Gênesis 14

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sɑnɑm mɛ Amurɑfɛli u sɑ̃ɑ Sinɛɑn sunɔ, mɑ Ariɔku sɑ̃ɑ Elɑsɑn sunɔ, mɑ Kedolɑmɛɛ sɑ̃ɑ Elɑmun sunɔ, mɑ Tideɑli sɑ̃ɑ Goyimun sunɔ,
1 Nesse tempo Anrafel era rei de Sinar, Arioque era rei de Elasar, Quedorlaomer era rei de Elão, e Tidal era rei de Goim.
2 sɑnɑm mɛyɑ sinɑm be, bɑ tɑbu kuɑ kɑ Berɑ, Sodomun sunɔ, kɑ Birisɑ, Gomɔrɑn sunɔ, kɑ Sinɛɑbu, Adimɑn sunɔ, kɑ Semɛbɛɛ, Seboimun sunɔ, kɑ Belɑn sunɔ ye bɑ mɑɑ sokumɔ Soɑri.
2 Esses quatro fizeram guerra contra os seguintes reis: Bera, de Sodoma; Birsa, de Gomorra; Sinabe, de Admá; Semeber, de Zeboim; e contra o rei de Bela, cidade que também se chamava Zoar.
3 Beni kpurowɑ bɑ mɛnnɑ nim wɔ̃ku bɔruɡuu ɡe bɑ mɑɑ sokumɔ Sidimu, ɡen wɔwɑɔ.
3 Esses cinco reis juntaram os seus exércitos no vale de Sidim, onde fica o mar Morto.
4 N deemɑ wɔ̃ɔ wɔkurɑ yiruwɑ bɑ Kedolɑmɛɛ yoru diiyɑ, ɑdɑmɑ wɔ̃ɔ wɔkurɑ itɑse sɔɔ bɑ seewɑ bɑ kɑ tii yinɑ.
4 O rei Quedorlaomer os havia dominado por doze anos, mas no décimo terceiro ano eles se revoltaram contra ele.
5 Yerɑ wɔ̃ɔ wɔkurɑ nnɛse, Kedolɑmɛɛ kɑ sinɑm be bɑ wɑ̃ɑ kɑ wi, bɑ tɑbu dɑ mɑ bɑ Refɑbɑ tɑbu di Asiterɔtu Kɑɑnɑimuɔ, mɑ bɑ Susibɑ tɑbu di Hɑmuɔ, mɑ bɑ Emibɑ tɑbu di Sɑfe Kiriɑtɑimuɔ.
5 No décimo quarto ano Quedorlaomer e os seus aliados derrotaram os refains em Asterote-Carnaim, os zuzins em Hã, os emins em Savé-Quiriataim
6 Bɑ mɑɑ Horibɑ tɑbu di ben ɡuu te bɑ mɔ̀ Seiriɔ sere Pɑrɑnin sɔ̃ɔwɔ ɡe ɡɑ wɑ̃ɑ ɡbɑburun berɑ.
6 e os horeus nas montanhas de Seir, perseguindo-os até El-Parã, onde começa o deserto.
7 Yen biru bɑ ɡɔsirɑmɑ bɑ dɑ Eni Misipɑtiɔ, ye bɑ mɑɑ sokumɔ Kɑdɛsi. Miyɑ bɑ Amɑlɛkibɑ tɑbu wɔri bɑ kɑmiɑ ben tem kpuro sɔɔ kɑ Amɔrebɑ be bɑ tɛrie Hɑsɑsɔntɑmɑɑɔ.
7 Depois voltaram até Cades, que naquele tempo se chamava En-Mispate. Eles arrasaram a terra dos amalequitas e derrotaram os amorreus que viviam em Hazazão-Tamar.
8 Yerɑ Sodomun sunɔ seewɑ kɑ Gomɔrɑn sunɔ kɑ Adimɑn sunɔ kɑ Seboimun sunɔ kɑ Belɑn sunɔ ye bɑ mɑɑ sokumɔ Soɑri, bɑ dɑ bɑ kɑ sinɑm be tɑbu yinnɑ Sidimun wɔwɑɔ.
