Deuteronômio 1
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Wee ɡɑri yi Mɔwisi u Isirelibɑ sɔ̃ɔwɑ sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ Yuudɛnin sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ wɔwɑ ɡɑɑ sɔɔ, mi tem sɑɑrɑ wɑ̃ɑ, Sufun deedeeru, wuu sinin suunu sɔɔ, Pɑrɑni kɑ Tofɛli kɑ Lɑbɑni kɑ Hɑserɔtu kɑ Disɑhɑbu.
1 Estas são as palavras que Moisés disse a todo o povo de Israel quando estavam no deserto, a leste do rio Jordão, acampados no vale do Jordão, perto de Sufe, entre Parã, de um lado, e Tofel, Labã, Hazerote e Di-Zaabe, do outro.
2 À n kpɑ kɑ Seirin ɡuurun swɑɑ, sɑɑ Horɛbun ɡuurun di, ɑ kɑ turi Kɑdɛsi Bɑɑnɛɑɔ, kɑɑ sĩwɑ sɔ̃ɔ wɔkurɑ tiɑ.
2 Normalmente, são necessários apenas onze dias para viajar do monte Sinai até Cades-Barneia pelo caminho do monte Seir.
3 Wɔ̃ɔ weeruse sɔɔ, mìn di Isirelibɑ bɑ yɑrimɑ Eɡibitin di, yen suru wɔkurɑ tiɑsen tɔ̃ɔ ɡbiikiru sɔɔrɑ Mɔwisi u Isirelibɑ sɔ̃ɔwɑ kpuro ye Yinni Gusunɔ u nɛɛ, u bu sɔ̃.
3 No entanto, quarenta anos depois da saída do Egito, no primeiro dia do décimo primeiro mês, Moisés se dirigiu aos israelitas e lhes transmitiu tudo que o S enhor lhe havia ordenado.
4 Yɑ koorɑwɑ sɑnɑm mɛ Mɔwisi u Sihoni, Amɔrebɑn sinɑ boko wi u wɑ̃ɑ Hɛsiboniɔ kɑmiɑ u kpɑ mɑ u dɑ u Oɡu, Bɑsɑnin sinɑ boko wi u wɑ̃ɑ Edɛɛ kɑ Atɑrɔtuɔ kɑmiɑ.
4 Isso aconteceu depois que ele derrotou Seom, rei dos amorreus que vivia em Hesbom, e, em Edrei, derrotou Ogue, o rei de Basã que vivia em Astarote.
5 Mɔɑbubɑn temɔ, Yuudɛnin sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ, miyɑ Mɔwisi u Isirelibɑ Yinni Gusunɔn woodɑbɑ sɔ̃ɔsibu toruɑ.
5 Enquanto estavam na terra de Moabe, a leste do Jordão, Moisés começou a lhes explicar as seguintes instruções.
6 Mɔwisi u nɛɛ, Gusunɔ bɛsɛn Yinni u kɑ sun ɡɑri kuɑ Horɛbun ɡuurɔ u nɛɛ, sɑ sinɑ sɑ tɛ ɡuu ten ɡɑ̃ɑrɔ.
6 “Quando estávamos no monte Sinai, o S enhor , nosso Deus, nos disse: ‘Vocês já ficaram muito tempo neste monte.
7 Ǹ n mɛn nɑ, su seewo su swɑɑ wɔri su dɑ ɡuunun berɑ ɡiɑ mi Amɔrebɑ bɑ wɑ̃ɑ kɑ Kɑnɑnin temɔ Yuudɛnin tem tɛɛrɑɔ kɑ ɡuunu ɡiɑ kɑ wɔwɑɔ kɑ sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ kɑ nim wɔ̃kun ɡoorɔ kɑ Libɑniɔ sere n kɑ dɑ Efɑrɑtin dɑɑrɔ,
7 É hora de levantar acampamento e seguir viagem. Vão à região montanhosa dos amorreus e a todas as regiões vizinhas: o vale do Jordão, a região montanhosa, as colinas do oeste, o Neguebe e a planície costeira. Vão à terra dos cananeus e ao Líbano, e avancem até o grande rio Eufrates.
8 kpɑ su tem mɛ mɛɛri domi u sun mu nɔmu sɔndiɑwɑ. U nɛɛ, su doo su mu mwɑ domi u nɔɔ mwɛɛru kuɑ kɑ bɔ̃ri u mu bɛsɛn bɑɑbɑbɑ Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbu wɛ̃, be kɑ ben bibun bweseru.
