Êxodo 16
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVI
1 Mɑ Isirelibɑn wuu te kpuro tɑ seewɑ Elimun di tɑ dɑ ɡbɑburɔ te bɑ mɔ̀ Sini te tɑ wɑ̃ɑ Elimu kɑ Sinɑin bɑɑ sɔɔ. Sɑɑ dɔmɑ tèn di bɑ doonɑ Eɡibitin di, bɑ kuɑwɑ suru tiɑ kɑ sɔ̃ɔ wɔkurɑ nɔɔbu bɑ sere turɑ mi.
1 Toda a comunidade de Israel partiu de Elim e chegou ao deserto de Sim, que fica entre Elim e o Sinai. Foi no décimo quinto dia do segundo mês, depois que saíram do Egito.
2 Mɑ be kpuro bɑ Mɔwisi kɑ Aroni wɔkisim wɔri ɡbɑburu mi.
2 No deserto, toda a comunidade de Israel reclamou a Moisés e Arão.
3 Bɑ nɛɛ, n dɑɑ sɑnɔ bo Yinni Gusunɔ u sun ɡo Eɡibitiɔ mi sɑ rɑ rɑɑ sinɛ su dĩɑnu di ni sɑ kĩ kɑ yɑɑ. Adɑmɑ wee, i kɑ sun nɑ ɡbɑbu teni sɔɔ ɡɔ̃ɔru tu kɑ sun ɡo bɛsɛ kpuro.
3 Disseram-lhes os israelitas: "Quem dera a mão do Senhor nos tivesse matado no Egito! Lá nos sentávamos ao redor das panelas de carne e comíamos pão à vontade, mas vocês nos trouxeram a este deserto para fazer morrer de fome toda esta multidão! "
4 Yen biru Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, tɛ̃ kon de dĩɑnu nu nɛɛrɑ wɔllun di nɡe ɡurɑ bɛɛ kpuron sɔ̃, kpɑ tɔmbu bɑ n dɑ yɑri bu ɡure bɑɑdommɑ mɛ̀n bukɑtɑ bɑ mɔ tɔ̃ɔ te. Nɡe mɛyɑ kon kɑ ben lɑɑkɑri mɛɛri n wɑ bɑ̀ n koo nɛn woodɑbɑ mɛm nɔɔwɑ.
4 Disse, porém, o Senhor a Moisés: "Eu lhes farei chover pão do céu. O povo sairá e recolherá diariamente a porção necessária para aquele dia. Com isso os porei à prova para ver se seguem ou não as minhas instruções.
5 Sɔ̃ɔ nɔɔbɑ tiɑse, mɛ bɑ rɑ ɡuren nɔn yiruwɑ bɑ koo ɡurɑ kpɑ bu yen sɔmburu ko.
5 No sexto dia trarão para ser preparado o dobro do que recolhem nos outros dias".
6 Mɑ Mɔwisi kɑ Aroni bɑ Isirelibɑ kpuro sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, yokɑ ye, i ko ɡiɑ mɑ Yinni Gusunɔwɑ u bɛɛ yɑrɑmɑ Eɡibitin di.
6 Assim Moisés e Arão disseram a todos os israelitas: "Ao entardecer, vocês saberão que foi o Senhor quem os tirou do Egito,
7 — ausente —
7 e amanhã cedo verão a glória do Senhor, porque o Senhor ouviu a queixa de vocês contra ele. Quem somos nós para que vocês reclamem a nós? "
8 — ausente —
8 Disse ainda Moisés: "O Senhor lhes dará carne para comer ao entardecer e pão à vontade pela manhã, porque ele ouviu as suas queixas contra ele. Quem somos nós? Vocês não estão reclamando de nós, mas do Senhor".
9 Mɑ Mɔwisi u Aroni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ Isirelibɑn wuuru kpuro sɔ̃ɔwɔ ɑ nɛɛ, bu susimɑ Yinni Gusunɔ mi, yèn sɔ̃ u ben wɔkinu nuɑ.
9 Disse Moisés a Arão: "Diga a toda a comunidade de Israel que se apresente ao Senhor, pois ele ouviu as suas queixas".
10 Sɑɑ ye Aroni u kɑ Isirelibɑn wuu te ɡɑri mɔ̀, bɑ sĩirɑ ɡbɑburu ɡiɑ bɑ wɑ wee, Yinni Gusunɔn yiikon ɡirimɑ sɔ̃ɔsirɑ ɡuru wii wuro te sɔɔ.
10 Enquanto Arão falava a toda a comunidade, todos olharam em direção ao deserto, e a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 Mɑ Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 nɑ Isirelibɑn weeweenu nuɑ. A bu sɔ̃ɔwɔ mɑ yoki yɑm bere berebu bɑ koo yɑɑ tem kpɑ siɑ bururu bu dĩɑnu di bu debu kpɑ bu ɡiɑ mɑ nɛnɑ nɑ Gusunɔ ben Yinni.
