Atos 4

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nɡe mɛ Piɛɛ kɑ Yohɑnu bɑ kɑ tɔn be ɡɑri mɔ̀, yɑ̃ku kowobu bɑ tunumɑ kɑ sɑ̃ɑ yerun kɔ̃sobun tɔnwero kɑ mɑɑ Sɑdusibɑ.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Bɑ mɔru bɑrɑ yèn sɔ̃ ɡɔro be, bɑ tɔmbu keu sɔ̃ɔsimɔ bɑ Yesun seebu ɡɔrin di kpɑrɑmɔ bi bu sɔ̃ɔsimɔ mɑ tɔmbɑ koo se ɡɔrin di.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Yen sɔ̃nɑ bɑ bu mwɑ bɑ bɛrisi pirisɔm sɔɔ sere sisiru, domi yokɑ kuɑ kɔ.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Adɑmɑ tɔn dɑbinu be bɑ ɡɑri yi nuɑ bɑ nɑɑnɛ doke. Mɑ ben ɡeerɑ sosi sere bɑ kuɑ tɔnu nɔrɔbun subɑ nɔɔbun (5.000) sɑkɑ.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Yen sisiru wuun wiruɡibu kɑ ɡuro ɡurobu kɑ mɑɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ mɛnnɑ Yerusɑlɛmuɔ.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Bɑ mɛnnɑ kɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero wi bɑ rɑ nɛɛ Ani kɑ mɑɑ Kɑifɑ kɑ Yohɑnu kɑ Alesɑndu kɑ be kpuro be bɑ sɑ̃ɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobun bweseru.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Bɑ ɡɔro be yɔ̃rɑsiɑ ben wuswɑɑɔ mɑ bɑ bu bikiɑm wɔri bɑ nɛɛ, kɑ weren yiikowɑ nɡe kɑ yĩsi terɑ̀ i kɑ yeni kuɑ.
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Sɑnɑm mɛyɑ Piɛɛ wi u Hunde Dɛɛro yibɑ u bu wisɑ u nɛɛ, bɛɛ wiruɡibu kɑ ɡuro ɡurobu,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 ì n sɔm ɡeerun ɡɑri bikiɑmɔ te sɑ yɛmɔ kuɑ kɑ nɡe mɛ u kɑ bɛkurɑ,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 n weenɛ bɛɛ kpuro kɑ mɑɑ Isirelibɑ kpuro i n yɛ̃ mɑ durɔ wi i wɑɑmɔ u yɔ̃ bɛɛn wuswɑɑɔ, u bɛkurɑwɑ mɑm mɑm kɑ Yesu Kirisi Nɑsɑrɛtiɡiin yĩsirun dɑm, wi i kpɑre dɑ̃ɑ bunɑnɑru wɔllɔ mɑ Gusunɔ nùn seeyɑ ɡɔrin di.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Yesu wiyɑ, kpee te bɛɛ bɑnɔbu i yinɑ, mɑ tɑ kuɑ ɡɑni ɡɔmburun dɑm.
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Fɑɑbɑɡii ɡoo sɑri mɑ n kun mɔ wi. Domi Gusunɔ kun mɑɑ tɔmbu yĩsiru ɡɑru wɛ̃ hɑnduniɑ sɔɔ te bɑ koo soku bu kɑ fɑɑbɑ wɑ.
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Sɑnɑm mɛ bɑ ɡiɑ mɑ Piɛɛ kɑ Yohɑnu bɑ sɑ̃ɑwɑ bwɛ̃ɛbwɛ̃ɛbu, bɑ ǹ mɑɑ keu kue, ben wɔruɡɔrɑ bu biti kuɑ, mɑ bɑ tubɑ mɑ bɑ rɑɑ wɑ̃ɑ kɑ Yesu sɑnnu.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Ye bɑ durɔ wi u bɛkurɑ wɑ u yɔ̃ kɑ Piɛɛ kɑ Yohɑnu sɑnnu, bɑ ǹ fɛɛ wɑ bu ɡɑri ɡɛɛ ɡere.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Yen sɔ̃nɑ bɑ bu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, bu yɑrio mɛnnɔ yee ten min di. Ye bɑ yɑrɑ, be bɑ wɑ̃ɑ mi, bɑ wesiɑnɑ
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 bɑ nɛɛ, mbɑ sɑ ko kɑ durɔ be ko. Domi Yerusɑlɛmuɡibu kpuro bɑ yɛ̃ mɑ bɑ sɔm dɑmɡii bɑkɑru kuɑ, sɑ ǹ kpɛ̃ su ye siki.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Adɑmɑ su bu ɡerusi su nɛɛ, bu ku rɑɑ mɑɑ ɡoo ɡɑ̃ɑnu sɔ̃ kɑ yĩsi te, kpɑ ɡɑri yi, yi ku mɑɑ kpɑrɑrɑ tɔmbun suunu sɔɔ.
