Deuteronômio 1

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wee ɡɑri yi Mɔwisi u Isirelibɑ sɔ̃ɔwɑ sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ Yuudɛnin sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ wɔwɑ ɡɑɑ sɔɔ, mi tem sɑɑrɑ wɑ̃ɑ, Sufun deedeeru, wuu sinin suunu sɔɔ, Pɑrɑni kɑ Tofɛli kɑ Lɑbɑni kɑ Hɑserɔtu kɑ Disɑhɑbu.
1 Eis os discursos que pronunciou Moisés a todo o Israel do outro lado do Jordão, no deserto, na planície que se estende defronte de Suf, entre Farã, Tofel, Labã, Haserot e Di-Zaab.
2 À n kpɑ kɑ Seirin ɡuurun swɑɑ, sɑɑ Horɛbun ɡuurun di, ɑ kɑ turi Kɑdɛsi Bɑɑnɛɑɔ, kɑɑ sĩwɑ sɔ̃ɔ wɔkurɑ tiɑ.
2 Desde Horeb até Cades-Barne há uma distância de onze jornadas de marcha pelo caminho da montanha de Seir.
3 Wɔ̃ɔ weeruse sɔɔ, mìn di Isirelibɑ bɑ yɑrimɑ Eɡibitin di, yen suru wɔkurɑ tiɑsen tɔ̃ɔ ɡbiikiru sɔɔrɑ Mɔwisi u Isirelibɑ sɔ̃ɔwɑ kpuro ye Yinni Gusunɔ u nɛɛ, u bu sɔ̃.
3 No quadragésimo ano, no primeiro dia do décimo primeiro mês, diante dos israelitas, Moisés pronunciou todos os discursos que o Senhor lhe tinha ordenado pronunciar,
4 Yɑ koorɑwɑ sɑnɑm mɛ Mɔwisi u Sihoni, Amɔrebɑn sinɑ boko wi u wɑ̃ɑ Hɛsiboniɔ kɑmiɑ u kpɑ mɑ u dɑ u Oɡu, Bɑsɑnin sinɑ boko wi u wɑ̃ɑ Edɛɛ kɑ Atɑrɔtuɔ kɑmiɑ.
4 depois de ter derrotado Seon, rei dos amorreus que habitava em Hesebon, e Og, rei de Basã, que habitava em Astarot e Edrai.
5 Mɔɑbubɑn temɔ, Yuudɛnin sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ, miyɑ Mɔwisi u Isirelibɑ Yinni Gusunɔn woodɑbɑ sɔ̃ɔsibu toruɑ.
5 Do outro lado do Jordão, na terra de Moab, Moisés começou a expor a lei, dizendo:
6 Mɔwisi u nɛɛ, Gusunɔ bɛsɛn Yinni u kɑ sun ɡɑri kuɑ Horɛbun ɡuurɔ u nɛɛ, sɑ sinɑ sɑ tɛ ɡuu ten ɡɑ̃ɑrɔ.
6 O Senhor, nosso Deus, falou-nos nestes termos em Horeb: tendes-vos demorado muito tempo neste monte.
7 Ǹ n mɛn nɑ, su seewo su swɑɑ wɔri su dɑ ɡuunun berɑ ɡiɑ mi Amɔrebɑ bɑ wɑ̃ɑ kɑ Kɑnɑnin temɔ Yuudɛnin tem tɛɛrɑɔ kɑ ɡuunu ɡiɑ kɑ wɔwɑɔ kɑ sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ kɑ nim wɔ̃kun ɡoorɔ kɑ Libɑniɔ sere n kɑ dɑ Efɑrɑtin dɑɑrɔ,
7 Voltai e parti. Tomai o caminho do monte dos amorreus e das regiões vizinhas; ide às planícies, às montanhas, aos vales, ao Negeb, às costas do mar, à terra dos cananeus, ao Líbano e até o grande rio Eufrates.
8 kpɑ su tem mɛ mɛɛri domi u sun mu nɔmu sɔndiɑwɑ. U nɛɛ, su doo su mu mwɑ domi u nɔɔ mwɛɛru kuɑ kɑ bɔ̃ri u mu bɛsɛn bɑɑbɑbɑ Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbu wɛ̃, be kɑ ben bibun bweseru.
8 Eis que eu vos entrego esta terra. Ide e possuí a terra que jurei dar a vossos pais Abraão, Isaac e Jacó, a eles e à sua posteridade.
