Atos 9

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sɑnɑm mɛ sɔɔrɑ Sɔɔlu u yɔ̃rɑri dim dim u Yinnin bwɑ̃ɑbu nɔni sɔ̃ u bu ɡo. Mɑ u dɑ yɑ̃ku kowo tɔnweron mi,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 u nùn bikiɑ u Yuubɑn mɛnnɔ yenuɡibu tirenu kuɑ be bɑ wɑ̃ɑ Dɑmɑsiɔ kpɑ ù n ɡɑbu wɑ be bɑ swɑɑ ye swĩi, ǹ n tɔn durɔbun nɑ, ǹ kun mɛ tɔn kurɔbu, u kɑ kpĩ u bu mwɑ u bɔke u kɑ dɑ Yerusɑlɛmuɔ.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Sɑnɑm mɛ Sɔɔlu u dɔɔ, ye u Dɑmɑsi turuku kuɑ, suɑru sɔɔ yɑm nùn burure wɔllun di.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Yerɑ u wɔrumɑ temɔ, mɑ u nɔɔ ɡɑɡu nuɑ ɡɑ nɛɛ, Sɔɔlu, Sɔɔlu, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn nɔni sɔ̃ɔmɔ.
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Sɔɔlu u bikiɑ u nɛɛ, Yinni wunɑ were.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 A seewo ɑ du wuu ɡe sɔɔ, bɑ koo nun sɔ̃ ye kɑɑ ko.
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Durɔ be bɑ sɑnum mɛ dɔɔ kɑ wi, bɑ yɔ̃rɑ bɑ mɑri sɔ̃ɔ sɔ̃ɔ. Bɑ nɔɔ ɡe nuɑ, ɑdɑmɑ bɑ ǹ ɡoo wɑ.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sɔɔlu u seewɑ tem di, ɑdɑmɑ bɑɑ mɛ u win nɔni wukiɑ u ǹ yɑm wɑ. Bɑ win nɔmu nɛnuɑwɑ bɑ kɑ duɑ Dɑmɑsiɔ.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 U wɔ̃ko kuɑ sɔ̃ɔ itɑ. U ǹ di sɑɑ ye sɔɔ, u ǹ mɑɑ nɔrɑ.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 N deemɑ nɑɑnɛ dokeo ɡoo wɑ̃ɑ Dɑmɑsiɔ wi bɑ rɑ nɛɛ Anɑniɑ. Yinni u kɑ nùn ɡɑri kuɑ kɑ̃siru sɔɔ u nɛɛ, Anɑniɑ.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Yinni nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ seewo ɑ dɑ swɑɑɔ ye bɑ rɑ nɛɛ Dɛndɑru, Yudɑsin dirɔ, ɑ bikiɑ mi durɔ ɡoo wɑ̃ɑ wi bɑ rɑ soku Sɔɔlu Tɑɑsiɡii. Wee, u kɑnɑru mɔ̀.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Kɑ̃siru sɔɔ u durɔ ɡoo wɑ wi bɑ rɑ nɛɛ Anɑniɑ, wi u duɑ mi u wɑ̃ɑ mɑ u nùn nɔmɑ sɔndi wirɔ u kɑ kpɑm yɑm wɑ.
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Anɑniɑ u nɛɛ, Yinni tɔn dɑbinɑ nu mɑn durɔ win lɑbɑɑri sɔ̃ɔwɑ, kɑ kɔ̃sɑ kpuro ye u wunɛn tɔmbu kuɑ Yerusɑlɛmuɔ.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Mɑ sɑ nuɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobɑ nùn nɔɔ kɑ̃ u kɑ tɔmbu kpuro mwɑ be bɑ wunɛn yĩsiru sokumɔ mini.
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Adɑmɑ Yinni nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ doo domi nɑ durɔ wi ɡɔsɑ nɛn sɔmɔ u kɑ nɛn yĩsiru kpɑrɑ tɔn tukobun mi, kɑ sinɑmbu kɑ mɑɑ Isirelibɑn suunu sɔɔ.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Kon mɑɑ nùn sɔ̃ɔsi nɡe mɛ u koo nɔni swɑ̃ɑru wɑ nɛn yĩsirun sɔ̃.
