Deuteronômio 2
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Yen biru mɑ sɑ ɡɔsirɑ sɑ dɑ kɑ ɡbɑburun swɑɑ nim wɔ̃ku ɡe bɑ mɔ̀ Nɑɑ yɑrin berɑ ɡiɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ. Mɑ sɑ sirenɑ Seirin ɡuunɔ n kɑ tɛ.
1 Depois viramo-nos, e caminhamos para o deserto, pelo caminho do Mar Vermelho, como o Senhor me tinha dito, e por muitos dias rodeamos o monte Seir.
2 Yinni Gusunɔ u mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
2 Então o Senhor me disse:
3 wee sɑ sirenɑ ɡuunun berɑ mi ɡiɑ n kɑ tɛ. Su mɑɑ doo sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm ɡeu ɡiɑ.
3 Basta de rodeardes este monte; virai-vos para o norte.
4 U nɛɛ, n bɛɛ woodɑ yeni wɛ̃ n nɛɛ, i seewo i Seirin tem bɛwɑ mi bɛɛn mɛro bisibu Esɑun bibun bweseru bɑ wɑ̃ɑ. Bɑ ko n bɛɛn bɛrum mɔ, ɑdɑmɑ i n tii sɛ,
4 Dá ordem ao povo, dizendo: Haveis de passar pelo território de vossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir; e eles terão medo de vós. Portanto guardai-vos bem;
5 i ku rɑ bu wɔri. Domi u ǹ bɛɛ ben tem wɛ̃ɛmɔ bɑɑ mɛ̀n nɔɔ i ko i nɑɑsu sɔndi. Esɑun bibun bweserɑ u Seirin ɡuunun berɑn tem mɛ wɛ̃ bɑ n mɔ.
5 não contendais com eles, porque não vos darei da sua terra nem sequer o que pisar a planta de um pé; porquanto a Esaú dei o monte Seir por herança.
6 Dĩɑ ni i ko i di kɑ sere mɑɑ nim mɛ i ko i nɔ, i ko i ye kpuro dwewɑ ben mi.
6 Comprareis deles por dinheiro mantimento para comerdes, como também comprareis deles água para beberdes.
7 Domi Gusunɔ bɛsɛn Yinni u bɛsɛn sɔmɑ kpuro domɑru kuɑ mɑ u sun kɔ̃su sɑnɑm mɛ sɑ ɡbɑbu bɑkɑ te bukiɑnɑmɔ. U wɑ̃ɑ kɑ bɛsɛ sere n kɑ kuɑ ɡisɔ wɔ̃ɔ weeru. Sɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu bie.
7 Pois o Senhor teu Deus te há abençoado em toda obra das tuas mãos; ele tem conhecido o teu caminho por este grande deserto; estes quarenta anos o Senhor teu Deus tem estado contigo; nada te há faltado.
8 Mɑ sɑ Seirin tem bɛwɑ mi bɛsɛn mɛro bisibu Esɑun bibun bweserɑ wɑ̃ɑ. Sɑ ǹ mɑɑ tem tɛɛrɑn swɑɑ mwɛ ye yɑ dɔɔ Elɑtiɔ kɑ Ɛsioni Gebɛɛɔ. Mɑ sɑ ɡɔsirɑ sɑ Mɔɑbun ɡbɑburun swɑɑ mwɑ.
8 Assim, pois, passamos por nossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir, desde o caminho da Arabá de Elate e de Eziom-Geber: Depois nos viramos e passamos pelo caminho do deserto de Moabe.
9 Yinni Gusunɔ u mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, su ku Mɔɑbubɑ nɔɔ kuuri, su ku bu tɑbu wɔri, domi u ǹ sun ɡɑ̃ɑnu nɔmu sɔndiɑmmɛ ben temɔ. Lɔtun bibun bweserɑ u Arin tem mɛ wɛ̃ bɑ n mɔ.
9 Então o Senhor me disse: Não molestes aos de Moabe, e não contendas com eles em peleja, porque nada te darei da sua terra por herança; porquanto dei Ar por herança aos filhos de Ló.