9 Sɑɑ yè sɔɔ Yinni Gusunɔ u nɛɛ, su doo su tem mɛ mwɑ, nɛ Mɔwisi nɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, nɑ ǹ kpɛ̃ n bɛɛ sɔbe nɛ turo.
9 Eu disse-vos nessa mesma época: eu sozinho não posso tomar conta de vós.
10 Gusunɔ bɛsɛn Yinni u derɑ i mɑrurɑ mɑ i dɑbiɑ nɡe wɔllun kperi.
10 O Senhor, vosso Deus, vos multiplicou de tal modo que sois hoje tão numerosos como as estrelas do céu.
11 Nɑ kɑnɑmɔ Gusunɔ bɛsɛn bɑɑbɑbɑn Yinni u de i dɑbiɑ i sosi kpɑ u bɛɛ domɑru kuɑ nɡe mɛ u bɛɛ nɔɔ mwɛɛru kuɑ.
11 Que o Senhor, o Deus de vossos pais, vos multiplique mil vezes mais e vos abençoe como prometeu.
12 Adɑmɑ i n yɛ̃ mɑ nɑ ǹ kpɛ̃ n bɛɛ sɔbe nɛ turo.
12 Como poderia eu sozinho encarregar-me de vós e levar o fardo de vossas contendas?
13 Ǹ n mɛn nɑ, i tɔmbu ɡɔsio bɛɛn bwese kɛrɑ bɑɑyere sɔɔ be bɑ yɛ̃ru kɑ bwisi mɔ, mɑ bɑ bɛɛrɛ mɔ tɔmbu sɔɔ, kpɑ n bu ko bɛɛn wiruɡibu.
13 Escolhei, de cada uma de vossas tribos, homens sábios, prudentes e experimentados, que eu ponha à vossa frente.
14 Mɑ i mɑn wisɑ i nɛɛ, ye nɑ ɡeruɑ mi, yɑ wɑ̃.
14 Vós então me respondesses: é uma boa coisa o que nos propões.
15 Mɑ i kɑ tɔn be nɑ bɛɛn bwese kɛrɑ bɑɑyeren di mɑ nɑ bu suɑ nɑ bu kuɑ bɛɛn wiruɡibu, ɡɑbu nɔrɔm nɔrɔm (1.000) wiruɡibu, ɡɑbu wunɔm wunɔm wiruɡibu, ɡɑbu weerɑɑkuukuubun wiruɡibu, ɡɑbu mɑɑ wɔku wɔkubun wiruɡibu, mɑ nɑ ɡɑbu sɔmɑ wɛ̃ bu kɑ wiruɡii be kpɑrɑ bɛɛn bwese kɛrɑ bɑɑyere sɔɔ.
15 Tome, pois, dentre vós, homens sábios e experimentados que pus à vossa frente como chefes de milhares de centenas, de cinqüentenas e de dezenas e como escribas em vossas tribos.
16 Mɑ nɑ wiruɡii be woodɑ wɛ̃ nɑ nɛɛ, ben mɛro bisibu bɑ̀ n ɡɑri mɔ ben tii tiinɛ sɔɔ, ǹ kun mɛ, kɑ tɔn tuko, bu bu swɑɑ dɑkio kpɑ bu bu siriɑ dee dee.
16 Nesse mesmo tempo dei esta ordem aos vossos juízes: dai audiência aos vossos irmãos e julgai com eqüidade as questões de cada um deles com o seu irmão ou com o estrangeiro que mora com ele.
17 Bu ku tɔmbun bɛɛrɛ mɛɛri bɑ̀ n sirimɔ. Bu bu swɑɑ dɑkio, bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛ kɑ dɑmɡii. Bu ku ben ɡoo nɑsiɑ domi bɑ koo siriwɑ kɑ Yinni Gusunɔn yĩsiru. Bɑ̀ n kɑ ɡɑri ɡɛɛ yinnɑ yi yi bu sɛ̃siemɔ, bu kɑ yi nɑ nɛn mi bu mɑn sɔ̃ kpɑ n yi wɛ̃ɛri.
17 Não fareis distinção de pessoas em vossos julgamentos. Ouvireis o pequeno como o grande, sem temor de ninguém, porque o juízo é de Deus. Se uma questão vos parecer muito complicada, trá-la-eis diante de mim para que eu a ouça.
