Êxodo 16

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɑ Isirelibɑn wuu te kpuro tɑ seewɑ Elimun di tɑ dɑ ɡbɑburɔ te bɑ mɔ̀ Sini te tɑ wɑ̃ɑ Elimu kɑ Sinɑin bɑɑ sɔɔ. Sɑɑ dɔmɑ tèn di bɑ doonɑ Eɡibitin di, bɑ kuɑwɑ suru tiɑ kɑ sɔ̃ɔ wɔkurɑ nɔɔbu bɑ sere turɑ mi.
1 Toda a assembléia dos israelitas partiu de Elim e foi para o deserto de Sin, situado entre Elim e o Sinai. Era o décimo quinto dia do segundo mês após sua saída do Egito.
2 Mɑ be kpuro bɑ Mɔwisi kɑ Aroni wɔkisim wɔri ɡbɑburu mi.
2 Toda a assembléia dos israelitas pôs-se a murmurar contra Moisés e Aarão no deserto.
3 Bɑ nɛɛ, n dɑɑ sɑnɔ bo Yinni Gusunɔ u sun ɡo Eɡibitiɔ mi sɑ rɑ rɑɑ sinɛ su dĩɑnu di ni sɑ kĩ kɑ yɑɑ. Adɑmɑ wee, i kɑ sun nɑ ɡbɑbu teni sɔɔ ɡɔ̃ɔru tu kɑ sun ɡo bɛsɛ kpuro.
3 Disseram-lhes: "Oxalá tivéssemos sido mortos pela mão do Senhor no Egito, quando nos assentávamos diante das panelas de carne e tínhamos pão em abundância! Vós nos conduzistes a este deserto, para matardes de fome toda esta multidão."
4 Yen biru Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, tɛ̃ kon de dĩɑnu nu nɛɛrɑ wɔllun di nɡe ɡurɑ bɛɛ kpuron sɔ̃, kpɑ tɔmbu bɑ n dɑ yɑri bu ɡure bɑɑdommɑ mɛ̀n bukɑtɑ bɑ mɔ tɔ̃ɔ te. Nɡe mɛyɑ kon kɑ ben lɑɑkɑri mɛɛri n wɑ bɑ̀ n koo nɛn woodɑbɑ mɛm nɔɔwɑ.
4 O Senhor disse a Moisés: "Vou fazer chover pão do alto do céu. Sairá o povo e colherá diariamente a porção de cada dia. Pô-lo-ei desse modo à prova, para ver se andará ou não segundo minhas ordens.
5 Sɔ̃ɔ nɔɔbɑ tiɑse, mɛ bɑ rɑ ɡuren nɔn yiruwɑ bɑ koo ɡurɑ kpɑ bu yen sɔmburu ko.
5 No sexto dia, quando prepararem o que tiverem ajuntado haverá o dobro do que recolhem cada dia."
6 Mɑ Mɔwisi kɑ Aroni bɑ Isirelibɑ kpuro sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, yokɑ ye, i ko ɡiɑ mɑ Yinni Gusunɔwɑ u bɛɛ yɑrɑmɑ Eɡibitin di.
6 Moisés e Aarão disseram a todos os israelitas: "Esta tarde, sabereis que foi o Senhor quem vos tirou do Egito,
7 — ausente —
7 e amanhã pela manhã vereis a sua glória, porque ele ouviu as vossas murmurações contra ele. Nós, porém, quem somos nós para que murmureis contra nós?"
8 — ausente —
8 Moisés disse: "Isso acontecerá quando o Senhor vos der, esta tarde, carne para comerdes e, amanhã pela manhã, pão em abundância, porque ele ouviu as murmurações que proferistes contra ele. Nós, porém, quem somos? Não é contra nós que murmurastes, mas contra o Senhor."
9 Mɑ Mɔwisi u Aroni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ Isirelibɑn wuuru kpuro sɔ̃ɔwɔ ɑ nɛɛ, bu susimɑ Yinni Gusunɔ mi, yèn sɔ̃ u ben wɔkinu nuɑ.
9 Moisés disse a Aarão: "Dize a toda a assembléia dos israelitas: apresentai-vos diante do Senhor, porque ele ouviu vossas murmurações".
10 Sɑɑ ye Aroni u kɑ Isirelibɑn wuu te ɡɑri mɔ̀, bɑ sĩirɑ ɡbɑburu ɡiɑ bɑ wɑ wee, Yinni Gusunɔn yiikon ɡirimɑ sɔ̃ɔsirɑ ɡuru wii wuro te sɔɔ.
10 Enquanto Aarão falava a toda a assembléia dos israelitas, olharam para o deserto e eis que apareceu na nuvem a glória do Senhor!
11 Mɑ Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 nɑ Isirelibɑn weeweenu nuɑ. A bu sɔ̃ɔwɔ mɑ yoki yɑm bere berebu bɑ koo yɑɑ tem kpɑ siɑ bururu bu dĩɑnu di bu debu kpɑ bu ɡiɑ mɑ nɛnɑ nɑ Gusunɔ ben Yinni.
