Atos 26
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 Aɡiripɑ u Pɔlu sɔ̃ɔwɑ u ɑyeru mɔ u kɑ win ɡɑri tubusiɑ.
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: — Você está autorizado a falar em sua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 sinɑ boko Aɡiripɑ, nɛn nukurɑ dorɑ ɡisɔ yèn sɔ̃ kon kpĩ n tii tubusiɑ wunɛn wuswɑɑɔ ɡɑri yi kpuro sɔɔ yi Yuubɑ bɑ mɑn mɑnimɔ.
2 — Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na presença do senhor, poder produzir a minha defesa de todas as acusações que os judeus fazem contra mim,
3 Domi nɑ yɛ̃ mɑ ɑ Yuubɑn komɑru yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ kɑ ben sikirinɔsun ɡɑri. Ǹ n mɛn nɑ, nɑ nun kɑnɑmɔ ɑ tɛmɑnɔ ɑ nɛn ɡɑri swɑɑ dɑki.
3 especialmente porque o senhor é versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus. Por isso, peço que o senhor me ouça com paciência.
4 Yuubɑ kpuro bɑ nɛn wɑ̃ɑru yɛ̃ sɑɑ nɛn ɑluwɑɑsirun di. Bɑ yɛ̃ mɑ Yerusɑlɛmuɔrɑ nɑ biru di nɛn bweseru sɔɔ.
4 — Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Bɑ mɑn yɛ̃ n tɛ. Yen sɔ̃, bɑ̀ n kĩ bɑ koo kpĩ bu mɑn seedɑ diiyɑ mɑ Fɑlisibɑn swɑɑ sɔɔrɑ nɑ kpɛ̃ɑ, ye yɑ Yuubɑn sɑ̃ɑrun komɑru nɛni n kpuro kere.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque, na condição de fariseu, vivi conforme o partido mais rigoroso da nossa religião.
6 Mɑ tɛ̃, bɑ mɑn siri mini yèn sɔ̃ nɑ nɔɔ mwɛɛ te yĩiyɔ te Gusunɔ u bɛsɛn sikɑdobɑ kuɑ.
6 E agora estou sendo julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus aos nossos pais,
7 Nɔɔ mwɛɛ teyɑ bɛsɛn bwesenu wɔkurɑ yiru nu kɑ Gusunɔ sɑ̃ɑmɔ ɡem kɑ tiɑ bururu kɑ yokɑ. Sinɑ boko, yĩiyɔ bin sɔ̃nɑ Yuubɑ bɑ mɑn mɛm mɑnimɔ.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente, noite e dia, almejam alcançar. É por causa dessa esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Mbɑn sɔ̃nɑ bɛɛ Yuubɑ i ǹ kpɛ̃ i nɑɑnɛ doke mɑ Gusunɔ u ɡɔribu seeyɑmɔ.
8 Por que se julga incrível entre vocês que Deus ressuscite os mortos?
9 Nɛn tii nɑ rɑɑ tɑmɑɑ n weenɛ n Yesu Nɑsɑrɛtiɡiin yĩsiru sɑnku kɑ swɑɑ dɑbinu.
9 — Na verdade, eu pensava que devia fazer muitas coisas contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Mɛyɑ nɑ kuɑ Yerusɑlɛmuɔ. Nɑ woodɑ mwɑ sɑɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobun min di, mɑ nɑ nɑɑnɛ dokeobu dɑbiru doke pirisɔm sɔɔ. Bɑ̀ n mɑɑ kĩ bu ben ɡɑbu ɡo nɛn nɔmu ɡɑ rɑ n wɑ̃ɑ sɔɔ.
10 e foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos na prisão; e, quando os condenavam à morte, eu dava o meu voto contra eles.
11 Nɔn dɑbirɑ nɑ rɑ bu so Yuubɑn mɛnnɔ yenu kpuro sɔɔ, kpɑ n bu tilɑsi ko bu kɑ Gusunɔ ɡɑri kɑm ɡerusi. Nɑ kɑ bu mɔru bɛsirɑ too sere nɑ mɑm bu nɑɑ swĩi wuu tukusɔ.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, eu os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 Mɑ Pɔlu mɑɑ nɛɛ, yɑ̃ku kowo tɔnwerobɑ mɑn yɔllɑɑ kuɑ nɑ dɔɔ Dɑmɑsiɔ kɑ ben yiiko.
