Êxodo 12
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA
1 Mɔwisi kɑ Aroni bu sere yɑri Eɡibitin di Yinni Gusunɔ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
1 Disse o Senhor a Moisés e a Arão na terra do Egito:
2 suru winiwɑ u koo ko bɛɛn suru ɡbiikoo wɔ̃ɔ sɔɔ.
2 Este mês vos será o principal dos meses; será o primeiro mês do ano.
3 I Isirelibɑ kpuro sɔ̃ɔwɔ i nɛɛ, suru winin sɔ̃ɔ wɔkuru, ben yɛnu yɛ̃ro bɑɑwure u yɑ̃ɑ kinɛ kpɛndu ɡɔsi win yɛnun sɔ̃.
3 Falai a toda a congregação de Israel, dizendo: Aos dez deste mês, cada um tomará para si um cordeiro, segundo a casa dos pais, um cordeiro para cada família.
4 Yɛnu yɛ̃ro wìn tɔmbɑ kun dɑbiru turɑ bu kɑ yɑ̃ɑ ɡiriru tem, wi kɑ win beruse bu yɑ̃ɑru ɡɔsio te beɡibɑ koo kpĩ bu tem bu kpe.
4 Mas, se a família for pequena para um cordeiro, então, convidará ele o seu vizinho mais próximo, conforme o número das almas; conforme o que cada um puder comer, por aí calculareis quantos bastem para o cordeiro.
5 I ko kpĩ i yɑ̃ɑru ǹ kun mɛ boo ɡɔsi, ɑdɑmɑ i de yɑ n sɑ̃ɑ kinɛru te tɑ wɔ̃ɔ tiɑ mɔ, kpɑ tɑ kun ɑlebu mɔ.
5 O cordeiro será sem defeito, macho de um ano; podereis tomar um cordeiro ou um cabrito;
6 I ko nu berewɑ sere suru win sɔ̃ɔ wɔkurɑ nnɛ, kpɑ bɛɛ Isirelibɑ kpuro i nu ɡo dɔmɑ ten yokɑ kpɑɑ.
6 e o guardareis até ao décimo quarto dia deste mês, e todo o ajuntamento da congregação de Israel o imolará no crepúsculo da tarde.
7 I ko nin yɛm suɑ i tɛɛniwɑ dinu mi i ko nin yɑɑ tem kɔnnɔsun beri berikɑ kɑ sin wɔllɔ.
7 Tomarão do sangue e o porão em ambas as ombreiras e na verga da porta, nas casas em que o comerem;
8 Wɔ̃ku terɑ bɑ koo yɑɑ ye wɔ̃ kpɑ bu ye di kɑ pɛ̃ɛ ye bɑ ǹ seeyɑtiɑ doke kɑ kpee wuru si su sosu sɑnnu.
8 naquela noite, comerão a carne assada no fogo; com pães asmos e ervas amargas a comerão.
9 I ku yen ɡɔmɑ tem, ǹ kun mɛ ye bɑ yikuɑ. I ye wɔ̃ɔwɔ ɡirum ɡirum kɑ yen wiru kɑ tɑɑnu kɑ bɔsɔ yɑ̃nu.
9 Não comereis do animal nada cru, nem cozido em água, porém assado ao fogo: a cabeça, as pernas e a fressura.
10 Yɑ̀ n mɑɑ tiɑrɑ i ko ye wisiwɑ dɔ̃ɔ sɔɔ. I ku de yen ɡɑɑ yu yɑm sɑ̃rɑ.
10 Nada deixareis dele até pela manhã; o que, porém, ficar até pela manhã, queimá-lo-eis.
11 Wee mɛ i ko i n sɑ̃ɑ i kɑ ye di. I n sɔɔru sɑ̃ɑ i kɑ swɑɑ wɔri, i n ɡbɑburun yɑ̃nu doke, i n bokunu nɛni, kpɑ i di kɑ wɑsi kɑsɑnu, domi yɑ sɑ̃ɑwɑ tɔ̃ɔ bɑkɑru te i ko mɑn diiyɑ Gɔɔ sɑrɑribun sɔ̃.
11 Desta maneira o comereis: lombos cingidos, sandálias nos pés e cajado na mão; comê-lo-eis à pressa; é a Páscoa do Senhor .
12 Wɔ̃ku terɑ kon Eɡibitin tem bukiɑnɑ kpɑ n bii tɔn durɔ ɡbiikoo bɑɑwure ɡo, tɔmbun bibu kɑ yɑɑ sɑbenun binu. Mɛyɑ kon kɑ sɔ̃ɔsi mɑ Eɡibitiɡibun bũnu nu ǹ dɑm mɔ. Nɛ, Yinni Gusunɔwɑ kon ye ko.
