Deuteronômio 1

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wee ɡɑri yi Mɔwisi u Isirelibɑ sɔ̃ɔwɑ sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ Yuudɛnin sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ wɔwɑ ɡɑɑ sɔɔ, mi tem sɑɑrɑ wɑ̃ɑ, Sufun deedeeru, wuu sinin suunu sɔɔ, Pɑrɑni kɑ Tofɛli kɑ Lɑbɑni kɑ Hɑserɔtu kɑ Disɑhɑbu.
1 São estas as palavras que Moisés falou a todo o Israel, a leste do Jordão, no deserto, na Arabá, diante de Sufe, entre Parã, Tofel, Labã, Hazerote e Di-Zaabe.
2 À n kpɑ kɑ Seirin ɡuurun swɑɑ, sɑɑ Horɛbun ɡuurun di, ɑ kɑ turi Kɑdɛsi Bɑɑnɛɑɔ, kɑɑ sĩwɑ sɔ̃ɔ wɔkurɑ tiɑ.
2 É uma jornada de onze dias desde Horebe até Cades-Barneia, pelo caminho dos montes de Seir.
3 Wɔ̃ɔ weeruse sɔɔ, mìn di Isirelibɑ bɑ yɑrimɑ Eɡibitin di, yen suru wɔkurɑ tiɑsen tɔ̃ɔ ɡbiikiru sɔɔrɑ Mɔwisi u Isirelibɑ sɔ̃ɔwɑ kpuro ye Yinni Gusunɔ u nɛɛ, u bu sɔ̃.
3 Aconteceu que, no quadragésimo ano, no primeiro dia do décimo primeiro mês, Moisés falou aos filhos de Israel, segundo tudo o que o Senhor lhe havia ordenado a respeito deles,
4 Yɑ koorɑwɑ sɑnɑm mɛ Mɔwisi u Sihoni, Amɔrebɑn sinɑ boko wi u wɑ̃ɑ Hɛsiboniɔ kɑmiɑ u kpɑ mɑ u dɑ u Oɡu, Bɑsɑnin sinɑ boko wi u wɑ̃ɑ Edɛɛ kɑ Atɑrɔtuɔ kɑmiɑ.
4 depois que derrotou Seom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom, e Ogue, rei de Basã, que habitava em Astarote, em Edrei.
5 Mɔɑbubɑn temɔ, Yuudɛnin sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ, miyɑ Mɔwisi u Isirelibɑ Yinni Gusunɔn woodɑbɑ sɔ̃ɔsibu toruɑ.
5 A leste do Jordão, na terra de Moabe, Moisés encarregou-se de explicar esta lei, dizendo:
6 Mɔwisi u nɛɛ, Gusunɔ bɛsɛn Yinni u kɑ sun ɡɑri kuɑ Horɛbun ɡuurɔ u nɛɛ, sɑ sinɑ sɑ tɛ ɡuu ten ɡɑ̃ɑrɔ.
6 — O Senhor , nosso Deus, nos falou em Horebe, dizendo: “Vocês já ficaram bastante tempo neste monte.
7 Ǹ n mɛn nɑ, su seewo su swɑɑ wɔri su dɑ ɡuunun berɑ ɡiɑ mi Amɔrebɑ bɑ wɑ̃ɑ kɑ Kɑnɑnin temɔ Yuudɛnin tem tɛɛrɑɔ kɑ ɡuunu ɡiɑ kɑ wɔwɑɔ kɑ sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ kɑ nim wɔ̃kun ɡoorɔ kɑ Libɑniɔ sere n kɑ dɑ Efɑrɑtin dɑɑrɔ,
7 Voltem e sigam viagem. Vão à região montanhosa dos amorreus, a todos os seus vizinhos, na Arabá, à região montanhosa, à Sefelá, ao Neguebe, à costa marítima, terra dos cananeus, e ao Líbano, até o grande rio Eufrates.
8 kpɑ su tem mɛ mɛɛri domi u sun mu nɔmu sɔndiɑwɑ. U nɛɛ, su doo su mu mwɑ domi u nɔɔ mwɛɛru kuɑ kɑ bɔ̃ri u mu bɛsɛn bɑɑbɑbɑ Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbu wɛ̃, be kɑ ben bibun bweseru.
8 Eis aqui a terra que eu pus diante de vocês; entrem e tomem posse da terra que o Senhor , com juramento, deu a seus pais, a Abraão, Isaque e Jacó, a eles e à sua descendência depois deles.”
