Êxodo 33
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Yinni Gusunɔ u kpɑm Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i seewo i doonɑ minin di, wunɛ kɑ tɔn be ɑ yɑrɑmɑ Eɡibitin di, kpɑ i dɑ tem mi, mɛ̀n nɔɔ mwɛɛru nɑ kuɑ kɑ bɔ̃ri nɑ nɛɛ, kon mu Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbu kɑ ben bibun bweseru wɛ̃.
1 O S enhor disse a Moisés: “Ponha-se a caminho, junto com o povo que você tirou da terra do Egito. Subam à terra que eu jurei dar a Abraão, Isaque e Jacó, dizendo: ‘Darei esta terra a seus descendentes’.
2 Kon nɛn ɡɔrɑdo ɡoo ɡɔri u n nun ɡbiiye kpɑ n nun Kɑnɑnibɑ kɑ Amɔrebɑ kɑ Hɛtibɑ, kɑ Feresibɑ kɑ Hefibɑ kɑ Yebusibɑ ɡirɑ.
2 Enviarei um anjo à sua frente para expulsar os cananeus, os amorreus, os hititas, os ferezeus, os heveus e os jebuseus.
3 I doo tem mɛ sɔɔ. Tim kɑ bom yibɑ mi. Adɑmɑ nɑ ǹ kɑ bɛɛ dɔɔ. Kpɑ n ku rɑ bɛɛ kɑm koosiɑ swɑɑɔ, domi bɛɛn swɑɑ tɑu.
3 Subam à terra que produz leite e mel com fartura. Mas eu não viajarei no meio de vocês, pois são um povo teimoso e rebelde. Se eu os acompanhasse, certamente os destruiria ao longo do caminho”.
4 Ye tɔn be, bɑ lɑbɑɑri kɔ̃sɑ ye nuɑ, ben wɑsi dwiiyɑ. Bɑ ǹ mɑɑ ben burɑ yɑ̃nu ɡɑnu doke nuku sɑnkirɑnun sɔ̃.
4 Quando o povo ouviu essas palavras severas, chorou e deixou de usar seus ornamentos.
5 Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ Isirelibɑ sɔ̃ɔwɔ ɑ nɛɛ, ben swɑɑ tɑu. Nɑ̀ n kɑ bu sĩimɔ nɔni kpɑki teeru sɔɔ mɑm, kon bu kɑm koosiɑ. Bu ben burɑ yɑ̃nu potirio tɛ̃, kpɑ n wɑ ye kon bu kuɑ.
5 Pois o S enhor havia ordenado a Moisés: “Diga ao povo de Israel: ‘Vocês são um povo teimoso e rebelde. Se eu os acompanhasse, mesmo que só por um momento, eu os destruiria. Deixem de usar seus ornamentos enquanto decido o que fazer com vocês’”.
6 Mɑ bɑ ǹ mɑɑ ben burɑ yɑ̃ɑ ni doke sɑɑ mìn di bɑ doonɑ Horɛbun ɡuu ten di.
6 Assim, desde quando partiram do monte Sinai, os israelitas deixaram de usar ornamentos.
7 Mi Isirelibɑ bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ kpuro, Mɔwisi u rɑ kɑ kuu bekuruɡii te dewɑ u ɡirɑ mi n kɑ sɑnsɑni ye dɛsire. U tu sokɑ Yinni Gusunɔn kuru. Be bɑ kĩ bu Yinni Gusunɔ ɡɑ̃ɑnu bikiɑ berɑ bɑ rɑ yɑri sɑnsɑnin di bu dɑ kuu ten mi.
7 Moisés costumava montar uma tenda fora do acampamento, a certa distância dele, e a chamava de tenda da reunião. Quem quisesse fazer uma petição ao S enhor ia até essa tenda, fora do acampamento.
8 Mɔwisi ù n yɑriɔ u dɔɔ kuu ten mi, tɔn be kpuro bɑ rɑ sewɑ bu yɔ̃rɑ ben kunun kɔnnɔwɔ bɑ n Mɔwisi mɛɛrɑ sere u kɑ du kuu te sɔɔ.
8 Sempre que Moisés se dirigia a essa tenda, todo o povo se levantava e permanecia em pé, cada um junto à entrada de sua própria tenda. Observavam Moisés até ele entrar na tenda.
9 Ù n duɑ mi, sɑɑ yerɑ ɡuru wii wuro te, tɑ rɑ sɑrɑmɛ tu yɔ̃rɑ kuu ten kɔnnɔwɔ kpɑ Yinni Gusunɔ u kɑ nùn ɡɑri ko.
9 Logo que Moisés entrava, uma coluna de nuvem descia e ficava suspensa no ar, à entrada da tenda, enquanto o S enhor falava com ele.
10 Tɔn be kpurowɑ bɑ rɑ ɡuru wii wuro te wɑ, tɑ yɔ̃ kuu ten kɔnnɔwɔ. Kpɑ ben bɑɑwure u yiirɑ win kurun kɔnnɔwɔ.
10 Quando o povo via a nuvem à entrada da tenda, cada um permanecia em frente à própria tenda e se curvava.
11 Yinni Gusunɔ u rɑ kɑ Mɔwisi ɡɑri kowɑ nɔni kɑ nɔni nɡe mɛ tɔnu u rɑ kɑ win bɔrɔ ɡɑri ko. Yen biru Mɔwisi u rɑ ɡɔsirɑmɛ u nɑ sɑnsɑniɔ. Adɑmɑ win bɔ̃ɔ ɑluwɑɑsi Yosue, Nunin bii, u ku rɑ yɑri kuu ten min di.