8 Vejam, eu lhes dou toda esta terra! Entrem e tomem posse dela, pois é a terra que o S enhor jurou dar a seus antepassados Abraão, Isaque e Jacó, e a todos os seus descendentes’.”
9 Sɑɑ yè sɔɔ Yinni Gusunɔ u nɛɛ, su doo su tem mɛ mwɑ, nɛ Mɔwisi nɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, nɑ ǹ kpɛ̃ n bɛɛ sɔbe nɛ turo.
9 Moisés continuou: “Naquela ocasião, eu lhes disse: ‘Vocês são um peso grande demais para eu carregar sozinho.
10 Gusunɔ bɛsɛn Yinni u derɑ i mɑrurɑ mɑ i dɑbiɑ nɡe wɔllun kperi.
10 O S enhor , seu Deus, aumentou sua população e os tornou tão numerosos quanto as estrelas do céu.
11 Nɑ kɑnɑmɔ Gusunɔ bɛsɛn bɑɑbɑbɑn Yinni u de i dɑbiɑ i sosi kpɑ u bɛɛ domɑru kuɑ nɡe mɛ u bɛɛ nɔɔ mwɛɛru kuɑ.
11 Que o S enhor , o Deus de seus antepassados, os multiplique mil vezes mais e os abençoe como ele prometeu.
12 Adɑmɑ i n yɛ̃ mɑ nɑ ǹ kpɛ̃ n bɛɛ sɔbe nɛ turo.
12 Mas vocês são um peso grande demais para mim! Como poderei lidar com todos os seus problemas e conflitos?
13 Ǹ n mɛn nɑ, i tɔmbu ɡɔsio bɛɛn bwese kɛrɑ bɑɑyere sɔɔ be bɑ yɛ̃ru kɑ bwisi mɔ, mɑ bɑ bɛɛrɛ mɔ tɔmbu sɔɔ, kpɑ n bu ko bɛɛn wiruɡibu.
13 Escolham alguns homens respeitados de cada tribo, conhecidos por sua sabedoria e entendimento, e eu os designarei para serem seus líderes’.
14 Mɑ i mɑn wisɑ i nɛɛ, ye nɑ ɡeruɑ mi, yɑ wɑ̃.
14 “Então vocês responderam: ‘Seu plano é bom!’.
15 Mɑ i kɑ tɔn be nɑ bɛɛn bwese kɛrɑ bɑɑyeren di mɑ nɑ bu suɑ nɑ bu kuɑ bɛɛn wiruɡibu, ɡɑbu nɔrɔm nɔrɔm (1.000) wiruɡibu, ɡɑbu wunɔm wunɔm wiruɡibu, ɡɑbu weerɑɑkuukuubun wiruɡibu, ɡɑbu mɑɑ wɔku wɔkubun wiruɡibu, mɑ nɑ ɡɑbu sɔmɑ wɛ̃ bu kɑ wiruɡii be kpɑrɑ bɛɛn bwese kɛrɑ bɑɑyere sɔɔ.
15 Assim, convoquei os homens respeitados que vocês selecionaram de suas tribos e os nomeei para serem juízes e oficiais sobre vocês. Alguns ficaram responsáveis por mil pessoas, outros por cem, outros por cinquenta, e outros por dez.
16 Mɑ nɑ wiruɡii be woodɑ wɛ̃ nɑ nɛɛ, ben mɛro bisibu bɑ̀ n ɡɑri mɔ ben tii tiinɛ sɔɔ, ǹ kun mɛ, kɑ tɔn tuko, bu bu swɑɑ dɑkio kpɑ bu bu siriɑ dee dee.
16 “Naquela ocasião, ordenei aos juízes: ‘Deem atenção aos casos de seus irmãos israelitas e também dos estrangeiros que vivem entre vocês. Sejam completamente justos em todas as suas decisões
17 Bu ku tɔmbun bɛɛrɛ mɛɛri bɑ̀ n sirimɔ. Bu bu swɑɑ dɑkio, bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛ kɑ dɑmɡii. Bu ku ben ɡoo nɑsiɑ domi bɑ koo siriwɑ kɑ Yinni Gusunɔn yĩsiru. Bɑ̀ n kɑ ɡɑri ɡɛɛ yinnɑ yi yi bu sɛ̃siemɔ, bu kɑ yi nɑ nɛn mi bu mɑn sɔ̃ kpɑ n yi wɛ̃ɛri.
17 e imparciais em seus julgamentos. Cuidem tanto dos casos dos pobres como dos ricos. Não deixem que ninguém os intimide, pois Deus dará a decisão por seu intermédio. Tragam-me os casos que forem difíceis demais para vocês, e eu cuidarei deles’.