12 "Ouvi as murmurações dos israelitas. Dize-lhes: esta tarde, antes que escureça, comereis carne e, amanhã de manhã, vos fartareis de pão; e sabereis que sou o Senhor, vosso Deus".
13 Ye n kuɑ yokɑ yerɑ kusu wuu bɑkɑrɑ nɑ tɑ tɛriɑ sɑnsɑni ye kpuro sɔɔ. Sisiru bururu mɑ tem kpuro mu kɑkoru sɑ̃ɑ.
13 À tarde, com efeito, subiram codornizes {do horizonte} e cobriram o acampamento; e, no dia seguinte pela manhã, havia uma camada de orvalho em torno de todo o acampamento.
14 Sɑɑ ye kɑko te, tɑ ɡberɑ ɡɑ̃ɑ piiminu tɛrie temɔ nɡe dĩɑ bimi. N sɑ̃ɑ nɡe ɡuru kpenu nu tem wukiri.
14 E, tendo evaporado esse orvalho, eis que sobre a superfície do deserto estava uma coisa miúda, granulosa, miúda como a geada sobre a terra!
15 Ye Isirelibɑ bɑ ye wɑ, bɑ sɔ̃ɔnɑ bɑ nɛɛ, mbɑ yeni. Domi bɑ ǹ ye yɛ̃.
15 Vendo isso, disseram os filhos de Israel uns aos outros: "Que é isso?", pois não sabiam o que era. Moisés disse-lhes: "Este é o pão que o Senhor vos manda para comer.
16 U nɛɛ, yɛnu yɛ̃ro bɑɑwure u koo ɡurɑwɑ mɛ̀n nɔɔ win yɛnuɡibu bɑ koo di sɔ̃ɔ teeru nɡe mɛ ben ɡeerɑ nɛ.
16 Eis o que vos ordena o Senhor: ajunte cada um o quanto lhe for necessário para comer; para aqueles que estão em sua tenda, um gomor por cabeça, segundo o número das pessoas."
17 Mɑ Isirelibɑ bɑ kuɑ mɛ. Gɑbɑ ɡurɑ n kpɑ̃ n kere ɡɑbu.
17 Assim fizeram os israelitas: ajuntaram uns mais, outros menos.
18 Yen biru bɑ ye yĩirɑ. Mɑ bɑ deemɑ wi u ɡurɑ n kpɑ̃ u ǹ sɑkɑ sɑre. Wi u mɑɑ ɡurɑ fiiko u ǹ sɑkɑ kɔmiɛ. Bɑɑwure u wɑ dee dee nɡe mɛ̀n nɔɔ u koo di.
18 Mas, quando se media com o gomor, aconteceu que o que tinha ajuntado muito não tinha demais e, ao que tinha ajuntado pouco, não lhe faltava: cada um havia recolhido segundo a sua necessidade.
19 Mɔwisi u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛn ɡoo u ku de yu tiɑrɑ sere sisiru bururu.
19 Moisés disse-lhes: "Ninguém reserve dele para o dia seguinte."
20 Adɑmɑ bɑ ǹ Mɔwisiɡiɑ nuɑ. Ben ɡɑbɑ derɑ yɑ tiɑrɑ sere sisiru bururu mɑ yɑ kɔ̃sɑ yɑ kɔkɔnu kuɑ. Yerɑ Mɔwisi u kɑ bu mɔru bɑrɑ.
20 Alguns não o ouviram e guardaram dele até pela manhã; mas criou vermes e cheirou mal. Moisés irritou-se contra eles.
21 Bururu bɑɑtere bɑ rɑ ɡurewɑ mɛ̀n nɔɔ bɑ koo di, ɑdɑmɑ sɔ̃ɔ ù n ye, yɑ rɑ yɑndewɑ.
21 Todas as manhãs fizeram a sua provisão, cada um segundo suas necessidades. E, quando vinha o calor do sol, derretia-se.
22 Alusumɑn sɔ̃ɔ nɔɔbɑ tiɑse, ben sɔ̃ɔ yirun dim sɑkɑwɑ bɑ ɡurɑ. Ben ɡuro ɡurobu kpuro bɑ nɑ bɑ Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, bɑ kuɑ mɛ.
22 No sexto dia, recolheram uma dupla quantidade de alimento, dois gomores para cada um. Vieram todos os chefes da assembléia e contaram-no a Moisés.
23 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ u nɛɛ, siɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡirɑ te sɑ rɑ nùn derie, i sɔnwɔ ye i kĩ i sɔmɛ, kpɑ i yike ye i kĩ i yike. Kpɑ i sukum yi sere siɑ bururu.
23 Este lhes disse: "É isso o que o Senhor ordenou. Amanhã é um dia de repouso, o sábado consagrado ao Senhor. Por isso, o que tendes a cozer no forno, cozei-o, e o que tendes a cozer em água, cozei-o; e o que sobrar, ponde-o de lado até pela manhã."
