Gênesis 12

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yen biruwɑ Yinni Gusunɔ u Aburɑmu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ seewo wunɛn tem di ɑ wunɛn wuu deri kɑ wunɛn tundon yɛnu ɑ dɑ tem ɡɑm mi kon nun sɔ̃ɔsi.
1 Ora, disse o Senhor a Abrão: Sai da tua terra, da tua parentela e da casa de teu pai e vai para a terra que te mostrarei;
2 Wunɛn min diyɑ kon de bwese bɑkɑru tu yɑri. Kon nun domɑru kuɑ kpɑ wunɛn yĩsiru tu kpɛ̃ɑ kpɑ ɑ ko domɑrun nuuru.
2 de ti farei uma grande nação, e te abençoarei, e te engrandecerei o nome. Sê tu uma bênção!
3 Bɑɑwure wi u nun domɑru kuɑ, kon mɑɑ yɛ̃ro domɑru kuɑ. Wi u mɑɑ nun bɔ̃rusi, kon yɛ̃ro bɔ̃rusi. Wunɛn min diyɑ hɑnduniɑn tɔmbu kpuro bɑ koo domɑru wɑ.
3 Abençoarei os que te abençoarem e amaldiçoarei os que te amaldiçoarem; em ti serão benditas todas as famílias da terra.
4 Yerɑ Aburɑmu u swɑɑ wɔri nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ mɑ bɑ dɑ sɑnnu kɑ Lɔtu. Sɑnɑm mɛ bɑ yɑrɑ Hɑrɑnin di, Aburɑmu u mɔwɑ wɔ̃ɔ wɑtɑ kɑ wɔkurɑ nɔɔbu.
4 Partiu, pois, Abrão, como lho ordenara o Senhor , e Ló foi com ele. Tinha Abrão setenta e cinco anos quando saiu de Harã.
5 U win kurɔ Sɑɑrɑi suɑ kɑ Lɔtu win wɔnɔn bii kɑ ben ɑrumɑni ye bɑ mɔ kpuro kɑ sɔm kowo be bɑ wɑ Hɑrɑniɔ. Be kpurowɑ bɑ swɑɑ wɔri mɑ bɑ turɑ Kɑnɑnin temɔ.
5 Levou Abrão consigo a Sarai, sua mulher, e a Ló, filho de seu irmão, e todos os bens que haviam adquirido, e as pessoas que lhes acresceram em Harã. Partiram para a terra de Canaã; e lá chegaram.
6 Ye bɑ turɑ mi, mɑ Aburɑmu u tem mɛ bukiɑnɑ sere u kɑ turɑ Sikɛmuɔ mi dɑ̃ɑ sɔ̃ɔ ɡɑ wɑ̃ɑ ɡe bɑ mɔ̀ Mɔre. Kɑnɑnibɑ mɑɑ wɑ̃ɑ tem mɛ sɔɔ, sɑɑ ye.
6 Atravessou Abrão a terra até Siquém, até ao carvalho de Moré. Nesse tempo os cananeus habitavam essa terra.
7 Sɔ̃ɔ teeru yerɑ Yinni Gusunɔ u Aburɑmu kure u nɛɛ, wunɛn bibun bweserɑ kon tem mɛ wɛ̃.
7 Apareceu o Senhor a Abrão e lhe disse: Darei à tua descendência esta terra. Ali edificou Abrão um altar ao Senhor , que lhe aparecera.
8 Yen biruwɑ u seewɑ min di u dɑ ɡuuru ɡɑrun berɑ ɡiɑ Betɛlin sɔ̃ɔ yɑri yerɔ u win dii bekuruɡinu ɡirɑ. U Betɛli mɛɛrɑ sɔ̃ɔ kpee yeru ɡiɑ, Ayi mɑɑ sɔ̃ɔ yɑri yerɔ. Miyɑ u mɑɑ yɑ̃ku yeru bɑnɑ u Yinni Gusunɔ sɑ̃wɑ.
8 Passando dali para o monte ao oriente de Betel, armou a sua tenda, ficando Betel ao ocidente e Ai ao oriente; ali edificou um altar ao Senhor e invocou o nome do Senhor .