18 Nɡe mɛyɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔsi sɑɑ ye sɔɔ, ye i ko i ko kpuro.
18 “Naquela ocasião, eu lhes ordenei tudo que deveriam fazer.”
19 Yen biru, Gusunɔ bɛsɛn Yinni u sun nɔɔ kɑ̃ mɑ sɑ seewɑ Horɛbun ɡuurun di sɑ ɡbɑbu bɑkɑ nɑnumɡii te kpuro bukiɑnɑ te i yɛ̃ mi, mɑ sɑ kpɑ kɑ ɡuunun swɑɑɔ mi Amɔrebɑ bɑ wɑ̃ɑ nɡe mɛ Gusunɔ bɛsɛn Yinni u sun yiire. Mɑ sɑ turɑ Kɑdɛsi Bɑɑnɛɑɔ.
19 “Em seguida, conforme o S enhor , nosso Deus, ordenou, partimos do monte Sinai e atravessamos o deserto imenso e assustador, como vocês lembram, e nos dirigimos à região montanhosa dos amorreus. Quando chegamos a Cades-Barneia,
20 Miyɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, wee i tunumɑ Amɔrebɑn ɡuurɔ te Gusunɔ bɛsɛn Yinni u koo sun wɛ̃.
20 eu lhes disse: ‘Vocês chegaram à região montanhosa dos amorreus, que o S enhor , nosso Deus, nos dá.
21 I mɛɛrio wee, Gusunɔ bɛsɛn Yinni u bɛɛ tem mɛ nɔmu bɛriɑ. I seewo kpɑ i mu mwɑ nɡe mɛ wi, bɛsɛn bɑɑbɑbɑn Yinni u bɛɛ sɔ̃ɔwɑ. I ku bɛrum ko. I de i n wɔruɡɔru mɔ.
21 Vejam, o S enhor , seu Deus, colocou a terra diante de vocês! Vão e tomem posse dela, conforme o S enhor , o Deus de seus antepassados, lhes prometeu. Não tenham medo nem desanimem!’.
22 Mɑ bɛɛ kpuro i nɑ i mɑn deemɑ i nɛɛ, su tɔmbu ɡɔri bu dɑ bu tem mɛn sɑriɑ mɛɛri kpɑ bu wurɑmɑ bu sun sɔ̃ swɑɑ ye sɑ ko kpe, kɑ wuu sìn mi sɑ ko ɡbi su turi.
22 “Então todos vocês vieram e me disseram: ‘Primeiro, enviemos espiões para que façam o reconhecimento da terra para nós. Eles recomendarão o melhor caminho e indicarão em quais cidades devemos entrar’.
23 Bɛɛn ɡɑri yi, yi mɑn wɛ̃re, mɑ nɑ tɔmbu wɔkurɑ yiru ɡɔsɑ bɛɛn bwese kɛrɑ bɑɑyere sɔɔ tiɑ tiɑ.
23 “A ideia me pareceu boa, por isso escolhi doze espiões, um de cada tribo.
24 Mɑ bɑ doonɑ bɑ ɡuunun berɑ ɡiɑn swɑɑ mwɑ mɑ bɑ turɑ sere Ɛsikolin wɔwɑɔ. Mi kpurowɑ bɑ bɔsu bɑ mɛɛrɑ.
24 Eles foram à região montanhosa, chegaram ao vale de Escol e fizeram o reconhecimento.
25 Mɑ bɑ tem mɛn dɑ̃ɑ binu sɔrimɑ bɑ kɑ sun nɑɑwɑ. Mɑ bɑ nɛɛ, tem mɛ, mu ɡiɑ sɑ̃ɑ mɛ Gusunɔ bɛsɛn Yinni u sun wɛ̃ɛmɔ.
25 Pegaram alguns dos frutos da região e os trouxeram para nós. Então, relataram: ‘A terra que o S enhor , nosso Deus, nos dá é, de fato, uma terra boa’.”
26 Adɑmɑ i ǹ Gusunɔ bɛsɛn Yinnin ɡere mɛm nɔɔwɛ, domi i yinɑ i dɑ.
26 “Contudo, vocês se rebelaram contra a ordem do S enhor , seu Deus, e se recusaram a entrar.
27 I nùn seesiwɑ bɛɛn kuu bekuruɡinu sɔɔ i nɛɛ, yèn sɔ̃ u sun tusɑ, yen sɔ̃nɑ u sun yɑrɑmɑ Eɡibitin di u kɑ sun Amɔrebɑ nɔmu sɔndiɑ, bu sun kpeerɑsiɑ.