18 Nɡe mɛyɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔsi sɑɑ ye sɔɔ, ye i ko i ko kpuro.
18 É assim que, naquele tempo, vos ordenei tudo o que devíeis fazer.
19 Yen biru, Gusunɔ bɛsɛn Yinni u sun nɔɔ kɑ̃ mɑ sɑ seewɑ Horɛbun ɡuurun di sɑ ɡbɑbu bɑkɑ nɑnumɡii te kpuro bukiɑnɑ te i yɛ̃ mi, mɑ sɑ kpɑ kɑ ɡuunun swɑɑɔ mi Amɔrebɑ bɑ wɑ̃ɑ nɡe mɛ Gusunɔ bɛsɛn Yinni u sun yiire. Mɑ sɑ turɑ Kɑdɛsi Bɑɑnɛɑɔ.
19 Depois partimos de Horeb para atravessar esse vasto e terrível deserto que vistes, do monte dos amorreus, como nos havia ordenado o Senhor, nosso Deus. E chegamos a Cades-Barne.
20 Miyɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, wee i tunumɑ Amɔrebɑn ɡuurɔ te Gusunɔ bɛsɛn Yinni u koo sun wɛ̃.
20 Eu disse-vos então: Eis-vos chegados ao monte dos amorreus que o Senhor, nosso Deus, nos dá.
21 I mɛɛrio wee, Gusunɔ bɛsɛn Yinni u bɛɛ tem mɛ nɔmu bɛriɑ. I seewo kpɑ i mu mwɑ nɡe mɛ wi, bɛsɛn bɑɑbɑbɑn Yinni u bɛɛ sɔ̃ɔwɑ. I ku bɛrum ko. I de i n wɔruɡɔru mɔ.
21 Vê: o Senhor, teu Deus, entrega-te a terra. Subi e possuí-a, como o prometeu o Deus de teus pais. Não tenhas medo; não te assustes.
22 Mɑ bɛɛ kpuro i nɑ i mɑn deemɑ i nɛɛ, su tɔmbu ɡɔri bu dɑ bu tem mɛn sɑriɑ mɛɛri kpɑ bu wurɑmɑ bu sun sɔ̃ swɑɑ ye sɑ ko kpe, kɑ wuu sìn mi sɑ ko ɡbi su turi.
22 Vós vos aproximasses de mim e dissesses: enviemos homens adiante de nós, que explorem a terra e nos ensinem por que caminho devemos subir, e para que cidades devemos ir.
23 Bɛɛn ɡɑri yi, yi mɑn wɛ̃re, mɑ nɑ tɔmbu wɔkurɑ yiru ɡɔsɑ bɛɛn bwese kɛrɑ bɑɑyere sɔɔ tiɑ tiɑ.
23 Vosso parecer agradou-me, e escolhi dentre vós doze homens, um de cada tribo.
24 Mɑ bɑ doonɑ bɑ ɡuunun berɑ ɡiɑn swɑɑ mwɑ mɑ bɑ turɑ sere Ɛsikolin wɔwɑɔ. Mi kpurowɑ bɑ bɔsu bɑ mɛɛrɑ.
24 Eles partiram, subiram as montanhas e chegaram ao vale de Escol, explorando a terra.
25 Mɑ bɑ tem mɛn dɑ̃ɑ binu sɔrimɑ bɑ kɑ sun nɑɑwɑ. Mɑ bɑ nɛɛ, tem mɛ, mu ɡiɑ sɑ̃ɑ mɛ Gusunɔ bɛsɛn Yinni u sun wɛ̃ɛmɔ.
25 Tomaram consigo frutos da terra e no-los trouxeram dizendo: a terra que nos dá o Senhor, nosso Deus, é boa.
26 Adɑmɑ i ǹ Gusunɔ bɛsɛn Yinnin ɡere mɛm nɔɔwɛ, domi i yinɑ i dɑ.
26 Mas não quisesses subir a ela, e fostes rebeldes ao mandamento do Senhor, nosso Deus.
27 I nùn seesiwɑ bɛɛn kuu bekuruɡinu sɔɔ i nɛɛ, yèn sɔ̃ u sun tusɑ, yen sɔ̃nɑ u sun yɑrɑmɑ Eɡibitin di u kɑ sun Amɔrebɑ nɔmu sɔndiɑ, bu sun kpeerɑsiɑ.
