Gênesis 22
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC
1 Yenibɑ kpuron biruwɑ Gusunɔ u Aburɑhɑmun lɑɑkɑri mɛɛrɑ u nùn sokɑ u nɛɛ, Aburɑhɑmu.
1 E aconteceu, depois destas coisas, que tentou Deus a Abraão e disse-lhe: Abraão! E ele disse: Eis-me aqui.
2 Mɑ u nɛɛ, ɑ Isɑki wunɛn bii teere te suo wi ɑ kĩ mi, ɑ kɑ dɑ Mɔriyɑn temɔ kpɑ ɑ kɑ nùn yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru ko ɡuuru ɡɑrun wɔllɔ te kon nun sɔ̃ɔsi.
2 E disse: Toma agora o teu filho, o teu único filho, Isaque, a quem amas, e vai-te à terra de Moriá; e oferece-o ali em holocausto sobre uma das montanhas, que eu te direi.
3 Yerɑ Aburɑhɑmu u seewɑ buru buru yellu u win kɛtɛku ɡɑɑri bɔkuɑ mɑ u win sɔm kowo ɑluwɑɑsibɑ yiru suɑ kɑ win bii Isɑki sɑnnu. U yɑ̃ku dɑ̃ɑ bɛsukɑ. Yen biru bɑ swɑɑ wɔri bɑ dɔɔ mi Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ.
3 Então, se levantou Abraão pela manhã, de madrugada, e albardou o seu jumento, e tomou consigo dois de seus moços e Isaque, seu filho; e fendeu lenha para o holocausto, e levantou-se, e foi ao lugar que Deus lhe dissera.
4 Bɑ sɑnum so sɔ̃ɔ yiru, yen itɑserɑ Aburɑhɑmu u yɑm mi wɑ sɑrun di ye u nɔni seeyɑ.
4 Ao terceiro dia, levantou Abraão os seus olhos e viu o lugar de longe.
5 Mɑ u win sɔm kowo be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i yɔ̃ro mini kɑ kɛtɛku. Nɛ kɑ nɛn bii sɑ dɔɔ ɡuu teɔnɔn mi, su sɑ̃ɑru ko kpɑ su wurɑmɑ su bɛɛ deemɑ.
5 E disse Abraão a seus moços: Ficai-vos aqui com o jumento, e eu e o moço iremos até ali; e, havendo adorado, tornaremos a vós.
6 Mɑ Aburɑhɑmu u yɑ̃ku dɑ̃ɑ ye suɑ u win bii Isɑki sɔbi. Win tii u dɔ̃ɔ kɑ woburu suɑ u nɛni mɑ be yiru bɑ swĩinɛ.
6 E tomou Abraão a lenha do holocausto e pô-la sobre Isaque, seu filho; e ele tomou o fogo e o cutelo na sua mão. E foram ambos juntos.
7 Yerɑ Isɑki u nùn bikiɑ u nɛɛ, bɑɑbɑ.
7 Então, falou Isaque a Abraão, seu pai, e disse: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui, meu filho! E ele disse: Eis aqui o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?
8 Aburɑhɑmu nùn wisɑ u nɛɛ, nɛn bii, Gusunɔ u koo tii win yɑ̃ku yɑ̃ɑru wɑɑwɑ.
8 E disse Abraão: Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho. Assim, caminharam ambos juntos.
9 Ye bɑ turɑ mi Gusunɔ u rɑɑ nùn yĩreru kuɑ, Aburɑhɑmu u yɑ̃ku yeru kuɑ u yɑ̃ku dɑ̃ɑ ye tɛriɑ ten wɔllɔ, mɑ u win bii Isɑki bɔkuɑ u sɔndi mi.
9 E vieram ao lugar que Deus lhes dissera, e edificou Abraão ali um altar, e pôs em ordem a lenha, e amarrou a Isaque, seu filho, e deitou-o sobre o altar em cima da lenha.
10 Yen biru Aburɑhɑmu u woburu suɑ u kɑ win bii Isɑki sɑkɑ.
10 E estendeu Abraão a sua mão e tomou o cutelo para imolar o seu filho.
11 Yerɑ Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo u nùn sokɑ wɔllun di u nɛɛ, Aburɑhɑmu, Aburɑhɑmu.
11 Mas o Anjo do Senhor lhe bradou desde os céus e disse: Abraão, Abraão! E ele disse: Eis-me aqui.
12 Mɑ ɡɔrɑdo wi, u nɛɛ, ɑ ku rɑ bii wi bɑbɑ, ɑ ku nùn ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kuɑ. Domi nɑ ɡiɑ tɛ̃ mɑ ɑ mɑn nɑsie, ɑ ǹ mɑɑ kɑ mɑn wunɛn bii teere te yinɑri.
