Atos 7
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA
1 Yerɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero u Etiɛni bikiɑ u nɛɛ, ɡɑri yi, ɡeemɑ?
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Etiɛni u wisɑ u nɛɛ, nɛn bisibu kɑ nɛn bɑɑbɑbɑ i mɑn swɑɑ dɑkio. Gusunɔ yiikoɡii u bɛsɛn bɑɑbɑ Aburɑhɑmu kure sɑnɑm mɛ u wɑ̃ɑ Mɛsopotɑmin tem sɔɔ u sere sinɑ Hɑrɑniɔ,
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u win dusibu kɑ win tem derio kpɑ u dɑ tem ɡɑm mɛ u koo nùn sɔ̃ɔsi.
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Yen sɔ̃nɑ Aburɑhɑmu u Kɑlɑdeɡibun tem yɑrɑ, mɑ u dɑ u sinɑ Hɑrɑniɔ. Ye win bɑɑ u ɡu u kpɑ, Gusunɔ u nùn seeyɑmɑ min di, u nɑ tem mɛ sɔɔ, mi bɛɛ i wɑ̃ɑ tɛ̃.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Sɑnɑm mɛ, u ǹ nùn ɑyeru ɡɑru kɑ̃ tem mɛ sɔɔ, bɑɑ nɑɑ dɑbusɑ teeru, ɑdɑmɑ bɑɑ mɛ Aburɑhɑmu kun ɡinɑ bii mɑrɑ Gusunɔ u nùn nɔɔ mwɛɛru kuɑ mɑ u koo nùn tem mɛ wɛ̃, kpɑ mu n sɑ̃ɑ wi kɑ mɑɑ win bibuɡim.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Ye wee ye Gusunɔ u Aburɑhɑmu sɔ̃ɔwɑ. U nɛɛ, win bibɑ koo sɔru di tem tukumɔ mi bɑ ko n sɑ̃ɑ yobu, kpɑ bu nɔni swɑ̃ɑru wɑ sere wɔ̃ɔ nɛɛru (400).
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Gusunɔ u mɑɑ nɛɛ, win tii koo kɑ bwese te siri te tɑ koo bu ko yobu. Yen biru bɑ koo yɑri tem min di bu nɑ tem mɛ sɔɔ mi bɑ koo nùn sɑ̃.
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Sɑɑ ye sɔɔ, Gusunɔ mɑɑ Aburɑhɑmu bɑnɡo kobun woodɑ wɛ̃. Mɑ Aburɑhɑmu u win bii Isɑki bɑnɡo kuɑ ye bɑ wi mɑrɑ u kuɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ itɑ. Nɡe mɛyɑ Isɑki u mɑɑ Yɑkɔbu kuɑ, mɑ Yɑkɔbu u mɑɑ win bibu wɔkurɑ yiru kuɑ nɡe mɛ. Berɑ bɑ kuɑ Yuubɑn bwesenu wɔkurɑ yirun bɑɑbɑbɑ.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 Yɑkɔbun bii be, bɑ kɑ Yosɛfu nisinu kuɑ, mɑ bɑ nùn Eɡibitiɡibu dɔre bɑ kɑ doonɑ. Adɑmɑ Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ wi,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 mɑ u nùn yɑkiɑ sɑɑ win wɑhɑlɑ kpuron di. U mɑɑ nùn bwisi kɑ̃ mɑ u durom wɑ, Eɡibitin sinɑ bokon mi, mɑ u nùn kuɑ Eɡibitin tem yɛ̃ro kɑ mɑɑ win yɛnu yɛ̃ro.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Gɔ̃ɔrɑ tunumɑ Eɡibiti kɑ Kɑnɑnin tem sɔɔ tɑ bu nɔni sɔ̃ɔwɑ too too. Bɛsɛn sikɑdobɑ bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wɑ bu di.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Ye Yɑkɔbu u nuɑ mɑ dĩɑnu wɑ̃ɑ Eɡibitiɔ, u bɛsɛn sikɑdo be ɡɔrɑ mi, nɔn ɡbiikiru.