8 Então os reis de Sodoma, de Gomorra, de Admá, de Zeboim e de Bela saíram com os seus exércitos para o vale de Sidim a fim de lutar
9 Sinɑm beyɑ Kedolɑmɛɛ, Elɑmun sunɔ, kɑ Tideɑli, Goyimun sunɔ, kɑ Amurɑfɛli, Sinɛɑn sunɔ, kɑ Ariɔku, Elɑsɑn sunɔ. Sinɑmbu nnɛ be, bɑ kɑ nɔɔbu be tɑbu mɔ̀.
9 contra os reis de Elão, de Goim, de Sinar e de Elasar. Eram quatro reis contra cinco.
10 Sidimun wɔwɑ miyɑ kɔntɑɑn wɔrusu wɑ̃ɑ nɡe dɔkɔbɑ. Yerɑ Sodomun sunɔ kɑ Gomɔrɑn sunɔ bɑ duki suɑ bɑ dɑ bɑ wɔriki si sɔɔ. Be bɑ tie bɑ mɑɑ duki doonɑ ɡuunu ɡiɑ.
10 Acontece que o vale de Sidim era cheio de buracos em que havia piche; e, quando tentaram fugir da batalha, os reis de Sodoma e de Gomorra caíram nesses buracos. Mas os outros reis fugiram para as montanhas.
11 Be bɑ bu tɑbu di, bɑ Sodomu kɑ Gomɔrɑɡibun dukiɑ ɡurɑ kɑ ben dĩɑnu kpuro bɑ kɑ doonɑ.
11 Os quatro reis pegaram todo o mantimento e os objetos de valor que havia em Sodoma e em Gomorra e foram embora.
12 Bɑ mɑɑ Aburɑmun wɔnɔn bii Lɔtu mwɑ wi u wɑ̃ɑ Sodomuɔ kɑ win dukiɑ kpuro bɑ kɑ doonɑ.
12 Ló, o sobrinho de Abrão, vivia em Sodoma e por isso também foi levado como prisioneiro. E levaram também tudo o que era dele.
13 Yerɑ durɔ ɡoo wi u kpikiru suɑ Sodomun di u nɑ u Aburɑmu, Heberu wi sɔ̃ɔwɑ. N deemɑ Aburɑmu u sɔ̃ Mɑnden sɔ̃ɔwɔ. Mɑnde sɑ̃ɑwɑ Amɔren bweseru, Ɛsikoli kɑ Anɛɛn wɔnɔ, be bɑ ɑrukɑwɑni bɔkuɑ kɑ Aburɑmu.
13 Mas um homem escapou e foi contar tudo a Abrão, o hebreu, que morava perto das árvores sagradas que pertenciam a Manre, o amorreu. Manre e os seus irmãos Escol e Aner eram aliados de Abrão.
14 Ye Aburɑmu u nuɑ mɑ bɑ win wɔnɔn bii yoru mwɑ, yerɑ u win sɔm kowo wɔruɡɔbɑ ɡɔsɑ ɡoobɑ wunɔbu kɑ wɔkurɑ nɔɔbu kɑ itɑ (318) be bɑ mɑrɑ win yɛnuɔ u bu tɑbu yɑ̃nu wɛ̃. Mɑ u kɑ sinɑm be nɑɑ ɡirɑ sere Dɑnuɔ.
14 Quando Abrão ficou sabendo que o seu sobrinho tinha sido levado como prisioneiro, reuniu os seus homens treinados para a guerra, todos eles nascidos na sua casa. Eram trezentos e dezoito ao todo. Abrão foi com eles, perseguindo os quatro reis até a cidade de Dã.
15 Mɑ u win tɔmbu bɔnu kuɑ u kɑ bu wɔri wɔ̃kuru, wi kɑ win sɔm kowobu. U bu tɑbu di mɑ u bu nɑɑ swĩi sere Kobɑɔ, ye yɑ wɑ̃ɑ Dɑmɑsin sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm ɡeu ɡiɑ.