12 Então, disse: Não estendas a tua mão sobre o moço e não lhe faças nada; porquanto agora sei que temes a Deus e não me negaste o teu filho, o teu único.
13 Yerɑ Aburɑhɑmu u nɔni seeyɑ u sĩirɑ u yɑ̃ɑ kinɛru wɑ tèn kɔbɑ tɔ̃ki tɛ̃ke tɑ yɔ̃. Mɑ u dɑ u tu mwɑ u kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡii te kuɑ win biin ɑyerɔ.
13 Então, levantou Abraão os seus olhos e olhou, e eis um carneiro detrás dele, travado pelas suas pontas num mato; e foi Abraão, e tomou o carneiro, e ofereceu-o em holocausto, em lugar de seu filho.
14 Mɑ u yɑm mi yĩsiru kɑ̃, Yinni Gusunɔ u koo bukɑtɑ wunɑnɑ. Yen sɔ̃nɑ bɑ rɑ mɔndu ko kɑ ɡisɔ bu nɛɛ, Yinni Gusunɔn ɡuurɔ bukɑtɑ yɑ koo wunɑnɑrɑ.
14 E chamou Abraão o nome daquele lugar o Senhor proverá; donde se diz até ao dia de hoje: No monte do Senhor se proverá.
15 Yinni Gusunɔ u kpɑm Aburɑhɑmu sokɑ nɔn mɛɛruse wɔllun di u nɛɛ,
15 Então, o Anjo do Senhor bradou a Abraão pela segunda vez desde os céus
16 yèn sɔ̃ ɑ kuɑ mɛ, mɑ ɑ ǹ kɑ mɑn wunɛn bii teere te yinɑri, nɛ, Yinni Gusunɔ nɑ bɔ̃rumɔ kɑ nɛn tiin yĩsiru
16 e disse: Por mim mesmo, jurei, diz o Senhor , porquanto fizeste esta ação e não me negaste o teu filho, o teu único,
17 kon nun domɑru kuɑ kɑ ɡem kpɑ n wunɛn bweseru dɑbiɑsiɑ nɡe wɔllun kperi, ǹ kun mɛ nɡe yɑni sɛɛri yi yi wɑ̃ɑ nim wɔ̃kun ɡoorɔ, kpɑ bɑ n ben yibɛrɛbɑ tɑɑre.
17 que deveras te abençoarei e grandissimamente multiplicarei a tua semente como as estrelas dos céus e como a areia que está na praia do mar; e a tua semente possuirá a porta dos seus inimigos.
18 Bwesenu kpuro hɑnduniɑ sɔɔ nu koo domɑru wɑ sɑɑ wunɛn bweserun min di, yèn sɔ̃ ɑ nɛn ɡɑri mɛm nɔɔwɑ.
18 E em tua semente serão benditas todas as nações da terra, porquanto obedeceste à minha voz.
19 Mɑ Aburɑhɑmu u ɡɔsirɑmɑ u nɑ u win sɔm kowo be deemɑ bɑ wɔmɑ yɛnuɔ Beri Sebɑɔ.
19 Então, Abraão tornou aos seus moços, e levantaram-se e foram juntos para Berseba; e Abraão habitou em Berseba.
20 Yenibɑn biruwɑ Aburɑhɑmu u nuɑ mɑ Milikɑ u mɑɑ kɑ win wɔnɔ Nɑkori bibu mɑrɑ.
20 E sucedeu, depois destas coisas, que anunciaram a Abraão, dizendo: Eis que também Milca deu filhos a Naor, teu irmão:
21 Win bii ɡbiikoon yĩsirɑ Usi. Usin wɔnɔbɑ Busi kɑ Kemuɛli wi u sɑ̃ɑ Arɑmun tundo,
21 Uz, o seu primogênito, e Buz, seu irmão, e Quemuel, pai de Arã,
22 kɑ Kesɛdi kɑ Hɑso kɑ Pilidɑsi kɑ Yidilɑfu kɑ Bɛtuɛli.
22 e Quésede, e Hazo, e Pildas, e Jidlafe, e Betuel.
23 Bɛtuɛliwɑ u Rebekɑ mɑrɑ. Bibu nɔɔbɑ itɑ ye Milikɑ u Aburɑhɑmun wɔnɔ Nɑkori mɑruɑ, berɑ mi.
23 E Betuel gerou Rebeca. Estes oito deu Milca a Naor, irmão de Abraão.
24 Nɑkorin kurɔ ɡoo wi bɑ mɔ̀ Reumɑ u mɑɑ nùn bibu mɑruɑ. Berɑ Tebɑki kɑ Gɑhɑmu kɑ Tɑhɑsi kɑ Mɑɑkɑ.
24 E a sua concubina, cujo nome era Reumá, lhe deu também Teba, e Gaã, e Taás, e Maaca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.