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Yerɑ bɑ kpɑm bu sokɑ mɑ bɑ bu yinɑri bu mɑɑ ɡɑri ɡere ǹ kun mɛ bu wɑɑsu ko kɑ Yesun yĩsiru.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Adɑmɑ Piɛɛ kɑ Yohɑnu bɑ bu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, bɛɛn tii i bwisikuo i wɑ ǹ n koo Gusunɔ wɛ̃re su bɛɛ mɛm nɔɔwɑ, kpɑ su nùn deri.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Domi bɛsɛ sɑ ǹ kpɛ̃ sɑ kun ɡeruɑ ye sɑ wɑ kɑ ye sɑ nuɑ.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Bɑ kpɑm bu ɡerusi ɡem ɡem, mɑ bɑ bu yɔ̃su. Bɑ ǹ swɑɑ wɑ ye bɑ koo kɑ bu sɛɛyɑsiɑ yèn sɔ̃ tɔmbu kpurowɑ bɑ Gusunɔ siɑrɑmɔ ye yɑ koorɑn sɔ̃.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Domi durɔ wi bɑ bɛkiɑ kɑ mɑɑmɑɑki mi, u wɔ̃ɔ weeru kere.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Ye bɑ Piɛɛ kɑ Yohɑnu yɔ̃su bɑ kpɑ, bɑ wurɑ ben berusebun mi, mɑ bɑ bu kpuro sɑɑriɑ ye yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ ɡuro ɡurobɑ bu sɔ̃ɔwɑ.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Sɑnɑm mɛ bɑ ɡɑri yi nuɑ, be kpuro bɑ kɑ nɔɔ tiɑ Gusunɔ kɑnɑ, bɑ nɛɛ, Yinni, wunɑ ɑ wɔllu kɑ tem kɑ nim wɔ̃ku tɑkɑ kuɑ kɑ ye yɑ wɑ̃ɑ mi sɔɔ kpuro.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Wunɑ ɑ mɑɑ ɡeruɑ kɑ Hunde Dɛɛron bɑɑ sɑɑ bɛsɛn sikɑdo Dɑfidi wunɛn sɔm kowon nɔɔn di ɑ nɛɛ,
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Hɑnduniɑn sinɑmbɑ seewɑ.
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Geemɑ, wuu ɡeni sɔɔrɑ Herodu kɑ Pɔnsu Pilɑti kɑ tɔn tukobu kɑ mɑɑ Isirelibɑ, be kpuro bɑ mɛnnɑ bɑ kɑ Yesu wunɛn sɔmɔ dɛɛro wi ɑ kuɑ Kirisi tɑbu kuɑ.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Mɛyɑ bɑ yɑbu bɑɑyere kuɑ ye ɑ rɑɑ yi wunɛn dɑm kɑ wunɛn himbɑ sɔɔ.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Yen sɔ̃ tɛ̃, Yinni ɑ ben ɡerusibu lɑɑkɑri koowo, kpɑ ɑ de bɛsɛ wunɛn sɔm kowobu su wunɛn ɡɑri yi kpɑrɑ kɑ wɔruɡɔru.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 A wunɛn nɔmu dɛmiɔ ɡu tɔmbu bɛkiɑ, ɑ de yĩrenu kɑ sɔm mɑɑmɑɑkiɡinu nu koorɑ kɑ wunɛn sɔmɔ dɛɛro Yesu win yĩsiru.
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Ye bɑ kɑnɑru kuɑ bɑ kpɑ yɑm mi bɑ mɛnnɛ mi, mu yĩirɑ diki diki. Be kpuro bɑ Hunde Dɛɛro yibɑ, mɑ bɑ Gusunɔn ɡɑri wɑɑsu wɔri kɑ wɔruɡɔru.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Nɑɑnɛ dokeo be kpuro bɑ wɑ̃ɑ nɔɔ tiɑ sɔɔ mɑm mɑm. Goo sɑri wi u ɡeruɑ ɡɑ̃ɑ ni u mɔ wiɡinɑ, bɑ ye kpuro mɛnnɑwɑ bɑ mɔ sɑnnu.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Kɑ yiiko bɑkɑ ɡɔro be, bɑ kɑ Yinni Yesun seebu ɡɔrin din seedɑ dimɔ, mɑ Gusunɔn durom bɑkɑm wɑ̃ɑ be kpuro sɔɔ.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Goo sɑri be sɔɔ wi u sɑ̃ɑru mɔ. Domi be bɑ ɡbenu mɔ ǹ kun mɛ yɛnusu, bɑ ye kpuro dɔrikirɑwɑ mɑ bɑ kɑ yen ɡobi nɑ
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 bɑ ɡɔrobu wɛ̃, mɑ bɑ ɡobi yi bɔnu kuɑ nɡe mɛ bɑɑwuren bukɑtɑ nɛ.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Nɡe mɛyɑ Yosɛfu Lefi kuɑ wi bɑ mɑrɑ Sipuɔ, wi ɡɔrobɑ mɑɑ mɔ̀ Bɑɑnɑbɑsi, yĩsi ten tubusiɑnɑ dɑm kɛ̃ɔ.
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 U tem mɔ mɑ u mu dɔrɑ u kɑ mɛn ɡobi nɑ u ɡɔrobu wɛ̃.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.