12 "Ouvi as queixas dos israelitas. Responda-lhes que ao pôr-do-sol vocês comerão carne, e ao amanhecer se fartarão de pão. Assim saberão que eu sou o Senhor seu Deus".
13 Ye n kuɑ yokɑ yerɑ kusu wuu bɑkɑrɑ nɑ tɑ tɛriɑ sɑnsɑni ye kpuro sɔɔ. Sisiru bururu mɑ tem kpuro mu kɑkoru sɑ̃ɑ.
13 No final da tarde, apareceram codornizes que cobriram o lugar onde estavam acampados; ao amanhecer havia uma camada de orvalho ao redor do acampamento.
14 Sɑɑ ye kɑko te, tɑ ɡberɑ ɡɑ̃ɑ piiminu tɛrie temɔ nɡe dĩɑ bimi. N sɑ̃ɑ nɡe ɡuru kpenu nu tem wukiri.
14 Depois que o orvalho secou, flocos finos semelhantes a geada estavam sobre a superfície do deserto.
15 Ye Isirelibɑ bɑ ye wɑ, bɑ sɔ̃ɔnɑ bɑ nɛɛ, mbɑ yeni. Domi bɑ ǹ ye yɛ̃.
15 Quando os israelitas viram aquilo, começaram a perguntar uns aos outros: "Que é isso? ", pois não sabiam do que se tratava. Disse-lhes Moisés: "Este é o pão que o Senhor lhes deu para comer.
16 U nɛɛ, yɛnu yɛ̃ro bɑɑwure u koo ɡurɑwɑ mɛ̀n nɔɔ win yɛnuɡibu bɑ koo di sɔ̃ɔ teeru nɡe mɛ ben ɡeerɑ nɛ.
16 Assim ordenou o Senhor: ‘Cada chefe de família recolha o quanto precisar: um jarro para cada pessoa da sua tenda’ ".
17 Mɑ Isirelibɑ bɑ kuɑ mɛ. Gɑbɑ ɡurɑ n kpɑ̃ n kere ɡɑbu.
17 Os israelitas fizeram como lhes fora dito; alguns recolheram mais, outros menos.
18 Yen biru bɑ ye yĩirɑ. Mɑ bɑ deemɑ wi u ɡurɑ n kpɑ̃ u ǹ sɑkɑ sɑre. Wi u mɑɑ ɡurɑ fiiko u ǹ sɑkɑ kɔmiɛ. Bɑɑwure u wɑ dee dee nɡe mɛ̀n nɔɔ u koo di.
18 Quando mediram com o jarro, quem tinha recolhido muito não teve demais, e não faltou a quem tinha recolhido pouco. Cada um recolheu tanto quanto precisava.
19 Mɔwisi u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛn ɡoo u ku de yu tiɑrɑ sere sisiru bururu.
19 "Ninguém deve guardar nada para a manhã seguinte", ordenou-lhes Moisés.
20 Adɑmɑ bɑ ǹ Mɔwisiɡiɑ nuɑ. Ben ɡɑbɑ derɑ yɑ tiɑrɑ sere sisiru bururu mɑ yɑ kɔ̃sɑ yɑ kɔkɔnu kuɑ. Yerɑ Mɔwisi u kɑ bu mɔru bɑrɑ.
20 Todavia, alguns deles não deram atenção a Moisés e guardaram um pouco até a manhã seguinte, mas aquilo criou bicho e começou a cheirar mal. Por isso Moisés irou-se contra eles.
21 Bururu bɑɑtere bɑ rɑ ɡurewɑ mɛ̀n nɔɔ bɑ koo di, ɑdɑmɑ sɔ̃ɔ ù n ye, yɑ rɑ yɑndewɑ.
21 Cada manhã todos recolhiam o quanto precisavam, pois quando o sol esquentava, aquilo se derretia.
22 Alusumɑn sɔ̃ɔ nɔɔbɑ tiɑse, ben sɔ̃ɔ yirun dim sɑkɑwɑ bɑ ɡurɑ. Ben ɡuro ɡurobu kpuro bɑ nɑ bɑ Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, bɑ kuɑ mɛ.
22 No sexto dia recolheram o dobro: dois jarros para cada pessoa; e os líderes da comunidade foram contar isso a Moisés,
23 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ u nɛɛ, siɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡirɑ te sɑ rɑ nùn derie, i sɔnwɔ ye i kĩ i sɔmɛ, kpɑ i yike ye i kĩ i yike. Kpɑ i sukum yi sere siɑ bururu.
23 que lhes explicou: "Foi isto que o Senhor ordenou: ‘Amanhã será dia de descanso, sábado consagrado ao Senhor. Assem e cozinhem o que quiserem. Guardem o que sobrar até a manhã seguinte’ ".
24 Bɑ ye yi sere sisiru bururu nɡe mɛ Mɔwisi u ɡeruɑ. Yɑ ǹ mɑɑ kɔ̃sɑ, yu sere kɔkɔnu ko.
24 E eles o guardaram até a manhã seguinte, como Moisés tinha ordenado, e não cheirou mal nem criou bicho.
25 Mɔwisi u nɛɛ, i ye dio domi tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡirɑ te i ko Yinni Gusunɔ deriɑ. Gisɔ i ǹ ye wɑsi temɔ.