27 Queixaram-se dentro de suas tendas e disseram: ‘Com certeza o S enhor nos odeia. Por isso nos trouxe do Egito, a fim de nos entregar nas mãos dos amorreus para sermos exterminados.
28 I nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i ko i dɑ i bu wɔri. Bɛɛɡibu bɑ derɑ i mwiɑ kpɑnɑ domi bɑ nɛɛ, tɔn be, bɑ sun dɑm kere, bɑ sun ɡunum kere, bɑ mɑɑ ben wusu ɡbɑ̃rɑnu toosiwɑ n kɑ wɔllu ɡirɑri. Yen biru, bɑ mɑm Anɑkin bibun bweseru wɑ mi, be bɑ rɑ n sɑ̃ɑ dooɡobɑ.
28 Para onde podemos ir? Nossos irmãos nos desanimaram com seu relatório. Eles disseram: ‘Os habitantes da terra são mais altos e poderosos que nós, e suas cidades são grandes, com muros que sobem até o céu! Vimos até os descendentes de Enaque!’.
29 Mɑ nɑ bɛɛ wisɑ nɑ nɛɛ, i ku nɑndɑ, i ku mɑɑ ben bɛrum ko.
29 “Eu lhes disse: ‘Não entrem em pânico nem tenham medo deles!
30 Gusunɔ bɛsɛn Yinni u ko n sun ɡbiiye kpɑ win tii u sun sɑnnɑ nɡe mɛ u kuɑ bɛsɛn nɔni biru Eɡibitiɔ,
30 O S enhor , seu Deus, irá adiante de vocês. Ele lutará em seu favor, conforme tudo que vocês o viram fazer no Egito.
31 kɑ ɡbɑburɔ. Bɛɛn tii i wɑ mɑ u sun bɔki bɛsɛn sɑnum sɔɔ nɡe mɛ tɔnu u rɑ win bii bɔki sere sɑ kɑ turɑ mi sɑ dɔɔ.
31 Também viram como o S enhor , seu Deus, cuidou de vocês ao longo do caminho, enquanto viajavam pelo deserto, como um pai cuida de seu filho. Agora ele os trouxe a este lugar’.
32 Adɑmɑ kɑ mɛ, i ǹ Gusunɔ bɛsɛn Yinni nɑɑnɛ kue,
32 “No entanto, mesmo depois de tudo que ele fez, vocês se recusaram a confiar no S enhor , seu Deus,
33 bɑɑ mɛ u rɑ n sun swɑɑ ɡbiiye u kɑ sun ɑyeru sɔ̃ɔsi mi sɑ ko yɔ̃rɑ. Wɔ̃kuru, u rɑ sun kpɑrewɑ u n bɛsɛn swɑɑ yɑm bururɑsie kɑ dɔ̃ɔ yɑrɑ, sɔ̃ɔ sɔɔ mɑɑ kɑ ɡuru wii wuroru.
33 que vai adiante de vocês buscando lugares para acamparem e guiando-os com uma coluna de fogo durante a noite e uma coluna de nuvem durante o dia.
34 Yinni Gusunɔ u bɛɛn weeweenu nuɑ, mɑ u mɔru kuɑ u bɔ̃ruɑ u nɛɛ,
34 “Quando o S enhor ouviu vocês se queixarem, ficou irado e, por isso, fez um juramento:
35 bɑɑ bɛɛn turo kun duɔ tem mɛ sɔɔ, mɛ mu ɡeɑ sɑ̃ɑ mi, mɛ u nɔɔ mwɛɛru kuɑ u bɛsɛn bɑɑbɑbɑ wɛ̃,
35 ‘Nenhum de vocês desta geração perversa viverá para ver a boa terra que eu jurei dar a seus antepassados.
36 mɑ n kun mɔ Kɑlɛbu, Yɛfunɛn bii. Wiyɑ u koo mu wɑ. Wi kɑ win bibun bweserɑ u koo tem mɛ wɛ̃ mɛ u bɔsu u mɛɛrɑ mi, domi u win swɛɛ kpuro swĩiwɑ dee dee.
36 A única exceção será Calebe, filho de Jefoné. Ele verá a terra, pois seguiu o S enhor em tudo. Darei a ele e a seus descendentes parte da terra que ele explorou durante sua missão de reconhecimento’.
37 Yinni Gusunɔ u mɑɑ kɑ mɑn mɔru kuɑ bɛɛn sɔ̃, mɑ u nɛɛ, nɛn tii nɑ ǹ mɑɑ duɔ tem mɛ sɔɔ.
37 “Foi por causa de vocês que o S enhor se irou contra mim. Ele me disse: ‘Você também não entrará na terra!