12 Porque, naquela noite, passarei pela terra do Egito e ferirei na terra do Egito todos os primogênitos, desde os homens até aos animais; executarei juízo sobre todos os deuses do Egito. Eu sou o Senhor .
13 Yɛm mɛyɑ mu koo ko yĩreru te tɑ yɛnusu sɔ̃ɔsimɔ mi i wɑ̃ɑ. Nɑ̀ n yɛm mɛ wɑ, kon bɛɛ sɑrɑriwɑ. Kɛ̃si te, tɑ ǹ bɛɛ bɑbɑmɔ te kon kɑ Eɡibitiɡibu wɑhɑlɑ ko.
13 O sangue vos será por sinal nas casas em que estiverdes; quando eu vir o sangue, passarei por vós, e não haverá entre vós praga destruidora, quando eu ferir a terra do Egito.
14 I ko i n dɑ tɔ̃ɔ te yɑɑyewɑ wɔ̃ɔ kɑ wɔ̃ɔ, kpɑ i mɑn tɔ̃ɔ bɑkɑru diiyɑ. Bɛɛn bibun bweseru bɑ ko n dɑ mɑɑ tu yɑɑyewɑ sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
14 Este dia vos será por memorial, e o celebrareis como solenidade ao Senhor ; nas vossas gerações o celebrareis por estatuto perpétuo.
15 Yinni Gusunɔ u mɑɑ nɛɛ, i ko kowɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru i ku pɛ̃ɛ di ye bɑ seeyɑ. Tɔ̃ɔ ɡbiikiru i ko pɛ̃ɛ seeyɑtiɑ yɑrɑ bɛɛn yɛnusun di. Domi bɛɛn ɡoo ù n ɡɑ̃ɑnu di ni nu seeyɑtiɑ mɔ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru ye, yu sere yibu, bɑ koo yɛ̃ro ɡowɑ.
15 Sete dias comereis pães asmos. Logo ao primeiro dia, tirareis o fermento das vossas casas, pois qualquer que comer coisa levedada, desde o primeiro dia até ao sétimo dia, essa pessoa será eliminada de Israel.
16 Tɔ̃ɔ ɡbiikiru kɑ tɔ̃ru nɔɔbɑ yiruse, i ko mɛnnɑwɑ i mɑn sɑ̃. I ku rɑ sɔmburu ɡɑru ko tɔ̃nu yiru ye sɔɔ, mɑ n kun mɔ bɛɛn dĩɑ ni i ko din kobu.
16 Ao primeiro dia, haverá para vós outros santa assembleia; também, ao sétimo dia, tereis santa assembleia; nenhuma obra se fará nele, exceto o que diz respeito ao comer; somente isso podereis fazer.
17 I ko n dɑ pɛ̃ɛ ye bɑ ǹ seeyɑtiɑ doken tɔ̃ɔ bɑkɑru di, domi tɔ̃ɔ te sɔɔrɑ nɑ bɛɛn bweseru kpuro yɑrɑ Eɡibitin tem di. Yen sɔ̃, bɛɛn bibun bweseru bɑ ko n dɑ tɔ̃ɔ bɑkɑru diwɑ tɔ̃ɔ te sɔɔ, sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
17 Guardai, pois, a Festa dos Pães Asmos, porque, nesse mesmo dia, tirei vossas hostes da terra do Egito; portanto, guardareis este dia nas vossas gerações por estatuto perpétuo.
18 Suru ɡbiikoon sɔ̃ɔ wɔkurɑ nnɛsen yokɑn di, pɛ̃ɛ ye bɑ ǹ seeyɑtiɑ dokewɑ i ko i n dimɔ sere kɑ win sɔ̃ɔ yɛndɑ tiɑsen yokɑɔ.
18 Desde o dia catorze do primeiro mês, à tarde, comereis pães asmos até à tarde do dia vinte e um do mesmo mês.
19 Sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru yen bɑɑ sɔɔ, bu ku rɑɑ pɛ̃ɛ seeyɑtiɑ wɑ bɛɛn yɛnusɔ. Domi wi u ɡɑ̃ɑnu di ni bɑ seeyɑtiɑ doke, bɑ koo yɛ̃ro ɡowɑ, bɑɑ ù n sɔɔn nɑ.
19 Por sete dias, não se ache nenhum fermento nas vossas casas; porque qualquer que comer pão levedado será eliminado da congregação de Israel, tanto o peregrino como o natural da terra.