12 — Com isto em mente, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Sinɑ boko, sɔ̃ɔ wii wɔllun sɑkɑ swɑɑ ye sɔɔ, nɑ yɑm bururɑm wɑ mu nɑ wɔllun di mu sun wukiri nɛ kɑ be bɑ mɑn yɔ̃siriɔ. Yɑm bururɑm mɛ, mu sɔ̃ɔɡim bɑllim kere.
13 Ao meio-dia, ó rei, enquanto eu seguia pelo caminho, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Bɛsɛ kpuro sɑ wɔrumɑ temɔ, mɑ nɑ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ, ɡɑ kɑ mɑn ɡɑri mɔ̀ kɑ Heberum ɡɑ nɛɛ, Sɔɔlu Sɔɔlu, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn nɔni sɔ̃ɔmɔ. Mɛɛrɑwɑ ɑ tii mɔ̀ nɡe nɑɑ kinɛ te tɑ ten yinnin dɛki nɔɔ sɛmɡiɑ tɛsumɔ.
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: “Saulo, Saulo, por que você me persegue? É duro para você ficar dando coices contra os aguilhões!”
15 Mɑ nɑ bikiɑ nɑ nɛɛ, wunɑ were Yinni. Mɑ Yinni nɛɛ, nɛnɑ Yesu wi ɑ nɔni sɔ̃ɔmɔ.
15 Então eu perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que o Senhor respondeu: “Eu sou Jesus, a quem você persegue.
16 Tɛ̃, ɑ seewo ɑ yɔ̃rɑ. Nɑ nun kuremɑwɑ n kɑ nun ɡɔsi ɑ ko nɛn sɔmɔ, kpɑ ɑ kɑ ɡɑ̃ɑ nin seedɑ di ni ɑ wɑ kɔ kɑ mɑɑ ni kɑɑ wɑ sɑnɑm mɛ kon kpɑm nun kure.
16 Mas levante-se e fique em pé. Eu apareci a você para constituí-lo ministro e testemunha, tanto das coisas em que você me viu como daquelas pelas quais ainda lhe aparecerei.
17 Kon nun yɑkiɑ sɑɑ Isirelibɑn nɔmun di, kɑ mɑɑ tɔn tukobun min di bèn mi kon nun ɡɔri,
17 Vou livrar você do seu próprio povo e dos gentios, para os quais eu o envio,
18 ɑ kɑ ben nɔni wukiɑ bu kɑ ɡɔsirɑ yɑm wɔ̃kurun di bu du yɑm bururɑm sɔɔ, kpɑ bu ɡɔsirɑ Setɑm dɑm di bu nɑ Gusunɔn mi, kpɑ bu ben torɑnun suuru wɑ bu ɑyeru tubi di kɑ be sɑnnu be Gusunɔ u ɡɔsɑ u kuɑ wiɡibu yèn sɔ̃ bɑ mɑn nɑɑnɛ doke.
18 para abrir os olhos deles e convertê-los das trevas para a luz e do poder de Satanás para Deus, a fim de que eles recebam remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.”
19 Pɔlu mɑɑ nɛɛ, sinɑ boko Aɡiripɑ, yen sɔ̃nɑ nɑ wɔllun kɑ̃si te mɛm nɔɔwɑ.
19 — Assim, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Nɑ wɑɑsu kuɑ, ɡbiikɑɑ Dɑmɑsiɔ kɑ mɑɑ Yerusɑlɛmuɔ, yen biru Yudeɑn tem kpuro sɔɔ, kɑ mɑɑ tɔn tukobun mi. Nɑ bu sɔ̃ɔwɑ bu ben ɡɔ̃ru ɡɔsio bu torɑnu deri bu wurɑ Gusunɔn mi, kpɑ bu ɡɔ̃ru ɡɔsiɑbun kookoosu sɔ̃ɔsi.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Yenin sɑɑbuwɑ Yuu ɡɑbɑ mɑn mwɑ sɑ̃ɑ yerɔ bɑ kɑ swɑɑ kɑsu bu mɑn ɡo.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, quando eu estava no templo, e tentaram me matar.
