Ester 8

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yen tɔ̃ɔ te sɔɔ, sinɑ boko Asuresi u Hɑmɑni Yuubɑn yibɛrɛ win dukiɑ kpuro suɑ u Ɛsitɛɛ wɛ̃. Mɑ Ɛsitɛɛ u nùn sɔ̃ɔwɑ mɑ Mɑɑdose u sɑ̃ɑwɑ win dusi.
1 Naquele mesmo dia o rei Xerxes deu à rainha Ester a casa e os bens de Hamã, o inimigo dos judeus. E Mordecai foi apresentado ao rei porque Ester contou que Mordecai era seu parente.
2 Yerɑ sinɑ boko u Mɑɑdose sokusiɑ mɑ u win sinɑ tɑɑbu suɑ ɡe u Hɑmɑni mwɑɑri u nùn wɛ̃. Yen biru, Ɛsitɛɛ u Hɑmɑnin dukiɑ ye Mɑɑdose nɔmɑ bɛriɑ.
2 Então o rei tirou o seu anel-sinete , que ele tinha tomado de Hamã, e o deu a Mordecai. E Ester nomeou Mordecai como administrador de todos os bens de Hamã.
3 Yen biru, Ɛsitɛɛ u kpunɑ sinɑ bokon wuswɑɑɔ kɑ swĩi mɑ u nùn suuru kɑnɑ u kɑ himbɑ kɔ̃sɑ ye yinɑsiɑ ye Hɑmɑni Aɡɑɡiɡii u rɑɑ yi Yuubɑn sɔ̃.
3 Depois Ester se jogou aos pés do rei e, chorando, pediu que anulasse a ordem de Hamã, o descendente de Agague , e que não deixasse que o terrível plano de Hamã contra os judeus fosse executado.
4 Mɑ sinɑ boko u Ɛsitɛɛ win sinɑ dɛkɑ tĩi ye bɑ kuɑ kɑ wurɑ. Yerɑ Ɛsitɛɛ u seewɑ u yɔ̃rɑ win wuswɑɑɔ.
4 O rei estendeu o cetro de ouro para Ester; ela se levantou e ficou de pé diante dele.
5 Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yinni, ǹ n nun wɛ̃ren nɑ, ɑ̀ n kɑ mɑn nɔnu ɡeu mɛɛrɑn nɑ, nɑ kĩ ɑ woodɑ ye yinɑsiɑ ye Hɑmɑni Aɡɑɡiɡii Hɑmɛdɑtɑn bii wi, u yɑrɑ u nɛɛ, bu Yuubɑ kpeerɑsio be bɑ wɑ̃ɑ tem mɛ sɔɔ. Kpɑ ɑ de bu ye kpɑrɑ.
5 Então disse: — Se for do agrado do rei, e se eu puder contar com a sua bondade, e se o senhor achar que o que eu peço está certo, então assine um decreto anulando a ordem de Hamã, a ordem que o filho de Hamedata e descendente de Agague deu para que no reino inteiro todos os judeus sejam mortos.
6 Domi nɑ ǹ kpɛ̃ nɑ n sɔ̃ kpɑ nɑ n wɑɑmɔ bɑ nɛn bweseru nɔni sɔ̃ɔmɔ bɑ ɡoomɔ.
6 Pois eu não poderei suportar a destruição do meu povo e a morte dos meus parentes!
7 Yerɑ sinɑ boko Asuresi u Ɛsitɛɛ kɑ Mɑɑdose wisɑ u nɛɛ, i swɑɑ dɑkio i nɔ. Wee nɑ derɑ bɑ Hɑmɑni sɔkɑ dɑ̃ɑ sɔɔ bɑ bwɛ̃ yèn sɔ̃ u kɑsu bu Yuubɑ ɡo. Mɑ nɑ mɑɑ wunɛ Ɛsitɛɛ win dukiɑ kpuro wɛ̃.
7 E o rei Xerxes disse à rainha Ester e ao judeu Mordecai: — Eu mandei enforcar Hamã por causa do plano que ele havia feito para matar os judeus e dei todos os seus bens a Ester.
8 Yen sɔ̃ tɛ̃, i yoruo kɑ nɛn yĩsiru ye yɑ koo Yuubɑ ɑrufɑɑni kuɑ. Kpɑ i ye nɛ sinɑ bokon yĩreru koosi. Domi ye bɑ yoruɑ kɑ sinɑ bokon yĩsiru mɑ bɑ ye win yĩreru koosi, bɑ ǹ mɑɑ kpɛ̃ bu ye ɡɔsiɑ.
8 Mas uma ordem dada em nome do rei e carimbada com o anel real não pode ser anulada. Porém escrevam o que quiserem aos judeus, assinem em meu nome e selem as cartas com o meu anel.
9 Wɔ̃ɔn suru itɑse wi bɑ mɔ̀ Sifɑ̃ɑ, win sɔ̃ɔ yɛndɑ itɑse sɔɔ, yerɑ bɑ sinɑ bokon tire yorobu sokusiɑmɑ, mɑ Mɑɑdose u bu woodɑ wɛ̃ bu Yuubɑ tirenu kuɑ kɑ sinɑ bokon sinɑ ɑsɑkpɔbu kɑ win tem wiruɡibu kɑ sere wiruɡii be bɑ wɑ̃ɑ berɑ wunɑɑ teeru kɑ nɔɔbɑ yiru ye sɔɔ, sɑɑ Ɛndin di n kɑ ɡirɑri Etiopiɔ. Mɑ bɑ tire ni kuɑ kɑ Yuubɑn bɑrum kɑ sere mɑɑ bɑrum mɛ mu wɑ̃ɑ tem mɛ kpuro sɔɔ.
