Gênesis 19

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tɔmbu yiru be bɑ rɑɑ Sodomun swɑɑ wɔri bɑ turɑ mi yokɑ. N deemɑ bɑ sɑ̃ɑwɑ Gusunɔn ɡɔrɑdobɑ. Wee, sɑɑ ye sɔɔ, Lɔtu u sɔ̃ wuun ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔwɔ mi wuun wiruɡibu bɑ rɑ sinɛ. Ye u bu wɑ u seewɑ
1 Pela tarde chegaram os dois anjos a Sodoma. Lot, que estava assentado à porta da cidade, ao vê-los, levantou-se e foi-lhes ao encontro e prostrou-se com o rosto por terra.
2 u bu sennɔ dɑ u yiirɑ ben wuswɑɑɔ u nɛɛ, i dɑm koomɑ nɛn yinnibu, i de su dɑ nɛn yɛnuɔ i bɛɛn kɔ̃ri kpɑkiɑ i kpunɑ mi. Bururu kpɑ i yellu se i bɛɛn swɑɑ wɔri.
2 "Meus Senhores, disse-lhes ele, vinde, peço-vos, para a casa de vosso servo, e passai nela a noite; lavareis os pés, e amanhã cedo continuareis vosso caminho." "Não, responderam eles, passaremos a noite na praça."
3 Adɑmɑ Lɔtu u bu nɔɔ ɡɛ̃ɛ bɑ sere wurɑ bɑ duɑ win yɛnuɔ. U tɔ̃ɔ bɑkɑ dim kuɑ kɑ pɛ̃ɛ ye bɑ kun seeyɑtiɑ doke mɑ bɑ di.
3 Mas Lot insistiu tanto com eles que acederam e entraram em sua casa. Lot preparou-lhes um banquete, mandou cozer pães sem fermento e eles comeram.
4 Bɑ ǹ ɡinɑ kpunɑm kpɑ Sodomuɡibu bɑ kɑ yɛnu ɡe tɑrusi sɑɑ bukurobun di sere kɑ ɑluwɑɑsi yɑ̃kɑminɔ, wuu ɡen tɔn durɔbu kpuro ɡesi.
4 Mas, antes que se tivessem deitado, eis que os homens da cidade, os homens de Sodoma, se agruparam em torno da casa, desde os jovens até os velhos, toda a população.
5 Mɑ bɑ Lɔtu sokɑ bɑ nɛɛ, mɑnɑ durɔ be, bɑ wɑ̃ɑ be bɑ sɔbiɑ wunɛn yɛnuɔ yokɑ ye. A bu yɑrɑmɑ su kɑ bu kpunɑ nɡe tɔn kurɔbu.
5 E chamaram Lot: "Onde estão, disseram-lhe, os homens que entraram esta noite em tua casa? Conduze-os a nós para que os conheçamos."
6 Mɑ Lɔtu u yɑrɑ u bu deemɑ yɛnu kɔnnɔwɔ, u ɡɑmbo kɛnuɑ birum birum.
6 Saiu Lot a ter com eles no limiar da casa, fechou a porta atrás de si
7 U nɛɛ, kpɑɑsibu, i suuru koowo i ku dɑɑ kɔ̃sɑ ko mɛ.
7 e disse-lhes: "Suplico-vos, meus irmãos, não cometais este crime.
8 Wee, nɑ bii wɔndiɑbɑ yiru mɔ be bɑ kun ɡinɑ durɔ yɛ̃. I de n bɛɛ bu yɑrɑmɑ kpɑ i kɑ bu ko nɡe mɛ n bɛɛ wɛ̃re. Adɑmɑ durɔ beni, i mɑn bu derio domi sɔbɑ.
8 Ouvi: tenho duas filhas que são ainda virgens, eu vo-las trarei, e fazei delas o que quiserdes. Mas não façais nada a estes homens, porque se acolheram à sombra do meu teto."
9 Bɑ nɛɛ, wunɛ sɔɔwɑ, mɑ ɑ kĩ ɑ sun siri? A tii ɡɑwo min di, ǹ kun mɛ, ye sɑ ko nun kuɑ yɑ koo beɡiɑ kerɑ.
9 Eles responderam: "Retira-te daí! - e acrescentaram: Eis um indivíduo que não passa de um estrangeiro no meio de nós e se arvora em juiz! Pois bem, verás como te havemos de tratar pior do que a eles." E, empurrando Lot com violência, avançaram para quebrar a porta.
