Atos 7
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC
1 Yerɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero u Etiɛni bikiɑ u nɛɛ, ɡɑri yi, ɡeemɑ?
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Etiɛni u wisɑ u nɛɛ, nɛn bisibu kɑ nɛn bɑɑbɑbɑ i mɑn swɑɑ dɑkio. Gusunɔ yiikoɡii u bɛsɛn bɑɑbɑ Aburɑhɑmu kure sɑnɑm mɛ u wɑ̃ɑ Mɛsopotɑmin tem sɔɔ u sere sinɑ Hɑrɑniɔ,
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u win dusibu kɑ win tem derio kpɑ u dɑ tem ɡɑm mɛ u koo nùn sɔ̃ɔsi.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Yen sɔ̃nɑ Aburɑhɑmu u Kɑlɑdeɡibun tem yɑrɑ, mɑ u dɑ u sinɑ Hɑrɑniɔ. Ye win bɑɑ u ɡu u kpɑ, Gusunɔ u nùn seeyɑmɑ min di, u nɑ tem mɛ sɔɔ, mi bɛɛ i wɑ̃ɑ tɛ̃.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Sɑnɑm mɛ, u ǹ nùn ɑyeru ɡɑru kɑ̃ tem mɛ sɔɔ, bɑɑ nɑɑ dɑbusɑ teeru, ɑdɑmɑ bɑɑ mɛ Aburɑhɑmu kun ɡinɑ bii mɑrɑ Gusunɔ u nùn nɔɔ mwɛɛru kuɑ mɑ u koo nùn tem mɛ wɛ̃, kpɑ mu n sɑ̃ɑ wi kɑ mɑɑ win bibuɡim.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Ye wee ye Gusunɔ u Aburɑhɑmu sɔ̃ɔwɑ. U nɛɛ, win bibɑ koo sɔru di tem tukumɔ mi bɑ ko n sɑ̃ɑ yobu, kpɑ bu nɔni swɑ̃ɑru wɑ sere wɔ̃ɔ nɛɛru (400).
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Gusunɔ u mɑɑ nɛɛ, win tii koo kɑ bwese te siri te tɑ koo bu ko yobu. Yen biru bɑ koo yɑri tem min di bu nɑ tem mɛ sɔɔ mi bɑ koo nùn sɑ̃.
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 Sɑɑ ye sɔɔ, Gusunɔ mɑɑ Aburɑhɑmu bɑnɡo kobun woodɑ wɛ̃. Mɑ Aburɑhɑmu u win bii Isɑki bɑnɡo kuɑ ye bɑ wi mɑrɑ u kuɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ itɑ. Nɡe mɛyɑ Isɑki u mɑɑ Yɑkɔbu kuɑ, mɑ Yɑkɔbu u mɑɑ win bibu wɔkurɑ yiru kuɑ nɡe mɛ. Berɑ bɑ kuɑ Yuubɑn bwesenu wɔkurɑ yirun bɑɑbɑbɑ.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 Yɑkɔbun bii be, bɑ kɑ Yosɛfu nisinu kuɑ, mɑ bɑ nùn Eɡibitiɡibu dɔre bɑ kɑ doonɑ. Adɑmɑ Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ wi,
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 mɑ u nùn yɑkiɑ sɑɑ win wɑhɑlɑ kpuron di. U mɑɑ nùn bwisi kɑ̃ mɑ u durom wɑ, Eɡibitin sinɑ bokon mi, mɑ u nùn kuɑ Eɡibitin tem yɛ̃ro kɑ mɑɑ win yɛnu yɛ̃ro.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Gɔ̃ɔrɑ tunumɑ Eɡibiti kɑ Kɑnɑnin tem sɔɔ tɑ bu nɔni sɔ̃ɔwɑ too too. Bɛsɛn sikɑdobɑ bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wɑ bu di.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Ye Yɑkɔbu u nuɑ mɑ dĩɑnu wɑ̃ɑ Eɡibitiɔ, u bɛsɛn sikɑdo be ɡɔrɑ mi, nɔn ɡbiikiru.