9 Isso aconteceu no dia vinte e três do terceiro mês, o mês de sivã . Mordecai mandou chamar os secretários do rei e ditou um decreto aos judeus, aos representantes do rei, aos governadores das províncias e aos chefes dos vários povos em todas as províncias do reino, que eram cento e vinte e sete ao todo e iam desde a Índia até a Etiópia. O decreto foi traduzido para todas as línguas faladas no reino, e cada tradução seguia a escrita usada em cada província; o decreto foi copiado também na língua e na escrita dos judeus.
10 Bɑ nu yoruɑ kɑ sinɑ bokon yĩsiru, mɑ bɑ nu yĩreru koosi kɑ win tɑɑbu. Sɑɑ ye sɔɔrɑ sinɑ bokon mɑɑsɔbu bɑ seewɑ bɑ kɑ nu dɑ bɑɑmɑ.
10 As cartas foram escritas em nome do rei, carimbadas com o anel real e levadas por mensageiros montados em cavalos criados nas estrebarias do rei.
11 Wee ye tire ni, nu ɡerumɔ. Nu nɛɛ, sinɑ boko u Yuubɑ woodɑ wɛ̃ u nɛɛ, wuu mi bɑ ɡesi wɑ̃ɑ kpuro bu mɛnnɔ bu kɑ ben wɑ̃ɑru wɔrɑ kpɑ bu bwese te tɑ bu wɔri kpeerɑsiɑ sere kɑ ten kurɔbu kɑ bibɔ. Kpɑ bu ten dukiɑ ɡurɑ.
11 Nas cartas, o rei dava autorização aos judeus de todas as cidades do reino para se organizarem e se defenderem contra qualquer ataque. Se homens armados de qualquer povo ou qualquer província do reino atacassem os judeus, estes podiam combatê-los e matá-los. Podiam acabar com todos os seus inimigos, até mesmo as mulheres e as crianças, e ficar com os seus bens.
12 Bɑɑwurewɑ u koo woodɑ ye mɛm nɔɔwɑ Asuresin tem kpuro sɔɔ, suru wɔkurɑ yirusen sɔ̃ɔ wɔkurɑ itɑse sɔɔ. Suru wiyɑ bɑ mɔ̀ Adɑri. Tɔ̃ɔ terɑ bɑ rɑɑ yi bu kɑ Yuubɑ ɡo.
12 Em todas as províncias, os judeus tinham ordem para fazer isso no dia marcado para a matança, isto é, o dia treze do décimo segundo mês, o mês de adar .
13 Berɑ mi tire te, tɑ ɡesi turɑ, bɑ koo ten ɡɑri ɡɑrisiwɑ woodɑ kpɑ bu de tɔmbu kpuro bɑ n ye yɛ̃. Kpɑ Yuubɑ bɑ n sɔɔru sɑ̃ɑ bu kɑ ben yibɛrɛbɑ mɔru kɔsiɑ tɔ̃ɔ te sɔɔ.
13 Uma cópia da ordem do rei devia ser publicada como lei e ser lida em público em todas as províncias, para que no dia marcado os judeus estivessem prontos para se vingar dos seus inimigos.
14 Ye sinɑ boko u win mɑɑsɔbu woodɑ ye wɛ̃ yerɑ bɑ ben dumi yɔɔwɑ bɑ dɑ fuuku mɑ bɑ yen ɡɑri kpɑrɑ tem mɛ kpuro sɔɔ. Bɑ mɑɑ ye kpɑrɑ Susiɔ.
14 O rei deu a ordem, os mensageiros montaram cavalos ligeiros da estrebaria real e saíram depressa. O decreto foi lido em público também em Susã, a capital.
15 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Mɑɑdose u yɑrɑ sinɑ kpɑɑrun di u dɑ wuu sɔɔ u sinɑ yɑ̃nu sebuɑ ni nu nɔni ɡɑɑdurɑɡii kɑ nɔni kpiki mɔ kɑ yɑbe bɑkɑru nɔni swɛ̃ɛɡiru kɑ mɑɑ sinɑ furɔ wurɑɡuu. Mɑ wɔkinu yibɑ Susi ye sɔɔ tɑki kɑ nuku dobun kuukin sɔ̃.
15 Mordecai saiu do palácio usando uma roupa real azul e branca, com uma grande coroa de ouro na cabeça, e uma capa vermelha de linho fino. Todos os moradores da cidade de Susã ficaram muito contentes e soltaram gritos de alegria.
16 Yen dɔmɑ te, Yuubɑ bɑ nuku dobu mɔ too, bɑ kuuki mɔ̀, bɑ yɔ̃ɔkumɔ.
16 E para os judeus brilhou a luz da felicidade, da alegria e da vitória.
17 Berɑ mi bɑ ɡesi wɑ̃ɑ kpuro bɑ kɑ woodɑ ye nuɑ, bɑ nuku dobu kuɑwɑ too, bɑ tɔ̃ɔ bɑkɑ dim sokunɑ. Mɑ tɔn dɑbinu bɑ tii ɡɔsiɑ Yuu yèn sɔ̃ bɑ Yuubɑ nɑsie.
17 Em todas as cidades do reino onde foi lida a ordem do rei, os judeus ficaram felizes, e se alegraram, e comemoraram com festas e banquetes. Além disso, entre os vários povos do reino muitos se tornaram judeus, pois agora estavam com medo deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.