Deuteronômio 32
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF
1 Wɔllu, ɑ swɑɑ dɑkio ɑ nɛn ɡɑri nɔ.
1 Inclinai os ouvidos, ó céus, e falarei; e ouça a terra as palavras da minha boca.
2 Nɛn yɛ̃ru tɑ kokumɔ nɡe ɡuru nim
2 Goteje a minha doutrina como a chuva, destile a minha palavra como o orvalho, como chuvisco sobre a erva e como gotas de água sobre a relva.
3 Kon Yinni Gusunɔn yĩsiru kpɑrɑ.
3 Porque apregoarei o nome do Senhor; engrandecei a nosso Deus.
4 Yinni Gusunɔ u sɑ̃ɑwɑ nɡe kperu.
4 Ele é a Rocha, cuja obra é perfeita, porque todos os seus caminhos justos são; Deus é a verdade, e não há nele injustiça; justo e reto é.
5 Adɑmɑ bɛɛ, i sɑ̃ɑwɑ tɔn kɔ̃sobu be bɑ ǹ dee dee swĩi.
5 Corromperam-se contra ele; não são seus filhos, mas a sua mancha; geração perversa e distorcida é.
6 Gɑri bɑkɑsu bɛɛ,
6 Recompensais assim ao Senhor, povo louco e ignorante? Não é ele teu pai que te adquiriu, te fez e te estabeleceu?
7 I yellu yɑɑyo.
7 Lembra-te dos dias da antiguidade, atenta para os anos de muitas gerações: pergunta a teu pai, e ele te informará; aos teus anciãos, e eles te dirão.
8 Sɑnɑm mɛ u tɔmbu tem bɔnu kuɑ,
8 Quando o Altíssimo distribuía as heranças às nações, quando dividia os filhos de Adão uns dos outros, estabeleceu os termos dos povos, conforme o número dos filhos de Israel.
9 Adɑmɑ u tii Isirelibɑ yiiyɑ,
9 Porque a porção do Senhor é o seu povo; Jacó é a parte da sua herança.
10 Yinni Gusunɔ u bu deemɑ ɡbɑburɔ mi ɡbeeku bɔ̃nu nu ɡberi.
10 Achou-o numa terra deserta, e num ermo solitário cheio de uivos; cercou-o, instruiu-o, e guardou-o como a menina do seu olho.
11 U bu kɔ̃su nɡe kɑsɑ
11 Como a águia desperta a sua ninhada, move-se sobre os seus filhos, estende as suas asas, toma-os, e os leva sobre as suas asas,
12 Yinni Gusunɔ turowɑ u bu kpɑrɑ.
12 Assim só o Senhor o guiou; e não havia com ele deus estranho.
13 U derɑ bɑ dɑ bɑ sinɑ ɡunɡuru wɔllɔ.
13 Ele o fez cavalgar sobre as alturas da terra, e comer os frutos do campo, e o fez chupar mel da rocha e azeite da dura pederneira.
14 Bɑ kɛtɛbɑ kɑ yɑ̃ɑnun bom nɔrumɔ.
14 Manteiga de vacas, e leite de ovelhas, com a gordura dos cordeiros e dos carneiros que pastam em Basã, e dos bodes, com o mais escolhido trigo; e bebeste o sangue das uvas, o vinho puro.
15 Ye bɑ debɑ bɑ kpɑ mɑ bɑ Gusunɔ seesi.
15 E, engordando-se Jesurum, deu coices (engordaste-te, engrossaste-te, e de gordura te cobriste) e deixou a Deus, que o fez, e desprezou a Rocha da sua salvação.
16 Bɑ win nisinu seeyɑ bɑ dɑ bɑ bũnu sɑ̃ɑmɔ.
16 Com deuses estranhos o provocaram a zelos; com abominações o irritaram.
17 mɑ bɑ nu yɑ̃kuru koosimɔ ni,
17 Sacrifícios ofereceram aos demônios, não a Deus; aos deuses que não conheceram, novos deuses que vieram há pouco, aos quais não temeram vossos pais.
18 Bɑ Gusunɔ duɑri wi u sɑ̃ɑ nɡe ben kpee bɑɑ mi bɑ rɑ kuke,
18 Esqueceste-te da Rocha que te gerou; e em esquecimento puseste o Deus que te formou;
19 Sɑnɑm mɛ Gusunɔ u wɑ mɛ,
19 O que vendo o Senhor, os desprezou, por ter sido provocado à ira contra seus filhos e suas filhas;
20 U nɛɛ, u ǹ mɑɑ bu somimɔ kpɑ u wɑ ye yɑ koo bu deemɑ.
20 E disse: Esconderei o meu rosto deles, verei qual será o seu fim; porque são geração perversa, filhos em quem não há lealdade.