10 Yellu, Emibɑrɑ bɑ wɑ̃ɑ Arin tem mɛ sɔɔ. Bɑ sɑ̃ɑwɑ bwese te tɑ dɑm mɔ. Bɑ dɑbi bɑ mɑɑ ɡunu nɡe Anɑkin bibun bweseru.
10 {Antes haviam habitado nela os emins, povo grande e numeroso, e alto como os anaquins;
11 Gɑbu bɑ tɑmɑɑ bɑ sɑ̃ɑwɑ Refɑbɑ nɡe mɛ Anɑkibɑ bɑ sɑ̃ɑ, ɑdɑmɑ Mɔɑbubɑ bɑ rɑ bu sokuwɑ Emibɑ.
11 eles também são considerados refains como os anaquins; mas os moabitas lhes chamam emins.
12 Nɡe mɛyɑ mɑɑ Horibɑ bɑ rɑɑ wɑ̃ɑ Seirin temɔ yellu. Mɑ Esɑun bibun bweseru bɑ bu kpeerɑsiɑ mɑ bɑ sinɑ mi, nɡe mɛ bɛɛ Isirelibɑ i kuɑ tem mɛ Yinni Gusunɔ u bɛɛ wɛ̃ sɔɔ.
12 Outrora os horeus também habitaram em Seir; porém os filhos de Esaú os desapossaram, e os destruíram de diante de si, e habitaram no lugar deles, assim come Israel fez à terra da sua herança, que o Senhor lhe deu.}
13 Yen biru, Yinni Gusunɔ u woodɑ wɛ̃ u nɛɛ, su seewo su swɑɑ wɔri kpɑ su Serɛdin dɑɑru tɔburɑ. Mɑ sɑ tu tɔburɑ.
13 Levantai-vos agora, e passai o ribeiro de Zerede. Passamos, pois, o ribeiro de Zerede.
14 Sɑɑ mìn di sɑ seewɑ Kɑdɛsi Bɑɑnɛɑn di sere sɑ kɑ Serɛdin dɑɑru tɔburɑ, n kuɑwɑ wɔ̃ɔ tɛnɑ kɑ nɔɔbɑ itɑ. Be bɑ rɑɑ sɑ̃ɑ tɑbu kowobu sɑ kɑ seemɑ bɑ ǹ mɑɑ wɑ̃ɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u rɑɑ ɡeruɑ kɑ bɔ̃ri.
14 E os dias que caminhamos, desde Cades-Barnéia até passarmos o ribeiro de Zerede, foram trinta e oito anos, até que toda aquela geração dos homens de guerra se consumiu do meio do arraial, como o Senhor lhes jurara.
15 Win tiiwɑ u bu nɔmɑ doke u kpeerɑsiɑ.
15 Também foi contra eles a mão do Senhor, para os destruir do meio do arraial, até os haver consumido.
16 Sɑnɑm mɛ tɑbu kowo be kpuro bɑ ɡu bɑ kpɑ,
16 Ora, sucedeu que, sendo já consumidos pela morte todos os homens de guerra dentre o povo,
17 sɑnɑm mɛ sɔɔrɑ Yinni Gusunɔ u mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
17 o Senhor me disse:
18 tɛ̃, su Mɔɑbun tem nɔɔ burɑ yeru sɑro kpɑ su Arin tem bukiɑnɑ,
18 Hoje passarás por Ar, o limite de Moabe;
19 su nɑ Amɔnibɑn mi. Adɑmɑ su ku bu nɔɔ kuuri, su ku mɑɑ kɑ bu tɑbu ko. Domi u ǹ sun ɡɑ̃ɑnu wɛ̃ɛmɔ ben tem mɛ sɔɔ. Bɑ sɑ̃ɑwɑ Lɔtun bibun bweseru. Berɑ u mɑɑ tem mɛ wɛ̃ bɑ n mɔ.
19 e quando chegares defronte dos amonitas, não os molestes, e com eles não contendas, porque nada te darei da terra dos amonitas por herança; porquanto aos filhos de Ló a dei por herança.