24 Bɑ ye yi sere sisiru bururu nɡe mɛ Mɔwisi u ɡeruɑ. Yɑ ǹ mɑɑ kɔ̃sɑ, yu sere kɔkɔnu ko.
24 Guardaram-no até o dia seguinte, segundo a ordem de Moisés; e não cheirou mal, nem se acharam vermes nele.
25 Mɔwisi u nɛɛ, i ye dio domi tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡirɑ te i ko Yinni Gusunɔ deriɑ. Gisɔ i ǹ ye wɑsi temɔ.
25 "Comei-o hoje, disse Moisés, porque é o dia do sábado do Senhor; hoje não o achareis no campo.
26 Sɔ̃ɔ nɔɔbɑ tiɑ i ko n dɑ ye ɡure. Adɑmɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiruse, tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡirɑ. Te sɔɔrɑ i ǹ ko ye wɑ i ɡurɑ.
26 Durante seis dias o ajuntareis; mas o sétimo é o sábado: nele não haverá.
27 Kɑ mɛ, sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiruse te, tɔn ben ɡɑbɑ yɑrɑ bu wɑ bu kɑ ɡurɑ ɑdɑmɑ bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wɑ.
27 {No sétimo dia alguns saíram para fazer sua provisão, mas nada encontraram.
28 Yerɑ Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sere dommɑ i ko i n nɛn ɡere kɑ nɛn woodɑbɑ yinɑmɔ.
28 Então o Senhor disse a Moisés: 'Até quando vos recusareis a observar meus mandamentos e minhas leis?'}
29 I yɑɑyo mɑ nɛ, Yinni Gusunɔ nɑ bɛɛ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru wɛ̃. Yen sɔ̃nɑ nɑ rɑ bɛɛ sɔ̃ɔ yirun dĩɑnu wɛ̃ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ tiɑse. I de bɛɛn bɑɑwure u sinɑ u ku yɑri win wɑ̃ɑ yerun di u sɔmburu ko sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiruse te sɔɔ.
29 Considerai que, se o Senhor vos deu o sábado, vos dá ele no sexto dia alimento para dois dias. Fique cada um onde está, e ninguém saia de sua habitação no sétimo dia".
30 Mɑ tɔn be, bɑ wɛ̃rɑ tɔ̃ɔ te sɔɔ.
30 Assim o povo repousou no sétimo dia.
31 Isirelibɑ bɑ dĩɑ ni sokɑ kɑ ben bɑrum mɑnnɑ. Yen tubusiɑnɑ, mbɑ yeni. Yɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe dĩɑ bimɑ kpikɑ piibu. À n dendɑ, yɑ dowɑ nɡe kirɑ te bɑ kuɑ kɑ tim.
31 Os israelitas deram a esse alimento o nome de maná. Assemelhava-se à semente de coentro: era branco e tinha o sabor de uma torta de mel.
32 Sɔ̃ɔ teeru Mɔwisi u nɛɛ, woodɑ wee ye Yinni Gusunɔ u bɛɛ wɛ̃ɛmɔ. I mɑnnɑ beruo, sɔ̃ɔ teerun dim sɑkɑ bɛɛn bibun bweserun sɔ̃ bu kɑ wɑ dĩɑ ni u bɛɛ wɛ̃ i di ɡbɑburɔ sɑnɑm mɛ u bɛɛ yɑrɑmɑ Eɡibitin di.
32 Moisés disse: "Eis o que ordena o Senhor: que se encha dele um gomor para ser conservado para vossas gerações futuras, a fim de que vejam o pão com que vos sustentei no deserto, depois de vos ter tirado do Egito".
33 Mɔwisi u mɑɑ Aroni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wekeru ɡɑru tɑmɑ ɑ mɑnnɑ doke sɔ̃ɔ teerun dim sɑkɑ, kpɑ ɑ tu yi Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ, kpɑ yɑ n beruɑ bɛɛn bibun bweserun sɔ̃.
33 E Moisés disse a Aarão: "Toma uma vasilha e põe nela a quantia de um gomor de maná, e deposita-o diante do Senhor, a fim de conservá-lo para vossos descendentes".
34 Mɑ Aroni u ye suɑ u yi woodɑn kpɑkororun wuswɑɑɔ kpɑ yɑ n beruɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u Mɔwisi woodɑ wɛ̃ u ko.
34 Aarão, segundo a ordem do Senhor a Moisés, depositou-o diante do Testemunho para ser conservado.
35 Isirelibɑ bɑ mɑnnɑ ye diwɑ wɔ̃ɔ weeru, sere bɑ kɑ turɑ Kɑnɑnin tem nɔɔ burɑ yerɔ, tem mɛ̀ sɔɔ bɑ koo du bɑ n wɑ̃ɑ.
35 Os israelitas comeram o maná durante quarenta anos, até a sua chegada a uma terra habitada. Comeram o maná até que chegaram aos confins da terra de Canaã.
36 Mɑnnɑn sɔ̃ɔ teerun dim sɑkɑwɑ bɑ rɑ soku omɛri. Omɛri ye, yɑ sɑ̃ɑwɑ ditiri nnɛn sɑkɑ. Omɛri wɔkurun sɑkɑwɑ bɑ rɑ soku efɑ.
36 {O gomor é a décima parte do efá.}

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.