10 Sɑɑ yerɑ sɔɔ be, bɑ Lɔtu ɡɑwɑ bɑ sure yɛnuɔ bɑ ɡɑmbo kɛnuɑ.
10 Mas os dois {viajantes} estenderam a mão e, tomando Lot para dentro de casa, fecharam de novo a porta.
11 Mɑ bɑ tɔn be kpuro wɔ̃koru kpɛ̃ɛ be bɑ yɔ̃ yɛnu ɡen kɔnnɔwɔ sɑɑ ɑluwɑɑsi yɑ̃kɑminun di sere kɑ bukurobɔ. Yerɑ bɑ bɑbi bɑbi bɑ ǹ kɔnnɔ ɡe wɑ.
11 E feriram de cegueira os homens que estavam fora, jovens e velhos, que se esforçavam em vão por reencontrar a porta.
12 Sɔɔ be, bɑ Lɔtu bikiɑ bɑ nɛɛ, wɑrɑ ɑ mɔ mini mɑɑ. Wunɛn bibun durɔbu kɑ wunɛn bii tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu. Be bɑ sɑ̃ɑ wunɛɡibu kpuro ɡesi, ɑ bu mɛnnɔ i yɑri minin di.
12 Os dois homens disseram a Lot: "Tens ainda aqui alguns dos teus? Genros, ou filhos, ou filhas, todos os que são teus parentes na cidade, faze-os sair deste lugar,
13 Domi sɑ ko wuu ɡe kpeerɑsiɑ tɛ̃ yèn sɔ̃ tɔmbun weeweenu kpɛ̃ɑ ni bɑ Gusunɔ koosimɔ ɡen tɔmbun dɑɑ kɔ̃sɑn sɔ̃. Yen sɔ̃nɑ u sun ɡɔrimɑ su kɑ ɡu kɑm koosiɑ.
13 porque vamos destruir este lugar, visto que o clamor que se eleva dos seus habitantes é enorme diante do Senhor, o qual nos enviou para exterminá-los."
14 Mɑ Lɔtu u yɑrɑ u dɑ u win bibun durɔ kɛ̃ɛrobu sɔ̃ɔwɑ bu seewo bu yɑri min di domi Yinni Gusunɔ u koo wuu ɡe kɑm koosiɑ.
14 Saiu Lot, pois, para falar a seus genros, que tinham desposado suas filhas: "Levantai-vos, disse-lhes, saí daqui, porque o Senhor vai destruir a cidade." Mas seus genros julgaram que ele gracejava.
15 Buru buru yɑm sɑ̃reru ɡɔrɑdo be, bɑ Lɔtu nɔɔ ɡɛ̃ɛ bɑ mɔ̀, ɑ seewo ɑ wunɛn kurɔ suɑ kɑ wunɛn bii wɔndiɑbɑ yiru be bɑ wɑ̃ɑ mini kpɑ i ku rɑ kɑm ko bɑ̀ n wuu ɡe kpeerɑsiɑmɔ.
15 Ao amanhecer, os anjos instavam com Lot, dizendo: "Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que estão em tua casa, para que não pereças também no castigo da cidade."
16 Ye bɑ wɑ mɑ Lɔtu u tɛɛmɔ, bɑ wi kɑ win kurɔ kɑ win bii wɔndiɑbɑ yiru yen nɔmu nɛnuɑ bɑ ɡɑwɑ bɑ kɑ yɑrɑ sere wuun biruɔ, domi Yinni Gusunɔ u ben wɔnwɔndu wɑ.
16 E, como ele demorasse, aqueles homens tomaram pela mão a ele, a sua mulher e as suas duas filhas, porque o Senhor queria salvá-los, e o levaram para fora da cidade.
17 Ye bɑ bu yɑrɑ bɑ kpɑ ben turo u nɛɛ, ɑ kɑ wunɛn hunde dukɑo, ɑ ku rɑ sĩirɑ, ɑ ku rɑ mɑɑ yɔ̃rɑ bɑtumɑ mi. A dukɑ doo ɡuunun berɑ ɡiɑ kpɑ ɑ ku rɑ kɑm ko.