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Ye bɑ dɑ mi nɔn mɛɛruse, Yosɛfu u tii win mɑɑbu tubusiɑ, mɑ Eɡibitin sunɔ u mɑɑ Yosɛfun dusibu ɡiɑ.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Mɑ Yosɛfu u Yɑkɔbu win tundo sokusiɑ kɑ win dusibu kpuro bu nɑ win mi. Ben ɡeerɑ sɑ̃ɑ tɔmbu wɑtɑ kɑ wɔkurɑ nɔɔbu.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Nɡe mɛyɑ Yɑkɔbu u kɑ dɑ Eɡibitiɔ. Miyɑ u ɡu, miyɑ mɑɑ bɛsɛn sikɑdo be, bɑ ɡu.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Mɑ bɑ kɑ be kpuron ɡonu wurɑ Sikɛmuɔ bɑ nu kpɛ̃ɛ siki kpee wɔruɡiru sɔɔ te Aburɑhɑmu dwɑ Hɑmɔrin bibun mi Sikɛmuɔ.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 Ye sɑɑ yɑ turuku kuɑ ye Gusunɔ u koo kɑ win nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te u Aburɑhɑmu kuɑ, bɛsɛn tɔmbɑ sosimɔ bɑ dɑbiɑmɔ Eɡibitiɔ
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 sere n kɑ kuɑ sinɑ boko ɡoon wɑɑti wi u kun Yosɛfun ɡɑri yɛ̃.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Sinɑ boko wi, u bɛsɛn tɔmbu nɔni wɔ̃kuɑ u kɑ bu kɔ̃sɑ kuɑ, u bu tilɑsi kuɑ bu kɑ ben bii wɛ̃ɛnu kɔ̃ kpɑ nu ɡbi.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Sɑɑ ye sɔɔrɑ bɑ Mɔwisi mɑrɑ. Bii burɔwɑ wi u Gusunɔ wɛ̃remɔ. Bɑ nùn nɔɔri suru itɑ win tundon yɛnuɔ.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Ye bɑ kɑ nùn dɑ bɑ kɔ̃, Eɡibitin sunɔn bii tɔn kurɔ u nùn suɑ u kuɑ nɡe win tiin bii.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Bɑ nùn Eɡibitiɡibun keu kpuro sɔ̃ɔsi mɑ u kuɑ tɔn boko ɡɑri ɡerubu kɑ kookoosu sɔɔ.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Sɑnɑm mɛ u wɔ̃ɔ weeru turɑ, u ɡɔ̃ru doke u win tɔmbu Isirelibɑ berɑm dɑ.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 U wɑ Eɡibitiɡii ɡoo u ben turo nɔni sɔ̃ɔmɔ. U wiɡii fɑɑbɑ dɑ, mɑ u Eɡibitiɡii wi so u ɡo.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 U tɑmɑɑ sɑ̃ɑ win tɔmbɑ koo tubuwɑ mɑ Gusunɔwɑ nùn ɡɔrɑ u kɑ bu yɑkiɑ, ɑdɑmɑ bɑ ǹ tubɑ.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Yen sisiru u deemɑ ben ɡɑbɑ sɑnnɑmɔ. Mɑ u kĩ u bu yɑkiɑnɑ u nɛɛ, i nɛn ɡɑri swɑɑ dɑkio. Bɛɛ, be i sɑ̃ɑ dusinu, mbɑn sɔ̃nɑ i mɛɛrɑ koonɑmɔ.
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Adɑmɑ durɔ wi u win beruse nɔni sɔ̃ɔmɔ mi, u Mɔwisi bɔriɑ u nɛɛ, wɑrɑ nun kuɑ bɛsɛn wiruɡii kɑ siri kowo.
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 A kĩ ɑ mɑɑ mɑn ɡowɑ nɡe mɛ ɑ Eɡibitiɡii wi ɡo ɡĩɑ?