9 Sɑɑ yè sɔɔ Yinni Gusunɔ u nɛɛ, su doo su tem mɛ mwɑ, nɛ Mɔwisi nɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, nɑ ǹ kpɛ̃ n bɛɛ sɔbe nɛ turo.
9 — Nesse mesmo tempo, eu disse a vocês: “Sozinho não poderei levá-los.
10 Gusunɔ bɛsɛn Yinni u derɑ i mɑrurɑ mɑ i dɑbiɑ nɡe wɔllun kperi.
10 O Senhor , o Deus de vocês, fez com que vocês se multiplicassem e eis que hoje vocês são uma multidão como as estrelas dos céus.
11 Nɑ kɑnɑmɔ Gusunɔ bɛsɛn bɑɑbɑbɑn Yinni u de i dɑbiɑ i sosi kpɑ u bɛɛ domɑru kuɑ nɡe mɛ u bɛɛ nɔɔ mwɛɛru kuɑ.
11 O Senhor , Deus dos pais de vocês, faça com que vocês sejam mil vezes mais numerosos do que são agora e os abençoe, como prometeu.
12 Adɑmɑ i n yɛ̃ mɑ nɑ ǹ kpɛ̃ n bɛɛ sɔbe nɛ turo.
12 Mas como poderia eu sozinho suportar o peso e a carga de vocês, e como poderia eu resolver sozinho todas as questões que surgem no meio de vocês?
13 Ǹ n mɛn nɑ, i tɔmbu ɡɔsio bɛɛn bwese kɛrɑ bɑɑyere sɔɔ be bɑ yɛ̃ru kɑ bwisi mɔ, mɑ bɑ bɛɛrɛ mɔ tɔmbu sɔɔ, kpɑ n bu ko bɛɛn wiruɡibu.
13 Escolham homens sábios, inteligentes e experimentados, segundo as suas tribos, para que eu os ponha por chefes de vocês.”
14 Mɑ i mɑn wisɑ i nɛɛ, ye nɑ ɡeruɑ mi, yɑ wɑ̃.
14 — Então vocês me responderam que era bom fazer o que eu tinha falado.
15 Mɑ i kɑ tɔn be nɑ bɛɛn bwese kɛrɑ bɑɑyeren di mɑ nɑ bu suɑ nɑ bu kuɑ bɛɛn wiruɡibu, ɡɑbu nɔrɔm nɔrɔm (1.000) wiruɡibu, ɡɑbu wunɔm wunɔm wiruɡibu, ɡɑbu weerɑɑkuukuubun wiruɡibu, ɡɑbu mɑɑ wɔku wɔkubun wiruɡibu, mɑ nɑ ɡɑbu sɔmɑ wɛ̃ bu kɑ wiruɡii be kpɑrɑ bɛɛn bwese kɛrɑ bɑɑyere sɔɔ.
15 Assim, peguei os chefes de suas tribos, homens sábios e experimentados, e os fiz chefes sobre vocês, chefes de milhares, chefes de cem, chefes de cinquenta, chefes de dez e oficiais, segundo as suas tribos.
16 Mɑ nɑ wiruɡii be woodɑ wɛ̃ nɑ nɛɛ, ben mɛro bisibu bɑ̀ n ɡɑri mɔ ben tii tiinɛ sɔɔ, ǹ kun mɛ, kɑ tɔn tuko, bu bu swɑɑ dɑkio kpɑ bu bu siriɑ dee dee.
16 Nesse mesmo tempo, ordenei aos juízes, dizendo: “Deem atenção às questões que surgem entre os seus irmãos e julguem com justiça entre um homem e seu irmão ou o estrangeiro que está com ele.
17 Bu ku tɔmbun bɛɛrɛ mɛɛri bɑ̀ n sirimɔ. Bu bu swɑɑ dɑkio, bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛ kɑ dɑmɡii. Bu ku ben ɡoo nɑsiɑ domi bɑ koo siriwɑ kɑ Yinni Gusunɔn yĩsiru. Bɑ̀ n kɑ ɡɑri ɡɛɛ yinnɑ yi yi bu sɛ̃siemɔ, bu kɑ yi nɑ nɛn mi bu mɑn sɔ̃ kpɑ n yi wɛ̃ɛri.
17 Não sejam parciais no julgamento. Ouçam tanto o pequeno como o grande; não tenham medo de ninguém, porque o julgamento é de Deus. Porém, se a questão for demasiadamente difícil para vocês, tragam para mim, e eu a ouvirei.”