17 Quando já estavam fora, um dos anjos disse-lhe: "Salva-te, se queres conservar tua vida. Não olhes para trás, e não te detenhas em parte alguma da planície; mas foge para a montanha senão perecerás."
18 Mɑ Lɔtu u nɛɛ, ɑɑwo, yinni.
18 Lot disse-lhes: "Oh, não, Senhor!
19 Wee, ɑ mɑn durom kuɑ, ɑ mɑɑ mɑn wunɛn wɔnwɔndun kpɑ̃ɑru sɔ̃ɔsi ye ɑ kɑ nɛn hunde fɑɑbɑ kuɑ. Adɑmɑ nɑ ǹ kpɛ̃ n dukɑ turi ɡuu ten mi, wɑhɑlɑ ye, yɑ kun kɑ mɑn bɑbe kpɑ n kɑm ko.
19 Já que vosso servo encontrou graça diante de vós, e usastes comigo de grande bondade, conservando-me a vida, vede, eu não me posso salvar na montanha, porque o flagelo me atingiria antes, e eu morreria.
20 Wuu ɡeni wee, ɡɑ wɑ̃ɑ turuku, ɡɑ ǹ mɑɑ kpɑ̃. A de n dɑ n kuke mi, kpɑ n fɑɑbɑ wɑ. Ye u wɑ ɡɔrɑdo wi, u ǹ wisɑ, mɑ u nɛɛ, nɡe ɡɑ ǹ piibu sɑ̃ɑ ro?
20 Eis uma cidade bem perto onde posso abrigar-me. É uma cidade pequena e eu poderei refugiar-me nela. Permiti que o faça - ela é pequena - e terei a vida salva."
21 Mɑ ɡɔrɑdo wi, u nɛɛ, kon kpɑm nun durom kuɑ. Wuu ɡèn ɡɑri ɑ mɔ̀ mi, nɑ ǹ ɡu kpeerɑsiɑmɔ.
21 Ele disse-lhe: "Concedo-te ainda esta graça: não destruirei a cidade a favor da qual me pedes.
22 A hɑniɑ koowo ɑ dɑ ɑ kuke mi, domi nɑ ǹ kpɛ̃ n ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu ko mɑ n kun mɔ ɑ turɑ mi.
22 Apressa-te e refugia-te lá porque nada posso fazer antes que lá tenhas chegado." Por isso, puseram àquela cidade o nome de Segor.
23 N deemɑ sɔ̃ɔ yɑrimɑ Lɔtu u sere duɑ Soɑriɔ.
23 O sol levantava-se sobre a terra quando Lot entrou em Segor.
24 Yerɑ Yinni Gusunɔ u sɔ̃ɔ bisu kɑ dɔ̃ɔ nɛɛsiɑ sɑɑ wɔllun di Sodomu kɑ Gomɔrɑ sɔɔ.
24 O Senhor fez então cair sobre Sodoma e Gomorra uma chuva de enxofre e de fogo, vinda do Senhor, do céu.
25 U wuu si kpeerɑsiɑ kɑ sin tɔmbu kpuro kɑ sin bɑtumɑ kɑ ye yɑ kpiɑ mi kpuro.
25 E destruiu essas cidades e toda a planície, assim como todos os habitantes das cidades e a vegetação do solo.
26 Adɑmɑ suɑru sɔɔ Lɔtun kurɔ u sĩirɑ, mɑ u ɡɔsirɑ bɔɔ kperu.
26 A mulher de Lot, tendo olhado para trás, transformou-se numa coluna de sal.
27 Ye n kuɑ buru buru yellu, yerɑ Aburɑhɑmu u dɑ u yɔ̃rɑ mi u rɑɑ kɑ Yinni Gusunɔ ɡɑri kuɑ.
27 Abraão levantou-se muito cedo e foi ao lugar onde tinha estado antes com o Senhor.
28 Ye u mɛɛrɑ Sodomu kɑ Gomɔrɑn berɑ kɑ bɑtumɑ yen mi ɡiɑ, u wɑ wee, dɔ̃ɔ wiirɑ seemɔ nɡe ɡbee burɔn dɔ̃ɔ wiiru.
28 Voltando os olhos para o lado de Sodoma e Gomorra e sobre toda a extensão da planície, viu subir da terra um fumo espesso como a fumaça de uma grande fornalha.
