Gênesis 22

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yenibɑ kpuron biruwɑ Gusunɔ u Aburɑhɑmun lɑɑkɑri mɛɛrɑ u nùn sokɑ u nɛɛ, Aburɑhɑmu.
1 Sucedeu, depois destas coisas, que Deus provou a Abraão, dizendo-lhe: Abraão! E este respondeu: Eis-me aqui.
2 Mɑ u nɛɛ, ɑ Isɑki wunɛn bii teere te suo wi ɑ kĩ mi, ɑ kɑ dɑ Mɔriyɑn temɔ kpɑ ɑ kɑ nùn yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡiru ko ɡuuru ɡɑrun wɔllɔ te kon nun sɔ̃ɔsi.
2 Prosseguiu Deus: Toma agora teu filho; o teu único filho, Isaque, a quem amas; vai à terra de Moriá, e oferece-o ali em holocausto sobre um dos montes que te hei de mostrar.
3 Yerɑ Aburɑhɑmu u seewɑ buru buru yellu u win kɛtɛku ɡɑɑri bɔkuɑ mɑ u win sɔm kowo ɑluwɑɑsibɑ yiru suɑ kɑ win bii Isɑki sɑnnu. U yɑ̃ku dɑ̃ɑ bɛsukɑ. Yen biru bɑ swɑɑ wɔri bɑ dɔɔ mi Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ.
3 Levantou-se, pois, Abraão de manhã cedo, albardou o seu jumento, e tomou consigo dois de seus moços e Isaque, seu filho; e, tendo cortado lenha para o holocausto, partiu para ir ao lugar que Deus lhe dissera.
4 Bɑ sɑnum so sɔ̃ɔ yiru, yen itɑserɑ Aburɑhɑmu u yɑm mi wɑ sɑrun di ye u nɔni seeyɑ.
4 Ao terceiro dia levantou Abraão os olhos, e viu o lugar de longe.
5 Mɑ u win sɔm kowo be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i yɔ̃ro mini kɑ kɛtɛku. Nɛ kɑ nɛn bii sɑ dɔɔ ɡuu teɔnɔn mi, su sɑ̃ɑru ko kpɑ su wurɑmɑ su bɛɛ deemɑ.
5 E disse Abraão a seus moços: Ficai-vos aqui com o jumento, e eu e o mancebo iremos até lá; depois de adorarmos, voltaremos a vós.
6 Mɑ Aburɑhɑmu u yɑ̃ku dɑ̃ɑ ye suɑ u win bii Isɑki sɔbi. Win tii u dɔ̃ɔ kɑ woburu suɑ u nɛni mɑ be yiru bɑ swĩinɛ.
6 Tomou, pois, Abraão a lenha do holocausto e a pôs sobre Isaque, seu filho; tomou também na mão o fogo e o cutelo, e foram caminhando juntos.
7 Yerɑ Isɑki u nùn bikiɑ u nɛɛ, bɑɑbɑ.
7 Então disse Isaque a Abraão, seu pai: Meu pai! Respondeu Abraão: Eis-me aqui, meu filho! Perguntou-lhe Isaque: Eis o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?
8 Aburɑhɑmu nùn wisɑ u nɛɛ, nɛn bii, Gusunɔ u koo tii win yɑ̃ku yɑ̃ɑru wɑɑwɑ.
8 Respondeu Abraão: Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho. E os dois iam caminhando juntos.
9 Ye bɑ turɑ mi Gusunɔ u rɑɑ nùn yĩreru kuɑ, Aburɑhɑmu u yɑ̃ku yeru kuɑ u yɑ̃ku dɑ̃ɑ ye tɛriɑ ten wɔllɔ, mɑ u win bii Isɑki bɔkuɑ u sɔndi mi.
9 Havendo eles chegado ao lugar que Deus lhe dissera, edificou Abraão ali o altar e pôs a lenha em ordem; o amarrou, a Isaque, seu filho, e o deitou sobre o altar em cima da lenha.
10 Yen biru Aburɑhɑmu u woburu suɑ u kɑ win bii Isɑki sɑkɑ.
10 E, estendendo a mão, pegou no cutelo para imolar a seu filho.
11 Yerɑ Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo u nùn sokɑ wɔllun di u nɛɛ, Aburɑhɑmu, Aburɑhɑmu.
11 Mas o anjo do Senhor lhe bradou desde o céu, e disse: Abraão, Abraão! Ele respondeu: Eis-me aqui.
12 Mɑ ɡɔrɑdo wi, u nɛɛ, ɑ ku rɑ bii wi bɑbɑ, ɑ ku nùn ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kuɑ. Domi nɑ ɡiɑ tɛ̃ mɑ ɑ mɑn nɑsie, ɑ ǹ mɑɑ kɑ mɑn wunɛn bii teere te yinɑri.
