Atos 26
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Aɡiripɑ u Pɔlu sɔ̃ɔwɑ u ɑyeru mɔ u kɑ win ɡɑri tubusiɑ.
1 Agripa disse a Paulo: — Você pode apresentar a sua defesa. Então Paulo estendeu a mão e fez a sua defesa, dizendo o seguinte:
2 sinɑ boko Aɡiripɑ, nɛn nukurɑ dorɑ ɡisɔ yèn sɔ̃ kon kpĩ n tii tubusiɑ wunɛn wuswɑɑɔ ɡɑri yi kpuro sɔɔ yi Yuubɑ bɑ mɑn mɑnimɔ.
2 — Rei Agripa, eu me sinto muito feliz em poder estar hoje diante do senhor para me defender de tudo o que os judeus me acusam.
3 Domi nɑ yɛ̃ mɑ ɑ Yuubɑn komɑru yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ kɑ ben sikirinɔsun ɡɑri. Ǹ n mɛn nɑ, nɑ nun kɑnɑmɔ ɑ tɛmɑnɔ ɑ nɛn ɡɑri swɑɑ dɑki.
3 E especialmente feliz porque o senhor conhece muito bem todos os costumes e questões dos judeus. Portanto, peço que o senhor me escute com paciência.
4 Yuubɑ kpuro bɑ nɛn wɑ̃ɑru yɛ̃ sɑɑ nɛn ɑluwɑɑsirun di. Bɑ yɛ̃ mɑ Yerusɑlɛmuɔrɑ nɑ biru di nɛn bweseru sɔɔ.
4 — Todos os judeus sabem como tenho vivido no meio do meu povo e também em Jerusalém, desde a minha juventude até hoje.
5 Bɑ mɑn yɛ̃ n tɛ. Yen sɔ̃, bɑ̀ n kĩ bɑ koo kpĩ bu mɑn seedɑ diiyɑ mɑ Fɑlisibɑn swɑɑ sɔɔrɑ nɑ kpɛ̃ɑ, ye yɑ Yuubɑn sɑ̃ɑrun komɑru nɛni n kpuro kere.
5 Eles sempre souberam — e podem confirmar isso se quiserem — que desde o começo fui membro do partido dos fariseus , o mais rigoroso da nossa religião.
6 Mɑ tɛ̃, bɑ mɑn siri mini yèn sɔ̃ nɑ nɔɔ mwɛɛ te yĩiyɔ te Gusunɔ u bɛsɛn sikɑdobɑ kuɑ.
6 E agora estou aqui sendo julgado porque tenho esperança na promessa que Deus fez aos nossos antepassados.
7 Nɔɔ mwɛɛ teyɑ bɛsɛn bwesenu wɔkurɑ yiru nu kɑ Gusunɔ sɑ̃ɑmɔ ɡem kɑ tiɑ bururu kɑ yokɑ. Sinɑ boko, yĩiyɔ bin sɔ̃nɑ Yuubɑ bɑ mɑn mɛm mɑnimɔ.
7 Todas as tribos do nosso povo, que adoram a Deus dia e noite, também esperam ver o cumprimento dessa promessa. É por causa dessa esperança, ó rei, que estou sendo acusado pelos judeus.
8 Mbɑn sɔ̃nɑ bɛɛ Yuubɑ i ǹ kpɛ̃ i nɑɑnɛ doke mɑ Gusunɔ u ɡɔribu seeyɑmɔ.
8 Por que é que vocês, judeus, acham impossível crer que Deus ressuscita os mortos?
9 Nɛn tii nɑ rɑɑ tɑmɑɑ n weenɛ n Yesu Nɑsɑrɛtiɡiin yĩsiru sɑnku kɑ swɑɑ dɑbinu.
9 E Paulo disse ainda: — Eu mesmo pensava que devia fazer tudo o que pudesse contra a causa de Jesus de Nazaré.
10 Mɛyɑ nɑ kuɑ Yerusɑlɛmuɔ. Nɑ woodɑ mwɑ sɑɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobun min di, mɑ nɑ nɑɑnɛ dokeobu dɑbiru doke pirisɔm sɔɔ. Bɑ̀ n mɑɑ kĩ bu ben ɡɑbu ɡo nɛn nɔmu ɡɑ rɑ n wɑ̃ɑ sɔɔ.
10 E foi o que fiz em Jerusalém. Recebi autorização dos chefes dos sacerdotes e prendi muitos seguidores de Jesus. Quando eram condenados à morte, eu também votava contra eles.
11 Nɔn dɑbirɑ nɑ rɑ bu so Yuubɑn mɛnnɔ yenu kpuro sɔɔ, kpɑ n bu tilɑsi ko bu kɑ Gusunɔ ɡɑri kɑm ɡerusi. Nɑ kɑ bu mɔru bɛsirɑ too sere nɑ mɑm bu nɑɑ swĩi wuu tukusɔ.