18 Nɡe mɛyɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔsi sɑɑ ye sɔɔ, ye i ko i ko kpuro.
18 — Assim, naquele tempo, eu lhes ordenei todas as coisas que vocês deveriam fazer.
19 Yen biru, Gusunɔ bɛsɛn Yinni u sun nɔɔ kɑ̃ mɑ sɑ seewɑ Horɛbun ɡuurun di sɑ ɡbɑbu bɑkɑ nɑnumɡii te kpuro bukiɑnɑ te i yɛ̃ mi, mɑ sɑ kpɑ kɑ ɡuunun swɑɑɔ mi Amɔrebɑ bɑ wɑ̃ɑ nɡe mɛ Gusunɔ bɛsɛn Yinni u sun yiire. Mɑ sɑ turɑ Kɑdɛsi Bɑɑnɛɑɔ.
19 — Então partimos de Horebe e caminhamos por todo aquele grande e terrível deserto que vocês viram, pelo caminho da região montanhosa dos amorreus, como o Senhor , nosso Deus, nos havia ordenado; e chegamos a Cades-Barneia.
20 Miyɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, wee i tunumɑ Amɔrebɑn ɡuurɔ te Gusunɔ bɛsɛn Yinni u koo sun wɛ̃.
20 Então eu lhes disse: “Vocês chegaram à região montanhosa dos amorreus, que o Senhor , nosso Deus, nos dá.
21 I mɛɛrio wee, Gusunɔ bɛsɛn Yinni u bɛɛ tem mɛ nɔmu bɛriɑ. I seewo kpɑ i mu mwɑ nɡe mɛ wi, bɛsɛn bɑɑbɑbɑn Yinni u bɛɛ sɔ̃ɔwɑ. I ku bɛrum ko. I de i n wɔruɡɔru mɔ.
21 Eis que o Senhor , seu Deus, colocou esta terra diante de vocês. Vão e tomem posse dessa terra, como o Senhor , o Deus de seus pais, falou. Não tenham medo e não se assustem.”
22 Mɑ bɛɛ kpuro i nɑ i mɑn deemɑ i nɛɛ, su tɔmbu ɡɔri bu dɑ bu tem mɛn sɑriɑ mɛɛri kpɑ bu wurɑmɑ bu sun sɔ̃ swɑɑ ye sɑ ko kpe, kɑ wuu sìn mi sɑ ko ɡbi su turi.
22 — Então todos vocês se aproximaram de mim e disseram: “Vamos mandar alguns homens adiante de nós, para que espiem a terra e nos digam por que caminho devemos seguir e a que cidades devemos ir.”
23 Bɛɛn ɡɑri yi, yi mɑn wɛ̃re, mɑ nɑ tɔmbu wɔkurɑ yiru ɡɔsɑ bɛɛn bwese kɛrɑ bɑɑyere sɔɔ tiɑ tiɑ.
23 Isto me pareceu uma boa ideia, de maneira que escolhi, do meio de vocês, doze homens, um de cada tribo.
24 Mɑ bɑ doonɑ bɑ ɡuunun berɑ ɡiɑn swɑɑ mwɑ mɑ bɑ turɑ sere Ɛsikolin wɔwɑɔ. Mi kpurowɑ bɑ bɔsu bɑ mɛɛrɑ.
24 Eles saíram e foram à região montanhosa, e, espiando a terra, foram até o vale de Escol.
25 Mɑ bɑ tem mɛn dɑ̃ɑ binu sɔrimɑ bɑ kɑ sun nɑɑwɑ. Mɑ bɑ nɛɛ, tem mɛ, mu ɡiɑ sɑ̃ɑ mɛ Gusunɔ bɛsɛn Yinni u sun wɛ̃ɛmɔ.
25 Tomaram do fruto da terra nas mãos e o trouxeram até nós. E nos informaram, dizendo: “É boa esta terra que o Senhor , nosso Deus, nos dá.”
26 Adɑmɑ i ǹ Gusunɔ bɛsɛn Yinnin ɡere mɛm nɔɔwɛ, domi i yinɑ i dɑ.
26 — Porém vocês não quiseram ir, mas foram rebeldes à ordem do Senhor , seu Deus.
27 I nùn seesiwɑ bɛɛn kuu bekuruɡinu sɔɔ i nɛɛ, yèn sɔ̃ u sun tusɑ, yen sɔ̃nɑ u sun yɑrɑmɑ Eɡibitin di u kɑ sun Amɔrebɑ nɔmu sɔndiɑ, bu sun kpeerɑsiɑ.
