Atos 7
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Yerɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero u Etiɛni bikiɑ u nɛɛ, ɡɑri yi, ɡeemɑ?
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Etiɛni u wisɑ u nɛɛ, nɛn bisibu kɑ nɛn bɑɑbɑbɑ i mɑn swɑɑ dɑkio. Gusunɔ yiikoɡii u bɛsɛn bɑɑbɑ Aburɑhɑmu kure sɑnɑm mɛ u wɑ̃ɑ Mɛsopotɑmin tem sɔɔ u sere sinɑ Hɑrɑniɔ,
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u win dusibu kɑ win tem derio kpɑ u dɑ tem ɡɑm mɛ u koo nùn sɔ̃ɔsi.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Yen sɔ̃nɑ Aburɑhɑmu u Kɑlɑdeɡibun tem yɑrɑ, mɑ u dɑ u sinɑ Hɑrɑniɔ. Ye win bɑɑ u ɡu u kpɑ, Gusunɔ u nùn seeyɑmɑ min di, u nɑ tem mɛ sɔɔ, mi bɛɛ i wɑ̃ɑ tɛ̃.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Sɑnɑm mɛ, u ǹ nùn ɑyeru ɡɑru kɑ̃ tem mɛ sɔɔ, bɑɑ nɑɑ dɑbusɑ teeru, ɑdɑmɑ bɑɑ mɛ Aburɑhɑmu kun ɡinɑ bii mɑrɑ Gusunɔ u nùn nɔɔ mwɛɛru kuɑ mɑ u koo nùn tem mɛ wɛ̃, kpɑ mu n sɑ̃ɑ wi kɑ mɑɑ win bibuɡim.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Ye wee ye Gusunɔ u Aburɑhɑmu sɔ̃ɔwɑ. U nɛɛ, win bibɑ koo sɔru di tem tukumɔ mi bɑ ko n sɑ̃ɑ yobu, kpɑ bu nɔni swɑ̃ɑru wɑ sere wɔ̃ɔ nɛɛru (400).
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Gusunɔ u mɑɑ nɛɛ, win tii koo kɑ bwese te siri te tɑ koo bu ko yobu. Yen biru bɑ koo yɑri tem min di bu nɑ tem mɛ sɔɔ mi bɑ koo nùn sɑ̃.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Sɑɑ ye sɔɔ, Gusunɔ mɑɑ Aburɑhɑmu bɑnɡo kobun woodɑ wɛ̃. Mɑ Aburɑhɑmu u win bii Isɑki bɑnɡo kuɑ ye bɑ wi mɑrɑ u kuɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ itɑ. Nɡe mɛyɑ Isɑki u mɑɑ Yɑkɔbu kuɑ, mɑ Yɑkɔbu u mɑɑ win bibu wɔkurɑ yiru kuɑ nɡe mɛ. Berɑ bɑ kuɑ Yuubɑn bwesenu wɔkurɑ yirun bɑɑbɑbɑ.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 Yɑkɔbun bii be, bɑ kɑ Yosɛfu nisinu kuɑ, mɑ bɑ nùn Eɡibitiɡibu dɔre bɑ kɑ doonɑ. Adɑmɑ Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ wi,
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 mɑ u nùn yɑkiɑ sɑɑ win wɑhɑlɑ kpuron di. U mɑɑ nùn bwisi kɑ̃ mɑ u durom wɑ, Eɡibitin sinɑ bokon mi, mɑ u nùn kuɑ Eɡibitin tem yɛ̃ro kɑ mɑɑ win yɛnu yɛ̃ro.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Gɔ̃ɔrɑ tunumɑ Eɡibiti kɑ Kɑnɑnin tem sɔɔ tɑ bu nɔni sɔ̃ɔwɑ too too. Bɛsɛn sikɑdobɑ bɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu wɑ bu di.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Ye Yɑkɔbu u nuɑ mɑ dĩɑnu wɑ̃ɑ Eɡibitiɔ, u bɛsɛn sikɑdo be ɡɔrɑ mi, nɔn ɡbiikiru.