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Mɑ Anɑniɑ u seewɑ u dɑ u duɑ diru mi, u Sɔɔlun wiru nɔmɑ sɔndi u nɛɛ, Sɔɔlu nɛn beruse, Yinni Yesu wi u nun kure swɑɑɔ sɑnɑm mɛ ɑ sisi, wiyɑ mɑn ɡɔrimɑ ɑ kɑ yɑm wɑ kpɑ ɑ Hunde Dɛɛro yibu.
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Mii mii ɡɑ̃ɑnu wɔrumɑ win nɔnin di nɡe swɑ̃ɑn kokosu, mɑ u kpɑm yɑm wɑ. U seewɑ, mɑ bɑ nùn bɑtɛmu kuɑ.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Ye u di u kpɑ mɑ win dɑm mu wurɑmɑ.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Yɑnde u dɑ Yuubɑn mɛnnɔ yenɔ u wɑɑsu mɔ̀ u ɡerumɔ mɑ Yesu sɑ̃ɑwɑ Gusunɔn Bii.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Be kpuro be bɑ ɡɑri yi nuɑ, bɑ biti kuɑ bɑ bikiɑnɑ bɑ nɛɛ, n ǹ durɔ wiyɑ mi, wi u rɑɑ be bɑ Yesun yĩsiru sokumɔ ɡoomɔ Yerusɑlɛmuɔ, mɑ u nɑ mini u kɑ bu mwɑ u bɔke u kɑ dɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobun mi?
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Sɔɔlun wɑɑsu yɑ dɑm sosimɔ, u bu sɔ̃ɔsimɔ kɑm kɑm mɑ Yesu u sɑ̃ɑwɑ Kirisi wi Gusunɔ u ɡɔsɑ, sere Yuu be bɑ wɑ̃ɑ Dɑmɑsiɔ bɑ kpɑnɑ bu wi ɡɑri wisi.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Sɔ̃ɔ mɛɛrun biru Yuubɑ bɑ wesiɑnɑ bu Sɔɔlu ɡo,
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 mɑ Sɔɔlu u ɡɑri yi nuɑ. Mɑ bɑ wuu ɡen ɡbɑ̃rɑrun kɔnnɔsu kɔ̃sum wɔri sɔ̃ɔ sɔɔ kɑ wɔ̃kuru bu kɑ nùn wɑ bu ɡon sɔ̃.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Adɑmɑ wɔ̃kuru sɔɔ, Sɔɔlun bwɑ̃ɑbu bɑ nùn sɑrɑsiɑ kɑ bireru sɑɑ ɡbɑ̃rɑrun fɛnɛnti ɡɑɑn di.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Ye Sɔɔlu u wurɑmɑ Yerusɑlɛmuɔ u kĩ u kɑ nɑɑnɛ dokeobu mɛnnɑ, ɑdɑmɑ be kpurowɑ bɑ nùn bɛrum sɑ̃ɑ, bɑ ǹ tɑmɑɑ u kuɑ nɑɑnɛ dokeo.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Yerɑ Bɑɑnɑbɑsi u kɑ nùn dɑ ɡɔrobun mi, mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ nɡe mɛ Sɔɔlu u Yinni wɑ Dɑmɑsin swɑɑɔ, mɑ Yinni u kɑ nùn ɡɑri kuɑ. U mɑɑ bu tubusiɑ nɡe mɛ Sɔɔlu u kɑ Yesun yĩsiru wɑɑsu kuɑ kɑ wɔruɡɔru Dɑmɑsiɔ.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Gɑri yin biru Sɔɔlu u wɑ̃ɑ kɑ be sɑnnu, u bɔsu Yerusɑlɛmuɔ, u wɑɑsu mɔ̀ kɑ wɔruɡɔru Yinnin yĩsiru sɔɔ.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 U mɑɑ kɑ Yuu be bɑ Gɛrɛkim tɔnɑ ɡerumɔ, ɡɑri kuɑ ɡɑsɔ kɑ sikirinɔ, ɑdɑmɑ bɑ swɑɑ kɑsu bu kɑ nùn ɡo.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Sɑnɑm mɛ wiɡibu bɑ ɡɑri yi nuɑ bɑ kɑ nùn dɑ Sesɑreɔ mɑ bɑ derɑ u doonɑ Tɑɑsiɔ.