Atos 5
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Adɑmɑ durɔ ɡoo mɑɑ wɑ̃ɑ wi bɑ rɑ nɛɛ Anɑniɑ, kɑ win kurɔ Sɑfirɑ. Durɔ wi, u win tem ɡɑm dɔrɑ,
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 mɑ u mɛn ɡobin sukum tii yiiyɑ, kɑ win kurɔn yɛ̃ru, mɑ u sukum mɛ n tie ɡɔrobu wɛ̃.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Yerɑ Piɛɛ u nɛɛ, Anɑniɑ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ derɑ Setɑm duɑ wunɛn ɡɔ̃ruɔ mɑ ɑ Hunde Dɛɛro weesu kuɑ, mɑ ɑ tem mɛn ɡobin sukum tii yiiyɑ.
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 A sere tem mɛ dɔrɑ, n ǹ wunɑ ɑ mu mɔ ro? Ye ɑ mu dɔrɑ ɑ kpɑ, mɛn ɡobi kun sɑ̃ɑ wunɛɡii? Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ ɡɔ̃ru doke ɑ kɑ yenin bweseru ko. N ǹ tɔmbu ɑ weesu kuɑ, Gusunɔwɑ ɑ kuɑ.
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Ye Anɑniɑ u ɡɑri yi nuɑ, mii mii u wɔrumɑ u ɡu. Mɑ bɛrum bɑkɑm tɔn be kpuro mwɑ be bɑ ɡɑri yi nuɑ.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Aluwɑɑsibɑ bɑ seewɑ bɑ win ɡoru bɔkuɑ bɑ kɑ yɑrɑ bɑ sikuɑ.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Yen biru n kuɑ nɡe kɔbɑ itɑ, mɑ win kurɔ Sɑfirɑ u duumɑ. N deemɑ u ǹ yɛ̃ ye n win durɔ kuɑ.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Piɛɛ nùn bikiɑ u nɛɛ, ɑ mɑn sɔ̃ɔwɔ, ɑmɛ kɑsɑwɑ i tem mɛ dɔrɑ?
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Piɛɛ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ bɛɛ yiru kpuro i ɡɔ̃ru doke i kɑ Gusunɔn Hunden lɑɑkɑri mɛɛri mɛsum. Wee be bɑ wunɛn durɔ sikuɑ bɑ wɑ̃ɑ dii kɔnnɔwɔ, bɑ koo mɑɑ kɑ nun yɑri.
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Mii mii u wɔrumɑ Piɛɛn wuswɑɑɔ u ɡu. Mɑ ɑluwɑɑsi be, bɑ duɑ bɑ deemɑ u ɡu, bɑ mɑɑ win tii suɑ bɑ kɑ yɑrɑ bɑ dɑ bɑ sikuɑ win durɔn sikirun bɔkuɔ.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Bɛrum bɑkɑm Yesun yiɡbɛru kpuro mwɑ, kɑ mɑɑ bɑɑwure wi u ɡɑri yi nuɑ.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Gɔro be, bɑ mɑɑmɑɑki kɑ sɔm dɑmɡii dɑbinu mɔ̀ tɔmbun suunu sɔɔ. Mɑ nɑɑnɛ dokeobu kpuro bɑ mɛnnɛ sɑnnu Sɑlomɔɔn kɔbɛɔ.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Tɔn tuko ɡoo kun kɑ̃kɑ u kɑ bu mɛnnɛ, ɑdɑmɑ tɔmbɑ bu bɛɛrɛ wɛ̃ ɡem ɡem.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Mɑ nɑɑnɛ dokeo ben ɡeerɑ sosimɔ tɑ dɔɔ, durɔbu kɑ kurɔbu dɑbinu, be bɑ Yinni nɑɑnɛ doke.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Mɑ bɑ bɑrɔbu yɑrɑ swɛɛɔ bɑ bu kpĩ kpin yenu kɑ kɑ̃ɑsu wɔllɔ, n wɑ Piɛɛ ù n sɑrɔ, win tiro ɡu kɑ ben ɡɑbu wukiri.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Tɔn dɑbinu mɑɑ nɑɑmɔ sɑɑ Yerusɑlɛmun bɑru kpɑɑnun di kɑ ben bɑrɔbu, kɑ be bɑ wɛrɛkunu mɔ. Mɑ be kpuro bɑ bɛkurɑmɔ.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Adɑmɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero, kɑ win tɔmbu be bɑ sɑ̃ɑ Sɑdusibɑ bɑ kɑ ɡɔrobu nisinu seewɑ.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Bɑ ɡɔro be mwɑ, mɑ bɑ bu pirisɔm doke.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Adɑmɑ yen wɔ̃kuru Yinnin ɡɔrɑdo u nɑ u pirisɔm ɡɑmbobɑ kɛniɑ, u bu yɑrɑ. U bu sɔ̃ɔwɑ
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 bu doo bu yɔ̃rɑ sɑ̃ɑ yerɔ kpɑ bu tɔmbu wɑ̃ɑ ten ɡɑri kpuro nɔɔsiɑ.