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Ye bɑ dɑ mi nɔn mɛɛruse, Yosɛfu u tii win mɑɑbu tubusiɑ, mɑ Eɡibitin sunɔ u mɑɑ Yosɛfun dusibu ɡiɑ.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Mɑ Yosɛfu u Yɑkɔbu win tundo sokusiɑ kɑ win dusibu kpuro bu nɑ win mi. Ben ɡeerɑ sɑ̃ɑ tɔmbu wɑtɑ kɑ wɔkurɑ nɔɔbu.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Nɡe mɛyɑ Yɑkɔbu u kɑ dɑ Eɡibitiɔ. Miyɑ u ɡu, miyɑ mɑɑ bɛsɛn sikɑdo be, bɑ ɡu.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Mɑ bɑ kɑ be kpuron ɡonu wurɑ Sikɛmuɔ bɑ nu kpɛ̃ɛ siki kpee wɔruɡiru sɔɔ te Aburɑhɑmu dwɑ Hɑmɔrin bibun mi Sikɛmuɔ.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 Ye sɑɑ yɑ turuku kuɑ ye Gusunɔ u koo kɑ win nɔɔ mwɛɛru yibiɑ te u Aburɑhɑmu kuɑ, bɛsɛn tɔmbɑ sosimɔ bɑ dɑbiɑmɔ Eɡibitiɔ
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 sere n kɑ kuɑ sinɑ boko ɡoon wɑɑti wi u kun Yosɛfun ɡɑri yɛ̃.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Sinɑ boko wi, u bɛsɛn tɔmbu nɔni wɔ̃kuɑ u kɑ bu kɔ̃sɑ kuɑ, u bu tilɑsi kuɑ bu kɑ ben bii wɛ̃ɛnu kɔ̃ kpɑ nu ɡbi.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Sɑɑ ye sɔɔrɑ bɑ Mɔwisi mɑrɑ. Bii burɔwɑ wi u Gusunɔ wɛ̃remɔ. Bɑ nùn nɔɔri suru itɑ win tundon yɛnuɔ.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Ye bɑ kɑ nùn dɑ bɑ kɔ̃, Eɡibitin sunɔn bii tɔn kurɔ u nùn suɑ u kuɑ nɡe win tiin bii.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Bɑ nùn Eɡibitiɡibun keu kpuro sɔ̃ɔsi mɑ u kuɑ tɔn boko ɡɑri ɡerubu kɑ kookoosu sɔɔ.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 Sɑnɑm mɛ u wɔ̃ɔ weeru turɑ, u ɡɔ̃ru doke u win tɔmbu Isirelibɑ berɑm dɑ.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 U wɑ Eɡibitiɡii ɡoo u ben turo nɔni sɔ̃ɔmɔ. U wiɡii fɑɑbɑ dɑ, mɑ u Eɡibitiɡii wi so u ɡo.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 U tɑmɑɑ sɑ̃ɑ win tɔmbɑ koo tubuwɑ mɑ Gusunɔwɑ nùn ɡɔrɑ u kɑ bu yɑkiɑ, ɑdɑmɑ bɑ ǹ tubɑ.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Yen sisiru u deemɑ ben ɡɑbɑ sɑnnɑmɔ. Mɑ u kĩ u bu yɑkiɑnɑ u nɛɛ, i nɛn ɡɑri swɑɑ dɑkio. Bɛɛ, be i sɑ̃ɑ dusinu, mbɑn sɔ̃nɑ i mɛɛrɑ koonɑmɔ.
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Adɑmɑ durɔ wi u win beruse nɔni sɔ̃ɔmɔ mi, u Mɔwisi bɔriɑ u nɛɛ, wɑrɑ nun kuɑ bɛsɛn wiruɡii kɑ siri kowo.
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 A kĩ ɑ mɑɑ mɑn ɡowɑ nɡe mɛ ɑ Eɡibitiɡii wi ɡo ɡĩɑ?