27 E murmurasses em vossas tendas, dizendo: o Senhor tem-nos ódio, e por isso nos tirou da terra do Egito para entregar-nos ao extermínio pelas mãos dos amorreus.
28 I nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i ko i dɑ i bu wɔri. Bɛɛɡibu bɑ derɑ i mwiɑ kpɑnɑ domi bɑ nɛɛ, tɔn be, bɑ sun dɑm kere, bɑ sun ɡunum kere, bɑ mɑɑ ben wusu ɡbɑ̃rɑnu toosiwɑ n kɑ wɔllu ɡirɑri. Yen biru, bɑ mɑm Anɑkin bibun bweseru wɑ mi, be bɑ rɑ n sɑ̃ɑ dooɡobɑ.
28 Para onde iremos? Nossos irmãos fizeram-nos perder a coragem quando nos disseram ter visto um povo maior e de estatura mais alta que a nossa, e cidades grandes e fortificadas, cujos muros se elevavam até o céu, e até mesmo filhos de Enacim.
29 Mɑ nɑ bɛɛ wisɑ nɑ nɛɛ, i ku nɑndɑ, i ku mɑɑ ben bɛrum ko.
29 Eu vos respondi: não vos assusteis; não tenhais medo deles.
30 Gusunɔ bɛsɛn Yinni u ko n sun ɡbiiye kpɑ win tii u sun sɑnnɑ nɡe mɛ u kuɑ bɛsɛn nɔni biru Eɡibitiɔ,
30 o Senhor, vosso Deus, que marcha diante de vós, combaterá ele mesmo em vosso lugar, como sempre o fez sob os vossos olhos, no Egito
31 kɑ ɡbɑburɔ. Bɛɛn tii i wɑ mɑ u sun bɔki bɛsɛn sɑnum sɔɔ nɡe mɛ tɔnu u rɑ win bii bɔki sere sɑ kɑ turɑ mi sɑ dɔɔ.
31 e no deserto. No deserto, tu mesmo viste como o Senhor, teu Deus, te levou por todo caminho por onde andaste, como um homem costuma levar seu filho, até que chegásseis a esse lugar.
32 Adɑmɑ kɑ mɛ, i ǹ Gusunɔ bɛsɛn Yinni nɑɑnɛ kue,
32 E apesar disso não tivesses confiança no Senhor, vosso Deus,
33 bɑɑ mɛ u rɑ n sun swɑɑ ɡbiiye u kɑ sun ɑyeru sɔ̃ɔsi mi sɑ ko yɔ̃rɑ. Wɔ̃kuru, u rɑ sun kpɑrewɑ u n bɛsɛn swɑɑ yɑm bururɑsie kɑ dɔ̃ɔ yɑrɑ, sɔ̃ɔ sɔɔ mɑɑ kɑ ɡuru wii wuroru.
33 o qual, procurando-vos um lugar onde acampar, marchava adiante de vós no caminho, de noite no fogo, para vos mostrar o caminho, e de dia na nuvem.
34 Yinni Gusunɔ u bɛɛn weeweenu nuɑ, mɑ u mɔru kuɑ u bɔ̃ruɑ u nɛɛ,
34 O Senhor, tendo ouvido o som de vossas palavras, encolerizou-se e fez este juramento:
35 bɑɑ bɛɛn turo kun duɔ tem mɛ sɔɔ, mɛ mu ɡeɑ sɑ̃ɑ mi, mɛ u nɔɔ mwɛɛru kuɑ u bɛsɛn bɑɑbɑbɑ wɛ̃,
35 nenhum dos homens desta geração perversa verá a boa terra que eu, com juramento, prometi dar a vossos pais,
36 mɑ n kun mɔ Kɑlɛbu, Yɛfunɛn bii. Wiyɑ u koo mu wɑ. Wi kɑ win bibun bweserɑ u koo tem mɛ wɛ̃ mɛ u bɔsu u mɛɛrɑ mi, domi u win swɛɛ kpuro swĩiwɑ dee dee.
36 exceto Caleb, filho de Jefoné. Este vê-la-á, e eu darei a ele e a seus filhos o solo que ele pisou, porque cumpriu a vontade do Senhor.