29 Sɑnɑm mɛ Gusunɔ u bɑtumɑ yen wusu kpeerɑsiɑmɔ, u Aburɑhɑmu yɑɑye mɑ u Lɔtu yɑrɑ kɑm koo bin min di.
29 Quando Deus destruiu as cidades da planície, lembrou-se de Abraão e livrou Lot do flagelo com que destruiu as cidades onde ele habitava.
30 Yen biru Lɔtu u yɑrɑ Soɑrin di u dɑ u sinɑ ɡuuru ɡɑrun kpee wɔru sɔɔ kɑ win bii wɔndiɑbɑ yiru ye sɑnnu, domi u bɛrum bɑrɑ u sinɑ Soɑriɔ.
30 Lot partiu de Segor e veio estabelecer-se na montanha com suas duas filhas, pois temia ficar em Segor. E habitava numa caverna com suas duas filhas.
31 Yerɑ win bii yerumɑ u win wɔnɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛsɛn tundo wee, u tɔkɔ kuɑ. Tɔn durɔ ɡoo mɑɑ sɑri berɑ mi, wi u koo sun suɑ nɡe mɛ sibɑ mɔ̀ tem bɑɑmɑ.
31 A mais velha disse à mais nova: "Nosso pai está velho, e não há homem algum na região com quem nos possamos unir, segundo o costume universal.
32 A nɑ su bɛsɛn tundo tɑm nɔrusiɑ mu n kpɑ̃ kpɑ su de u kɑ sun kpunɑ kpɑ win bweseru tu ku ɡbi.
32 Vem, embriaguemos nosso pai e durmamos com ele, para que possamos nos assegurar uma posteridade."
33 Wɔ̃ku te, bɑ ben tundo tɑm nɔrusiɑ, mɑ yerumɑ u dɑ u win tundo kpunɛ, ɑdɑmɑ Lɔtu kun yɛ̃ sɑɑ ye bii wi, u nɑ u kpunɑ kɑ sɑɑ ye u seewɑ.
33 Elas fizeram, pois, o seu pai beber vinho naquela noite. Então a mais velha entrou e dormiu com ele; ele, porém, nada notou, nem quando ela se aproximou dele, nem quando se levantou.
34 Yen sisiru yerumɑ wi, u win wɔnɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, ɡĩɑ wɔ̃kuru nɑ derɑ bɛsɛn tundo kɑ mɑn kpunɑ. Su kpɑm nùn tɑm nɔrusiɑ wɔ̃ku te, kpɑ wunɛ ɑ mɑɑ dɑ u kɑ nun kpunɑ kpɑ win bweseru tu ku ɡbi.
34 No dia seguinte, disse ela à sua irmã mais nova: "Dormi ontem com meu pai, façamo-lo beber vinho ainda uma vez, esta noite, e dormirás com ele para nos assegurarmos uma posteridade."
35 Mɑ bɑ wure bɑ ben tundo tɑm nɔrusiɑ wɔ̃ku te, mɑ wɔnɔ dɑ u nùn kpunɛ. Tundo kun yɛ̃ sɑɑ ye bii wi, u nɑ u kpunɑ kɑ sɑɑ ye u seewɑ.
35 Também naquela noite embriagaram seu pai, e a mais nova dormiu com ele, sem que ele o percebesse, nem quando ela se aproximou, nem quando se levantou.
36 Mɑ Lɔtun bii tɔn kurɔbu yiru ye, bɑ win ɡuri suɑ.
36 Assim, as duas filhas de Lot conceberam de seu pai.
37 Bii yerumɑ wi, u mɑrɑ tɔn durɔ mɑ u nùn yĩsiru kɑ̃ Mɔɑbu. Yen tubusiɑnɑ nɛn tundon bii. Win min diyɑ Mɔɑbubɑn bweserɑ yɑrɑ.
37 A mais velha deu à luz um filho, ao qual pôs o nome de Moab: este é o pai dos moabitas, que vivem ainda hoje.
38 Wɔnɔ wi, u mɑɑ mɑrɑ tɔn durɔ, mɑ u nùn yĩsiru kɑ̃ Bɛni Ami. Yen tubusiɑnɑ nɛn dusin bii. Win min diyɑ Amɔnibɑn bweserɑ mɑɑ yɑrɑ.
38 A mais nova teve também um filho, ao qual chamou Ben-Ami: este é o pai dos amonitas, que vivem ainda hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.