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Ye bɑ dɑ mi nɔn mɛɛruse, Yosɛfu u tii win mɑɑbu tubusiɑ, mɑ Eɡibitin sunɔ u mɑɑ Yosɛfun dusibu ɡiɑ.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Mɑ Yosɛfu u Yɑkɔbu win tundo sokusiɑ kɑ win dusibu kpuro bu nɑ win mi. Ben ɡeerɑ sɑ̃ɑ tɔmbu wɑtɑ kɑ wɔkurɑ nɔɔbu.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Nɡe mɛyɑ Yɑkɔbu u kɑ dɑ Eɡibitiɔ. Miyɑ u ɡu, miyɑ mɑɑ bɛsɛn sikɑdo be, bɑ ɡu.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Mɑ bɑ kɑ be kpuron ɡonu wurɑ Sikɛmuɔ bɑ nu kpɛ̃ɛ siki kpee wɔruɡiru sɔɔ te Aburɑhɑmu dwɑ Hɑmɔrin bibun mi Sikɛmuɔ.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 Ye sɑɑ yɑ turuku kuɑ ye Gusunɔ u koo kɑ win nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te u Aburɑhɑmu kuɑ, bɛsɛn tɔmbɑ sosimɔ bɑ dɑbiɑmɔ Eɡibitiɔ
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 sere n kɑ kuɑ sinɑ boko ɡoon wɑɑti wi u kun Yosɛfun ɡɑri yɛ̃.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Sinɑ boko wi, u bɛsɛn tɔmbu nɔni wɔ̃kuɑ u kɑ bu kɔ̃sɑ kuɑ, u bu tilɑsi kuɑ bu kɑ ben bii wɛ̃ɛnu kɔ̃ kpɑ nu ɡbi.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Sɑɑ ye sɔɔrɑ bɑ Mɔwisi mɑrɑ. Bii burɔwɑ wi u Gusunɔ wɛ̃remɔ. Bɑ nùn nɔɔri suru itɑ win tundon yɛnuɔ.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Ye bɑ kɑ nùn dɑ bɑ kɔ̃, Eɡibitin sunɔn bii tɔn kurɔ u nùn suɑ u kuɑ nɡe win tiin bii.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Bɑ nùn Eɡibitiɡibun keu kpuro sɔ̃ɔsi mɑ u kuɑ tɔn boko ɡɑri ɡerubu kɑ kookoosu sɔɔ.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 Sɑnɑm mɛ u wɔ̃ɔ weeru turɑ, u ɡɔ̃ru doke u win tɔmbu Isirelibɑ berɑm dɑ.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 U wɑ Eɡibitiɡii ɡoo u ben turo nɔni sɔ̃ɔmɔ. U wiɡii fɑɑbɑ dɑ, mɑ u Eɡibitiɡii wi so u ɡo.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 U tɑmɑɑ sɑ̃ɑ win tɔmbɑ koo tubuwɑ mɑ Gusunɔwɑ nùn ɡɔrɑ u kɑ bu yɑkiɑ, ɑdɑmɑ bɑ ǹ tubɑ.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Yen sisiru u deemɑ ben ɡɑbɑ sɑnnɑmɔ. Mɑ u kĩ u bu yɑkiɑnɑ u nɛɛ, i nɛn ɡɑri swɑɑ dɑkio. Bɛɛ, be i sɑ̃ɑ dusinu, mbɑn sɔ̃nɑ i mɛɛrɑ koonɑmɔ.
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Adɑmɑ durɔ wi u win beruse nɔni sɔ̃ɔmɔ mi, u Mɔwisi bɔriɑ u nɛɛ, wɑrɑ nun kuɑ bɛsɛn wiruɡii kɑ siri kowo.
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 A kĩ ɑ mɑɑ mɑn ɡowɑ nɡe mɛ ɑ Eɡibitiɡii wi ɡo ɡĩɑ?