11 Durante muito tempo eu os castiguei em todas as sinagogas e os forcei a negar a sua fé. Tinha tanto ódio deles, que até fui a outras cidades para persegui-los.
12 Mɑ Pɔlu mɑɑ nɛɛ, yɑ̃ku kowo tɔnwerobɑ mɑn yɔllɑɑ kuɑ nɑ dɔɔ Dɑmɑsiɔ kɑ ben yiiko.
12 E Paulo continuou: — Foi por isso que viajei para a cidade de Damasco, levando autorização e ordens dos chefes dos sacerdotes.
13 Sinɑ boko, sɔ̃ɔ wii wɔllun sɑkɑ swɑɑ ye sɔɔ, nɑ yɑm bururɑm wɑ mu nɑ wɔllun di mu sun wukiri nɛ kɑ be bɑ mɑn yɔ̃siriɔ. Yɑm bururɑm mɛ, mu sɔ̃ɔɡim bɑllim kere.
13 Mas aconteceu, ó rei, que na estrada, ao meio-dia, veio do céu uma luz mais brilhante do que o sol, a qual brilhou em volta de mim e dos homens que estavam viajando comigo.
14 Bɛsɛ kpuro sɑ wɔrumɑ temɔ, mɑ nɑ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ, ɡɑ kɑ mɑn ɡɑri mɔ̀ kɑ Heberum ɡɑ nɛɛ, Sɔɔlu Sɔɔlu, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn nɔni sɔ̃ɔmɔ. Mɛɛrɑwɑ ɑ tii mɔ̀ nɡe nɑɑ kinɛ te tɑ ten yinnin dɛki nɔɔ sɛmɡiɑ tɛsumɔ.
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz me dizer em hebraico : “Saulo, Saulo! Por que você me persegue? Não adianta você se revoltar contra mim.”
15 Mɑ nɑ bikiɑ nɑ nɛɛ, wunɑ were Yinni. Mɑ Yinni nɛɛ, nɛnɑ Yesu wi ɑ nɔni sɔ̃ɔmɔ.
15 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?” — E o Senhor respondeu:
16 Tɛ̃, ɑ seewo ɑ yɔ̃rɑ. Nɑ nun kuremɑwɑ n kɑ nun ɡɔsi ɑ ko nɛn sɔmɔ, kpɑ ɑ kɑ ɡɑ̃ɑ nin seedɑ di ni ɑ wɑ kɔ kɑ mɑɑ ni kɑɑ wɑ sɑnɑm mɛ kon kpɑm nun kure.
16 Mas levante-se e fique de pé. Eu apareci a você para o escolher como meu
17 Kon nun yɑkiɑ sɑɑ Isirelibɑn nɔmun di, kɑ mɑɑ tɔn tukobun min di bèn mi kon nun ɡɔri,
17 Vou livrar você dos judeus e também dos não judeus, a quem vou enviá-lo.
18 ɑ kɑ ben nɔni wukiɑ bu kɑ ɡɔsirɑ yɑm wɔ̃kurun di bu du yɑm bururɑm sɔɔ, kpɑ bu ɡɔsirɑ Setɑm dɑm di bu nɑ Gusunɔn mi, kpɑ bu ben torɑnun suuru wɑ bu ɑyeru tubi di kɑ be sɑnnu be Gusunɔ u ɡɔsɑ u kuɑ wiɡibu yèn sɔ̃ bɑ mɑn nɑɑnɛ doke.
18 Você vai abrir os olhos deles a fim de que eles saiam da escuridão para a luz e do poder de Satanás para Deus. Então, por meio da fé em mim, eles serão perdoados dos seus pecados e passarão a ser parte do povo escolhido de Deus.”
19 Pɔlu mɑɑ nɛɛ, sinɑ boko Aɡiripɑ, yen sɔ̃nɑ nɑ wɔllun kɑ̃si te mɛm nɔɔwɑ.
19 E Paulo terminou, dizendo: — Portanto, ó rei Agripa, eu não desobedeci à visão que veio do céu.
20 Nɑ wɑɑsu kuɑ, ɡbiikɑɑ Dɑmɑsiɔ kɑ mɑɑ Yerusɑlɛmuɔ, yen biru Yudeɑn tem kpuro sɔɔ, kɑ mɑɑ tɔn tukobun mi. Nɑ bu sɔ̃ɔwɑ bu ben ɡɔ̃ru ɡɔsio bu torɑnu deri bu wurɑ Gusunɔn mi, kpɑ bu ɡɔ̃ru ɡɔsiɑbun kookoosu sɔ̃ɔsi.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco e depois em Jerusalém, em toda a região da Judeia e entre os não judeus. Eu dizia a todos que eles precisavam abandonar os seus pecados, voltar para Deus e fazer coisas que mostrassem que estavam, de fato, arrependidos.