22 Adɑmɑ sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ Gusunɔ u mɑn kɔ̃su, nɑ kɑ wɑ̃ɑ nɑ seedɑ dimɔ tɔmbu kpuron wuswɑɑɔ, bɑkɑ kɑ buu. Nɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu ɡerumɔ, mɑ n kun mɔ ye Gusunɔn sɔmɔbu kɑ Mɔwisi bɑ ɡeruɑ ben tireru sɔɔ bɑ nɛɛ yɑ koo koorɑ.
22 Mas, com a ajuda de Deus, permaneço até o dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, a não ser o que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer,
23 Yeyɑ, Kirisi u ǹ koo ko u kun nɔni sɔ̃ɔre, kpɑ u n sɑ̃ɑ ɡbiikoo wi u koo se ɡɔrin di u kɑ yɑm bururɑm ɡɑri kpɑrɑ Yuubɑn mi kɑ mɑɑ tɔn tukobun mi.
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao seu próprio povo e aos gentios.
24 Sɑnɑm mɛ Pɔlu u tii tubusiɑ mɛsum, Fesitu u ɡbɑ̃rɑ u nɛɛ, Pɔlu, ɑ wiirɑmɔwɑ! Wunɛn keu bɑkɑ yɑ nun wiiro kuɑ.
24 Quando Paulo estava dizendo estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu, gritando: — Você está louco, Paulo! Ficou louco de tanto estudar!
25 Pɔlu nɛɛ, Yinni Fesitu nɑ ǹ wiirɑmɔ. Gɑri yi nɑ ɡerumɔ yi sɑ̃ɑwɑ ɡem, yi mɑɑ swɑɑ swĩi.
25 Paulo, porém, respondeu: — Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Domi sinɑ boko Aɡiripɑ u ɡɑri yin ɑsɑnsi yɛ̃. Nɑ mɑɑ kɑ nùn ɡɑri mɔ̀ kɑ toro sindu yèn sɔ̃ nɑ yɛ̃ mɑ yen ɡɛɛ kun nùn berue, domi ɡɑri yi, yi ǹ koore ɡbɛnum.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta, pois nada se passou em algum lugar escondido.
27 Sinɑ boko Aɡiripɑ, ɑ Gusunɔn sɔmɔbun ɡɑri nɑɑnɛ doke ro? Nɑ yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mɑ ɑ yi nɑɑnɛ doke.
27 — Por isso, pergunto: Rei Agripa, o senhor acredita nos profetas? Eu sei que o senhor acredita.
28 Aɡiripɑ u Pɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ǹ n sosi fiiko kɑɑ n kĩ ɑ de n ko Kirisiɡii.
28 Então Agripa se dirigiu a Paulo e disse: — Por pouco você me convence a me tornar cristão.
29 Pɔlu u nɛɛ, bɑɑ ǹ n dommɑn nɑ, Gusunɔ u de ɑ ko Kirisiɡii n kun mɑm wunɛ tɔnɑ, n koorɑ mɛ kɑ be bɑ nɛn ɡɑri nɔɔmɔ mini kpuro ɡisɔ, kpɑ i n sɑ̃ɑ nɡe nɛ, yɔni yi bɑ mɑn doke bɑɑsi.
29 Paulo respondeu: — Peço a Deus que faça com que, por pouco ou por muito, não apenas o senhor, ó rei, mas todos os que hoje me ouvem venham a ser alguém como eu, mas sem estas correntes.
30 Sɑnɑm mɛyɑ sinɑ boko kɑ tem yɛ̃ro kɑ Berenisi, kɑ be bɑ sɔ̃ mi, bɑ seewɑ.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles.
31 Ye bɑ yɑriɔ, bɑ sɔ̃ɔnɑmɔ bɑ mɔ̀, durɔ wi, u ǹ ɡɑ̃ɑnu kue ni nu kɑ ɡɔɔ weenɛ, bɑɑ mɑm pirisɔm.
31 E, ao saírem, falavam uns com os outros, dizendo: — Este homem não fez nada passível de morte ou de prisão.
32 Mɑ Aɡiripɑ u Fesitu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ wi, ù kun win siribu tem yɛ̃ro nɔmu sɔndie, sɑ ko rɑɑ kpĩ su nùn kɑrɑ.
32 Então Agripa se dirigiu a Festo e disse: — Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.