Gênesis 12
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 Yen biruwɑ Yinni Gusunɔ u Aburɑmu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ seewo wunɛn tem di ɑ wunɛn wuu deri kɑ wunɛn tundon yɛnu ɑ dɑ tem ɡɑm mi kon nun sɔ̃ɔsi.
1 O Senhor disse a Abrão: — Saia da sua terra, da sua parentela e da casa do seu pai e vá para a terra que lhe mostrarei.
2 Wunɛn min diyɑ kon de bwese bɑkɑru tu yɑri. Kon nun domɑru kuɑ kpɑ wunɛn yĩsiru tu kpɛ̃ɑ kpɑ ɑ ko domɑrun nuuru.
2 Farei de você uma grande nação, e o abençoarei, e engrandecerei o seu nome. Seja uma bênção!
3 Bɑɑwure wi u nun domɑru kuɑ, kon mɑɑ yɛ̃ro domɑru kuɑ. Wi u mɑɑ nun bɔ̃rusi, kon yɛ̃ro bɔ̃rusi. Wunɛn min diyɑ hɑnduniɑn tɔmbu kpuro bɑ koo domɑru wɑ.
3 Abençoarei aqueles que o abençoarem e amaldiçoarei aquele que o amaldiçoar. Em você serão benditas todas as famílias da terra.
4 Yerɑ Aburɑmu u swɑɑ wɔri nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ mɑ bɑ dɑ sɑnnu kɑ Lɔtu. Sɑnɑm mɛ bɑ yɑrɑ Hɑrɑnin di, Aburɑmu u mɔwɑ wɔ̃ɔ wɑtɑ kɑ wɔkurɑ nɔɔbu.
4 Partiu, pois, Abrão, como o Senhor lhe havia ordenado. E Ló foi com ele. Abrão tinha setenta e cinco anos quando saiu de Harã.
5 U win kurɔ Sɑɑrɑi suɑ kɑ Lɔtu win wɔnɔn bii kɑ ben ɑrumɑni ye bɑ mɔ kpuro kɑ sɔm kowo be bɑ wɑ Hɑrɑniɔ. Be kpurowɑ bɑ swɑɑ wɔri mɑ bɑ turɑ Kɑnɑnin temɔ.
5 Abrão levou consigo a sua mulher Sarai, o seu sobrinho Ló, todos os bens que haviam adquirido e as pessoas que lhes foram acrescentadas em Harã. Partiram para a terra de Canaã e lá chegaram.
6 Ye bɑ turɑ mi, mɑ Aburɑmu u tem mɛ bukiɑnɑ sere u kɑ turɑ Sikɛmuɔ mi dɑ̃ɑ sɔ̃ɔ ɡɑ wɑ̃ɑ ɡe bɑ mɔ̀ Mɔre. Kɑnɑnibɑ mɑɑ wɑ̃ɑ tem mɛ sɔɔ, sɑɑ ye.
6 Abrão atravessou a terra até Siquém, até o carvalho de Moré. Nesse tempo os cananeus habitavam essa terra.
7 Sɔ̃ɔ teeru yerɑ Yinni Gusunɔ u Aburɑmu kure u nɛɛ, wunɛn bibun bweserɑ kon tem mɛ wɛ̃.
7 O Senhor apareceu a Abrão e lhe disse: — Darei esta terra à sua descendência. Ali Abrão edificou um altar ao
8 Yen biruwɑ u seewɑ min di u dɑ ɡuuru ɡɑrun berɑ ɡiɑ Betɛlin sɔ̃ɔ yɑri yerɔ u win dii bekuruɡinu ɡirɑ. U Betɛli mɛɛrɑ sɔ̃ɔ kpee yeru ɡiɑ, Ayi mɑɑ sɔ̃ɔ yɑri yerɔ. Miyɑ u mɑɑ yɑ̃ku yeru bɑnɑ u Yinni Gusunɔ sɑ̃wɑ.
8 Passando dali para o monte a leste de Betel, armou a sua tenda, ficando Betel a oeste e Ai a leste. Ali edificou um altar ao Senhor e invocou o nome do Senhor .