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Ye Mɔwisi u ɡɑri yi nuɑ, u kpikiru suɑ Mɑdiɑnin tem ɡiɑ. Miyɑ u bii tɔn durɔbu yiru mɑrɑ.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Wɔ̃ɔ weerun biru, Gusunɔn ɡɔrɑdo u Mɔwisi kuremɑ ɑwĩi ɡɛɛ sɔɔ, yi yi sɑ̃ɑre yi dɔ̃ɔ mwɑɑrɑmɔ, ɡbɑburu sɔɔ mi ɡuuru ɡɑrɑ wɑ̃ɑ te bɑ rɑ soku Sinɑi.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Mɔwisi u biti soorɑ ye u yi wɑ, mɑ u yi susi u mɛɛrɑ tii. Sɑnɑm mɛyɑ u Yinni Gusunɔn nɔɔ nuɑ ɡɑ ɡeruɑ ɡɑ nɛɛ,
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 wiyɑ Gusunɔ win sikɑdobɑn Yinni, wiyɑ Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbun Yinni. Ye Mɔwisi u nuɑ mɛ, yerɑ u diirɑ, u ǹ mɑɑ kɑ̃kɑ u yɑm mi mɛɛrɑ.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Yinni Gusunɔ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u win sɑlubɑtɑ pweto, domi yɑm mi u yɔ̃ mi, yɑm dɛɛrɑmɑ.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 N wee, u win tɔmbun nɔni swɑ̃ɑru wɑ te bɑ wɑɑmɔ Eɡibitiɔ. U ben weeweenu nuɑ, yerɑ u sɑrɑmɑ u kɑ bu fɑɑbɑ ko. Tɛ̃, u nɑ u nùn ɡɔri Eɡibitiɔ.
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 Mɔwisi wi bɑ yinɑ mi, bɑ nɛɛ, wɑrɑ nùn kuɑ ben wiruɡii kɑ siri kowo, wiyɑ Gusunɔ u ɡɔrɑ u kuɑ ben wiruɡii kɑ fɑɑbɑ kowo, kɑ Gusunɔn ɡɔrɑdo win somiru wi u nùn kure ɑwĩi sɔɔ.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Durɔ wiyɑ u bu yɑrɑ sɑɑ Eɡibitin di. U mɑɑmɑɑki kɑ sɔm dɑmɡinu kuɑ Eɡibitiɔ kɑ nim wɔ̃ku sɔɔ ɡe bɑ mɔ̀ Nɑɑ yɑri kɑ mɑɑ ɡbɑburu sɔɔ mi bɑ kuɑ wɔ̃ɔ weeru.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Mɔwisi wiyɑ u Isirelibɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔ koo bu sɔmɔ ɡoo seeyɑ ben bweserɔ, nɡe wi.
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Mɔwisi wiyɑ u wɑ̃ɑ ɡbɑburɔ Isirelibɑn suunu sɔɔ, kɑ bɛsɛn bɑɑbɑbɑ sɑnnu, kɑ mɑɑ Gusunɔn ɡɔrɑdo wi u kɑ nùn ɡɑri kuɑ ɡuuru wɔllɔ te bɑ rɑ soku Sinɑi. Mɑ u Gusunɔn ɡɑri wɑ̃ɑruɡii mwɑ, u kɑ sun yi wɛ̃.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 Adɑmɑ bɛsɛn bɑɑbɑ be, bɑ yinɑ bu nùn mɛm nɔɔwɑ. Bɑ nùn yinɑ bɑ kĩ bu kpɑm wurɑ Eɡibitiɔ.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Yen sɔ̃nɑ bɑ Aroni sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, u bu bũnu kuo ni nu koo bu swɑɑ ɡbiiyɑ. Domi Mɔwisi wi, wi u bu yɑrɑmɑ sɑɑ Eɡibitin tem di, bɑ ǹ yɛ̃ ye n nùn deemɑ.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Dɔmɑ terɑ bɑ bwɑ̃ɑroku kuɑ ɡe ɡɑ kɑ nɑɑ buu weenɛ, mɑ bɑ ɡu yɑ̃kuru koosi. Mɑ ben nukurɑ dorɑ ben nɔmɑn sɔmburun sɔ̃.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Adɑmɑ Gusunɔ u tii ɡɑwɑ ben min di, mɑ u derɑ bɑ sɔ̃ɔ kɑ suru kɑ kperi sɑ̃wɑ, nɡe mɛ u ɡeruɑ win sɔmɔbun tireru sɔɔ u nɛɛ,