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Nɡe mɛyɑ Yesun yiɡbɛru Yudeɑɔ kɑ Gɑlileɔ, kɑ Sɑmɑriɔ, tɑ kɑ ɑlɑfiɑ wɑ, tɑ dɑm mɔ̀, mɑ tɑ sosimɔ tɑ dɔɔ Yinni Gusunɔn nɑsiɑru sɔɔ kɑ Hunde Dɛɛron dɑm kɛ̃ru.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Piɛɛ u mɑɑ bɔsu bɑɑmɑ kpuro. Yerɑ sɔ̃ɔ teeru u nɑɑnɛ dokeobu berɑm dɑ be bɑ wɑ̃ɑ Lidɑɔ.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Miyɑ u durɔ ɡoo wɑ, win yĩsirɑ Enɛ. U sɑ̃ɑwɑ yɛmɔ, u ǹ seere win kpin yerun di sɑɑ wɔ̃ɔ nɔɔbɑ itɑn di.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Piɛɛ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Enɛ, Yesu Kirisiwɑ nun bɛkiɑmɔ, ɑ seewo ɑ wunɛn kpin yeru sɔmɛ.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Tɔmbu kpuro be bɑ wɑ̃ɑ Lidɑɔ kɑ Sɑronin bɑru kpɑɑnu sɔɔ bɑ nùn wɑ, mɑ bɑ ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ bɑ Yinni nɑɑnɛ doke.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 N deemɑ, Yopeɔ tɔn kurɔ nɑɑnɛ dokeo ɡoo wɑ̃ɑ mi, win yĩsirɑ Tɑbitɑ. Teyɑ bɑ mɑɑ mɔ̀ Dɔɔkɑsi kɑ Gɛrɛkim. Kurɔ wi, u rɑ n sɔm ɡeenu mɔ̀ kpɑ u n sɑ̃ɑrobu somimɔ.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Yerɑ u bɑrɑ u ɡu. Bɑ win ɡoru disi wɔkɑ bɑ kɑ dɑ bɑ kpĩ ɡidɑmbisɑ wɔllɔ.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Yope kɑ Lidɑ kun tondinɛ, yen sɔ̃nɑ, ye nɑɑnɛ dokeo be bɑ wɑ̃ɑ Yopeɔ bɑ nuɑ mɑ Piɛɛ u wɑ̃ɑ Lidɑɔ, bɑ nùn tɔmbu yiru ɡɔriɑ bu nùn sɔ̃ u nɑ ben mi fuuku fuuku.
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Mɑ Piɛɛ u seewɑ u kɑ bu dɑ. Ye u turɑ mi, bɑ kɑ nùn dɑ ɡidɑmbisɑ yen wɔllɔ. Gɔminibu kpuro bɑ yɔ̃ win bɔkuɔ bɑ sumɔ bɑ nùn yɑbenu kɑ yɑ̃nu ɡɑnu sɔ̃ɔsimɔ ni Dɔɔkɑsi u kuɑ sɑnɑm mɛ u wɑ̃ɑ kɑ be.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Piɛɛ u be kpuro yɑrɑ dii ten min di mɑ u yiirɑ u kɑnɑru kuɑ. Yen biru u sĩirɑ ɡoo ten berɑ ɡiɑ u nɛɛ, Tɑbitɑ ɑ seewo.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Mɑ Piɛɛ u nùn nɔmu nɛnuɑ u seeyɑ u yɔ̃rɑsiɑ. Mɑ u nɑɑnɛ dokeobu kɑ ɡɔmini be sokɑ u bu Dɔɔkɑsi sɔ̃ɔsi wɑsiru.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Yenin lɑbɑɑri yɑ nɔɔrɑ Yopeɔ kpuro, mɑ tɔn dɑbinu nu Yinni nɑɑnɛ doke.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piɛɛ u sɔ̃ɔ mɛɛru kuɑ Yopeɔ, yɑnɑ kowo ɡoon mi, wi bɑ rɑ soku Simɔɔ.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.