20 Ǹ n mɛn nɑ, bɛɛn yɛnusu kpuro sɔɔ, i ku rɑ ɡɑ̃ɑnu di ni bɑ seeyɑtiɑ doke.
20 Nenhuma coisa levedada comereis; em todas as vossas habitações, comereis pães asmos.
21 Yen biru Mɔwisi u Isirelibɑn ɡuro ɡurobu sokusiɑ u nɛɛ, i yɑ̃ɑ kinɛ kpɛnnu ɡɔsio nɡe mɛ bɛɛn yɛnusu nɛ, kpɑ i nu ɡo ɡɔɔ u kɑ bɛɛ sɑrɑri.
21 Chamou, pois, Moisés todos os anciãos de Israel e lhes disse: Escolhei, e tomai cordeiros segundo as vossas famílias, e imolai a Páscoa.
22 Kpɑ bɛɛn bɑɑwure u dɑ̃ɑ kiku ɡe bɑ mɔ̀ isɔpu suɑ u wɑsi yɑ̃ɑ yɛm sɔɔ mɛ mu ko n wɑ̃ɑ ɡbɛ̃ɛrɔ, kpɑ u tɛɛni win dii kɔnnɔn beri berikɑɔ kɑ ɡen wɔllɔ. Bɛɛn ɡoo u ku rɑɑ yɑri dirun di mɑ n kun mɔ yɑm sɑ̃rɑ mɑm mɑm.
22 Tomai um molho de hissopo, molhai-o no sangue que estiver na bacia e marcai a verga da porta e suas ombreiras com o sangue que estiver na bacia; nenhum de vós saia da porta da sua casa até pela manhã.
23 Sɑnɑm mɛ Yinni Gusunɔ u koo tem mɛ bukiɑnɑ u kɑ Eɡibitiɡibu ɡo, u koo yɛm mɛ wɑ bɛɛn dii kɔnnɔsun beri berikɑɔ kɑ sin wɔllɔ, kpɑ u bɛɛn diɑ sɑrɑri. U ǹ wurɑmɔ ɡɔɔn ɡɔrɑdo u du u bɛɛ ɡo.
23 Porque o Senhor passará para ferir os egípcios; quando vir, porém, o sangue na verga da porta e em ambas as ombreiras, passará o Senhor aquela porta e não permitirá ao Destruidor que entre em vossas casas, para vos ferir.
24 Bɛɛ kɑ bɛɛn bibun bweseru, mɛyɑ i ko i n dɑ tɔ̃ɔ bɑkɑ te di sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
24 Guardai, pois, isto por estatuto para vós outros e para vossos filhos, para sempre.
25 Sɑnɑm mɛ i tem mɛ duɑ, mɛ Yinni Gusunɔ u koo bɛɛ wɛ̃ nɡe mɛ u nɔɔ mwɛɛru kuɑ, i de tɔ̃ɔ bɑkɑ te, tu ko bɛɛn wororu.
25 E, uma vez dentro na terra que o Senhor vos dará, como tem dito, observai este rito.
26 Bɛɛn bibu bɑ̀ n bɛɛ woro ten tubusiɑnu bikiɑ,
26 Quando vossos filhos vos perguntarem: Que rito é este?
27 i ko bu wisi i nɛɛ, Gɔɔ sɑrɑribun yɑ̃kurɑ te sɑ kɑ Yinni Gusunɔ sɑ̃ɑmɔ, domi u bɛsɛ Isirelibɑn diɑ sɑrɑri, u ǹ sun ɡo sɑnɑm mɛ u Eɡibitiɡibu ɡoomɔ.
27 Respondereis: É o sacrifício da Páscoa ao Senhor , que passou por cima das casas dos filhos de Israel no Egito, quando feriu os egípcios e livrou as nossas casas. Então, o povo se inclinou e adorou.
28 Mɑ bɑ dɑ bɑ kuɑ dee dee ye Yinni Gusunɔ u Mɔwisi kɑ Aroni sɔ̃ɔwɑ.
28 E foram os filhos de Israel e fizeram isso; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
29 Ye n kuɑ wɔ̃kurun bɔnu, Yinni Gusunɔ u bii ɡbiikobu kpuro ɡo Eɡibitin temɔ, sɑɑ Eɡibiti sunɔn tiin bii ɡbiikoon di wi u koo win sinɑ ɡɔnɑ tubi di, sere kɑ be bɑ wɑ̃ɑ pirisɔm sɔɔn bii ɡbiikobu, n kɑ dɑ yɑɑ sɑbenun bii ɡbiikinɔ.