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Bwɑ̃ɑrokunɑ i sɔɔwɑ ni i kuɑ i kɑ bũnu sɑ̃,
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 Bɛsɛn bɑɑbɑbɑ bɑ rɑɑ Gusunɔn kuu bekuruɡiru mɔ te tɑ sɑ̃ɑ seedɑ mɑ u wɑ̃ɑ kɑ be. Mɔwisi u tu kuɑ nɡe mɛ wi u kɑ nùn ɡɑri kuɑ, u nùn sɔ̃ɔwɑ. U tu kuɑwɑ mɑm mɑm nɡe te u wɑ.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Mɑ bɛsɛn bɑɑbɑbɑ be bɑ tu tubi di, be kɑ Yosue ben ɡbiikoo, bɑ kɑ tu duɑ tɔn tukobun tem sɔɔ mɛ bɑ mwɑ sɑnɑm mɛ Gusunɔ u tɔn tuko be ɡirɑ. Mɑ tɑ wɑ̃ɑ mi sere Dɑfidin wɑɑti.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Gusunɔ u kɑ Dɑfidi nɔnu ɡeu mɛɛrɑ, mɑ u kɑnɑru kuɑ u kɑ kpĩ u wi Yɑkɔbun Yinni diru bɑniɑ.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Adɑmɑ Sɑlomɔɔwɑ u nùn dii te bɑniɑ.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Kɑ yen de kpuro Wɔrukoon wɑ̃ɑ yerɑ kun wɑ̃ɑ dinu sɔɔ ni tɔnu u bɑnɑ. Nɡe mɛ Gusunɔn sɔmɔ ɡoo u yoruɑ,
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 “Yinni Gusunɔ u nɛɛ,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 N ǹ nɛn nɔmɑ yɑ ye kpuro tɑkɑ kuɑ?”
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Etiɛni u mɑɑ bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ deɡɑnɡɑmɡibu! Bɛɛn ɡɔ̃rusu kɑ bɛɛn swɑsu su sɑ̃ɑ nɡe be bɑ ǹ Gusunɔ nɑsieɡisu, i rɑ n Hunde Dɛɛro yinɑmɔ, i mɔ̀wɑ nɡe bɛɛn bɑɑbɑbɑ.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Gusunɔn sɔmɔ wɑrɑ bɛɛn bɑɑbɑbɑ bɑ ǹ nɔni sɔ̃ɔwɑ. Bɑ bu ɡo be bɑ Geeɡiin nɑɑrun ɡɑri kuɑ, mɑ tɛ̃, bɛɛn tii i Geeɡii wi kɔrumɔtɔnu kuɑ i nùn ɡo.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Bɛɛyɑ i Gusunɔn woodɑ mwɑ ye bɑ bɛɛ wɛ̃ Gusunɔn ɡɔrɑdobɑn min di. Adɑmɑ i ǹ ye mɛm nɔɔwɛ.
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Ye bɑ Etiɛnin ɡɑri yi nuɑ, bɑ mɔru bɛsirɑ sere bɑ ben nikibii dwɛ̃ɛmɔ.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Adɑmɑ Etiɛni u Hunde Dɛɛro yibɑ, mɑ u wɔllu nɔni ɡirɑri u Gusunɔn yiiko wɑ, u mɑɑ Yesu wɑ u yɔ̃ Gusunɔn nɔm ɡeuɔ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Mɑ u nɛɛ, wee, nɑ wɑ wɔllɑ wukiɑre, mɑ Tɔnun Bii u yɔ̃ Gusunɔn nɔm ɡeuɔ.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Sɑnɑm mɛyɑ bɑ ben swɑsu kɔruɑ kɑ nɔmɑ, bɑ kuuki kuɑ, mɑ bɑ duki dɑ sɑnnu bɑ nùn kunisi.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Bɑ nùn ɡɑwɑ bɑ yɑrɑ wuun di, mɑ bɑ nùn kpenu kɑsukum wɔri. Tɔn be, bɑ ben kumboorosu pwetɑ bɑ yi ɑluwɑɑsi ɡoon mi wi bɑ rɑ nɛɛ Sɔɔlu.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Sɑnɑm mɛ bɑ Etiɛni kpenu kɑsukumɔ u kɑnɑru kuɑ u nɛɛ, Yinni Yesu, ɑ nɛn hunde mɔɔ.
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 U yiirɑ u ɡbɑ̃rɑ wɔllɔ u nɛɛ, Yinni ɑ ku bu torɑ teni ɡɑrisi.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.