Êxodo 5
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Yen biru Mɔwisi kɑ Aroni bɑ seewɑ bɑ dɑ Eɡibiti sunɔn mi bɑ nɛɛ, ɑmɛniwɑ Isirelibɑn Yinni wi bɑ mɔ̀ Wi u rɑ n wɑ̃ɑ, u ɡeruɑ. U nɛɛ, ɑ de win tɔmbu bu dɑ ɡbɑburɔ bu sɑ̃ɑru ko.
1 Depois disso, Moisés e Arão foram ver o faraó e declararam: “Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Deixe meu povo sair para celebrar uma festa em minha honra no deserto’”.
2 Mɑ Eɡibiti sunɔ u nɛɛ, wɑrɑ bɑ mɔ̀ Wi u rɑ n wɑ̃ɑ, n kɑ sere nùn mɛm nɔɔwɑ, n de bɛɛ Isirelibɑ i doonɑ. Nɑ ǹ nùn yɛ̃. Nɑ ǹ mɑɑ derimɔ i doonɑ.
2 “Quem é o S enhor ?”, retrucou o faraó. “Por que devo dar ouvidos a ele e deixar Israel sair? Não conheço o S enhor e não deixarei Israel sair.”
3 Yerɑ bɑ nɛɛ, bɛsɛ Heberubɑn Yinniwɑ u sun kure u kɑ sun ɡɑri kuɑ. Yen sɔ̃, ɑ de su dɑ ɡbɑburɔ nɡe sɔ̃ɔ itɑn sɑnum sɑkɑ su kɑ nùn yɑ̃kuru kuɑ, kpɑ u ku rɑɑ sun bɑrɑ bɑkɑru kpɛ̃ɛ su ɡbi, ǹ kun mɛ u de bu sun ɡo tɑbu sɔɔ.
3 Então Arão e Moisés disseram: “O Deus dos hebreus se encontrou conosco. Portanto, deixe-nos fazer uma viagem de três dias ao deserto para oferecermos sacrifícios ao S enhor , nosso Deus. Do contrário, ele nos castigará com alguma praga ou pela espada”.
4 Mɑ Eɡibiti sunɔ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛ Mɔwisi kɑ Aroni, mbɑn sɔ̃nɑ i tɔn be sɔmburu yɔ̃rɑsiɑ. I doo i bɛɛn sɔmɑ ko.
4 O rei do Egito respondeu: “Moisés e Arão, por que distraem o povo de suas tarefas? Voltem ao trabalho!
5 Wee, ye tɔn be, bɑ mɑrurɑ bɑ dɑbiɑ tɛ̃ tem mɛni sɔɔ, yerɑ i kĩ i ben sɔmburu yɔ̃rɑsiɑ?
5 Olhem! Há muitos do seu povo nesta terra, e vocês os estão impedindo de trabalhar!”.
6 Dɔmɑ teyɑ Eɡibiti sunɔ u wiɡii be bɑ tɔn be kpɑre sɔmɑ ye sɔɔ, kɑ Isirelibɑn swɑɑ ɡbiobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
6 Naquele mesmo dia, o faraó deu a seguinte ordem aos capatazes egípcios e aos supervisores israelitas:
7 i ku rɑ mɑɑ tɔn be tɑkɑ nɔɔ wɛ̃ nɡe yellu bu kɑ birikibɑ ko. I de ben tii bu dɑ bu tɑkɑ nɔɔ kɑsu.
7 “Não forneçam mais palha para o povo fazer tijolos. De agora em diante, eles mesmos devem juntá-la!
8 Kɑ mɛ, i ku ben birikibɑn ɡeeru kɑwɑ mɛ bɑ rɑ rɑɑ ko yellu. Domi yikurɑ tɑ bu mɔ̀. Yen sɔ̃nɑ bɑ weeweenu mɔ̀ bɑ mɔ̀, bu dɑ bu ben Yinni yɑ̃kuru kuɑ.
8 No entanto, continuem a exigir que produzam a mesma quantidade de tijolos que antes. Não reduzam a cota. Eles são preguiçosos e, por isso, clamam: ‘Deixe-nos sair para sacrificar ao nosso Deus’.
9 I de tɔn ben sɔmburu tu sɛ̃sɔ sosi, kpɑ bɑ n tu mɔ̀. Sɑnɑm mɛ, bɑ ǹ koo mɑɑ weesu swɑɑ dɑki.
9 Aumentem a carga de trabalho deles e cobrem o cumprimento das tarefas. Isso os ensinará a não dar ouvidos a mentiras!”.
10 Mɑ be bɑ tɔn be kpɑre sɔmɑ ye sɔɔ mi, kɑ Isirelibɑn swɑɑ ɡbiobu bɑ nɑ bɑ bu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑmɛniwɑ Eɡibiti sunɔ u ɡeruɑ. U nɛɛ, u ǹ mɑɑ bɛɛ tɑkɑ nɔɔ wɛ̃ɛmɔ.
10 Os capatazes e os supervisores saíram e informaram o povo: “Assim diz o faraó: ‘Vocês não receberão mais palha.
11 Ǹ n mɛn nɑ, i doo i bɛɛn tɑkɑ nɔɔ kɑsu mi i ko wɑ. Adɑmɑ kɑ mɛ, sɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu kɑwɑmɔ bɛɛn sɔmɑ sɔɔ.
11 Saiam e juntem-na onde puderem encontrá-la. No entanto, continuarão a produzir a mesma quantidade de tijolos que antes’”.
