Atos 26

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aɡiripɑ u Pɔlu sɔ̃ɔwɑ u ɑyeru mɔ u kɑ win ɡɑri tubusiɑ.
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 sinɑ boko Aɡiripɑ, nɛn nukurɑ dorɑ ɡisɔ yèn sɔ̃ kon kpĩ n tii tubusiɑ wunɛn wuswɑɑɔ ɡɑri yi kpuro sɔɔ yi Yuubɑ bɑ mɑn mɑnimɔ.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 Domi nɑ yɛ̃ mɑ ɑ Yuubɑn komɑru yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ kɑ ben sikirinɔsun ɡɑri. Ǹ n mɛn nɑ, nɑ nun kɑnɑmɔ ɑ tɛmɑnɔ ɑ nɛn ɡɑri swɑɑ dɑki.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 Yuubɑ kpuro bɑ nɛn wɑ̃ɑru yɛ̃ sɑɑ nɛn ɑluwɑɑsirun di. Bɑ yɛ̃ mɑ Yerusɑlɛmuɔrɑ nɑ biru di nɛn bweseru sɔɔ.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Bɑ mɑn yɛ̃ n tɛ. Yen sɔ̃, bɑ̀ n kĩ bɑ koo kpĩ bu mɑn seedɑ diiyɑ mɑ Fɑlisibɑn swɑɑ sɔɔrɑ nɑ kpɛ̃ɑ, ye yɑ Yuubɑn sɑ̃ɑrun komɑru nɛni n kpuro kere.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Mɑ tɛ̃, bɑ mɑn siri mini yèn sɔ̃ nɑ nɔɔ mwɛɛ te yĩiyɔ te Gusunɔ u bɛsɛn sikɑdobɑ kuɑ.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 Nɔɔ mwɛɛ teyɑ bɛsɛn bwesenu wɔkurɑ yiru nu kɑ Gusunɔ sɑ̃ɑmɔ ɡem kɑ tiɑ bururu kɑ yokɑ. Sinɑ boko, yĩiyɔ bin sɔ̃nɑ Yuubɑ bɑ mɑn mɛm mɑnimɔ.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Mbɑn sɔ̃nɑ bɛɛ Yuubɑ i ǹ kpɛ̃ i nɑɑnɛ doke mɑ Gusunɔ u ɡɔribu seeyɑmɔ.
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Nɛn tii nɑ rɑɑ tɑmɑɑ n weenɛ n Yesu Nɑsɑrɛtiɡiin yĩsiru sɑnku kɑ swɑɑ dɑbinu.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Mɛyɑ nɑ kuɑ Yerusɑlɛmuɔ. Nɑ woodɑ mwɑ sɑɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobun min di, mɑ nɑ nɑɑnɛ dokeobu dɑbiru doke pirisɔm sɔɔ. Bɑ̀ n mɑɑ kĩ bu ben ɡɑbu ɡo nɛn nɔmu ɡɑ rɑ n wɑ̃ɑ sɔɔ.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Nɔn dɑbirɑ nɑ rɑ bu so Yuubɑn mɛnnɔ yenu kpuro sɔɔ, kpɑ n bu tilɑsi ko bu kɑ Gusunɔ ɡɑri kɑm ɡerusi. Nɑ kɑ bu mɔru bɛsirɑ too sere nɑ mɑm bu nɑɑ swĩi wuu tukusɔ.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 Mɑ Pɔlu mɑɑ nɛɛ, yɑ̃ku kowo tɔnwerobɑ mɑn yɔllɑɑ kuɑ nɑ dɔɔ Dɑmɑsiɔ kɑ ben yiiko.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Sinɑ boko, sɔ̃ɔ wii wɔllun sɑkɑ swɑɑ ye sɔɔ, nɑ yɑm bururɑm wɑ mu nɑ wɔllun di mu sun wukiri nɛ kɑ be bɑ mɑn yɔ̃siriɔ. Yɑm bururɑm mɛ, mu sɔ̃ɔɡim bɑllim kere.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Bɛsɛ kpuro sɑ wɔrumɑ temɔ, mɑ nɑ nɔɔ ɡɑɡu nuɑ, ɡɑ kɑ mɑn ɡɑri mɔ̀ kɑ Heberum ɡɑ nɛɛ, Sɔɔlu Sɔɔlu, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ mɑn nɔni sɔ̃ɔmɔ. Mɛɛrɑwɑ ɑ tii mɔ̀ nɡe nɑɑ kinɛ te tɑ ten yinnin dɛki nɔɔ sɛmɡiɑ tɛsumɔ.
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 Mɑ nɑ bikiɑ nɑ nɛɛ, wunɑ were Yinni. Mɑ Yinni nɛɛ, nɛnɑ Yesu wi ɑ nɔni sɔ̃ɔmɔ.
