Atos 5

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Adɑmɑ durɔ ɡoo mɑɑ wɑ̃ɑ wi bɑ rɑ nɛɛ Anɑniɑ, kɑ win kurɔ Sɑfirɑ. Durɔ wi, u win tem ɡɑm dɔrɑ,
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 mɑ u mɛn ɡobin sukum tii yiiyɑ, kɑ win kurɔn yɛ̃ru, mɑ u sukum mɛ n tie ɡɔrobu wɛ̃.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Yerɑ Piɛɛ u nɛɛ, Anɑniɑ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ derɑ Setɑm duɑ wunɛn ɡɔ̃ruɔ mɑ ɑ Hunde Dɛɛro weesu kuɑ, mɑ ɑ tem mɛn ɡobin sukum tii yiiyɑ.
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 A sere tem mɛ dɔrɑ, n ǹ wunɑ ɑ mu mɔ ro? Ye ɑ mu dɔrɑ ɑ kpɑ, mɛn ɡobi kun sɑ̃ɑ wunɛɡii? Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ ɡɔ̃ru doke ɑ kɑ yenin bweseru ko. N ǹ tɔmbu ɑ weesu kuɑ, Gusunɔwɑ ɑ kuɑ.
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Ye Anɑniɑ u ɡɑri yi nuɑ, mii mii u wɔrumɑ u ɡu. Mɑ bɛrum bɑkɑm tɔn be kpuro mwɑ be bɑ ɡɑri yi nuɑ.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Aluwɑɑsibɑ bɑ seewɑ bɑ win ɡoru bɔkuɑ bɑ kɑ yɑrɑ bɑ sikuɑ.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Yen biru n kuɑ nɡe kɔbɑ itɑ, mɑ win kurɔ Sɑfirɑ u duumɑ. N deemɑ u ǹ yɛ̃ ye n win durɔ kuɑ.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Piɛɛ nùn bikiɑ u nɛɛ, ɑ mɑn sɔ̃ɔwɔ, ɑmɛ kɑsɑwɑ i tem mɛ dɔrɑ?
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Piɛɛ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ bɛɛ yiru kpuro i ɡɔ̃ru doke i kɑ Gusunɔn Hunden lɑɑkɑri mɛɛri mɛsum. Wee be bɑ wunɛn durɔ sikuɑ bɑ wɑ̃ɑ dii kɔnnɔwɔ, bɑ koo mɑɑ kɑ nun yɑri.
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Mii mii u wɔrumɑ Piɛɛn wuswɑɑɔ u ɡu. Mɑ ɑluwɑɑsi be, bɑ duɑ bɑ deemɑ u ɡu, bɑ mɑɑ win tii suɑ bɑ kɑ yɑrɑ bɑ dɑ bɑ sikuɑ win durɔn sikirun bɔkuɔ.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Bɛrum bɑkɑm Yesun yiɡbɛru kpuro mwɑ, kɑ mɑɑ bɑɑwure wi u ɡɑri yi nuɑ.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Gɔro be, bɑ mɑɑmɑɑki kɑ sɔm dɑmɡii dɑbinu mɔ̀ tɔmbun suunu sɔɔ. Mɑ nɑɑnɛ dokeobu kpuro bɑ mɛnnɛ sɑnnu Sɑlomɔɔn kɔbɛɔ.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Tɔn tuko ɡoo kun kɑ̃kɑ u kɑ bu mɛnnɛ, ɑdɑmɑ tɔmbɑ bu bɛɛrɛ wɛ̃ ɡem ɡem.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Mɑ nɑɑnɛ dokeo ben ɡeerɑ sosimɔ tɑ dɔɔ, durɔbu kɑ kurɔbu dɑbinu, be bɑ Yinni nɑɑnɛ doke.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Mɑ bɑ bɑrɔbu yɑrɑ swɛɛɔ bɑ bu kpĩ kpin yenu kɑ kɑ̃ɑsu wɔllɔ, n wɑ Piɛɛ ù n sɑrɔ, win tiro ɡu kɑ ben ɡɑbu wukiri.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Tɔn dɑbinu mɑɑ nɑɑmɔ sɑɑ Yerusɑlɛmun bɑru kpɑɑnun di kɑ ben bɑrɔbu, kɑ be bɑ wɛrɛkunu mɔ. Mɑ be kpuro bɑ bɛkurɑmɔ.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Adɑmɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero, kɑ win tɔmbu be bɑ sɑ̃ɑ Sɑdusibɑ bɑ kɑ ɡɔrobu nisinu seewɑ.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 Bɑ ɡɔro be mwɑ, mɑ bɑ bu pirisɔm doke.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Adɑmɑ yen wɔ̃kuru Yinnin ɡɔrɑdo u nɑ u pirisɔm ɡɑmbobɑ kɛniɑ, u bu yɑrɑ. U bu sɔ̃ɔwɑ
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 bu doo bu yɔ̃rɑ sɑ̃ɑ yerɔ kpɑ bu tɔmbu wɑ̃ɑ ten ɡɑri kpuro nɔɔsiɑ.