20 Tem mɛ, mu rɑɑ sɑ̃ɑwɑ Refɑbɑn tem. Domi yellu Refɑbɑrɑ bɑ rɑɑ wɑ̃ɑ mi, be, be Amɔnibɑ bɑ rɑ soku Sɑnsumibɑ.
20 {Também essa é considerada terra de refains; outrora habitavam nela refains, mas os amonitas lhes chamam zanzumins,
21 Bwese te, tɑ dɑm mɔ mɑ bɑ dɑbi. Bɑ ɡunuwɑ nɡe Anɑkibɑ. Adɑmɑ Yinni Gusunɔ u bu Amɔnibɑ nɔmɑ bɛriɑ, bɑ bu ɡirɑ mɑ bɑ sinɑ mi.
21 povo grande e numeroso, e alto como os anaquins; mas o Senhor os destruiu de diante dos amonitas; e estes, tendo-os desapossado, habitaram no lugar deles;
22 Nɡe mɛyɑ Yinni Gusunɔ u Esɑun bibun bweseru kuɑ be bɑ wɑ̃ɑ Seiriɔ. U derɑ bɑ Horibɑ ɡirɑ mɑ bɑ bu kpeerɑsiɑ bɑ sinɑ ben temɔ sere kɑ ɡisɔ.
22 assim como fez pelos filhos de Esaú, que habitam em Seir, quando de diante deles destruiu os horeus; e os filhos de Esaú, havendo-os desapossado, habitaram no lugar deles até hoje.
23 Kɑfitoriɡibu bɑ nɑ sɑɑ ben tem di bɑ Afi be bɑ wɑ̃ɑ bɑru kpɑɑnɔ n kɑ ɡirɑri Gɑsɑɔ kpeerɑsiɑ mɑ bɑ sinɑ ben wusɔ.
23 Também os caftorins, que saíram de Caftor, destruíram os aveus, que habitavam em aldeias até Gaza, e habitaram no lugar deles.}
24 Yen biru, Yinni Gusunɔ u nɛɛ, su seewo su swɑɑ wɔri kpɑ su Aɑnɔɔn dɑɑru tɔburɑ. Wee u koo sun Sihoni Amɔre, Hɛsibonin sinɑ boko nɔmu bɛriɑ kɑ win tem. U nɛɛ, su doo su nùn wɔri kpɑ su kɑ nùn tɑbu ko.
24 Levantai-vos, parti e passai o ribeiro de Arnom; eis que entreguei nas tuas mãos a Siom, o amorreu, rei de Hesbom, e à sua terra; começa a te apoderares dela, contendendo com eles em peleja.
25 Sɑɑ ɡisɔn di u koo de nɑndɑbu bu n wɑ̃ɑ hɑnduniɑn bwesenu kpuro sɔɔ bɛsɛn sɔ̃. Bɑ̀ n bɛsɛn dɑmu nuɑ, kpɑ bu diiri bɛrum sɔ̃.
25 Neste dia começarei a meter terror e medo de ti aos povos que estão debaixo de todo o céu; os quais, ao ouvirem a tua fama, tremerão e se angustiarão por causa de ti.
26 Sɑɑ Kedemɔtin di, nɑ sɔmɔbu ɡɔrɑ Sihoni, sinɑ bokon mi, kpɑ bu nùn bɔri yɛndun ɡɑri sɔ̃ bu nɛɛ,
26 Então, do deserto de Quedemote, mandei mensageiros a Siom, rei de Hesbom, com palavras de paz, dizendo:
27 u de su win tem bukiɑnɑ. Swɑɑ doowɑ sɑ ko n swĩi, sɑ ǹ ɡɑm ɡɛrɑmɔ.
27 Deixa-me passar pela tua terra; somente pela estrada irei, não me desviando nem para a direita nem para a esquerda.
28 Sɑ ko nùn dĩɑ ni sɑ ko di kɑ nim mɛ sɑ ko nɔn ɡobi kɔsiɑ. U ɡesi de su win tem bukiɑnɑ.
28 Por dinheiro me venderás mantimento, para que eu coma; e por dinheiro me darás a água, para que eu beba. Tão-somente deixa-me passar a pé,
29 Esɑun bibun bweseru be bɑ wɑ̃ɑ Seiriɔ kɑ Mɔɑbubɑ be bɑ wɑ̃ɑ Arin temɔ bɑ wurɑ sɑ ben tem bukiɑnɑ. U mɑɑ de su win tem bukiɑnɑ su kɑ Yuudɛni tɔburɑ kpɑ su du tem mɛ Gusunɔ bɛsɛn Yinni u sun wɛ̃ sɔɔ.