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Ye Mɔwisi u ɡɑri yi nuɑ, u kpikiru suɑ Mɑdiɑnin tem ɡiɑ. Miyɑ u bii tɔn durɔbu yiru mɑrɑ.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 Wɔ̃ɔ weerun biru, Gusunɔn ɡɔrɑdo u Mɔwisi kuremɑ ɑwĩi ɡɛɛ sɔɔ, yi yi sɑ̃ɑre yi dɔ̃ɔ mwɑɑrɑmɔ, ɡbɑburu sɔɔ mi ɡuuru ɡɑrɑ wɑ̃ɑ te bɑ rɑ soku Sinɑi.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Mɔwisi u biti soorɑ ye u yi wɑ, mɑ u yi susi u mɛɛrɑ tii. Sɑnɑm mɛyɑ u Yinni Gusunɔn nɔɔ nuɑ ɡɑ ɡeruɑ ɡɑ nɛɛ,
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 wiyɑ Gusunɔ win sikɑdobɑn Yinni, wiyɑ Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbun Yinni. Ye Mɔwisi u nuɑ mɛ, yerɑ u diirɑ, u ǹ mɑɑ kɑ̃kɑ u yɑm mi mɛɛrɑ.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Yinni Gusunɔ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u win sɑlubɑtɑ pweto, domi yɑm mi u yɔ̃ mi, yɑm dɛɛrɑmɑ.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 N wee, u win tɔmbun nɔni swɑ̃ɑru wɑ te bɑ wɑɑmɔ Eɡibitiɔ. U ben weeweenu nuɑ, yerɑ u sɑrɑmɑ u kɑ bu fɑɑbɑ ko. Tɛ̃, u nɑ u nùn ɡɔri Eɡibitiɔ.
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Mɔwisi wi bɑ yinɑ mi, bɑ nɛɛ, wɑrɑ nùn kuɑ ben wiruɡii kɑ siri kowo, wiyɑ Gusunɔ u ɡɔrɑ u kuɑ ben wiruɡii kɑ fɑɑbɑ kowo, kɑ Gusunɔn ɡɔrɑdo win somiru wi u nùn kure ɑwĩi sɔɔ.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Durɔ wiyɑ u bu yɑrɑ sɑɑ Eɡibitin di. U mɑɑmɑɑki kɑ sɔm dɑmɡinu kuɑ Eɡibitiɔ kɑ nim wɔ̃ku sɔɔ ɡe bɑ mɔ̀ Nɑɑ yɑri kɑ mɑɑ ɡbɑburu sɔɔ mi bɑ kuɑ wɔ̃ɔ weeru.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 Mɔwisi wiyɑ u Isirelibɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔ koo bu sɔmɔ ɡoo seeyɑ ben bweserɔ, nɡe wi.
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Mɔwisi wiyɑ u wɑ̃ɑ ɡbɑburɔ Isirelibɑn suunu sɔɔ, kɑ bɛsɛn bɑɑbɑbɑ sɑnnu, kɑ mɑɑ Gusunɔn ɡɔrɑdo wi u kɑ nùn ɡɑri kuɑ ɡuuru wɔllɔ te bɑ rɑ soku Sinɑi. Mɑ u Gusunɔn ɡɑri wɑ̃ɑruɡii mwɑ, u kɑ sun yi wɛ̃.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 Adɑmɑ bɛsɛn bɑɑbɑ be, bɑ yinɑ bu nùn mɛm nɔɔwɑ. Bɑ nùn yinɑ bɑ kĩ bu kpɑm wurɑ Eɡibitiɔ.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Yen sɔ̃nɑ bɑ Aroni sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, u bu bũnu kuo ni nu koo bu swɑɑ ɡbiiyɑ. Domi Mɔwisi wi, wi u bu yɑrɑmɑ sɑɑ Eɡibitin tem di, bɑ ǹ yɛ̃ ye n nùn deemɑ.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Dɔmɑ terɑ bɑ bwɑ̃ɑroku kuɑ ɡe ɡɑ kɑ nɑɑ buu weenɛ, mɑ bɑ ɡu yɑ̃kuru koosi. Mɑ ben nukurɑ dorɑ ben nɔmɑn sɔmburun sɔ̃.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Adɑmɑ Gusunɔ u tii ɡɑwɑ ben min di, mɑ u derɑ bɑ sɔ̃ɔ kɑ suru kɑ kperi sɑ̃wɑ, nɡe mɛ u ɡeruɑ win sɔmɔbun tireru sɔɔ u nɛɛ,