12 Mɑ tɔn be, bɑ yɑrinɑ bɑɑmɑ Eɡibitin tem sɔɔ, bɑ yɑkɑsu kɑsu bu kɑ tɑkɑ nɔɔ ko.
12 Então o povo se espalhou por toda a terra do Egito para juntar a palha que sobrava das colheitas.
13 Be bɑ bu kpɑre sɔmɑ ye sɔɔ, bɑ bu bɑɑsi bɑ mɔ̀, i bɛɛn sɔmɑ yibio tɔ̃ru bɑɑtere nɡe mɛ i rɑ rɑɑ ko, sɑnɑm mɛ bɑ bɛɛ tɑkɑ nɔɔ wɛ̃ɛmɔ.
13 Enquanto isso, os capatazes egípcios continuavam a pressioná-los: “Completem sua cota diária de tijolos, como faziam quando nós lhes fornecíamos palha!”.
14 Mɑ bɑ Isirelibɑn swɑɑ ɡbio be Eɡibiti sunɔn tɔmbɑ wunɑ soomɔ bɑ bu bikiɑmɔ, mbɑn sɔ̃nɑ i ǹ bɛɛn birikibɑn ɡeeru yibie ɡĩɑ kɑ ɡisɔ nɡe mɛ i rɑ rɑɑ ko.
14 E açoitavam os supervisores israelitas que haviam sido encarregados das equipes de trabalhadores. “Por que não completaram as cotas nem ontem nem hoje?”, perguntavam.
15 Sɑnɑm mɛ sɔɔrɑ Isirelibɑn swɑɑ ɡbio be, bɑ dɑ bɑ Eɡibiti sunɔ wuri koosimɔ bɑ mɔ̀, mbɑ n kuɑ, yinni, ɑ kɑ sun yenin bweseru kuɑmmɛ.
15 Então os supervisores israelitas foram suplicar ao faraó: “Por favor, não trate seus servos desse modo.
16 Bɑ ku rɑ mɑɑ sun tɑkɑ nɔɔ wɛ̃. Kpɑ bɑ n mɔ̀ su birikibɑ muro. Yen biru sɑ̀ kun kue, kpɑ bɑ n sun soomɔ. N sere deemɑ, wunɛn tɔmbun tɑɑrɛwɑ.
16 Não recebemos palha, mas os capatazes continuam a exigir: ‘Façam tijolos!’. Somos açoitados constantemente, mas a culpa é do seu próprio povo!”.
17 Mɑ Eɡibiti sunɔ u bu wisɑ u nɛɛ, yikurobu bɛɛ, i ǹ ɡɑru kobu kĩ. Yen sɔ̃nɑ i ɡerumɔ, n de i dɑ i Yinni Gusunɔ yɑ̃kuru kuɑ.
17 O faraó, porém, gritou: “Vocês são preguiçosos! Preguiçosos! Por isso, andam dizendo: ‘Deixe-nos sair para oferecer sacrifícios ao S enhor ’.
18 I doo tɛ̃n tɛ̃ ɡe i bɛɛn sɔmburu ko. Goo kun mɑɑ bɛɛ tɑkɑ nɔɔ wɛ̃ɛmɔ. Adɑmɑ birikibɑn ɡee tee terɑ i ko n murɑmɔ mi.
18 Voltem agora mesmo ao trabalho! Não receberão palha, mas terão de produzir a mesma cota de tijolos”.
19 Isirelibɑn swɑɑ ɡbio be, bɑ wɑ mɑ ben wɑhɑlɑ yɑ sosimɔwɑ domi bɑ nɛɛ, bu ku rɑɑ ben birikibɑn ɡeeru kɑwe. Tɔ̃ru bɑɑtere kɑ ten sɔmburɑ.
19 Quando os supervisores israelitas ouviram: “Vocês não poderão reduzir a quantidade de tijolos produzidos por dia”, perceberam que estavam em sérios apuros.
20 Ye tɔn be, bɑ yɑrimɑ Eɡibiti sunɔn min di, bɑ Mɔwisi kɑ Aroni deemɑ bɑ yɔ̃ bɑ bu mɑrɑ.
20 Ao sair do palácio do faraó, encontraram Moisés e Arão, que os esperavam do lado de fora.
21 Yerɑ bɑ bu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Yinni Gusunɔ u bɛɛ wɑɑmɔ. U koo mɑɑ bɛɛ siri. Bɛɛyɑ i sun tusiru kɑsuɑ Eɡibiti sunɔ kɑ win tɔmbun mi. Wee, i tɑkobi doke ben nɔmuɔ bu kɑ sun ɡo.
21 Eles disseram aos dois irmãos: “O S enhor os julgue e os castigue por terem feito o faraó e seus oficiais nos odiarem. Vocês colocaram uma espada na mão deles e lhes deram uma desculpa para nos matar!”.
22 Mɑ Mɔwisi u wurɑ Yinni Gusunɔn mi, u nɛɛ, Yinni, mbɑ n derɑ ɑ tɔn be kɔ̃sɑ kuɑmmɛ. Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn ɡɔrimɑ ben mi.
22 Moisés voltou ao S enhor e disse: “Por que trouxeste toda essa desgraça sobre este povo, Senhor? Por que me enviaste?
23 Sɑɑ mìn di nɑ dɑ Eɡibiti sunɔn mi, nɑ kɑ wunɛn yĩsiru nùn ɡɑri sɔ̃ɔwɑ, u wunɛn tɔmbu ɡɔbɑ kuɑmmɛwɑ, ɑ ǹ mɑɑ bu wɔre sere kɑ tɛ̃.
23 Desde que me apresentei ao faraó como teu porta-voz, ele passou a tratar teu povo com ainda mais crueldade. E tu não fizeste coisa alguma para libertá-lo!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.