21 Yenin sɑɑbuwɑ Yuu ɡɑbɑ mɑn mwɑ sɑ̃ɑ yerɔ bɑ kɑ swɑɑ kɑsu bu mɑn ɡo.
21 Foi por isso que alguns judeus me agarraram quando eu estava no pátio do Templo e quiseram me matar.
22 Adɑmɑ sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ Gusunɔ u mɑn kɔ̃su, nɑ kɑ wɑ̃ɑ nɑ seedɑ dimɔ tɔmbu kpuron wuswɑɑɔ, bɑkɑ kɑ buu. Nɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu ɡerumɔ, mɑ n kun mɔ ye Gusunɔn sɔmɔbu kɑ Mɔwisi bɑ ɡeruɑ ben tireru sɔɔ bɑ nɛɛ yɑ koo koorɑ.
22 Mas até hoje Deus tem me ajudado, e por isso estou aqui trazendo a sua mensagem a todos, tanto aos humildes como aos importantes. Pois eu digo a mesma coisa que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer.
23 Yeyɑ, Kirisi u ǹ koo ko u kun nɔni sɔ̃ɔre, kpɑ u n sɑ̃ɑ ɡbiikoo wi u koo se ɡɔrin di u kɑ yɑm bururɑm ɡɑri kpɑrɑ Yuubɑn mi kɑ mɑɑ tɔn tukobun mi.
23 Eles afirmaram que o Messias precisava sofrer e ser o primeiro a ressuscitar, para anunciar a luz da salvação tanto aos judeus como aos não judeus.
24 Sɑnɑm mɛ Pɔlu u tii tubusiɑ mɛsum, Fesitu u ɡbɑ̃rɑ u nɛɛ, Pɔlu, ɑ wiirɑmɔwɑ! Wunɛn keu bɑkɑ yɑ nun wiiro kuɑ.
24 Quando Paulo estava se defendendo assim, Festo gritou: — Paulo, você está louco! Estudou tanto, que acabou perdendo o juízo!
25 Pɔlu nɛɛ, Yinni Fesitu nɑ ǹ wiirɑmɔ. Gɑri yi nɑ ɡerumɔ yi sɑ̃ɑwɑ ɡem, yi mɑɑ swɑɑ swĩi.
25 Paulo respondeu: — Eu não estou louco, Excelência; estou em perfeito juízo e digo a verdade.
26 Domi sinɑ boko Aɡiripɑ u ɡɑri yin ɑsɑnsi yɛ̃. Nɑ mɑɑ kɑ nùn ɡɑri mɔ̀ kɑ toro sindu yèn sɔ̃ nɑ yɛ̃ mɑ yen ɡɛɛ kun nùn berue, domi ɡɑri yi, yi ǹ koore ɡbɛnum.
26 Eu posso falar diante do rei Agripa com toda a coragem porque tenho a certeza de que ele conhece todas essas coisas muito bem, pois não aconteceram em nenhum lugar escondido.
27 Sinɑ boko Aɡiripɑ, ɑ Gusunɔn sɔmɔbun ɡɑri nɑɑnɛ doke ro? Nɑ yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mɑ ɑ yi nɑɑnɛ doke.
27 Então Paulo disse ao rei: — Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que crê!
28 Aɡiripɑ u Pɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ǹ n sosi fiiko kɑɑ n kĩ ɑ de n ko Kirisiɡii.
28 Agripa respondeu: — Você pensa que assim, em tão pouco tempo, vai me tornar cristão?
29 Pɔlu u nɛɛ, bɑɑ ǹ n dommɑn nɑ, Gusunɔ u de ɑ ko Kirisiɡii n kun mɑm wunɛ tɔnɑ, n koorɑ mɛ kɑ be bɑ nɛn ɡɑri nɔɔmɔ mini kpuro ɡisɔ, kpɑ i n sɑ̃ɑ nɡe nɛ, yɔni yi bɑ mɑn doke bɑɑsi.
29 Paulo disse: — Pois eu pediria a Deus que, em pouco ou muito tempo, não somente o senhor, mas todos os que estão me ouvindo hoje chegassem a ser como eu, mas sem estas correntes.
30 Sɑnɑm mɛyɑ sinɑ boko kɑ tem yɛ̃ro kɑ Berenisi, kɑ be bɑ sɔ̃ mi, bɑ seewɑ.
30 Aí o rei Agripa, o Governador, Berenice e todos os que estavam com eles se levantaram
31 Ye bɑ yɑriɔ, bɑ sɔ̃ɔnɑmɔ bɑ mɔ̀, durɔ wi, u ǹ ɡɑ̃ɑnu kue ni nu kɑ ɡɔɔ weenɛ, bɑɑ mɑm pirisɔm.
31 e saíram, comentando: — Este homem não fez nada para merecer a morte, nem para estar preso.
32 Mɑ Aɡiripɑ u Fesitu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ wi, ù kun win siribu tem yɛ̃ro nɔmu sɔndie, sɑ ko rɑɑ kpĩ su nùn kɑrɑ.
32 Então Agripa disse a Festo: — Ele já podia estar solto se não tivesse pedido para ser julgado pelo Imperador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.