37 Yinni Gusunɔ u mɑɑ kɑ mɑn mɔru kuɑ bɛɛn sɔ̃, mɑ u nɛɛ, nɛn tii nɑ ǹ mɑɑ duɔ tem mɛ sɔɔ.
37 Até contra mim se irritou o Senhor por causa de vós: tu tampouco, disse-me ele, entrarás nessa terra!
38 Nɛn sɔm kowo Yosue, Nunin biiwɑ u koo du mi. Yen sɔ̃, n be nùn dɑm kɛ̃ɛyɔ, domi wiyɑ u koo bɛɛ Isirelibɑ kpɑrɑ u kɑ bɛɛ tem mɛ wɛ̃.
38 É Josué, filho de Nun, que ali entrará. Anima-o, pois é ele que introduzirá Israel na possessão da terra.
39 Mɑ Yinni Gusunɔ u nɛɛ, bɛɛ, i nɛɛ, yibɛrɛbɑ bɑ koo bɛɛn bibu ɡurɑwɑ. Adɑmɑ bii be, be bɑ ǹ ɡinɑ ɡeɑ kɑ kɔ̃sɑ yɛ̃ mi, beyɑ bɑ koo du tem mɛ sɔɔ kɑ Yosue sɑnnu. Beyɑ u koo tem mɛ wɛ̃ bɑ n mɔ.
39 Vossos filhinhos, dos quais dissesses que seriam a presa do deserto, e vossos filhos, que hoje ainda não sabem distinguir o bem do mal, estes entrarão; a eles darei a terra e a possuirão.
40 Yen sɔ̃, bɛɛ i ɡɔsiro kpɑ i dɑ ɡbɑburu ɡiɑ nim wɔ̃ku ɡe bɑ mɔ̀ Nɑɑ yɑrin berɑ ɡiɑ.
40 Quanto a vós, voltai para trás e parti para o deserto na direção do mar Vermelho.
41 Mɑ i mɑn wisɑ i nɛɛ, i torɑ Yinni Gusunɔn mi. Adɑmɑ tɛ̃, i ko dɑ i tɑbu ko nɡe mɛ wi, Gusunɔ bɛsɛn Yinni u ɡeruɑ. Mɑ i bɛɛn tɑbu yɑ̃nu suɑ i dɔɔ kɑ wɔbiɑ i kɑ ɡuunun berɑ ɡiɑ tɑbu wɔri.
41 Vós respondestes-me: pecamos contra o Senhor. Vamos combater, como o Senhor, nosso Deus, nos ordenou. E quando cada um de vós, tomando as suas armas, vos dispusesses inconsideradamente a marchar sobre o monte,
42 Mɑ Yinni Gusunɔ u mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n bɛɛ sɔ̃ɔwɔ n nɛɛ, i ku rɑ dɑ i tɑbu ko. U ǹ wɑ̃ɑ kɑ bɛɛ. Yen sɔ̃, i ku dɑ, domi bɑ koo bɛɛ kɑmiɑ.
42 o Senhor disse-me: dize-lhes: não subais, não entreis em combate algum, porque não estou no meio de vós. Se o fizerdes, sereis vencidos por vossos inimigos.
43 Nɑ bɛɛ ye sɔ̃ɔwɑ ɑdɑmɑ i yinɑ i mɑn swɑɑ dɑki. I ǹ Yinni Gusunɔn ɡere mɛm nɔɔwɛ. Mɑ i ɡɔ̃ru bɔbiɑ i dɑ i tɑbu wɔri ɡuunun berɑ ɡiɑ.
43 Em vão vos referi todas essas palavras: não me ouvisses e tivesses a presunção de subir o monte, a despeito das ordens do Senhor.
44 Sɑɑ yerɑ Amɔre be bɑ wɑ̃ɑ berɑ mi, bɑ yɑrimɑ bɑ bɛɛ kɑmiɑ Seiriɔ, mɑ bɑ bɛɛ nɑɑ swĩi nɡe tĩi sere bɑ kɑ ɡirɑri Horimɑɔ.
44 Então os amorreus que habitavam nessa montanha saíram contra vós, perseguiram-vos como abelhas e retalharam-vos desde Seir até Horma.
45 Ye i wurɑmɑ, i Yinni Gusunɔ weeweenu koosi. Adɑmɑ u ǹ bɛɛ swɑɑ dɑki.
45 Voltando, chorasses diante do Senhor, mas o Senhor não ouviu os vossos clamores, nem vos inclinou os seus ouvidos.
46 Mɑ i sinɑ n kɑ tɛ Kɑdɛsi Bɑɑnɛɑɔ.
46 Por isso é que ficastes tanto tempo em Cades, como o sabeis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.