21 Bɑ win mɔru kɑ win nisinu seeyɑ
21 A zelos me provocaram com aquilo que não é Deus; com as suas vaidades me provocaram à ira: portanto eu os provocarei a zelos com o que não é povo; com nação louca os despertarei à ira.
22 Win mɔru koo se nɡe dɔ̃ɔ yɑrɑ
22 Porque um fogo se acendeu na minha ira, e arderá até ao mais profundo do inferno, e consumirá a terra com a sua colheita, e abrasará os fundamentos dos montes.
23 U koo bu nɔni swɑ̃ɑru sure.
23 Males amontoarei sobre eles; as minhas setas esgotarei contra eles.
24 Bɑ koo ɡbi ɡɔ̃ɔru kɑ bɑrɑrun sɔ̃.
24 Consumidos serão de fome, comidos pela febre ardente e de peste amarga; e contra eles enviarei dentes de feras, com ardente veneno de serpentes do pó.
25 Tɑbu koo bu ɡo swɛɛ sɔɔ kpɑ be bɑ wɑ̃ɑ yɛnusɔ bu bɛrum soorɑ.
25 Por fora devastará a espada, e por dentro o pavor; ao jovem, juntamente com a virgem, assim à criança de peito como ao homem encanecido.
26 U koo bu kɑm koosiɑwɑ mɑm mɑm sere ɡoo kun mɑɑ bu yɑɑyɑmɔ.
26 Eu disse: Por todos os cantos os espalharei; farei cessar a sua memória dentre os homens,
27 Adɑmɑ u ǹ wurɑmɔ yibɛrɛbɑ bu nùn yɛ̃ɛ
27 Se eu não receasse a ira do inimigo, para que os seus adversários não se iludam, e para que não digam: A nossa mão está exaltada; o Senhor não fez tudo isto.
28 Isirelibɑ bɑ sɑ̃ɑwɑ bwese te tɑ ǹ bwisi mɔ,
28 Porque são gente falta de conselhos, e neles não há entendimento.
29 Bɑ̀ n dɑɑ bwisi mɔn nɑ,
29 Quem dera eles fossem sábios! Que isto entendessem, e atentassem para o seu fim!
30 Kpɑ bu tii bikiɑ bu nɛɛ,
30 Como poderia ser que um só perseguisse mil, e dois fizessem fugir dez mil, se a sua Rocha os não vendera, e o Senhor os não entregara?
31 Adɑmɑ yibɛrɛ ben tii bɑ yɛ̃
31 Porque a sua rocha não é como a nossa Rocha, sendo até os nossos inimigos juízes disto.
32 Ben yibɛrɛ be, bɑ sɑnkirewɑ nɡe Sodomu kɑ Gomɔrɑɡibu.
32 Porque a sua vinha é a vinha de Sodoma e dos campos de Gomorra; as suas uvas são uvas venenosas, cachos amargos têm.
33 Bɑ sosuwɑ nɡe wɑɑn dɛ̃ɛ.
33 O seu vinho é ardente veneno de serpentes, e peçonha cruel de víboras.
34 Yinni Gusunɔ u yɛ̃ ye yibɛrɛ be, bɑ kuɑ.
34 Não está isto guardado comigo? Selado nos meus tesouros?
35 Wiyɑ u koo bu mɔru kɔsie u bu sɛɛyɑsiɑ.
35 Minha é a vingança e a recompensa, ao tempo que resvalar o seu pé; porque o dia da sua ruína está próximo, e as coisas que lhes hão de suceder, se apressam a chegar.
36 Yinni Gusunɔ ù n deemɑ
36 Porque o Senhor fará justiça ao seu povo, e se compadecerá de seus servos; quando vir que o poder deles se foi, e não há preso nem desamparado.
37 Sɑɑ ye sɔɔ, u koo bikiɑ u nɛɛ,
37 Então dirá: Onde estão os seus deuses? A rocha em quem confiavam,
38 ni i rɑ yɑɑ ɡumɡiɑ ɡoowe,
38 De cujos sacrifícios comiam a gordura, e de cujas libações bebiam o vinho? Levantem-se, e vos ajudem, para que haja para vós esconderijo.
39 Yinni Gusunɔ u nɛɛ, nɛnɑ nɑ wɑ̃ɑ.
39 Vede agora que eu, eu o sou, e mais nenhum deus há além de mim; eu mato, e eu faço viver; eu firo, e eu saro, e ninguém há que escape da minha mão.