12 Então disse o anjo: Não estendas a mão sobre o mancebo, e não lhe faças nada; porquanto agora sei que temes a Deus, visto que não me negaste teu filho, o teu único filho.
13 Yerɑ Aburɑhɑmu u nɔni seeyɑ u sĩirɑ u yɑ̃ɑ kinɛru wɑ tèn kɔbɑ tɔ̃ki tɛ̃ke tɑ yɔ̃. Mɑ u dɑ u tu mwɑ u kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡii te kuɑ win biin ɑyerɔ.
13 Nisso levantou Abraão os olhos e olhou, e eis atrás de si um carneiro embaraçado pelos chifres no mato; e foi Abraão, tomou o carneiro e o ofereceu em holocausto em lugar de seu filho.
14 Mɑ u yɑm mi yĩsiru kɑ̃, Yinni Gusunɔ u koo bukɑtɑ wunɑnɑ. Yen sɔ̃nɑ bɑ rɑ mɔndu ko kɑ ɡisɔ bu nɛɛ, Yinni Gusunɔn ɡuurɔ bukɑtɑ yɑ koo wunɑnɑrɑ.
14 Pelo que chamou Abraão àquele lugar Jeová-Jiré; donde se diz até o dia de hoje: No monte do Senhor se proverá.
15 Yinni Gusunɔ u kpɑm Aburɑhɑmu sokɑ nɔn mɛɛruse wɔllun di u nɛɛ,
15 Então o anjo do Senhor bradou a Abraão pela segunda vez desde o céu,
16 yèn sɔ̃ ɑ kuɑ mɛ, mɑ ɑ ǹ kɑ mɑn wunɛn bii teere te yinɑri, nɛ, Yinni Gusunɔ nɑ bɔ̃rumɔ kɑ nɛn tiin yĩsiru
16 e disse: Por mim mesmo jurei, diz o Senhor, porquanto fizeste isto, e não me negaste teu filho, o teu único filho,
17 kon nun domɑru kuɑ kɑ ɡem kpɑ n wunɛn bweseru dɑbiɑsiɑ nɡe wɔllun kperi, ǹ kun mɛ nɡe yɑni sɛɛri yi yi wɑ̃ɑ nim wɔ̃kun ɡoorɔ, kpɑ bɑ n ben yibɛrɛbɑ tɑɑre.
17 que deveras te abençoarei, e grandemente multiplicarei a tua descendência, como as estrelas do céu e como a areia que está na praia do mar; e a tua descendência possuirá a porta dos seus inimigos;
18 Bwesenu kpuro hɑnduniɑ sɔɔ nu koo domɑru wɑ sɑɑ wunɛn bweserun min di, yèn sɔ̃ ɑ nɛn ɡɑri mɛm nɔɔwɑ.
18 e em tua descendência serão benditas todas as nações da terra; porquanto obedeceste à minha voz.
19 Mɑ Aburɑhɑmu u ɡɔsirɑmɑ u nɑ u win sɔm kowo be deemɑ bɑ wɔmɑ yɛnuɔ Beri Sebɑɔ.
19 Então voltou Abraão aos seus moços e, levantando-se, foram juntos a Beer-Seba; e Abraão habitou em Beer-Seba.
20 Yenibɑn biruwɑ Aburɑhɑmu u nuɑ mɑ Milikɑ u mɑɑ kɑ win wɔnɔ Nɑkori bibu mɑrɑ.
20 Depois destas coisas anunciaram a Abraão, dizendo: Eis que também Milca tem dado à luz filhos a Naor, teu irmão:
21 Win bii ɡbiikoon yĩsirɑ Usi. Usin wɔnɔbɑ Busi kɑ Kemuɛli wi u sɑ̃ɑ Arɑmun tundo,
21 Uz o seu primogênito, e Buz seu irmão, e Quemuel, pai de Arão,
22 kɑ Kesɛdi kɑ Hɑso kɑ Pilidɑsi kɑ Yidilɑfu kɑ Bɛtuɛli.
22 e Quesede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 Bɛtuɛliwɑ u Rebekɑ mɑrɑ. Bibu nɔɔbɑ itɑ ye Milikɑ u Aburɑhɑmun wɔnɔ Nɑkori mɑruɑ, berɑ mi.
23 E Betuel gerou a Rebeca. Esses oito deu à luz Milca a Naor, irmão de Abraão.
24 Nɑkorin kurɔ ɡoo wi bɑ mɔ̀ Reumɑ u mɑɑ nùn bibu mɑruɑ. Berɑ Tebɑki kɑ Gɑhɑmu kɑ Tɑhɑsi kɑ Mɑɑkɑ.
24 E a sua concubina, que se chamava Reumá, também deu à luz a Teba, Gaão, Taás e Maacá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.