25 "Comam-no hoje", disse Moisés, "pois hoje é o sábado do Senhor. Hoje, vocês não o encontrarão no terreno.
26 Sɔ̃ɔ nɔɔbɑ tiɑ i ko n dɑ ye ɡure. Adɑmɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiruse, tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡirɑ. Te sɔɔrɑ i ǹ ko ye wɑ i ɡurɑ.
26 Durante seis dias vocês podem recolhê-lo, mas, no sétimo dia, o sábado, nada acharão. "
27 Kɑ mɛ, sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiruse te, tɔn ben ɡɑbɑ yɑrɑ bu wɑ bu kɑ ɡurɑ ɑdɑmɑ bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wɑ.
27 Apesar disso, alguns deles saíram no sétimo dia para recolhê-lo, mas não encontraram nada.
28 Yerɑ Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sere dommɑ i ko i n nɛn ɡere kɑ nɛn woodɑbɑ yinɑmɔ.
28 Então o Senhor disse a Moisés: "Até quando vocês se recusarão a obedecer aos meus mandamentos e às minhas instruções?
29 I yɑɑyo mɑ nɛ, Yinni Gusunɔ nɑ bɛɛ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru wɛ̃. Yen sɔ̃nɑ nɑ rɑ bɛɛ sɔ̃ɔ yirun dĩɑnu wɛ̃ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ tiɑse. I de bɛɛn bɑɑwure u sinɑ u ku yɑri win wɑ̃ɑ yerun di u sɔmburu ko sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiruse te sɔɔ.
29 Vejam que o Senhor lhes deu o sábado; e por isso, no sexto dia, ele lhes dá pão para dois dias. No sétimo dia, fiquem todos onde estiverem; ninguém deve sair".
30 Mɑ tɔn be, bɑ wɛ̃rɑ tɔ̃ɔ te sɔɔ.
30 Então o povo descansou no sétimo dia.
31 Isirelibɑ bɑ dĩɑ ni sokɑ kɑ ben bɑrum mɑnnɑ. Yen tubusiɑnɑ, mbɑ yeni. Yɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe dĩɑ bimɑ kpikɑ piibu. À n dendɑ, yɑ dowɑ nɡe kirɑ te bɑ kuɑ kɑ tim.
31 O povo de Israel chamou maná àquele pão. Era branco como semente de coentro e tinha gosto de bolo de mel.
32 Sɔ̃ɔ teeru Mɔwisi u nɛɛ, woodɑ wee ye Yinni Gusunɔ u bɛɛ wɛ̃ɛmɔ. I mɑnnɑ beruo, sɔ̃ɔ teerun dim sɑkɑ bɛɛn bibun bweserun sɔ̃ bu kɑ wɑ dĩɑ ni u bɛɛ wɛ̃ i di ɡbɑburɔ sɑnɑm mɛ u bɛɛ yɑrɑmɑ Eɡibitin di.
32 Disse Moisés: "O Senhor ordenou-lhes que recolham um jarro de maná e guardem-no para as futuras gerações, para que vejam o pão que lhes dei no deserto, quando os tirei do Egito".
33 Mɔwisi u mɑɑ Aroni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wekeru ɡɑru tɑmɑ ɑ mɑnnɑ doke sɔ̃ɔ teerun dim sɑkɑ, kpɑ ɑ tu yi Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ, kpɑ yɑ n beruɑ bɛɛn bibun bweserun sɔ̃.
33 Então Moisés disse a Arão: "Ponha numa vasilha a medida de um jarro de maná, e coloque-a diante do Senhor, para que seja conservado para as futuras gerações".
34 Mɑ Aroni u ye suɑ u yi woodɑn kpɑkororun wuswɑɑɔ kpɑ yɑ n beruɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u Mɔwisi woodɑ wɛ̃ u ko.
34 Em obediência ao que o Senhor tinha ordenado a Moisés, Arão colocou o maná junto às tábuas da aliança, para ali ser guardado.
35 Isirelibɑ bɑ mɑnnɑ ye diwɑ wɔ̃ɔ weeru, sere bɑ kɑ turɑ Kɑnɑnin tem nɔɔ burɑ yerɔ, tem mɛ̀ sɔɔ bɑ koo du bɑ n wɑ̃ɑ.
35 Os israelitas comeram maná durante quarenta anos, até chegarem a uma terra habitável; comeram maná até chegarem às fronteiras de Canaã.
36 Mɑnnɑn sɔ̃ɔ teerun dim sɑkɑwɑ bɑ rɑ soku omɛri. Omɛri ye, yɑ sɑ̃ɑwɑ ditiri nnɛn sɑkɑ. Omɛri wɔkurun sɑkɑwɑ bɑ rɑ soku efɑ.
36 ( O jarro é a décima parte de uma arroba. )
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.