27 Ficaram murmurando em suas tendas e disseram: “O Senhor está com ódio de nós e por isso nos tirou da terra do Egito para nos entregar nas mãos dos amorreus e nos destruir.
28 I nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i ko i dɑ i bu wɔri. Bɛɛɡibu bɑ derɑ i mwiɑ kpɑnɑ domi bɑ nɛɛ, tɔn be, bɑ sun dɑm kere, bɑ sun ɡunum kere, bɑ mɑɑ ben wusu ɡbɑ̃rɑnu toosiwɑ n kɑ wɔllu ɡirɑri. Yen biru, bɑ mɑm Anɑkin bibun bweseru wɑ mi, be bɑ rɑ n sɑ̃ɑ dooɡobɑ.
28 Para onde iremos? Nossos irmãos nos deixaram com medo, dizendo: ‘Aquele povo é maior e mais alto do que nós. As cidades são grandes e fortificadas até o céu. Também vimos ali os filhos dos anaquins.’”
29 Mɑ nɑ bɛɛ wisɑ nɑ nɛɛ, i ku nɑndɑ, i ku mɑɑ ben bɛrum ko.
29 — Então eu lhes disse: “Não fiquem apavorados, nem tenham medo deles.
30 Gusunɔ bɛsɛn Yinni u ko n sun ɡbiiye kpɑ win tii u sun sɑnnɑ nɡe mɛ u kuɑ bɛsɛn nɔni biru Eɡibitiɔ,
30 O Senhor , o seu Deus, que vai adiante de vocês, ele lutará por vocês, segundo tudo o que viram que ele fez conosco no Egito,
31 kɑ ɡbɑburɔ. Bɛɛn tii i wɑ mɑ u sun bɔki bɛsɛn sɑnum sɔɔ nɡe mɛ tɔnu u rɑ win bii bɔki sere sɑ kɑ turɑ mi sɑ dɔɔ.
31 e também no deserto, onde vocês viram que o Senhor , seu Deus, os levou, como um homem leva o seu filho, por todo o caminho pelo qual vocês andaram, até chegar a este lugar.”
32 Adɑmɑ kɑ mɛ, i ǹ Gusunɔ bɛsɛn Yinni nɑɑnɛ kue,
32 — Mas nem assim vocês creram no Senhor , seu Deus,
33 bɑɑ mɛ u rɑ n sun swɑɑ ɡbiiye u kɑ sun ɑyeru sɔ̃ɔsi mi sɑ ko yɔ̃rɑ. Wɔ̃kuru, u rɑ sun kpɑrewɑ u n bɛsɛn swɑɑ yɑm bururɑsie kɑ dɔ̃ɔ yɑrɑ, sɔ̃ɔ sɔɔ mɑɑ kɑ ɡuru wii wuroru.
33 que foi adiante de vocês por todo o caminho, para procurar o lugar onde deveriam acampar; de noite, estava no fogo, para mostrar o caminho por onde vocês deveriam andar, e, de dia, estava na nuvem.
34 Yinni Gusunɔ u bɛɛn weeweenu nuɑ, mɑ u mɔru kuɑ u bɔ̃ruɑ u nɛɛ,
34 — O Senhor ouviu o que vocês disseram, ficou irado e jurou, dizendo:
35 bɑɑ bɛɛn turo kun duɔ tem mɛ sɔɔ, mɛ mu ɡeɑ sɑ̃ɑ mi, mɛ u nɔɔ mwɛɛru kuɑ u bɛsɛn bɑɑbɑbɑ wɛ̃,
35 “Nenhum dos homens desta geração perversa verá a boa terra que jurei dar aos pais de vocês,
36 mɑ n kun mɔ Kɑlɛbu, Yɛfunɛn bii. Wiyɑ u koo mu wɑ. Wi kɑ win bibun bweserɑ u koo tem mɛ wɛ̃ mɛ u bɔsu u mɛɛrɑ mi, domi u win swɛɛ kpuro swĩiwɑ dee dee.
36 com a exceção de Calebe, filho de Jefoné. Ele verá essa terra e darei a ele e aos filhos dele a terra em que ele pisou, porque perseverou em seguir o Senhor .”