15 Ali Abrão dividiu os seus homens em dois grupos, atacou os inimigos de noite e os derrotou. Ele continuou a persegui-los até Hoba, que fica ao norte da cidade de Damasco,
16 U dukiɑ ye kpuro wɔrɑmɑ mɑ u win wɔnɔn bii Lɔtu wɔrɑmɑ kɑ win ye u mɔ kɑ sere mɑɑ tɔn be bɑ rɑɑ mwɛɛrɑ kɑ ben kurɔbu.
16 e trouxe de volta tudo o que os inimigos haviam levado. Abrão trouxe também o seu sobrinho Ló, e tudo o que era dele, e também as suas mulheres, e o resto da sua gente.
17 Ye Aburɑmu u Kedolɑmɛɛ kɑ sinɑm be bɑ wɑ̃ɑ kɑ wi tɑbu diimɑ u wee, Sodomun sunɔ u nùn sennɔ dɑ Sɑfen wɔwɑɔ ye bɑ mɑɑ sokumɔ sunɔn wɔwɑ.
17 Depois de haver derrotado Quedorlaomer e os outros reis, Abrão estava voltando para casa quando o rei de Sodoma foi encontrar-se com ele no vale de Savé, também chamado de vale do Rei.
18 Mɑ Mɛɛkisidɛki, Sɑlɛmun sunɔ u kɑ pɛ̃ɛ nɑ mi kɑ tɑm. Durɔ wi sɑ̃ɑwɑ Wɔrukoon yɑ̃ku kowo.
18 E Melquisedeque, que era rei de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo, trouxe pão e vinho.
19 U Aburɑmu domɑru kuɑ u nɛɛ, Gusunɔ, wi, wi u kpuro kere, u mɑɑ wɔllu kɑ tem tɑkɑ kuɑ, u koo nun domɑru kuɑ.
19 Melquisedeque abençoou Abrão, dizendo: “Abrão seja abençoado pelo Deus Altíssimo, que criou o céu e a terra!
20 Wiɡiɑ siɑrɑbu domi u nun wunɛn wɛrɔbu nɔmu bɛriɑ.
20 Seja louvado o Deus Altíssimo, que entregou os inimigos de você nas suas mãos!” Aí Abrão deu a Melquisedeque a décima parte de tudo o que havia trazido de volta.
21 Yen biru Sodomun sunɔ u Aburɑmu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn tɔmbu wɛ̃ɛyɔ kpɑ ɑ dukiɑ suɑ yu ko wunɛɡiɑ.
21 Depois o rei de Sodoma disse a Abrão: — Fique com as coisas e me devolva somente as pessoas.
22 Aburɑmu u Sodomun sunɔ wisɑ u nɛɛ, nɑ nɔmu suɑ wɔllɔ nɑ bɔ̃ruɑ kɑ Gusunɔn yĩsiru, wi, wi u kpuro kere u mɑɑ wɔllu kɑ tem tɑkɑ kuɑ,
22 Mas Abrão respondeu: — Eu levanto a mão diante do
23 mɑ nɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu suɑmɔ ni nu sɑ̃ɑ wunɛɡinu bɑɑ wɛ̃ɛ siirɑ, bɑɑ bɑrɑ wɛ̃ru kpɑ ɑ ku rɑ kɑ nɛɛ, wunɑ ɑ mɑn kuɑ dukiɑɡii. Nɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu suɑmɔ,
23 e juro que não ficarei com nada do que é seu, nem um fio de linha ou uma tira de sandália. Assim você nunca poderá dizer: “Eu fiz com que Abrão ficasse rico.”
24 mɑ n kun mɔ ye nɛn ɑluwɑɑsibɑ bɑ di. Adɑmɑ ɑ de Anɛɛ kɑ Ɛsikoli kɑ Mɑnde be bɑ kɑ mɑn dɑ bu ben bɔnu suɑ.
24 Não quero nada para mim, a não ser a comida que os meus empregados comeram. Mas os meus aliados Aner, Escol e Manre podem ficar com a parte deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.