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Tɛ̃, ɑ seewo ɑ yɔ̃rɑ. Nɑ nun kuremɑwɑ n kɑ nun ɡɔsi ɑ ko nɛn sɔmɔ, kpɑ ɑ kɑ ɡɑ̃ɑ nin seedɑ di ni ɑ wɑ kɔ kɑ mɑɑ ni kɑɑ wɑ sɑnɑm mɛ kon kpɑm nun kure.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Kon nun yɑkiɑ sɑɑ Isirelibɑn nɔmun di, kɑ mɑɑ tɔn tukobun min di bèn mi kon nun ɡɔri,
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 ɑ kɑ ben nɔni wukiɑ bu kɑ ɡɔsirɑ yɑm wɔ̃kurun di bu du yɑm bururɑm sɔɔ, kpɑ bu ɡɔsirɑ Setɑm dɑm di bu nɑ Gusunɔn mi, kpɑ bu ben torɑnun suuru wɑ bu ɑyeru tubi di kɑ be sɑnnu be Gusunɔ u ɡɔsɑ u kuɑ wiɡibu yèn sɔ̃ bɑ mɑn nɑɑnɛ doke.
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 Pɔlu mɑɑ nɛɛ, sinɑ boko Aɡiripɑ, yen sɔ̃nɑ nɑ wɔllun kɑ̃si te mɛm nɔɔwɑ.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Nɑ wɑɑsu kuɑ, ɡbiikɑɑ Dɑmɑsiɔ kɑ mɑɑ Yerusɑlɛmuɔ, yen biru Yudeɑn tem kpuro sɔɔ, kɑ mɑɑ tɔn tukobun mi. Nɑ bu sɔ̃ɔwɑ bu ben ɡɔ̃ru ɡɔsio bu torɑnu deri bu wurɑ Gusunɔn mi, kpɑ bu ɡɔ̃ru ɡɔsiɑbun kookoosu sɔ̃ɔsi.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Yenin sɑɑbuwɑ Yuu ɡɑbɑ mɑn mwɑ sɑ̃ɑ yerɔ bɑ kɑ swɑɑ kɑsu bu mɑn ɡo.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Adɑmɑ sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ Gusunɔ u mɑn kɔ̃su, nɑ kɑ wɑ̃ɑ nɑ seedɑ dimɔ tɔmbu kpuron wuswɑɑɔ, bɑkɑ kɑ buu. Nɑ ǹ ɡɑ̃ɑnu ɡerumɔ, mɑ n kun mɔ ye Gusunɔn sɔmɔbu kɑ Mɔwisi bɑ ɡeruɑ ben tireru sɔɔ bɑ nɛɛ yɑ koo koorɑ.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 Yeyɑ, Kirisi u ǹ koo ko u kun nɔni sɔ̃ɔre, kpɑ u n sɑ̃ɑ ɡbiikoo wi u koo se ɡɔrin di u kɑ yɑm bururɑm ɡɑri kpɑrɑ Yuubɑn mi kɑ mɑɑ tɔn tukobun mi.
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Sɑnɑm mɛ Pɔlu u tii tubusiɑ mɛsum, Fesitu u ɡbɑ̃rɑ u nɛɛ, Pɔlu, ɑ wiirɑmɔwɑ! Wunɛn keu bɑkɑ yɑ nun wiiro kuɑ.
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Pɔlu nɛɛ, Yinni Fesitu nɑ ǹ wiirɑmɔ. Gɑri yi nɑ ɡerumɔ yi sɑ̃ɑwɑ ɡem, yi mɑɑ swɑɑ swĩi.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Domi sinɑ boko Aɡiripɑ u ɡɑri yin ɑsɑnsi yɛ̃. Nɑ mɑɑ kɑ nùn ɡɑri mɔ̀ kɑ toro sindu yèn sɔ̃ nɑ yɛ̃ mɑ yen ɡɛɛ kun nùn berue, domi ɡɑri yi, yi ǹ koore ɡbɛnum.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Sinɑ boko Aɡiripɑ, ɑ Gusunɔn sɔmɔbun ɡɑri nɑɑnɛ doke ro? Nɑ yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mɑ ɑ yi nɑɑnɛ doke.
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Aɡiripɑ u Pɔlu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ǹ n sosi fiiko kɑɑ n kĩ ɑ de n ko Kirisiɡii.
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Pɔlu u nɛɛ, bɑɑ ǹ n dommɑn nɑ, Gusunɔ u de ɑ ko Kirisiɡii n kun mɑm wunɛ tɔnɑ, n koorɑ mɛ kɑ be bɑ nɛn ɡɑri nɔɔmɔ mini kpuro ɡisɔ, kpɑ i n sɑ̃ɑ nɡe nɛ, yɔni yi bɑ mɑn doke bɑɑsi.
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Sɑnɑm mɛyɑ sinɑ boko kɑ tem yɛ̃ro kɑ Berenisi, kɑ be bɑ sɔ̃ mi, bɑ seewɑ.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 Ye bɑ yɑriɔ, bɑ sɔ̃ɔnɑmɔ bɑ mɔ̀, durɔ wi, u ǹ ɡɑ̃ɑnu kue ni nu kɑ ɡɔɔ weenɛ, bɑɑ mɑm pirisɔm.
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Mɑ Aɡiripɑ u Fesitu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, durɔ wi, ù kun win siribu tem yɛ̃ro nɔmu sɔndie, sɑ ko rɑɑ kpĩ su nùn kɑrɑ.
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.