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Ye ɡɔro be, bɑ yeni nuɑ bɑ kpɑ, bɑ duɑ sɑ̃ɑ yerɔ yɑm sɑ̃reru, bɑ wɑɑsu wɔri yɑnde.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Adɑmɑ ye sɑ̃ɑ yerun kɔ̃sobɑ turɑ mi, bɑ ǹ ɡɔro be wɑ pirisɔm sɔɔ. Mɑ bɑ wurɑ mɛnnɔ yerɔ
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 bɑ nɛɛ, ye sɑ turɑ mi, sɑ deemɑ pirisɔm dirɑ bɛri mɑm mɑm, sɑ mɑɑ kɔ̃sobu deemɑ bɑ yɔ̃ kɔnnɔwɔ. Adɑmɑ ye sɑ ɡɑmbobɑ bɛsiɑ, sɑ ǹ ɡoo wɑ dii te sɔɔ.
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Ye sɑ̃ɑ yerun kɔ̃sobun tɔnwero kɑ mɑɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu bɑ ɡɑri yi nuɑ, bɑ biti soorɑ, bɑ ǹ ɡɑri yin wii ɡoberu yɛ̃.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Yerɑ durɔ ɡoo u nɑ u nɛɛ, ɑse tɔn be i pirisɔm doke mi, bɑ wɑ̃ɑ sɑ̃ɑ yerɔ bɑ tɔmbu keu sɔ̃ɔsimɔ!
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Mɑ kɔ̃sobun tɔnwero wi, kɑ win tɔmbu ɡɑbu bɑ dɑ bɑ kɑ bu nɑ mɛnnɔ yerɔ. Adɑmɑ n ǹ kɑ dɑm, yèn sɔ̃ bɑ tɔmbun bɛrum mɔ bu ku rɑɑ bu kpenu kɑsuku.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Ye bɑ kɑ bu nɑ, bɑ bu yɔ̃rɑsiɑ Yuubɑn ɡuro ɡurobun wuswɑɑɔ. Yɑ̃ku kowo tɔnwero wi, u bu ɡɑri bikiɑ
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 u nɛɛ, sɑ bɛɛ yinɑri mɑm mɑm sɑ nɛɛ, i ku mɑɑ wɑɑsu ko kɑ durɔ win yĩsiru. Adɑmɑ wee, i bɛɛn sɔ̃ɔsiru kpɑrɑ i keu sɔ̃ɔsi Yerusɑlɛmu kpuro sɔɔ, mɑ i kĩ i sun durɔ win ɡɔɔn tɑɑrɛ wɛ̃.
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Yerɑ Piɛɛ kɑ ɡɔro be bɑ tie bɑ nɛɛ, tilɑsiwɑ su kɑ Gusunɔ mɛm nɔɔwɑ, n ǹ mɔ tɔmbu.