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Ye Mɔwisi u ɡɑri yi nuɑ, u kpikiru suɑ Mɑdiɑnin tem ɡiɑ. Miyɑ u bii tɔn durɔbu yiru mɑrɑ.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 Wɔ̃ɔ weerun biru, Gusunɔn ɡɔrɑdo u Mɔwisi kuremɑ ɑwĩi ɡɛɛ sɔɔ, yi yi sɑ̃ɑre yi dɔ̃ɔ mwɑɑrɑmɔ, ɡbɑburu sɔɔ mi ɡuuru ɡɑrɑ wɑ̃ɑ te bɑ rɑ soku Sinɑi.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Mɔwisi u biti soorɑ ye u yi wɑ, mɑ u yi susi u mɛɛrɑ tii. Sɑnɑm mɛyɑ u Yinni Gusunɔn nɔɔ nuɑ ɡɑ ɡeruɑ ɡɑ nɛɛ,
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 wiyɑ Gusunɔ win sikɑdobɑn Yinni, wiyɑ Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbun Yinni. Ye Mɔwisi u nuɑ mɛ, yerɑ u diirɑ, u ǹ mɑɑ kɑ̃kɑ u yɑm mi mɛɛrɑ.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Yinni Gusunɔ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, u win sɑlubɑtɑ pweto, domi yɑm mi u yɔ̃ mi, yɑm dɛɛrɑmɑ.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 N wee, u win tɔmbun nɔni swɑ̃ɑru wɑ te bɑ wɑɑmɔ Eɡibitiɔ. U ben weeweenu nuɑ, yerɑ u sɑrɑmɑ u kɑ bu fɑɑbɑ ko. Tɛ̃, u nɑ u nùn ɡɔri Eɡibitiɔ.
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Mɔwisi wi bɑ yinɑ mi, bɑ nɛɛ, wɑrɑ nùn kuɑ ben wiruɡii kɑ siri kowo, wiyɑ Gusunɔ u ɡɔrɑ u kuɑ ben wiruɡii kɑ fɑɑbɑ kowo, kɑ Gusunɔn ɡɔrɑdo win somiru wi u nùn kure ɑwĩi sɔɔ.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Durɔ wiyɑ u bu yɑrɑ sɑɑ Eɡibitin di. U mɑɑmɑɑki kɑ sɔm dɑmɡinu kuɑ Eɡibitiɔ kɑ nim wɔ̃ku sɔɔ ɡe bɑ mɔ̀ Nɑɑ yɑri kɑ mɑɑ ɡbɑburu sɔɔ mi bɑ kuɑ wɔ̃ɔ weeru.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Mɔwisi wiyɑ u Isirelibɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔ koo bu sɔmɔ ɡoo seeyɑ ben bweserɔ, nɡe wi.
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Mɔwisi wiyɑ u wɑ̃ɑ ɡbɑburɔ Isirelibɑn suunu sɔɔ, kɑ bɛsɛn bɑɑbɑbɑ sɑnnu, kɑ mɑɑ Gusunɔn ɡɔrɑdo wi u kɑ nùn ɡɑri kuɑ ɡuuru wɔllɔ te bɑ rɑ soku Sinɑi. Mɑ u Gusunɔn ɡɑri wɑ̃ɑruɡii mwɑ, u kɑ sun yi wɛ̃.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 Adɑmɑ bɛsɛn bɑɑbɑ be, bɑ yinɑ bu nùn mɛm nɔɔwɑ. Bɑ nùn yinɑ bɑ kĩ bu kpɑm wurɑ Eɡibitiɔ.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Yen sɔ̃nɑ bɑ Aroni sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, u bu bũnu kuo ni nu koo bu swɑɑ ɡbiiyɑ. Domi Mɔwisi wi, wi u bu yɑrɑmɑ sɑɑ Eɡibitin tem di, bɑ ǹ yɛ̃ ye n nùn deemɑ.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Dɔmɑ terɑ bɑ bwɑ̃ɑroku kuɑ ɡe ɡɑ kɑ nɑɑ buu weenɛ, mɑ bɑ ɡu yɑ̃kuru koosi. Mɑ ben nukurɑ dorɑ ben nɔmɑn sɔmburun sɔ̃.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Adɑmɑ Gusunɔ u tii ɡɑwɑ ben min di, mɑ u derɑ bɑ sɔ̃ɔ kɑ suru kɑ kperi sɑ̃wɑ, nɡe mɛ u ɡeruɑ win sɔmɔbun tireru sɔɔ u nɛɛ,