9 Mɑ u mɑɑ seewɑ u win sɑnum wɔri u dɔɔ sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ Nɛɡɛbuɔ.
9 Depois, seguiu Abrão dali, indo sempre para o Neguebe.
10 Ye Aburɑmu u turɑ mi, yerɑ ɡɔ̃ɔrɑ tunumɑ tem mɛ sɔɔ. Mɑ u seewɑ u dɑ Eɡibitin temɔ u sinɑ mi, domi ɡɔ̃ɔ te, tɑ kpɛ̃ɑ win tem mi.
10 Havia fome naquela terra; desceu, pois, Abrão ao Egito, para aí ficar, porquanto era grande a fome na terra.
11 Sɑnɑm mɛ bɑ Eɡibitin tem turuku kuɑ, Aburɑmu u win kurɔ Sɑɑrɑi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee wunɛ kurɔ burɔwɑ.
11 Quando se aproximava do Egito, quase ao entrar, disse a Sarai, sua mulher: Ora, bem sei que és mulher de formosa aparência;
12 Eɡibitiɡibu bɑ̀ n nun wɑ bɑ koo nɛɛ, ɑ sɑ̃ɑ nɛn kurɔ kpɑ bu mɑn ɡo bu nun deri.
12 os egípcios, quando te virem, vão dizer: É a mulher dele e me matarão, deixando-te com vida.
13 Nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ nɛɛ, wunɛ nɛn sesuwɑ kpɑ bu ku mɑn wɑhɑlɑ ko wunɛn sɔ̃, kpɑ ɑ wɑ ɑ nɛn wiru dwe.
13 Dize, pois, que és minha irmã, para que me considerem por amor de ti e, por tua causa, me conservem a vida.
14 Ye bɑ turɑ Eɡibitiɔ, Eɡibitiɡibɑ wɑ mɑ kurɔ wi, u wɑ̃ ɡem ɡem.
14 Tendo Abrão entrado no Egito, viram os egípcios que a mulher era sobremaneira formosa.
15 Eɡibiti sunɔn bwɑ̃ɑbɑ nùn wɑ mɑ bɑ nɑ bɑ sunɔ kurɔ win burɑm ɡɑri sɑɑriɑ, mɑ sunɔ u derɑ bɑ kɑ nùn nɑ win mi.
15 Viram-na os príncipes de Faraó e gabaram-na junto dele; e a mulher foi levada para a casa de Faraó.
16 Mɑ u Aburɑmu ɡeɑ kuɑ ɡem ɡem kurɔ win sɔ̃. U nùn yɑ̃ɑnu kɑ̃ kɑ nɛɛ kɑ kɛtɛkunu kɑ kɛtɛku mɛrobu kɑ yooyoosu kɑ yoo tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu.
16 Este, por causa dela, tratou bem a Abrão, o qual veio a ter ovelhas, bois, jumentos, escravos e escravas, jumentas e camelos.
17 Adɑmɑ Yinni Gusunɔ u sunɔ wi kɑ win yɛnuɡibu kpuro wɑhɑlɑ bɑkɑ doke Sɑɑrɑi, Aburɑmun kurɔn sɔ̃.
17 Porém o Senhor puniu Faraó e a sua casa com grandes pragas, por causa de Sarai, mulher de Abrão.
18 Yerɑ u Aburɑmu sokɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn kuɑ mɛ. Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ ǹ mɑn sɔ̃ɔwɑ mɑ wunɛn kurɔwɑ.
18 Chamou, pois, Faraó a Abrão e lhe disse: Que é isso que me fizeste? Por que não me disseste que era ela tua mulher?
19 Mɑ ɑ nɛɛ, wunɛn sesuwɑ, ɑ derɑ nɑ nùn suɑ kurɔ. Tɛ̃ wunɛn kurɔ wee, ɑ nùn suo ɑ kɑ doonɑ.
19 E me disseste ser tua irmã? Por isso, a tomei para ser minha mulher. Agora, pois, eis a tua mulher, toma-a e vai-te.
20 Mɑ u woodɑ wɛ̃ bu de u doonɑ kɑ win kurɔ kɑ win ye u mɔ kpuro.
20 E Faraó deu ordens aos seus homens a respeito dele; e acompanharam-no, a ele, a sua mulher e a tudo que possuía.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.