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Gusunɔ bɛsɛn sikɑdobɑn Yinniwɑ u Yesu seeyɑ ɡɔrin di, wi i rɑɑ dɑ̃ɑ bunɑnɑru kpɑre i ɡo.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Wiyɑ Gusunɔ u suɑ wɔllɔ u sinɑsiɑ win nɔm ɡeuɔ, u n sɑ̃ɑ sunɔ kɑ Fɑɑbɑ kowo u kɑ de Isirelibɑ bu ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ, kpɑ bu ben torɑnun suuru wɑ.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Bɛsɛrɑ sɑ sɑ̃ɑ yen seedɑ diobu, bɛsɛ kɑ Hunde Dɛɛro wi Gusunɔ u tɔmbu kɑ̃ be bɑ nùn mɛm nɔɔwɑ.
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Ye bɑ ɡɑri yi nuɑ, bɑ mɔru bɑrɑ too too sere bɑ kĩ bu ɡɔro be ɡo.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Adɑmɑ Fɑlisi turo be sɔɔ wi bɑ rɑ nɛɛ Gɑmɑliɛli, wi u sɑ̃ɑ woodɑn keu koosio, u bɛɛrɛ mɔ ɡem ɡem tɔmbu kpuro sɔɔ, u seewɑ u yɔ̃rɑ mɛnnɔn wuswɑɑɔ, u nɛɛ, bu ɡinɑ ɡɔro be yɑro.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ Isirelibɑ, i lɑɑkɑri koowo ye i kĩ i durɔ beni kuɑ.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Gɑsɔ, durɔ ɡoo u kurɑmɑ wi bɑ sokumɔ Tedɑsi wi u tii bɛɛrɛ wɛ̃ ɡem ɡem, mɑ tɔmbu nɡe nɛɛru (400) bɑ nùn swĩi. Adɑmɑ bɑ nùn ɡo, win bwɑ̃ɑbɑ yɑrinɑ bɑɑmɑ kpuro, mɑ bɑ win ɡɑri duɑri.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Win biru ɡɑri ɡɑrin sɑnɑm, durɔ ɡoo wi bɑ mɔ̀ Yudɑsi Gɑlileɡii, u kurɑmɑ. U mɑɑ tɔn dɑbinu wɑ be bɑ nùn swĩi. Adɑmɑ bɑ mɑɑ durɔ wi ɡo mɑ win tɔmbɑ yɑrinɑ.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Yen sɔ̃, nɑ bɛɛ bwisi kɛ̃mɔ ɡɑri yini sɔɔ, i durɔ beni derio i de bu doonɑ. Ǹ n tɔnun sɔ̃ɔsirun nɑ, ǹ kun mɛ tɔnun sɔmburu, n koo nɔru ko.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Adɑmɑ ǹ n Gusunɔn sɔmburun nɑ, i ǹ kpɛ̃ i bu kɑmiɑ. I ku tii kɑri bɔrie i kɑ Gusunɔ sɑnnɑ.
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Bɑ ɡɔro be sokɑ bɑ sɛni so, mɑ bɑ bu yinɑri bu mɑɑ kɑ Yesun yĩsiru ɡɑri ko pɑi. Mɑ bɑ bu yɔ̃su.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Mɑ ɡɔro be, bɑ doonɑ mɛnnɔ yeru min di kɑ nuku doo bɑkɑbu yèn sɔ̃ Gusunɔ u bu ɡɑrisi be bɑ turɑ bu yɑɑ kɑsiki Yesun yĩsirun sɔ̃.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Tɔ̃ru bɑɑtere, sɑ̃ɑ yerɔ kɑ yɛnusɔ, bɑ rɑ n Lɑbɑɑri ɡeɑ wɑɑsu mɔ̀ kpɑ bɑ n keu sɔ̃ɔsimɔ mɑ Yesuwɑ Kirisi wi.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.