37 Yinni Gusunɔ u mɑɑ kɑ mɑn mɔru kuɑ bɛɛn sɔ̃, mɑ u nɛɛ, nɛn tii nɑ ǹ mɑɑ duɔ tem mɛ sɔɔ.
37 Também contra mim se indignou o Senhor por causa de vocês, dizendo: “Também você não entrará nessa terra.
38 Nɛn sɔm kowo Yosue, Nunin biiwɑ u koo du mi. Yen sɔ̃, n be nùn dɑm kɛ̃ɛyɔ, domi wiyɑ u koo bɛɛ Isirelibɑ kpɑrɑ u kɑ bɛɛ tem mɛ wɛ̃.
38 Josué, filho de Num, que está diante de você, ele é quem vai entrar; anime-o, porque ele fará com que Israel a receba por herança.
39 Mɑ Yinni Gusunɔ u nɛɛ, bɛɛ, i nɛɛ, yibɛrɛbɑ bɑ koo bɛɛn bibu ɡurɑwɑ. Adɑmɑ bii be, be bɑ ǹ ɡinɑ ɡeɑ kɑ kɔ̃sɑ yɛ̃ mi, beyɑ bɑ koo du tem mɛ sɔɔ kɑ Yosue sɑnnu. Beyɑ u koo tem mɛ wɛ̃ bɑ n mɔ.
39 E as crianças de vocês, de quem vocês disseram que seriam presa do inimigo, sim, os filhos de vocês, que hoje nem sabem distinguir entre bem e mal, esses ali entrarão, e a eles darei a terra, e eles a possuirão.
40 Yen sɔ̃, bɛɛ i ɡɔsiro kpɑ i dɑ ɡbɑburu ɡiɑ nim wɔ̃ku ɡe bɑ mɔ̀ Nɑɑ yɑrin berɑ ɡiɑ.
40 Mas vocês voltem e sigam para o deserto, pelo caminho do mar Vermelho.”
41 Mɑ i mɑn wisɑ i nɛɛ, i torɑ Yinni Gusunɔn mi. Adɑmɑ tɛ̃, i ko dɑ i tɑbu ko nɡe mɛ wi, Gusunɔ bɛsɛn Yinni u ɡeruɑ. Mɑ i bɛɛn tɑbu yɑ̃nu suɑ i dɔɔ kɑ wɔbiɑ i kɑ ɡuunun berɑ ɡiɑ tɑbu wɔri.
41 — Então vocês responderam: “Pecamos contra o Senhor . Nós iremos e lutaremos, segundo tudo o que o Senhor , nosso Deus, nos ordenou.” Vocês se armaram, cada um com os seus instrumentos de guerra, e pensaram que seria fácil entrar na região montanhosa.
42 Mɑ Yinni Gusunɔ u mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n bɛɛ sɔ̃ɔwɔ n nɛɛ, i ku rɑ dɑ i tɑbu ko. U ǹ wɑ̃ɑ kɑ bɛɛ. Yen sɔ̃, i ku dɑ, domi bɑ koo bɛɛ kɑmiɑ.
42 Mas o Senhor mandou que eu dissesse a vocês: “Não vão, nem comecem a lutar, pois não estou no meio de vocês, e vocês serão derrotados pelos seus inimigos.”
43 Nɑ bɛɛ ye sɔ̃ɔwɑ ɑdɑmɑ i yinɑ i mɑn swɑɑ dɑki. I ǹ Yinni Gusunɔn ɡere mɛm nɔɔwɛ. Mɑ i ɡɔ̃ru bɔbiɑ i dɑ i tɑbu wɔri ɡuunun berɑ ɡiɑ.
43 Isso eu lhes falei, mas vocês não quiseram escutar; pelo contrário, foram rebeldes às ordens do Senhor e, presunçosos, foram na direção das montanhas.
44 Sɑɑ yerɑ Amɔre be bɑ wɑ̃ɑ berɑ mi, bɑ yɑrimɑ bɑ bɛɛ kɑmiɑ Seiriɔ, mɑ bɑ bɛɛ nɑɑ swĩi nɡe tĩi sere bɑ kɑ ɡirɑri Horimɑɔ.
44 Os amorreus que habitavam naquela região montanhosa saíram contra vocês e os perseguiram como fazem as abelhas e os derrotaram desde Seir até Horma.
45 Ye i wurɑmɑ, i Yinni Gusunɔ weeweenu koosi. Adɑmɑ u ǹ bɛɛ swɑɑ dɑki.
45 Vocês voltaram e foram se queixar diante do Senhor , porém o Senhor não lhes deu atenção e não inclinou os ouvidos a vocês.
46 Mɑ i sinɑ n kɑ tɛ Kɑdɛsi Bɑɑnɛɑɔ.
46 Assim, vocês permaneceram muitos dias em Cades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.