9 Mɑ u mɑɑ seewɑ u win sɑnum wɔri u dɔɔ sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ Nɛɡɛbuɔ.
9 Depois, Abrão partiu dali, indo sempre na direção do Neguebe.
10 Ye Aburɑmu u turɑ mi, yerɑ ɡɔ̃ɔrɑ tunumɑ tem mɛ sɔɔ. Mɑ u seewɑ u dɑ Eɡibitin temɔ u sinɑ mi, domi ɡɔ̃ɔ te, tɑ kpɛ̃ɑ win tem mi.
10 Havia fome naquela terra. Assim, Abrão foi para o Egito, para ali ficar, porque era grande a fome na terra.
11 Sɑnɑm mɛ bɑ Eɡibitin tem turuku kuɑ, Aburɑmu u win kurɔ Sɑɑrɑi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee wunɛ kurɔ burɔwɑ.
11 Quando se aproximava do Egito, quase ao entrar, disse a Sarai, sua mulher: — Ora, bem sei que você é uma mulher muito bonita.
12 Eɡibitiɡibu bɑ̀ n nun wɑ bɑ koo nɛɛ, ɑ sɑ̃ɑ nɛn kurɔ kpɑ bu mɑn ɡo bu nun deri.
12 Os egípcios, quando virem você, vão dizer: “Essa é a mulher dele.” Então eles vão me matar, deixando você com vida.
13 Nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ nɛɛ, wunɛ nɛn sesuwɑ kpɑ bu ku mɑn wɑhɑlɑ ko wunɛn sɔ̃, kpɑ ɑ wɑ ɑ nɛn wiru dwe.
13 Diga, pois, que você é minha irmã, para que me tratem bem por sua causa e, por amor a você, me conservem a vida.
14 Ye bɑ turɑ Eɡibitiɔ, Eɡibitiɡibɑ wɑ mɑ kurɔ wi, u wɑ̃ ɡem ɡem.
14 Tendo Abrão entrado no Egito, os egípcios viram que a mulher era, de fato, muito bonita.
15 Eɡibiti sunɔn bwɑ̃ɑbɑ nùn wɑ mɑ bɑ nɑ bɑ sunɔ kurɔ win burɑm ɡɑri sɑɑriɑ, mɑ sunɔ u derɑ bɑ kɑ nùn nɑ win mi.
15 Os príncipes de Faraó a viram e foram elogiá-la diante de Faraó. E a mulher foi levada para a casa de Faraó.
16 Mɑ u Aburɑmu ɡeɑ kuɑ ɡem ɡem kurɔ win sɔ̃. U nùn yɑ̃ɑnu kɑ̃ kɑ nɛɛ kɑ kɛtɛkunu kɑ kɛtɛku mɛrobu kɑ yooyoosu kɑ yoo tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu.
16 Este, por causa dela, tratou bem a Abrão, o qual veio a ter ovelhas, bois, jumentos, escravos e escravas, jumentas e camelos.
17 Adɑmɑ Yinni Gusunɔ u sunɔ wi kɑ win yɛnuɡibu kpuro wɑhɑlɑ bɑkɑ doke Sɑɑrɑi, Aburɑmun kurɔn sɔ̃.
17 Porém o Senhor puniu Faraó e a sua casa com grandes pragas, por causa de Sarai, mulher de Abrão.
18 Yerɑ u Aburɑmu sokɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn kuɑ mɛ. Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ ǹ mɑn sɔ̃ɔwɑ mɑ wunɛn kurɔwɑ.
18 Faraó chamou Abrão e lhe disse: — O que é isso que você fez comigo? Por que não me disse que ela era a sua mulher?
19 Mɑ ɑ nɛɛ, wunɛn sesuwɑ, ɑ derɑ nɑ nùn suɑ kurɔ. Tɛ̃ wunɛn kurɔ wee, ɑ nùn suo ɑ kɑ doonɑ.
19 E por que me disse que ela era sua irmã? Foi por isso que a tomei para ser minha mulher. Agora, pois, aqui está a sua mulher; tome-a e vá embora daqui.
20 Mɑ u woodɑ wɛ̃ bu de u doonɑ kɑ win kurɔ kɑ win ye u mɔ kpuro.
20 E Faraó deu ordens aos seus servos a respeito de Abrão e eles o acompanharam, a ele, a sua mulher e a tudo o que possuía.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.