11 Ali o S enhor falava com Moisés face a face, como quem fala com um amigo. Depois Moisés voltava ao acampamento, mas seu jovem auxiliar Josué, filho de Num, ficava na tenda.
12 Mɔwisi u Yinni Gusunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, ɑ nɛɛ, n kɑ tɔn be doo tem mɛ sɔɔ. Mɛyɑ ɑ mɑɑ nɛɛ, ɑ mɑn yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ. Kɑɑ n kɑ mɑn nɔnu ɡeu mɛɛrɑ. Adɑmɑ ɑ ǹ mɑn sɔ̃ɔwɑ wi u koo mɑn yɔ̃siri.
12 Então Moisés disse ao S enhor : “Tu me ordenaste: ‘Leve este povo’, mas não disseste quem enviarias comigo. Declaraste: ‘Eu o conheço pelo nome e me agrado de você’.
13 Ǹ n mɛn nɑ, tɛ̃, ɑ mɑn wunɛn himbɑ sɔ̃ɔsio kpɑ n nun ɡiɑ, kpɑ n kpɑm wunɛn durom wɑ. A yɑɑyo mɑ tɔn be, bɑ sɑ̃ɑwɑ wunɛn tɔn be ɑ ɡɔsɑ.
13 Se é verdade que te agradas de mim, permita-me conhecer teus caminhos para que eu te conheça melhor e continue a contar com teu favor. E lembra-te de que esta nação é teu povo”.
14 Mɑ Yinni Gusunɔ u nɛɛ, nɛn tii kon kɑ nun dɑ kpɑ n nun nɑsɑrɑ wɛ̃.
14 O S enhor respondeu: “Acompanharei você pessoalmente e lhe darei descanso”.
15 Mɔwisi u wisɑ u nɛɛ, ɑ̀ kun kɑ sun dɔɔ wunɛn tii, ɑ ku de su doonɑ minin di.
15 Então Moisés disse: “Se não nos acompanhares pessoalmente, não nos faças sair deste lugar.
16 Amɔnɑ bɑ koo kɑ tubu mɑ sɑ wunɛn kĩi ɡeeru wɑ, nɛ kɑ wunɛn tɔmbu, mɑ n kun mɔ ɑ kɑ sun dɑ. À n kɑ sun dɑ, sɑɑ yerɑ sɑ ko n sɑ̃ɑ nɛnɛm hɑnduniɑn tɔn be bɑ tie sɔɔ.
16 Se não nos acompanhares, como os outros saberão que meu povo e eu contamos com teu favor? Pois é tua presença em nosso meio que nos distingue, teu povo e eu, de todos os outros povos da terra”.
17 Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kon ko nɡe mɛ ɑ mɑn bikiɑ. Domi nɑ nun yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ, ɑ mɑɑ nɛn kĩi ɡeeru wɑ.
17 O S enhor respondeu a Moisés: “Certamente farei o que me pede, pois me agrado de você e o conheço pelo nome”.
18 Mɔwisi u nɛɛ, ɑ mɑn wunɛn yiikon ɡirimɑ sɔ̃ɔsio.
18 Moisés disse: “Então peço que me mostres tua presença gloriosa”.
19 Yinni Gusunɔ u wisɑ u nɛɛ, kon nɑ n sɑrɑ wunɛn wuswɑɑɔ kɑ nɛn ɡirimɑ kpuro, kpɑ n nun nɛn yĩsiru sɔ̃, nɛ, Yinni Gusunɔ. Be nɑ kĩ n durom kuɑ, beyɑ nɑ rɑ durom kue. Be nɑ mɑɑ kĩ n wɔnwɔndu kuɑ, kpɑ n bu wɔnwɔndu kuɑ.
19 O S enhor respondeu: “Farei passar diante de você toda a minha bondade e anunciarei diante de você o meu nome, Javé. Pois terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser.
20 Adɑmɑ nɑ ǹ derimɔ ɑ nɛn wuswɑɑ wɑ, domi ɡoo sɑri wi u koo nɛn wuswɑɑ wɑ kpɑ u n wɑ̃ɑ.
20 Mas você não poderá olhar diretamente para minha face, pois ninguém pode me ver e continuar vivo”.
21 Yen sɔ̃, ɑyeru ɡɑru wee nɛn bɔkuɔ kpee bɑɑ sɔɔ, mi kɑɑ kpĩ ɑ n wɑ̃ɑ.
21 O S enhor disse ainda: “Fique nesta rocha, perto de mim.
22 Sɑnɑm mɛ nɑ sɑrɔ kɑ nɛn yiikon ɡirimɑ, kon nun nɛn nɔmɑ wukiri kpee bɑɑ ye sɔɔ.
22 Quando minha presença gloriosa passar, eu o colocarei numa abertura da rocha e o cobrirei com minha mão até que eu tenha passado.
23 Yen biru kon nɛn nɔmɑ wunɑ kpɑ ɑ nɛn biru wɑ, ɑdɑmɑ ɑ ǹ nɛn wuswɑɑ wɑsi.
23 Depois, tirarei minha mão e você me verá pelas costas. Meu rosto, porém, ninguém poderá ver”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.