38 Nɛn sɔm kowo Yosue, Nunin biiwɑ u koo du mi. Yen sɔ̃, n be nùn dɑm kɛ̃ɛyɔ, domi wiyɑ u koo bɛɛ Isirelibɑ kpɑrɑ u kɑ bɛɛ tem mɛ wɛ̃.
38 Seu auxiliar, Josué, filho de Num, entrará na terra. Encoraje-o, pois ele conduzirá o povo quando Israel tomar posse dela.
39 Mɑ Yinni Gusunɔ u nɛɛ, bɛɛ, i nɛɛ, yibɛrɛbɑ bɑ koo bɛɛn bibu ɡurɑwɑ. Adɑmɑ bii be, be bɑ ǹ ɡinɑ ɡeɑ kɑ kɔ̃sɑ yɛ̃ mi, beyɑ bɑ koo du tem mɛ sɔɔ kɑ Yosue sɑnnu. Beyɑ u koo tem mɛ wɛ̃ bɑ n mɔ.
39 Darei a terra a seus filhos pequenos, às crianças que não sabem a diferença entre certo e errado. Vocês temiam que seus pequeninos fossem capturados, mas serão eles que tomarão posse da terra.
40 Yen sɔ̃, bɛɛ i ɡɔsiro kpɑ i dɑ ɡbɑburu ɡiɑ nim wɔ̃ku ɡe bɑ mɔ̀ Nɑɑ yɑrin berɑ ɡiɑ.
40 Quanto a vocês, deem meia-volta e retornem ao deserto, em direção ao mar Vermelho’.
41 Mɑ i mɑn wisɑ i nɛɛ, i torɑ Yinni Gusunɔn mi. Adɑmɑ tɛ̃, i ko dɑ i tɑbu ko nɡe mɛ wi, Gusunɔ bɛsɛn Yinni u ɡeruɑ. Mɑ i bɛɛn tɑbu yɑ̃nu suɑ i dɔɔ kɑ wɔbiɑ i kɑ ɡuunun berɑ ɡiɑ tɑbu wɔri.
41 “Então vocês admitiram: ‘Pecamos contra o S enhor ! Agora, subiremos e lutaremos pela terra, como o S enhor , nosso Deus, ordenou’. Seus homens se armaram para a guerra, pensando que seria fácil atacar a região montanhosa.
42 Mɑ Yinni Gusunɔ u mɑn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n bɛɛ sɔ̃ɔwɔ n nɛɛ, i ku rɑ dɑ i tɑbu ko. U ǹ wɑ̃ɑ kɑ bɛɛ. Yen sɔ̃, i ku dɑ, domi bɑ koo bɛɛ kɑmiɑ.
42 “Mas o S enhor me encarregou de lhes dizer: ‘Não ataquem, pois não estou com vocês. Se forem por conta própria, serão derrotados por seus inimigos’.
43 Nɑ bɛɛ ye sɔ̃ɔwɑ ɑdɑmɑ i yinɑ i mɑn swɑɑ dɑki. I ǹ Yinni Gusunɔn ɡere mɛm nɔɔwɛ. Mɑ i ɡɔ̃ru bɔbiɑ i dɑ i tɑbu wɔri ɡuunun berɑ ɡiɑ.
43 “Foi o que eu lhes disse, mas vocês não deram ouvidos. Em vez disso, rebelaram-se mais uma vez contra a ordem do S enhor e, arrogantemente, foram à região montanhosa para lutar.
44 Sɑɑ yerɑ Amɔre be bɑ wɑ̃ɑ berɑ mi, bɑ yɑrimɑ bɑ bɛɛ kɑmiɑ Seiriɔ, mɑ bɑ bɛɛ nɑɑ swĩi nɡe tĩi sere bɑ kɑ ɡirɑri Horimɑɔ.
44 Os amorreus que viviam ali saíram e os atacaram como um enxame de abelhas. Eles os perseguiram e os massacraram ao longo de todo o caminho, desde Seir até Hormá.
45 Ye i wurɑmɑ, i Yinni Gusunɔ weeweenu koosi. Adɑmɑ u ǹ bɛɛ swɑɑ dɑki.
45 Então vocês voltaram e choraram diante do S enhor , mas o S enhor se recusou a ouvi-los.
46 Mɑ i sinɑ n kɑ tɛ Kɑdɛsi Bɑɑnɛɑɔ.
46 Por isso, ficaram em Cades por um longo tempo.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.