29 Aconteceu que, à meia-noite, feriu o Senhor todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito de Faraó, que se assentava no seu trono, até ao primogênito do cativo que estava na enxovia, e todos os primogênitos dos animais.
30 Eɡibiti sunɔ kɑ win bwɑ̃ɑbu kɑ tɔn be bɑ tie Eɡibiti ye sɔɔ kpuro, bɑ seewɑ wɔ̃kuru bɑ wuri bɛkɛ kuɑ domi yɛnu ɡɑɡu sɑri ɡèn mi tɔn tiɑ tiɑ kun ɡu.
30 Levantou-se Faraó de noite, ele, todos os seus oficiais e todos os egípcios; e fez-se grande clamor no Egito, pois não havia casa em que não houvesse morto.
31 Wɔ̃ku tee te sɔɔ, Eɡibiti sunɔ u Mɔwisi kɑ Aroni sokɑ, u nɛɛ, i seewo i doonɑ nɛn tɔmbun min di, bɛɛ kɑ bɛɛn tɔmbu Isirelibɑ. I doo i Yinni Gusunɔ sɑ̃ nɡe mɛ i ɡeruɑ.
31 Então, naquela mesma noite, Faraó chamou a Moisés e a Arão e lhes disse: Levantai-vos, saí do meio do meu povo, tanto vós como os filhos de Israel; ide, servi ao Senhor , como tendes dito.
32 I kɑ bɛɛn yɑ̃ɑnu kɑ bɛɛn kɛtɛbɑ doo nɡe mɛ i ɡeruɑ, kpɑ i mɑɑ mɑn domɑru kɑnɑ bɛɛn Yinnin mi.
32 Levai também convosco vossas ovelhas e vosso gado, como tendes dito; ide-vos embora e abençoai-me também a mim.
33 Mɑ Eɡibitiɡibɑ Isirelibɑ bɑɑsi bu kɑ yɑri ben tem di fuuku, bɑ nɛɛ, domi sɑ ko ɡbi su kpe.
33 Os egípcios apertavam com o povo, apressando-se em lançá-los fora da terra, pois diziam: Todos morreremos.
34 Mɑ Isireli be, bɑ ben pɛ̃ɛ kpii te tɑ ǹ seeyɑtiɑ mɔ suɑ ɡbɛ̃ɑ sɔɔ bɑ tu bekɑ wukiri bɑ sɔɔwɑ.
34 O povo tomou a sua massa, antes que levedasse, e as suas amassadeiras atadas em trouxas com seus vestidos, sobre os ombros.
35 N deemɑ Isirelibɑ bɑ rɑɑ kuɑ nɡe mɛ Mɔwisi u ɡeruɑ, bɑ Eɡibitiɡibu burɑ yɑ̃ɑ ni bɑ kuɑ kɑ wurɑ kɑ sii ɡeesu kɑnɑ, kɑ mɑɑ bekɑ.
35 Fizeram, pois, os filhos de Israel conforme a palavra de Moisés e pediram aos egípcios objetos de prata, e objetos de ouro, e roupas.
36 Yinni Gusunɔ u mɑɑ derɑ tɔn be, bɑ kĩi ɡeeru wɑ Eɡibitiɡii ben mi. Mɑ bɑ bu wɛ̃ ye bɑ bikiɑ kpuro. Nɡe mɛyɑ bɑ kɑ Eɡibitiɡibun yɑ̃nu wɑ bɑ ɡurɑ.
36 E o Senhor fez que seu povo encontrasse favor da parte dos egípcios, de maneira que estes lhes davam o que pediam. E despojaram os egípcios.
37 Isirelibɑ bɑ swɑɑ wɔri kɑ nɑɑsu sɑɑ Rɑmusɛsin di bɑ dɔɔ Sukɔtuɔ. Ben ɡeerɑ sɑ̃ɑ nɔrɔbun subɑ nɑtɑn sɑkɑ (600.000), tɔn kurɔbu kɑ bibu kɑ durɔ tɔkɔnu bɑɑsi.
37 Assim, partiram os filhos de Israel de Ramessés para Sucote, cerca de seiscentos mil a pé, somente de homens, sem contar mulheres e crianças.
38 Mɑ bɑ kɑ ben yɑɑ sɑbenu dɑ dɑbi dɑbinu, kɛtɛbɑ kɑ yɑ̃ɑnu kɑ bonu. Tɔn tuko dɑbirɑ mɑɑ bu swĩi.
38 Subiu também com eles um misto de gente, ovelhas, gado, muitíssimos animais.
39 Bɑ pɛ̃ɛ kuɑ kɑ pɛ̃ɛ kpii te bɑ ǹ seeyɑtiɑ doke, domi bɑ bu ɡirɑwɑ Eɡibitin di bɑ yɑrɑ kɑ sɛndɑru. Bɑ ǹ mɑɑ fɛɛ wɑ bu dĩɑ kusenu suɑ.