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Bwɑ̃ɑrokunɑ i sɔɔwɑ ni i kuɑ i kɑ bũnu sɑ̃,
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 Bɛsɛn bɑɑbɑbɑ bɑ rɑɑ Gusunɔn kuu bekuruɡiru mɔ te tɑ sɑ̃ɑ seedɑ mɑ u wɑ̃ɑ kɑ be. Mɔwisi u tu kuɑ nɡe mɛ wi u kɑ nùn ɡɑri kuɑ, u nùn sɔ̃ɔwɑ. U tu kuɑwɑ mɑm mɑm nɡe te u wɑ.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Mɑ bɛsɛn bɑɑbɑbɑ be bɑ tu tubi di, be kɑ Yosue ben ɡbiikoo, bɑ kɑ tu duɑ tɔn tukobun tem sɔɔ mɛ bɑ mwɑ sɑnɑm mɛ Gusunɔ u tɔn tuko be ɡirɑ. Mɑ tɑ wɑ̃ɑ mi sere Dɑfidin wɑɑti.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Gusunɔ u kɑ Dɑfidi nɔnu ɡeu mɛɛrɑ, mɑ u kɑnɑru kuɑ u kɑ kpĩ u wi Yɑkɔbun Yinni diru bɑniɑ.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Adɑmɑ Sɑlomɔɔwɑ u nùn dii te bɑniɑ.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Kɑ yen de kpuro Wɔrukoon wɑ̃ɑ yerɑ kun wɑ̃ɑ dinu sɔɔ ni tɔnu u bɑnɑ. Nɡe mɛ Gusunɔn sɔmɔ ɡoo u yoruɑ,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 “Yinni Gusunɔ u nɛɛ,
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 N ǹ nɛn nɔmɑ yɑ ye kpuro tɑkɑ kuɑ?”
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Etiɛni u mɑɑ bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ deɡɑnɡɑmɡibu! Bɛɛn ɡɔ̃rusu kɑ bɛɛn swɑsu su sɑ̃ɑ nɡe be bɑ ǹ Gusunɔ nɑsieɡisu, i rɑ n Hunde Dɛɛro yinɑmɔ, i mɔ̀wɑ nɡe bɛɛn bɑɑbɑbɑ.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Gusunɔn sɔmɔ wɑrɑ bɛɛn bɑɑbɑbɑ bɑ ǹ nɔni sɔ̃ɔwɑ. Bɑ bu ɡo be bɑ Geeɡiin nɑɑrun ɡɑri kuɑ, mɑ tɛ̃, bɛɛn tii i Geeɡii wi kɔrumɔtɔnu kuɑ i nùn ɡo.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Bɛɛyɑ i Gusunɔn woodɑ mwɑ ye bɑ bɛɛ wɛ̃ Gusunɔn ɡɔrɑdobɑn min di. Adɑmɑ i ǹ ye mɛm nɔɔwɛ.
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Ye bɑ Etiɛnin ɡɑri yi nuɑ, bɑ mɔru bɛsirɑ sere bɑ ben nikibii dwɛ̃ɛmɔ.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Adɑmɑ Etiɛni u Hunde Dɛɛro yibɑ, mɑ u wɔllu nɔni ɡirɑri u Gusunɔn yiiko wɑ, u mɑɑ Yesu wɑ u yɔ̃ Gusunɔn nɔm ɡeuɔ.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Mɑ u nɛɛ, wee, nɑ wɑ wɔllɑ wukiɑre, mɑ Tɔnun Bii u yɔ̃ Gusunɔn nɔm ɡeuɔ.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Sɑnɑm mɛyɑ bɑ ben swɑsu kɔruɑ kɑ nɔmɑ, bɑ kuuki kuɑ, mɑ bɑ duki dɑ sɑnnu bɑ nùn kunisi.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Bɑ nùn ɡɑwɑ bɑ yɑrɑ wuun di, mɑ bɑ nùn kpenu kɑsukum wɔri. Tɔn be, bɑ ben kumboorosu pwetɑ bɑ yi ɑluwɑɑsi ɡoon mi wi bɑ rɑ nɛɛ Sɔɔlu.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Sɑnɑm mɛ bɑ Etiɛni kpenu kɑsukumɔ u kɑnɑru kuɑ u nɛɛ, Yinni Yesu, ɑ nɛn hunde mɔɔ.
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 U yiirɑ u ɡbɑ̃rɑ wɔllɔ u nɛɛ, Yinni ɑ ku bu torɑ teni ɡɑrisi.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.