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Ye ɡɔro be, bɑ yeni nuɑ bɑ kpɑ, bɑ duɑ sɑ̃ɑ yerɔ yɑm sɑ̃reru, bɑ wɑɑsu wɔri yɑnde.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Adɑmɑ ye sɑ̃ɑ yerun kɔ̃sobɑ turɑ mi, bɑ ǹ ɡɔro be wɑ pirisɔm sɔɔ. Mɑ bɑ wurɑ mɛnnɔ yerɔ
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 bɑ nɛɛ, ye sɑ turɑ mi, sɑ deemɑ pirisɔm dirɑ bɛri mɑm mɑm, sɑ mɑɑ kɔ̃sobu deemɑ bɑ yɔ̃ kɔnnɔwɔ. Adɑmɑ ye sɑ ɡɑmbobɑ bɛsiɑ, sɑ ǹ ɡoo wɑ dii te sɔɔ.
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Ye sɑ̃ɑ yerun kɔ̃sobun tɔnwero kɑ mɑɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu bɑ ɡɑri yi nuɑ, bɑ biti soorɑ, bɑ ǹ ɡɑri yin wii ɡoberu yɛ̃.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Yerɑ durɔ ɡoo u nɑ u nɛɛ, ɑse tɔn be i pirisɔm doke mi, bɑ wɑ̃ɑ sɑ̃ɑ yerɔ bɑ tɔmbu keu sɔ̃ɔsimɔ!
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Mɑ kɔ̃sobun tɔnwero wi, kɑ win tɔmbu ɡɑbu bɑ dɑ bɑ kɑ bu nɑ mɛnnɔ yerɔ. Adɑmɑ n ǹ kɑ dɑm, yèn sɔ̃ bɑ tɔmbun bɛrum mɔ bu ku rɑɑ bu kpenu kɑsuku.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Ye bɑ kɑ bu nɑ, bɑ bu yɔ̃rɑsiɑ Yuubɑn ɡuro ɡurobun wuswɑɑɔ. Yɑ̃ku kowo tɔnwero wi, u bu ɡɑri bikiɑ
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 u nɛɛ, sɑ bɛɛ yinɑri mɑm mɑm sɑ nɛɛ, i ku mɑɑ wɑɑsu ko kɑ durɔ win yĩsiru. Adɑmɑ wee, i bɛɛn sɔ̃ɔsiru kpɑrɑ i keu sɔ̃ɔsi Yerusɑlɛmu kpuro sɔɔ, mɑ i kĩ i sun durɔ win ɡɔɔn tɑɑrɛ wɛ̃.
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Yerɑ Piɛɛ kɑ ɡɔro be bɑ tie bɑ nɛɛ, tilɑsiwɑ su kɑ Gusunɔ mɛm nɔɔwɑ, n ǹ mɔ tɔmbu.