39 E cozeram bolos asmos da massa que levaram do Egito; pois não se tinha levedado, porque foram lançados fora do Egito; não puderam deter-se e não haviam preparado para si provisões.
40 — ausente —
40 Ora, o tempo que os filhos de Israel habitaram no Egito foi de quatrocentos e trinta anos.
41 — ausente —
41 Aconteceu que, ao cabo dos quatrocentos e trinta anos, nesse mesmo dia, todas as hostes do Senhor saíram da terra do Egito.
42 Wɔ̃ku te sɔɔ, Yinni Gusunɔ u Isirelibɑ kɔ̃su bɑ kɑ yɑrɑ Eɡibitin di. Yen sɔ̃nɑ wɔ̃ɔ kɑ wɔ̃ɔ Isirelibɑ bɑ ko n dɑ dom se wɔ̃ku te. Kpɑ bu Yinni Gusunɔ tɔ̃ɔ bɑkɑru diiyɑ, be kɑ ben bibun bweseru sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
42 Esta noite se observará ao Senhor , porque, nela, os tirou da terra do Egito; esta é a noite do Senhor , que devem todos os filhos de Israel comemorar nas suas gerações.
43 Yinni Gusunɔ u Mɔwisi kɑ Aroni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, woodɑ ye nɑ bɛɛ wɛ̃ɛmɔ Gɔɔ sɑrɑribun tɔ̃ɔ bɑkɑrun sɔ̃ wee.
43 Disse mais o Senhor a Moisés e a Arão: Esta é a ordenança da Páscoa: nenhum estrangeiro comerá dela.
44 Adɑmɑ yoo tɔn tuko be i dwɑ kɑ ɡobi, mɑ i bu bɑnɡo kuɑ, bɑ koo kpĩ bu di.
44 Porém todo escravo comprado por dinheiro, depois de o teres circuncidado, comerá dela.
45 Sɔɔ wi u sɑrɔ, ǹ kun mɛ tɔn tuko ɡoo wi u sɔmburu mɔ̀ bɛɛn mi, u kɑ ɡobi wɑ, be yiru yen ɡoo kun yɑɑ dii bi dimɔ.
45 O estrangeiro e o assalariado não comerão dela.
46 Dirɔwɑ i ko tɔ̃ɔ bɑkɑ ten yɑɑ dibu di. I ku rɑ kɑ yen yɑɑ yɑri tɔɔwɔ.
46 O cordeiro há de ser comido numa só casa; da sua carne não levareis fora da casa, nem lhe quebrareis osso nenhum.
47 Isirelibɑ kpurowɑ bɑ koo tɔ̃ɔ bɑkɑ te di.
47 Toda a congregação de Israel o fará.
48 Sɔɔ ɡoo ù n tem yɑrimɑ u wɑ̃ɑ bɛɛn mi, ù n kĩ u tɔ̃ɔ bɑkɑ ten yɑɑ dibu di, i nùn bɑnɡo koowo kɑ win yɛnun tɔn durɔbu kpuro i sere yɑɑ dii bi di kɑ wi sɑnnu. Domi u ǹ ko n mɑɑ sɑ̃ɑ nɡe sɔɔ.
48 Porém, se algum estrangeiro se hospedar contigo e quiser celebrar a Páscoa do Senhor , seja-lhe circuncidado todo macho; e, então, se chegará, e a observará, e será como o natural da terra; mas nenhum incircunciso comerá dela.
49 Woodɑ tiɑ ye, yɑ kɑ bɛɛ kpuro yɑ̃, bɛɛ Isirelibɑ kɑ sere sɔɔ be bɑ wɑ̃ɑ bɛɛn mi.
49 A mesma lei haja para o natural e para o forasteiro que peregrinar entre vós.
50 Mɑ Isirelibɑ bɑ kuɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u Mɔwisi kɑ Aroni sɔ̃ɔwɑ.
50 Assim fizeram todos os filhos de Israel; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
51 Yen tɔ̃ɔ terɑ u mɑɑ Isirelibɑ yɑrɑ Eɡibitin di bwese kɛrɑ kɑ bwese kɛrɑ.
51 Naquele mesmo dia, tirou o Senhor os filhos de Israel do Egito, segundo as suas turmas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.