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Bwɑ̃ɑrokunɑ i sɔɔwɑ ni i kuɑ i kɑ bũnu sɑ̃,
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 Bɛsɛn bɑɑbɑbɑ bɑ rɑɑ Gusunɔn kuu bekuruɡiru mɔ te tɑ sɑ̃ɑ seedɑ mɑ u wɑ̃ɑ kɑ be. Mɔwisi u tu kuɑ nɡe mɛ wi u kɑ nùn ɡɑri kuɑ, u nùn sɔ̃ɔwɑ. U tu kuɑwɑ mɑm mɑm nɡe te u wɑ.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Mɑ bɛsɛn bɑɑbɑbɑ be bɑ tu tubi di, be kɑ Yosue ben ɡbiikoo, bɑ kɑ tu duɑ tɔn tukobun tem sɔɔ mɛ bɑ mwɑ sɑnɑm mɛ Gusunɔ u tɔn tuko be ɡirɑ. Mɑ tɑ wɑ̃ɑ mi sere Dɑfidin wɑɑti.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Gusunɔ u kɑ Dɑfidi nɔnu ɡeu mɛɛrɑ, mɑ u kɑnɑru kuɑ u kɑ kpĩ u wi Yɑkɔbun Yinni diru bɑniɑ.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Adɑmɑ Sɑlomɔɔwɑ u nùn dii te bɑniɑ.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Kɑ yen de kpuro Wɔrukoon wɑ̃ɑ yerɑ kun wɑ̃ɑ dinu sɔɔ ni tɔnu u bɑnɑ. Nɡe mɛ Gusunɔn sɔmɔ ɡoo u yoruɑ,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 “Yinni Gusunɔ u nɛɛ,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 N ǹ nɛn nɔmɑ yɑ ye kpuro tɑkɑ kuɑ?”
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Etiɛni u mɑɑ bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ deɡɑnɡɑmɡibu! Bɛɛn ɡɔ̃rusu kɑ bɛɛn swɑsu su sɑ̃ɑ nɡe be bɑ ǹ Gusunɔ nɑsieɡisu, i rɑ n Hunde Dɛɛro yinɑmɔ, i mɔ̀wɑ nɡe bɛɛn bɑɑbɑbɑ.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Gusunɔn sɔmɔ wɑrɑ bɛɛn bɑɑbɑbɑ bɑ ǹ nɔni sɔ̃ɔwɑ. Bɑ bu ɡo be bɑ Geeɡiin nɑɑrun ɡɑri kuɑ, mɑ tɛ̃, bɛɛn tii i Geeɡii wi kɔrumɔtɔnu kuɑ i nùn ɡo.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Bɛɛyɑ i Gusunɔn woodɑ mwɑ ye bɑ bɛɛ wɛ̃ Gusunɔn ɡɔrɑdobɑn min di. Adɑmɑ i ǹ ye mɛm nɔɔwɛ.
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Ye bɑ Etiɛnin ɡɑri yi nuɑ, bɑ mɔru bɛsirɑ sere bɑ ben nikibii dwɛ̃ɛmɔ.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Adɑmɑ Etiɛni u Hunde Dɛɛro yibɑ, mɑ u wɔllu nɔni ɡirɑri u Gusunɔn yiiko wɑ, u mɑɑ Yesu wɑ u yɔ̃ Gusunɔn nɔm ɡeuɔ.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 Mɑ u nɛɛ, wee, nɑ wɑ wɔllɑ wukiɑre, mɑ Tɔnun Bii u yɔ̃ Gusunɔn nɔm ɡeuɔ.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Sɑnɑm mɛyɑ bɑ ben swɑsu kɔruɑ kɑ nɔmɑ, bɑ kuuki kuɑ, mɑ bɑ duki dɑ sɑnnu bɑ nùn kunisi.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 Bɑ nùn ɡɑwɑ bɑ yɑrɑ wuun di, mɑ bɑ nùn kpenu kɑsukum wɔri. Tɔn be, bɑ ben kumboorosu pwetɑ bɑ yi ɑluwɑɑsi ɡoon mi wi bɑ rɑ nɛɛ Sɔɔlu.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Sɑnɑm mɛ bɑ Etiɛni kpenu kɑsukumɔ u kɑnɑru kuɑ u nɛɛ, Yinni Yesu, ɑ nɛn hunde mɔɔ.
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 U yiirɑ u ɡbɑ̃rɑ wɔllɔ u nɛɛ, Yinni ɑ ku bu torɑ teni ɡɑrisi.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.