑ u nɛɛ, Aburɑhɑmu.
1 Depois dessas coisas, Deus pôs Abraão à prova e lhe disse: — Abraão! Este lhe respondeu: — Eis-me aqui!
2 Mɑ u nɛɛ, ɑ Isɑki wunɛn bii teere te suo wi ɑ kĩ mi, ɑ kɑ dɑ Mɔriyɑn temɔ kpɑ ɑ kɑ nùn yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru ko ɡuuru ɡɑrun wɔllɔ te kon nun sɔ̃ɔsi.
2 Deus continuou: — Pegue o seu filho, seu único filho, Isaque, a quem você ama, e vá à terra de Moriá. Ali, ofereça-o em holocausto, sobre um dos montes, que eu lhe mostrar.
3 Yerɑ Aburɑhɑmu u seewɑ buru buru yellu u win kɛtɛku ɡɑɑri bɔkuɑ mɑ u win sɔm kowo ɑluwɑɑsibɑ yiru suɑ kɑ win bii Isɑki sɑnnu. U yɑ̃ku dɑ̃ɑ bɛsukɑ. Yen biru bɑ swɑɑ wɔri bɑ dɔɔ mi Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ.
3 Na manhã seguinte, Abraão levantou-se de madrugada e, tendo preparado o seu jumento, levou consigo dois dos seus servos e Isaque, seu filho. Rachou lenha para o holocausto e foi para o lugar que Deus lhe havia indicado.
4 Bɑ sɑnum so sɔ̃ɔ yiru, yen itɑserɑ Aburɑhɑmu u yɑm mi wɑ sɑrun di ye u nɔni seeyɑ.
4 No terceiro dia, Abraão ergueu os olhos e viu o lugar de longe.
5 Mɑ u win sɔm kowo be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i yɔ̃ro mini kɑ kɛtɛku. Nɛ kɑ nɛn bii sɑ dɔɔ ɡuu teɔnɔn mi, su sɑ̃ɑru ko kpɑ su wurɑmɑ su bɛɛ deemɑ.
5 Então disse aos servos: — Esperem aqui com o jumento. Eu e o rapaz iremos até lá e, depois de termos adorado, voltaremos para junto de vocês.
6 Mɑ Aburɑhɑmu u yɑ̃ku dɑ̃ɑ ye suɑ u win bii Isɑki sɔbi. Win tii u dɔ̃ɔ kɑ woburu suɑ u nɛni mɑ be yiru bɑ swĩinɛ.
6 Abraão pegou a lenha do holocausto e a colocou sobre Isaque, seu filho. Ele, por sua vez, levava nas mãos o fogo e a faca. Assim, os dois caminhavam juntos.
7 Yerɑ Isɑki u nùn bikiɑ u nɛɛ, bɑɑbɑ.
7 Isaque rompeu o silêncio e disse a Abraão, seu pai: — Meu pai! Abraão respondeu: — Eis-me aqui, meu filho! Isaque perguntou: — Eis aqui o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?
8 Aburɑhɑmu nùn wisɑ u nɛɛ, nɛn bii, Gusunɔ u koo tii win yɑ̃ku yɑ̃ɑru wɑɑwɑ.
8 Abraão respondeu: — Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho. E os dois seguiam juntos.
9 Ye bɑ turɑ mi Gusunɔ u rɑɑ nùn yĩreru kuɑ, Aburɑhɑmu u yɑ̃ku yeru kuɑ u yɑ̃ku dɑ̃ɑ ye tɛriɑ ten wɔllɔ, mɑ u win bii Isɑki bɔkuɑ u sɔndi mi.
9 Chegaram ao lugar que Deus lhe havia indicado. Ali Abraão edificou um altar, arrumou a lenha sobre ele, amarrou Isaque, seu filho, e o deitou no altar, em cima da lenha.
10 Yen biru Aburɑhɑmu u woburu suɑ u kɑ win bii Isɑki sɑkɑ.
10 E, estendendo a mão, pegou a faca para sacrificar o seu filho.
11 Yerɑ Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo u nùn sokɑ wɔllun di u nɛɛ, Aburɑhɑmu, Aburɑhɑmu.
11 Mas do céu o Anjo do Senhor o chamou: — Abraão! Abraão! Ele respondeu: — Eis-me aqui!
12 Mɑ ɡɔrɑdo wi, u nɛɛ, ɑ ku rɑ bii wi bɑbɑ, ɑ ku nùn ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kuɑ. Domi nɑ ɡiɑ tɛ̃ mɑ ɑ mɑn nɑsie, ɑ ǹ mɑɑ kɑ mɑn wunɛn bii teere te yinɑri.