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Gusunɔ bɛsɛn sikɑdobɑn Yinniwɑ u Yesu seeyɑ ɡɔrin di, wi i rɑɑ dɑ̃ɑ bunɑnɑru kpɑre i ɡo.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Wiyɑ Gusunɔ u suɑ wɔllɔ u sinɑsiɑ win nɔm ɡeuɔ, u n sɑ̃ɑ sunɔ kɑ Fɑɑbɑ kowo u kɑ de Isirelibɑ bu ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ, kpɑ bu ben torɑnun suuru wɑ.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Bɛsɛrɑ sɑ sɑ̃ɑ yen seedɑ diobu, bɛsɛ kɑ Hunde Dɛɛro wi Gusunɔ u tɔmbu kɑ̃ be bɑ nùn mɛm nɔɔwɑ.
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Ye bɑ ɡɑri yi nuɑ, bɑ mɔru bɑrɑ too too sere bɑ kĩ bu ɡɔro be ɡo.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Adɑmɑ Fɑlisi turo be sɔɔ wi bɑ rɑ nɛɛ Gɑmɑliɛli, wi u sɑ̃ɑ woodɑn keu koosio, u bɛɛrɛ mɔ ɡem ɡem tɔmbu kpuro sɔɔ, u seewɑ u yɔ̃rɑ mɛnnɔn wuswɑɑɔ, u nɛɛ, bu ɡinɑ ɡɔro be yɑro.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ Isirelibɑ, i lɑɑkɑri koowo ye i kĩ i durɔ beni kuɑ.
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Gɑsɔ, durɔ ɡoo u kurɑmɑ wi bɑ sokumɔ Tedɑsi wi u tii bɛɛrɛ wɛ̃ ɡem ɡem, mɑ tɔmbu nɡe nɛɛru (400) bɑ nùn swĩi. Adɑmɑ bɑ nùn ɡo, win bwɑ̃ɑbɑ yɑrinɑ bɑɑmɑ kpuro, mɑ bɑ win ɡɑri duɑri.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Win biru ɡɑri ɡɑrin sɑnɑm, durɔ ɡoo wi bɑ mɔ̀ Yudɑsi Gɑlileɡii, u kurɑmɑ. U mɑɑ tɔn dɑbinu wɑ be bɑ nùn swĩi. Adɑmɑ bɑ mɑɑ durɔ wi ɡo mɑ win tɔmbɑ yɑrinɑ.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Yen sɔ̃, nɑ bɛɛ bwisi kɛ̃mɔ ɡɑri yini sɔɔ, i durɔ beni derio i de bu doonɑ. Ǹ n tɔnun sɔ̃ɔsirun nɑ, ǹ kun mɛ tɔnun sɔmburu, n koo nɔru ko.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Adɑmɑ ǹ n Gusunɔn sɔmburun nɑ, i ǹ kpɛ̃ i bu kɑmiɑ. I ku tii kɑri bɔrie i kɑ Gusunɔ sɑnnɑ.
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Bɑ ɡɔro be sokɑ bɑ sɛni so, mɑ bɑ bu yinɑri bu mɑɑ kɑ Yesun yĩsiru ɡɑri ko pɑi. Mɑ bɑ bu yɔ̃su.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Mɑ ɡɔro be, bɑ doonɑ mɛnnɔ yeru min di kɑ nuku doo bɑkɑbu yèn sɔ̃ Gusunɔ u bu ɡɑrisi be bɑ turɑ bu yɑɑ kɑsiki Yesun yĩsirun sɔ̃.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Tɔ̃ru bɑɑtere, sɑ̃ɑ yerɔ kɑ yɛnusɔ, bɑ rɑ n Lɑbɑɑri ɡeɑ wɑɑsu mɔ̀ kpɑ bɑ n keu sɔ̃ɔsimɔ mɑ Yesuwɑ Kirisi wi.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.