40 Sere kɑ nɛn wɑ̃ɑru, nɑ nɔmu suɑ wɔllɔ nɑ bɔ̃ruɑ nɑ nɛɛ,
40 Porque levantarei a minha mão aos céus, e direi: Eu vivo para sempre.
41 kon nɛn tɑkobi nɔɔ dɛ̃ɛri,
41 Se eu afiar a minha espada reluzente, e se a minha mão travar o juízo, retribuirei a vingança sobre os meus adversários, e recompensarei aos que me odeiam.
42 Nɛn sɛ̃ɛnu koo yɛm debu
42 Embriagarei as minhas setas de sangue, e a minha espada comerá carne; do sangue dos mortos e dos prisioneiros, desde a cabeça, haverá vinganças do inimigo.
43 Bɛɛ bwese tukunu, i Yinni Gusunɔn tɔmbu tɔmɔ,
43 Jubilai, ó nações, o seu povo, porque ele vingará o sangue dos seus servos, e sobre os seus adversários retribuirá a vingança, e terá misericórdia da sua terra e do seu povo.
44 Mɑ Mɔwisi kɑ Yosue, Nunin bii bɑ nɑ Isirelibɑn wuswɑɑɔ bɑ bu womu ɡen ɡɑri kpuro sɑɑriɑ.
44 E veio Moisés, e falou todas as palavras deste cântico aos ouvidos do povo, ele e Josué, filho de Num.
45 Sɑnɑm mɛ Mɔwisi u Isirelibɑ Yinni Gusunɔn sɔ̃ɔsi te sɔ̃ɔwɑ u kpɑ, yerɑ u nɛɛ,
45 E, acabando Moisés de falar todas estas palavras a todo o Israel,
46 woodɑ ye nɑ bɛɛ wɛ̃ɛmɔ mini ɡisɔ, i ye mɛm nɔɔwɔ. I de i ye bɛɛn bibu sɔ̃ɔsi kpɑ bu wɑ bu ye mɛm nɔɔwɑ kpuro.
46 Disse-lhes: Aplicai o vosso coração a todas as palavras que hoje testifico entre vós, para que as recomendeis a vossos filhos, para que tenham cuidado de cumprir todas as palavras desta lei.
47 I n yɛ̃ mɑ woodɑ ye, yɑ ǹ fɑɑɡin ɡɑri. Domi yeyɑ yɑ koo bɛɛ wɑ̃ɑru wɛ̃ kpɑ yu de tu dɑkɑɑ dɑ tem mɛ sɔɔ, mɛ i ko i mwɑ Yuudɛnin ɡuru ɡiɔ.
47 Porque esta palavra não vos é vã, antes é a vossa vida; e por esta mesma palavra prolongareis os dias na terra a qual, passando o Jordão, ides a possuir.
48 Yen tɔ̃ɔ terɑ Yinni Gusunɔ u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
48 Depois falou o Senhor a Moisés, naquele mesmo dia, dizendo:
49 ɑ doo ɡuu ni bɑ mɔ̀ Abɑrimuɔ, Mɔɑbun temɔ Yerikon deedeeru, kpɑ ɑ yɔ Nɛbon ɡuurɔ. Sɑɑ min diyɑ kɑɑ Kɑnɑnin tem wɑ mɛ kon Isirelibɑ wɛ̃.
49 Sobe ao monte de Abarim, ao monte Nebo, que está na terra de Moabe, defronte de Jericó, e vê a terra de Canaã, que darei aos filhos de Israel por possessão.
50 Guu ten wɔllɔwɑ kɑɑ ɡbi nɡe mɛ wunɛn mɔɔ Aroni u ɡu Horiɔ, kpɑ ɑ dɑ ɑ wunɛn sikɑdobɑ deemɑ.
50 E morre no monte ao qual subirás; e recolhe-te ao teu povo, como Arão teu irmão morreu no monte Hor, e se recolheu ao seu povo.
51 Domi bɛɛ kpuro i ǹ mɑn nɑɑnɛ kue Isirelibɑ kpuron wuswɑɑɔ sɑnɑm mɛ i wɑ̃ɑ Mɛribɑn bwiɑɔ, Kɑdɛsiɔ, Sinin ɡbɑburɔ. A ǹ mɑn bɛɛrɛ wɛ̃ Isirelibɑn wuswɑɑɔ dɔmɑ te.
51 Porquanto transgredistes contra mim no meio dos filhos de Israel, às águas de Meribá de Cades, no deserto de Zim; pois não me santificastes no meio dos filhos de Israel.
52 Yen sɔ̃nɑ kon de ɑ tem mɛ wɑ tontonden di mɛ nɑ nɛɛ, kon Isirelibɑ wɛ̃ mi, ɑdɑmɑ ɑ ǹ duɔ mɛ sɔɔ.
52 Pelo que verás a terra diante de ti, porém não entrarás nela, na terra que darei aos filhos de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.