29 assim como me fizeram os filhos de Esaú, que habitam em Seir, e os moabitas que habitam em Ar; até que eu passe o Jordão para a terra que o Senhor nosso Deus nos dá.
30 Adɑmɑ Sihoni, Hɛsibonin sinɑ boko u yinɑ su sɑrɑ kɑ win temɔ. Domi Gusunɔ bɛsɛn Yinni u win ɡɔ̃ru bɔbiɑsiɑ u sun nùn nɔmu sɔndiɑ nɡe mɛ i wɑɑmɔ ɡisɔ.
30 Mas Siom, rei de Hesbom, não nos quis deixar passar por sua terra, porquanto o Senhor teu Deus lhe endurecera o espírito, e lhe fizera obstinado o coração, para to entregar nas mãos, como hoje se vê.
31 Mɑ Yinni Gusunɔ u mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n mɛɛrio u sun Sihoni kɑ win tem nɔmu bɛriɑ. Su nùn wɔrio su tem mɛ mwɑ.
31 Disse-me, pois, o Senhor: Eis aqui, comecei a entregar-te Siom e a sua terra; começa, pois, a te apoderares dela, para possuíres a sua terra por herança.
32 Mɑ Sihoni kɑ win tɑbu kowobu bɑ nɑ bɑ sun tɑbu wɔri Yɑhɑsiɔ.
32 Então Siom nos saiu ao encontro, ele e todo o seu povo, à peleja, em Jaza;
33 Mɑ Gusunɔ bɛsɛn Yinni u sun nùn nɔmu bɛriɑ. Mɑ sɑ nùn kɑmiɑ wi kɑ win bibu kɑ win tɑbu kowobu kpuro.
33 e o Senhor nosso Deus no-lo entregou, e o ferimos a ele, e a seus filhos, e a todo o seu povo.
34 Sɑ win wusu kpuro mwɛɛrɑ sɑ kɑm koosiɑ mɑm mɑm, mɑ sɑ tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu kɑ bibu kpuro kpeerɑsiɑ, bɑɑ tɔn turo kun tiɑre.
34 Também naquele tempo lhe tomamos todas as cidades, e fizemos perecer a todos, homens, mulheres e pequeninos, não deixando sobrevivente algum;
35 Mɑ sɑ ben yɑɑ sɑbenu kɑ ben ɑrumɑni ye sɑ ɡurɑ ben wuu si sɔɔ tii koosi.
35 somente tomamos por presa o gado para nós, juntamente com o despojo das cidades que havíamos tomado.
36 Sɑɑ Aroɛɛn di ye yɑ wɑ̃ɑ Aɑnɔɔn dɑɑrun ɡoorɔ kɑ wuu ɡe ɡɑ wɑ̃ɑ wɔwɑɔ n kɑ dɑ sere Gɑlɑdiɔ, wuu ɡɑɡɑ kun kpĩɑ ɡu sun mɑ. Gusunɔ bɛsɛn Yinni u sun si kpuro nɔmu bɛriɑwɑ.
36 Desde Aroer, que está à borda do vale do Arnom, e desde a cidade que está no vale, até Gileade, nenhuma cidade houve tão alta que de nós escapasse; tudo o Senhor nosso Deus no-lo entregou.
37 Adɑmɑ sɑ ǹ Amɔnibɑn tem bɑbe kɑ tem mɛ mu wɑ̃ɑ Yɑbɔkun dɑɑrun ɡoorɔ kɑ wuu si su wɑ̃ɑ ɡuunɔ kɑ sere mi Gusunɔ bɛsɛn Yinni u sun yinɑri su wɔri.
37 Somente à terra dos amonitas não chegastes, nem a parte alguma da borda do ribeiro de Jaboque, nem a cidade alguma da região montanhosa, nem a coisa alguma que o Senhor nosso Deus proibira.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.