12 Então lhe disse: — Não estenda a mão sobre o menino e não faça nada a ele, pois agora sei que você teme a Deus, porque não me negou o seu filho, o seu único filho.
13 Yerɑ Aburɑhɑmu u nɔni seeyɑ u sĩirɑ u yɑ̃ɑ kinɛru wɑ tèn kɔbɑ tɔ̃ki tɛ̃ke tɑ yɔ̃. Mɑ u dɑ u tu mwɑ u kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡii te kuɑ win biin ɑyerɔ.
13 Abraão ergueu os olhos e viu atrás de si um carneiro preso pelos chifres entre os arbustos. Abraão pegou o carneiro e o ofereceu em holocausto, em lugar de seu filho.
14 Mɑ u yɑm mi yĩsiru kɑ̃, Yinni Gusunɔ u koo bukɑtɑ wunɑnɑ. Yen sɔ̃nɑ bɑ rɑ mɔndu ko kɑ ɡisɔ bu nɛɛ, Yinni Gusunɔn ɡuurɔ bukɑtɑ yɑ koo wunɑnɑrɑ.
14 E Abraão deu àquele lugar o nome de “O Senhor Proverá”. Daí dizer-se até o dia de hoje: “No monte do Senhor se proverá.”
15 Yinni Gusunɔ u kpɑm Aburɑhɑmu sokɑ nɔn mɛɛruse wɔllun di u nɛɛ,
15 Então do céu pela segunda vez o Anjo do Senhor chamou Abraão
16 yèn sɔ̃ ɑ kuɑ mɛ, mɑ ɑ ǹ kɑ mɑn wunɛn bii teere te yinɑri, nɛ, Yinni Gusunɔ nɑ bɔ̃rumɔ kɑ nɛn tiin yĩsiru
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, juro por mim mesmo, diz o
17 kon nun domɑru kuɑ kɑ ɡem kpɑ n wunɛn bweseru dɑbiɑsiɑ nɡe wɔllun kperi, ǹ kun mɛ nɡe yɑni sɛɛri yi yi wɑ̃ɑ nim wɔ̃kun ɡoorɔ, kpɑ bɑ n ben yibɛrɛbɑ tɑɑre.
17 que certamente o abençoarei e multiplicarei a sua descendência como as estrelas dos céus e como a areia que está na praia do mar. Sua descendência tomará posse das cidades dos seus inimigos.
18 Bwesenu kpuro hɑnduniɑ sɔɔ nu koo domɑru wɑ sɑɑ wunɛn bweserun min di, yèn sɔ̃ ɑ nɛn ɡɑri mɛm nɔɔwɑ.
18 Na sua descendência serão benditas todas as nações da terra, porque você obedeceu à minha voz.
19 Mɑ Aburɑhɑmu u ɡɔsirɑmɑ u nɑ u win sɔm kowo be deemɑ bɑ wɔmɑ yɛnuɔ Beri Sebɑɔ.
19 Então Abraão voltou para onde estavam os seus servos, e, juntos, foram para Berseba, onde fixou residência.
20 Yenibɑn biruwɑ Aburɑhɑmu u nuɑ mɑ Milikɑ u mɑɑ kɑ win wɔnɔ Nɑkori bibu mɑrɑ.
20 Passadas essas coisas, foram dizer a Abraão que Milca também tinha dado à luz filhos a Naor, irmão de Abraão:
21 Win bii ɡbiikoon yĩsirɑ Usi. Usin wɔnɔbɑ Busi kɑ Kemuɛli wi u sɑ̃ɑ Arɑmun tundo,
21 Uz, o primogênito, Buz, seu irmão, Quemuel, pai de Arã,
22 kɑ Kesɛdi kɑ Hɑso kɑ Pilidɑsi kɑ Yidilɑfu kɑ Bɛtuɛli.
22 Quésede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 Bɛtuɛliwɑ u Rebekɑ mɑrɑ. Bibu nɔɔbɑ itɑ ye Milikɑ u Aburɑhɑmun wɔnɔ Nɑkori mɑruɑ, berɑ mi.
23 Betuel gerou Rebeca. Milca deu esses oito filhos a Naor, irmão de Abraão.
24 Nɑkorin kurɔ ɡoo wi bɑ mɔ̀ Reumɑ u mɑɑ nùn bibu mɑruɑ. Berɑ Tebɑki kɑ Gɑhɑmu kɑ Tɑhɑsi kɑ Mɑɑkɑ.
24 A concubina de Naor, cujo nome era Reumá, lhe deu também à luz filhos: Teba, Gaã, Taás e Maaca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.